News USA

Gdzie znikła miłość i namiętność?

Opublikowano

12 lat temu

dnia

13 stycznia 2014

Autor:

Każda zmiana, nawet najbardziej upragniona, ma w sobie coś melancholijnego, gdyż to, od czego odchodzimy, jest częścią nas samych; żeby wejść w nowe życie, trzeba umrzeć w starym.
ANATOLE FRANCE

W pierwszych latach małżeństwa Adam i Carol weekendy poświęcali domowi, który musieli kupić i urządzić. Bardzo też lubili przy specjalnej okazji pójść na kolację z szampanem do jakiejś oryginalnej restauracji i od czasu do czasu fundowali sobie taką przyjemność.

Przez pewien czas w ich wzajemnej partnerskiej interakcji nic się nie zmieniało i nic jej nie groziło; w końcu jednak wzajemna obecność przestała dawać im radość i podniecać, wyczerpało się tkwiące w niej źródło rozwoju. Łącząca ich ze sobą więź nie była już taka sama jak dawniej, ale Adam i Carol tego nie zauważali.

Życie toczące się starym, sprawdzonym, dobrze znanym trybem stało się w końcu nudne. Wszystkie wieczory wyglądały tak samo: zmęczeni całodzienną pracą szli do łóżka, a tam nieodmiennie oglądali telewizję albo czytali. Stopniowo taka forma związku zaczęła ich oboje nużyć; byli od siebie odlegli, brnęli w powtarzające się zachowania i sytuacje, dusiło ich to. Każdego ranka wkraczali na nowo w taką pozbawioną znaczenia egzystencję. Uszczknęli trochę śniadania, cmoknęli się nawzajem w policzki i pośpiesznie rozjeżdżali do swych zajęć. Skąd to znamy?

Ilekroć Carol uznała, że znudził jej się wygląd salonu, przestawiała meble i ozdoby, aż nabrały dla niej nowego powabu. Adam nawet tego nie zauważał – nie miało dla niego znaczenia, gdzie stoi stół lub szafa i czy na ścianie wiszą jakieś nowe obrazy. W weekendy rzadko teraz bywał w domu. Był zapalonym graczem w golfa, a miejscowe pole nie całkiem go zadowalało, więc, żeby rozegrać partię z przyjaciółmi, zwykł był latać do Arizony czy na Florydę.

Gdzie podziała się ich dawna miłość i namiętność? Miejsce wzajemnego zauroczenia zastąpiło teraz pożądanie sukcesu i prestiżu. Oboje oddali się bez reszty zarabianiu pieniędzy. Adam był maklerem; praca na giełdzie zabierała mu niemal cały dzień. Carol, agentka ubezpieczeniowa, osiągnęła stanowisko, które wymagało wyjazdów poza granice stanu.

W czasie jednej z takich służbowych podróży zwrócił na nią uwagę kolega z branży. Zachwycił się jej inteligencją, nie szczędził jej komplementów. Oczarowana jego urokiem, nie mogła od tej chwili znaleźć spokoju. Wróciła do domu, ale Adama w nim nie było. Postanowiła odprężyć się i wykąpać w wannie pełnej piany. Kąpiel łagodziła nerwy, Carol robiło się błogo i coraz bardziej zagłębiała się w przyjemne fantazje, błądząc myślami wokół nowego znajomego. Przypominała sobie, iż poświęcał jej bardzo wiele uwagi, umiał ją rozbawić. Pomyślała, że Adama wcale by nie obeszło, gdyby zbliżyła się do tego kolegi – nowi klienci bardzo go absorbowali, ona tymczasem była wtedy daleko od domu, w pełni dysponując czasem. Przekonywała siebie, że gdyby nie zasklepiała się w małżeństwie, jej potrzeby emocjonalne zostałyby wreszcie zaspokojone. Puściła wodze fantazji: “Na świecie nie brak mężczyzn, którzy mogliby mnie uszczęśliwić. Może po prostu źle wybrałam męża?” Kiedy Adam wrócił wieczorem do domu, zauważył, że Carol jest drażliwa i jakby nieobecna. Pomyślał, że musi być zmęczona. Wymienili kilka zdawkowych zdań, po czym Adam przeszedł do innego pokoju, włączył komputer i zaczął szperać w Internecie.

