Kościół
Coraz mniej mamy księży. Dlaczego?
Zgodnie z raportem zleconym przez organizację Vocation Ministry (Duszpasterstwo Powołaniowe), zaobserwowano mniejszą liczbę powołań do stanu kapłańskiego w dużych parafiach, gdzie księża nie mają szansy na poznanie swoich parafian i wspieranie rodzących się wśród nich powołań. “Trzeba dbać o te bardzo osobiste relacje z młodymi mężczyznami, jeśli chcemy, żeby w naszych parafiach byli księża”, mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.
Duszpasterstwo Powołaniowe ma na celu szkolenie i zachęcanie księży, wychowawców i świeckich katolików do wspierania i rozszerzania programów powołań w parafiach i szkołach. W tym celu zorganizowało ponad 135 warsztatów w ponad 50 diecezjach.
Nowo wydany 40-stronicowy raport organizacji zatytułowany „Tworzenie kultury powołań” zawiera analizę trendów w powołaniach i zalecenia, jak poprawić zdolność parafii i diecezji do wspierania powołań do kapłaństwa.
Autorzy raportu zwracają uwagę, że ich ustalenia powinny być brane pod uwagę przy rozważaniu łączenia parafii katolickich.
Starzejący się duchowni nie są zastępowani
Raport stwierdza, że w latach 2014-2021 liczba aktywnych księży diecezjalnych spadła o 9%, liczba aktywnych księży zakonnych o 14%, liczba kleryków o 22%, a liczba święceń kapłańskich ogółem spadła o 24%.
Według raportu tylko 30 ze 175 diecezji wyświęciło średnią liczbę księży na poziomie podobnym lub wyższym w ciągu pięciu lat od 2016 do 2021 roku.
Diecezje, w których wielu księży przechodzi na emeryturę, mogą być zmuszone do wyświęcenia dwóch, trzech lub więcej księży w celu zastąpienia przechodzących na emeryturę lub umierających duchownych.

Mniejsze parafie mają większą liczbę powołań
Raport Vocation Ministry podzielił diecezje według liczby ludności na cztery poziomy:
- ponad 750 000 osób
- od 350 000 do 750 000 osób
- od 100 000 do 350 000 osób
- mniej niż 100 000 osób
Diecezje poziomu 4, z małą populacją katolicką, miały największy stosunek liczby księży do parafian – a także najlepszy wskaźnik powołań. Najgorzej wypadły diecezje o największej liczbie katolików, z najniższym stosunkiem liczby księży do parafian i najgorszym wskaźnikiem powołań.

Biorąc pod uwagę, że około 70% księży twierdzi, że ich proboszcz miał największy wpływ na ich powołania i zrobił najwięcej, aby kultywować ich powołanie do kapłaństwa, raport dowodzi, że im więcej księży na parafianina zwykle tym więcej powołań.
Raport Duszpasterstwa Powołaniowego podkreśla też inny kluczowy punkt danych na temat przyszłych księży: około 75% nowo wyświęconych księży stwierdziło, że ich powołanie do kapłaństwa pojawiło się przed 18 rokiem życia. Stąd istnieje potrzeba wspierania młodych ludzi w rozeznawaniu powołania.

Wspieranie powołań
Raport Duszpasterstwa Powołaniowego zawiera zalecenia dla biskupów, biur powołań i wszystkich katolików świeckich.
Raport zawiera kilka konkretnych sugestii:
- Kwestionuje szybki wskaźnik rotacji wśród diecezjalnych dyrektorów powołań, którzy pełnią tę funkcję średnio zaledwie trzy lata.
- Sugeruje, że „najbystrzejsi, najzdolniejsi księża” niekoniecznie powinni być przypisywani do dużych parafii, gdzie mogą stać się najmniej zdolni do budzenia powołań.
- Rodziny powinny uczestniczyć w parafialnym duszpasterstwie powołań, podczas gdy programy edukacji religijnej dla dzieci i młodzieży powinny pielęgnować „serca dla Chrystusa”. Raport mówi, że młodzi mężczyźni muszą otrzymywać „spójne i zachęcające przesłanie” na temat rozeznania powołania.
- Kapłani powinni być zdrowi, święci i skoncentrowani, poważnie traktując wspieranie powołań „przez całe życie parafialne”. Z pomocą innych katolików powinni unikać niebezpieczeństw związanych z przepracowaniem i znaleźć czas na skupienie się na źródłach powołań w duszpasterstwie młodych dorosłych, służbie ołtarza i innych dziedzinach.
- Raport zaleca, aby biskupi byli święci, inspirujący i cieszyli się zaufaniem swoich księży i seminarzystów.