Po pięciu latach małżeństwa Adam i Carol, widząc, że nic nie zostało z dawnej namiętności, która pociągnęła ich przed ołtarz, postanowili zasięgnąć rady terapeuty małżeńskiego. Byli już bardzo zmęczeni ciągłymi kłótniami i oboje równolegle podjęli kroki rozwodowe. Właśnie w najbliższy ponie-działek mieli po raz pierwszy spotkać się w tej sprawie z adwokatami, toteż wyjątkowo zgodziłem się przyjąć ich jak najszybciej, jeszcze w niedzielę wieczorem. Gdy usiedliśmy, Carol stwierdziła: “Mąż stał się pracoholikiem i zupełnie nie ma dla mnie czasu”. Adam skarżył się, że żona go gnębi i usiłuje kontrolować. Oboje wyglądali na zniechęconych; od jakiegoś czasu zastygli w swych emocjach i wątpili w możliwość przetrwania związku. Po burzliwej dwugodzinnej rozmowie zdecydowali, że odłożą jeszcze spotkania z adwokatami. Mimo ogromnych przeszkód, jakie stały na drodze do ocalenia ich małżeństwa, wystarczyło im rozładować trochę gniew, by przyznać, że jest ono dla nich cenne. Zapewniłem ich, że ratunek jest możliwy, o ile zdecydują się z większym niż kiedykolwiek wysiłkiem pracować nad rozwiązaniem konfliktów.

Jeśli się przez chwilę, czytelniku, zastanowisz, zauważysz pewnie, że tych dwoje przyjęło statyczną koncepcję małżeństwa, co zresztą ograniczyło ich zdolność do wykorzystywania obecnego w nich potencjału także w innych dziedzinach życia. Jak mieli w takim razie zatroszczyć się należycie o swój związek, upewnić się, że partner otrzymał potrzebne mu wsparcie. W jaki sposób mieli osiągnąć taką formę partnerstwa, która pobudza dobrą wolę i wywołuje radość?

Związek dwojga ludzi jest ze swej natury czymś żywym i płynnym, czymś, co się zmienia; bardziej niż strukturę przypomina on roślinę, wyrastającą z maleńkiego ziarenka i stopniowo przeobrażającą się w wielki, gęsty krzew. Nigdy nie pozostaje przez dłuższy czas niezmieniony, wymaga, tak jak roślina, pielęgnacji, i to ściśle określonej: w różnych momentach potrzebne są różne rodzaje i różne dawki pożywienia. Jeśli partnerzy nie potrafią sobie wyobrazić swego związku jako odrębnej od nich żywej istoty, wymagającej czułej opieki łatwo im wtedy zobojętnieć na potrzeby drugiej strony.

Adam i Carol po miesiącu zdyscyplinowanych wysiłków zażegnali groźbę katastrofy swego małżeństwa. Wyzbyli się przekonania, że ich burzliwy związek musi skończyć się rozwodem, i zaniechali wstępowania na drogę prawną. Po przeprowadzeniu inwentarza osobowości i rozważeniu spornych zagadnień zrozumieli, że ich związek stał się statyczny, ponieważ wkradło się weń samozadowolenie i zniechęcenie. Zdali sobie sprawę, że muszą uczciwie przyjrzeć się wzajemnym potrzebom, by ich problemy zostały rozwiązane.