Źródło: cna
Foto: istock/gregorydean/ romrodinka/ BookyBuggy/ Boonyachoat/ DmyTo
Kościół
Katolicka organizacja nagrodzona za służbę osobom z niepełnosprawnościami
Katolicka organizacja non profit, od lat wspierająca parafie i szkoły w tworzeniu dostępnej i otwartej formacji religijnej dla osób z niepełnosprawnościami, została wyróżniona prestiżową nagrodą naukową. National Catholic Partnership on Disability otrzymała nagrodę American Catholic Historical Association za zasługi dla studiów nad katolicyzmem w 2026 roku. O wyróżnieniu mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński SJ.
Nagroda przyznana w Chicago
Uhonorowanie National Catholic Partnership on Disability NCPD miało miejsce 8 stycznia podczas dorocznego zjazdu American Catholic Historical Association w Chicago. Nagroda została wręczona w trakcie spotkania poświęconego historycznym i współczesnym relacjom Kościoła katolickiego z wiernymi żyjącymi z niepełnosprawnościami.
Uczestnicy dyskusji podkreślali, że choć w ostatnich latach w wielu parafiach i szkołach katolickich dokonano istotnych postępów w zakresie integracji, to wciąż istnieją poważne wyzwania związane z pełną dostępnością życia sakramentalnego i edukacji religijnej.
Uznanie, które dodaje energii
Dyrektor wykonawcza NCPD, Charleen Katra, nie kryła wzruszenia. Jak przyznała, nagroda była dla organizacji niespodziewana, ale jednocześnie niezwykle umacniająca.
W swoim komentarzu podkreśliła, że wyróżnienie pomaga zwrócić uwagę na misję NCPD, której celem jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami pełnego dostępu do praw wynikających z chrztu – edukacji religijnej, życia sakramentalnego oraz możliwości odpowiedzi na osobiste powołanie.
„Osoby z niepełnosprawnościami wnoszą do Kościoła wyjątkowe dary” – zaznaczyła Katra, dziękując za nagrodę w imieniu wiernych i ich rodzin, którzy pragną realnego uczestnictwa w życiu wspólnoty.
Między historią a codzienną praktyką
Ustępująca prezes ACHA, Mary Dunn, wyjaśniła, że wybór organizacji NCPD nie był przypadkowy. Została ona doceniona za konsekwentne działania na rzecz „prawdziwego poczucia przynależności” w Kościele.

Charleen Katra
Początek osobistej drogi
Podczas dyskusji Charleen Katra wróciła do początków swojego zaangażowania.
W tamtym czasie parafia nie oferowała takiej formy katechezy. Dziś Katra i kierowana przez nią organizacja pomagają parafiom tworzyć programy dopasowane do realnych potrzeb wiernych.
Gdy Kościół nie odpowiada na potrzeby
Choć wiele wspólnot wprowadziło już rozwiązania sprzyjające integracji, Charleen Katra przyznała, że wciąż otrzymuje sygnały od rodzin, których potrzeby pozostają niezauważone. W takich przypadkach – ostrzegła – zdarza się, że rodziny odchodzą z Kościoła.

„Kościół nie może odwracać od tego wzroku” – podkreśliła. Jej zdaniem brak odpowiedzi na potrzeby osób z niepełnosprawnościami prowadzi do sytuacji, w której szukają one wspólnoty gdzie indziej. „Nikt nie powinien czuć się obcy w domu Pana” – dodała.
Wspólnota nie jest pełna bez wszystkich
Do dyskusji włączyła się również profesor Leah Parker z University of Southern Mississippi, specjalistka w zakresie studiów nad niepełnosprawnością. Zwróciła uwagę, że aż 15 procent dzieci w amerykańskich szkołach publicznych korzysta z edukacji specjalnej, co jasno pokazuje skalę wyzwania także dla Kościoła.
„Wszyscy jesteśmy stworzeni na obraz Boga” – mówiła. „Potrzebujemy siebie nawzajem. Bez osób z niepełnosprawnościami nasza wspólnota jest niepełna”.