Podczas jednej z wizyt w moim gabinecie Carol wyraziła żal z powodu snutych przez nią fantazji. Powiedziała: “Tamten mężczyzna, mój kolega z innego miasta, był bardzo zamożny, czarujący, hojny. Powiedział, że dałby mi wszystko, czego zechcę, gdybym zdecydowała się odejść od męża, a ja byłam bliska przyjęcia tej propozycji. To straszne, mieć taki wybór. Traciłam wtedy zmysły. Nie chodziło mi o pieniądze. Potrzebowałam tylko, żeby ktoś zajął się mną troskliwie, był dla mnie czuły – a w domu tego nie otrzymywałam. Tymczasem spadło na mnie jak grom z jasnego nieba, że proszę – mogę to mieć! Mój mąż jest dobrym człowiekiem, ma dobry charakter, też jest hojny i ambitny. Trzeba tylko, żebym zmieniła swoje podejście do niego i stała się bardziej dostępna. Na początek muszę nauczyć się dawać Adamowi to, czego ja od niego oczekuję. Powinnam bardziej skupić się na jego potrzebach i postarać się spełniać jego oczekiwania wobec mnie. Po drugie, muszę bardziej troszczyć się o interakcję z Adamem i nie zatracać się tak w pracy”.

Na kolejnej sesji Carol opowiedziała o swojej rozmowie z szefem. Poprosiła go o rozmowę i wyjaśniła, że obecnie najważniejsze jest dla niej małżeństwo i w związku z tym chciałaby ograniczyć podróże służbowe do innych miejscowości. Szef na szczęście zrozumiał ją i wyraził zgodę. W ciągu następnych trzech miesięcy Carol i Adam, przekonawszy się o powadze zagrożenia, podejmowali zgodne wysiłki, by przezwyciężyć kryzys. Adam złagodził znacznie tempo pracy i wcześniej wracał do domu. Ograniczył ilość nocy spędzanych poza domem, a czwartkowe wieczory zarezerwował dla Carol. Przez prawie sześć tygodni przychodzili do mnie na spotkania w ramach doradztwa małżeńskiego, za każdym razem przynosząc spis ważnych kwestii, które się akurat pojawiły. Pracowaliśmy nad tym, co w danej chwili wydawało się najbardziej istotne. Na przykład: Carol chciała, aby w czwartek zawsze spędzali noc razem, a Adam uznał to za dobry pomysł, ale z zastrzeżeniem, że wieczorem nie będą omawiać ciężkich problemów. Carol zaproponowała: “Więc razem zaplanujmy na każdy czwartek coś zabawnego”. Postanowili, że w czwartki od szóstej wieczorem zaczyna się pora Królewskiego Traktowania.

Wieczory Królewskiego Traktowania zbliżyły ich ze sobą; wkrótce czekali już niecierpliwie na czwartek, gdy będą mogli się odprężyć, cieszyć sobą i miłym wieczorem. Rozmawiali ze sobą bez agresji, przyjaźnie, a kiedy nabrali więcej wiary w siebie i we wspólną przyszłość, ustalili, że zawsze w soboty będą rozwiązywać problemy ważne dla funkcjonowania związku.

Uznali, że dobre skutki przynosi przestrzeganie następujących zasad:

Traktujmy się nawzajem z szacunkiem.

Problem, który chcecie rozwiązać, jest problemem wspólnym, ważnym dla każdej ze stron. Kiedy druga strona przedstawia jakieś uwagi, powinieneś cierpliwie jej wysłuchać. Pozwól jej skończyć, nie przerywaj. Nie domagaj się, żeby w związku wciąż wszystko pozostawało po staremu.

Traktujmy się nawzajem z uwagą.

Kiedy pojawia się jakiś problem, pragniesz rozwiązać go na stałe. Rozwiązanie będzie dawać taką nadzieję tylko wtedy, jeśli w poszukiwaniu go wezmą udział oboje partnerzy. Sposób, w jaki patrzysz na partnera, w jaki go słuchasz, ton twojego głosu, dobór słów – wszystko to przyczynia się do kształtu rozwiązania.

Traktujmy się nawzajem akceptująco.

Może się okazać, że różnicie się w poglądach na jakąś sprawę. Akceptuj odmienne poglądy partnera: nie skupiaj się zbytnio na tym, czy są słuszne czy nie, ale zgódź się po prostu, że są inne. Stwierdzenie “ja mam rację, a ty się mylisz” nie rozwiązuje problemu, za to oddala od siebie partnerów.

Zawieszajmy dyskusję, gdy trzeba.

Kiedy dialog zaognia się i wchodzi w impas, słusznym posunięciem jest stwierdzenie: “Doszliśmy do punktu, od którego dalsza rozmowa na ten temat mogłaby pogorszyć sprawę. Zawieśmy tę dyskusję, dopóki lepiej nie wczujemy się w problem”.

Pogódźmy się z brakiem zgody.

W każdym związku nawet przez długi czas może istnieć jakiś nie rozwiązany konflikt. Partnerzy, pragnąc ocalić związek, muszą sobie powiedzieć: “Na razie bądźmy dla siebie mili i troszczmy się o siebie; w końcu znajdziemy zadowalające rozwiązanie naszego problemu”.

Stosując się do tych wskazówek, Carol i Adam na nowo odkryli tkwiące w nich możliwości wspólnego życia. Uradowani, że mogą razem robić coś konstruktywnego, wzbogacili niebawem ten zbiór wskazówek o nowe punkty, wynikające z ich własnych spostrzeżeń. Stopniowo coraz sprawniej radzili sobie z pojawiającymi się problemami, a w ich małżeństwie zaszła korzystna zmiana.

Nie są bynajmniej idealną parą i co jakiś czas przeżywają chwile wzajemnego zniechęcenia, ale nauczyli się komunikować w nowy sposób. Łączy ich już głębsza miłość, umożliwiająca przeprowadzanie potrzebnych zmian i pracę nad występującymi trudnościami.

Źrodło: http://www.deon.pl/inteligentne-zycie/ona-i-on/art,400,gdzie-znikla-milosc-i-namietnosc.html

Powiązane tematy:wydarzenia

Nastepne

Molestowanie w archidiecezji w Chicago

Nie przegap

Masakra cywili w Syrii

News USA

Federalne służby mają swobodę działań w Minnesocie. Bovino opuści stan

Opublikowano

8 godzin temu

dnia

27 stycznia 2026

Autor:

bwyderka

Agenci ICE i Straży Granicznej na Nicollet Avenue, 24 stycznia 2026 r.

Federalny sąd apelacyjny wstrzymał obowiązywanie decyzji sądu niższej instancji, która ograniczała działania agentów federalnych podczas protestów w Minnesocie. Orzeczenie z 26 stycznia oznacza, że funkcjonariusze mogą ponownie zatrzymywać uczestników demonstracji oraz stosować środki przymusu bezpośredniego bez wcześniejszego wykazania prawdopodobnej przyczyny, co stało się punktem zapalnym w trwającym sporze wokół operacji imigracyjnych.

Skład trzech sędziów 8. Okręgowego Sądu Apelacyjnego uznał, że styczniowy nakaz sądu okręgowego był zbyt nieprecyzyjny i mógł paraliżować działania służb. W ocenie sądu, Departament Bezpieczeństwa Krajowego DHS wykazał duże prawdopodobieństwo wygranej w dalszym postępowaniu, co przesądziło o przyznaniu pełnego wstrzymania wcześniejszej decyzji.

Obrazy z protestów i chaos na ulicach

Sędziowie analizowali nagrania wideo przedstawione w sprawie, na których widać szybko zmieniające się sytuacje podczas demonstracji. Materiały pokazywały zarówno pokojowych obserwatorów, jak i osoby blokujące pojazdy funkcjonariuszy, podchodzące do nich z bliskiej odległości, a następnie wtapiające się w tłum.