Inne wyróżnienia ACHA
Podczas dorocznego spotkania ACHA wręczono także inne prestiżowe nagrody. Wyróżnienie za doskonałość w nauczaniu trafiło do profesora historii Kościoła z Harvardu, Kevina Madigana. Nagrodę za całokształt dorobku naukowego otrzymał profesor Carlos Eire z Uniwersytetu Yale.
Źródło: cna
Foto: NCPD
Kościół
W Chicago debatowano o wpływie pierwszego amerykańskiego papieża
Ocena roli i wpływu pierwszego w historii Kościoła katolickiego papieża pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych była głównym tematem 106. dorocznego spotkania American Catholic Historical Association (ACHA), które odbyło się w dniach 8–11 stycznia w Chicago — rodzinnym mieście papieża Leona XIV. O konferencji mówi Ojciec Paweł Kosiński SJ.
Grono badaczy i teologów analizowało osiem pierwszych miesięcy pontyfikatu papieża, porównując realia jego posługi z wcześniejszymi obawami, stereotypami i nadziejami związanymi z wyborem Amerykanina na Tron Piotrowy.
Od XIX-wiecznych obaw do pewności siebie amerykańskiego katolicyzmu
Prof. Kathleen Sprows Cummings z University of Notre Dame przypomniała, że lęki związane z „amerykańskim papieżem” mają długą historię. Na wstępie omówiła satyryczny rysunek z magazynu Puck z 1894 roku przedstawiający „Amerykańską Kwaterę Papieską”, symbolizujący lęk przed ingerencją Watykanu w sprawy USA w epoce masowej imigracji katolików.
Prof. Cummings zauważyła, że z czasem te obawy słabły wraz z umacnianiem się pozycji katolików i ich integracją ze społeczeństwem — czego przykładem była już w 1918 roku demokratyczna nominacja Ala Smitha na gubernatora Nowego Jorku.
Później, wraz ze wzrostem pozycji Stanów Zjednoczonych na arenie światowej na początku XX wieku pojawiła się jednak nowa obawa — że to Kościół powszechny zacznie doświadczać „amerykanizacji”.
Kardynał Robert Prevost przełamuje stereotypy
Wybór kardynała Roberta Prevosta, obecnego papieża Leona XIV, przełamał część światowych obaw.
Według prof. Kathleen Cummings kardynałowie dostrzegli w Prevoście „pasterza z wizją globalną”, a jego wybór nie był „pokazem siły Stanów Zjednoczonych”.

Od „America First” do „America cares”?
Prof. Miguel Diaz z Loyola University Chicago podkreślił, że pierwsze działania papieża wyraźnie kontrastują z polityką wewnętrzną USA. Zwrócił uwagę na nacisk na godność migrantów i pomoc ludziom w potrzebie, co określił jako przesunięcie symboliczne: „Od America First do America cares.”
Zauważył także, że amerykański papież ma wyjątkową możliwość wpływania na krajową debatę: „Może mówić i zostanie wysłuchany”.
Kontynuacja ducha Franciszka, ale w nowym stylu
Watykańska korespondentka Colleen Dulle z America Magazine wskazała, że w pierwszych miesiącach Leon XIV kontynuował inicjatywy rozpoczęte przez papieża Franciszka. Rok 2025, Rok Jubileuszowy, był w dużej mierze zaplanowany jeszcze za poprzedniego pontyfikatu.

Dopiero teraz pojawiają się sygnały wyraźniejszego autorskiego kierunku, min.: zwiększona rola konsystorzy, nacisk na synodalność i ewangelizację, budowanie zgody wśród kardynałów.
Styl rządzenia: nie z góry piramidy, lecz w centrum rozmowy
Dr Brian Flanagan z Loyola University Chicago podsumował, że Leon XIV rządzi, wykorzystując styl formowany przez lata prowadzenia zakonu augustianów — wspólnoty globalnej, różnorodnej i wymagającej współpracy.
Według niego papież postrzega swoją rolę nie jako stojącego na szczycie systemu, ale „w centrum rozmowy”, zapraszając biskupów i kardynałów do wspólnego rozeznania kierunku Kościoła.
Źródło: cna
Foto: Vatican Media
Polonia Amerykańska
Obchody 100-lecia Placówki nr 90 Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej. Msza św. Trójcowo, 11 stycznia. Fot. Wojciech Adamski
-
Polonia Amerykańska3 tygodnie temuCoraz więcej Polaków opuszcza USA na skutek zaostrzonej polityki imigracyjnej
-
News USA2 tygodnie temuUSA uderzają w Wenezuelę. Dyktator Maduro i jego żona pojmani
-
News USA2 dni temuPełnotłuste mleko wraca do szkolnych stołówek po podpisie Prezydenta Trumpa
-
News USA1 tydzień temuProtest przeciwko ICE w Minneapolis zakończył się zastrzeleniem kobiety przez agenta
-
News Chicago4 tygodnie temuKevin Niemiec wśród absolwentów St. Viator High School oskarżonych o gwałt na koleżance z klasy
-
News USA3 tygodnie temuAmFest 2025: JD Vance przedstawia wizję „chrześcijańskiej polityki” w USA
-
News Chicago2 tygodnie temuMieszkańcy Chicago zorganizowali protest po zatrzymaniu prezydenta Wenezueli
-
News USA3 tygodnie temuKolejna partia akt Epsteina zawiera 30 tys. stron i fałszywe oskarżenia wobec Trumpa