Zdaniem sądu takie okoliczności utrudniają agentom rozróżnienie, kto przekracza granice prawa.

Spór o nieprecyzyjne zakazy

Sąd apelacyjny zwrócił uwagę, że błędna decyzja funkcjonariusza mogłaby skutkować zarzutem obrazy sądu, przy jednoczesnym braku jasnych kryteriów w zakazie wydanym przez sąd niższej instancji. W ocenie panelu taka sytuacja stwarzała nadmierne ryzyko prawne dla służb działających w dynamicznych warunkach ulicznych protestów.

Pozew i zarzuty naruszeń konstytucji

Sprawa wywodzi się z pozwu złożonego przez sześcioro protestujących, którzy zarzucili agentom federalnym naruszenie konstytucyjnych praw do wolności zgromadzeń i ochrony przed nieuzasadnionym zatrzymaniem. Sąd okręgowy przyznał im rację, wprowadzając zakaz stosowania środków rozpraszających bez wyraźnego utrudniania działań władz.

Jeden z sędziów złożył zdanie odrębne, wskazując, że przynajmniej część zakazu, dotycząca użycia gazu pieprzowego i amunicji nieletalnej, powinna pozostać w mocy. W jego opinii ten fragment decyzji nie był niejasny i nie zasługiwał na wstrzymanie do czasu rozstrzygnięcia apelacji.

Seria starć i tragiczne strzelaniny

W ostatnich miesiącach Minnesota stała się areną napięć między protestującymi a federalnymi funkcjonariuszami. Demonstracje nasiliły się po śmiertelnym postrzeleniu Renee Good w Minneapolis podczas operacji imigracyjnej oraz po kolejnym incydencie, w którym zginął Alex Pretti, o którym informowaliśmy wczoraj.

Okoliczności obu zdarzeń są przedmiotem odrębnych dochodzeń.

Stanowisko administracji i prokuratury

Przedstawiciele administracji federalnej podkreślają, że ograniczenia nałożone przez sąd niższej instancji zagrażały bezpieczeństwu funkcjonariuszy. Prokurator generalna wskazywała, że próby „związania rąk” organom ścigania nie mogą się utrzymać, gdy dochodzi do przemocy i realnego zagrożenia dla życia.

Śledztwa i kolejne zatrzymania

Federalne organy prowadzą równolegle dochodzenia dotyczące finansowania protestów oraz przestępstw popełnianych w ich trakcie. Zatrzymano osoby podejrzane o włamanie do pojazdu federalnego i kradzież sprzętu, a śledczy zapowiadają dalsze aresztowania w związku z groźbami kierowanymi pod adresem funkcjonariuszy i ich rodzin.

Reakcje władz lokalnych

Władze Minnesoty i Minneapolis apelują o ograniczenie obecności federalnych agentów w mieście oraz o niezależne dochodzenia w sprawie strzelanin. Podkreślają jednocześnie gotowość do współpracy przy zwalczaniu poważnej przestępczości, przy sprzeciwie wobec działań uznawanych za niekonstytucyjne.

Rozmowy na najwyższym szczeblu

Prezydent rozmawiał z Gubernatorem Minnesoty i Burmistrzem Minneapolis, zapowiadając dalsze konsultacje oraz przedstawiając plan współpracy w zakresie przekazywania osób podejrzanych o poważne przestępstwa. Jednocześnie padły deklaracje, że obecna sytuacja nie może trwać w nieskończoność, a napięcia wymagają politycznego rozwiązania.

Dowódca Straży Granicznej opuści Minneapolis

Gregory Bovino oraz część podległych mu funkcjonariuszy mają wkrótce opuścić rejon Minneapolis. Według osób znających kulisy decyzji, Bovino został odsunięty od dowodzenia w Minneapolis i ma wrócić do sektora El Centro w Kalifornii, gdzie wcześniej pełnił funkcję głównego agenta.

Jego przeniesienie jest postrzegane jako faktyczna degradacja, po okresie, w którym był wysyłany przez administrację Donalda Trumpa do największych miast w kraju.

Decyzja zapadła po gwałtownej reakcji opinii publicznej na wypowiedzi Bovino dotyczące śmierci Alexa Prettiego. Dowódca sugerował bez przedstawienia dowodów, że ofiara planowała masakrę funkcjonariuszy federalnych. Te twierdzenia zostały zakwestionowane przez świadków oraz nagrania wideo z miejsca zdarzenia.

Informacje o planowanym odejściu Bovino pojawiły się krótko po zapowiedzi Prezydenta Trumpa, że do Minnesoty uda się Tom Homan, pełniący funkcję doradcy Białego Domu do spraw granicy.

Bovino przed obiektem Broadview ICE we wrześniu 2025 r.

Twarz twardej polityki imigracyjnej

W ostatnich miesiącach Gregory Bovino stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli zaostrzonej polityki imigracyjnej administracji Trumpa. Zyskał rozgłos dzięki agresywnemu stylowi dowodzenia oraz częstej obecności w terenie, gdzie występował w umundurowaniu taktycznym razem z szeregowymi funkcjonariuszami.

Przed przyjazdem do Minneapolis Bovino był delegowany do takich miast jak Los Angeles, Chicago, Charlotte czy Nowy Orlean. Jego obecność była elementem zmiany strategii, polegającej na wykorzystywaniu Straży Granicznej do przeprowadzania zatrzymań imigracyjnych setki mil od granicy z Meksykiem.

Szczególne kontrowersje wzbudziły działania w Chicago, gdzie podczas operacji znanej jako Midway Blitz, Straż Graniczna dokonała większej liczby zatrzymań niż agencja ICE, tradycyjnie odpowiedzialna za egzekwowanie prawa imigracyjnego wewnątrz kraju.

Źródło: cbs, The Epoch Times
Foto: YouTube, Paul Goyette, Chad Davis

Czytaj dalej

News USA

Trump podnosi cła dla Korei Południowej. Trwa spór o niewdrożoną umowę handlową

Opublikowano

8 godzin temu

dnia

27 stycznia 2026

Autor:

bwyderka

Prezydent Donald Trump ogłosił podwyższenie ceł na import z Korei Południowej, argumentując decyzję brakiem ratyfikacji umowy handlowej, którą oba kraje uzgodniły w ubiegłym roku. Według amerykańskiego przywódcy Seul nie wywiązał się z ustaleń, co skłoniło Biały Dom do sięgnięcia po środki nacisku gospodarczej.

Wyższe stawki celne i nowe sektory objęte podwyżką

Zgodnie z zapowiedzią, Stany Zjednoczone podnoszą podstawowe cło na towary z Korei Południowej z 15 do 25 procent. Dodatkowo wyższe opłaty obejmą kluczowe dla koreańskiej gospodarki branże, w tym przemysł motoryzacyjny, sektor drzewny oraz produkty farmaceutyczne.

Decyzja ta oznacza wyraźne zaostrzenie kursu wobec jednego z najważniejszych partnerów handlowych USA w Azji.

Prezydent krytykuje parlament w Seulu

Donald Trump publicznie wyraził niezadowolenie z postawy koreańskiego parlamentu, który do tej pory nie zatwierdził porozumienia. Przypomniał, że umowa została uzgodniona z prezydentem Lee Jae-myungiem latem 2025 roku, a jej warunki potwierdzono ponownie podczas jego wizyty w Korei jesienią tego samego roku. W jego ocenie brak ratyfikacji podważa wiarygodność ustaleń międzyrządowych.

Umowa handlowa i bezpieczeństwo

Porozumienie, które obecnie stało się przedmiotem sporu, obejmowało zarówno kwestie handlowe, jak i bezpieczeństwa. W jego ramach Stany Zjednoczone zgodziły się obniżyć cła na koreańskie samochody, części samochodowe, leki oraz inne produkty z 25 do 15 procent. W zamian Korea Południowa zobowiązała się do znaczących inwestycji w amerykańską gospodarkę.

Miliardowe inwestycje w USA

Jednym z kluczowych elementów umowy był plan inwestycyjny zakładający wpompowanie około 350 miliardów dolarów w strategiczne sektory w Stanach Zjednoczonych. Wśród nich znalazły się półprzewodniki, przemysł stoczniowy oraz biotechnologia. Według administracji USA inwestycje te miały wzmocnić konkurencyjność kraju i stworzyć nowe miejsca pracy.

Znaczenie Korei Południowej dla handlu USA

Korea Południowa należy do grona najważniejszych partnerów handlowych Stanów Zjednoczonych. Pod koniec 2025 roku była ósmym największym partnerem USA, a wartość wzajemnej wymiany handlowej sięgała 162 miliardów dolarów. Szczególną rolę odgrywa sektor motoryzacyjny, który odpowiada za ponad jedną czwartą koreańskiego eksportu do USA.

Stany Zjednoczone są kluczowym rynkiem zbytu dla koreańskich producentów samochodów, przyjmując niemal połowę całego eksportu aut z tego kraju. Podniesienie ceł na pojazdy i części samochodowe może więc znacząco uderzyć w jedną z głównych gałęzi koreańskiej gospodarki, a jednocześnie wpłynąć na ceny dla amerykańskich konsumentów.

Niepewność prawna wokół ceł

Równolegle do decyzji administracji Trumpa trwa oczekiwanie na rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w sprawie legalności ceł nakładanych na poszczególne kraje. Sprawa dotyczy wykorzystania przez Biały Dom nadzwyczajnych uprawnień gospodarczych, na podstawie których nałożono taryfy na dziesiątki państw.

Przedstawiciele administracji zapowiedzieli, że nawet w przypadku zakwestionowania obecnych regulacji przez sąd, rząd dysponuje innymi narzędziami prawnymi pozwalającymi na utrzymanie presji celnej. Oznacza to, że spór handlowy z Koreą Południową może mieć długofalowe konsekwencje.

Źródło: cbs
Foto: The White House, YouTube

Czytaj dalej

News USA

Ekstremalna zima we wschodniej części Stanów Zjednoczonych zabiła już 30 osób

Opublikowano

9 godzin temu

dnia

27 stycznia 2026

Autor:

bwyderka

Potężna zimowa burza, która od kilku dni przetacza się przez wschodnią połowę Stanów Zjednoczonych, zebrała tragiczne żniwo. Według potwierdzonych informacji zginęło co najmniej 30 osób, a miliony mieszkańców muszą mierzyć się z ekstremalnym zimnem, śniegiem, marznącym deszczem oraz rozległymi przerwami w dostawie prądu.

System pogodowy uderzył najpierw w południowe stany pod koniec ubiegłego tygodnia, by w weekend dotrzeć na północny wschód kraju. Niebezpieczne warunki objęły pas o długości około 1300 mil, a znaczna część Stanów Zjednoczonych znalazła się pod wpływem temperatur poniżej zera oraz ostrzeżeń przed ekstremalnym mrozem.

Śnieg, lód i zerwane linie energetyczne

Intensywne opady śniegu sparaliżowały wiele regionów, w tym Nowy Jork, gdzie w Central Parku odnotowano 11 cali śniegu. Na południu kraju marznący deszcz łamał gałęzie drzew i linie energetyczne w Mississippi, Tennessee oraz innych stanach, powodując rozległe zniszczenia infrastruktury.

Dziesiątki ofiar w różnych stanach

Służby potwierdziły zgony związane z warunkami pogodowymi w wielu częściach kraju. W Nowym Jorku znaleziono co najmniej pięć osób martwych na zewnątrz budynków, a wstępne ustalenia wskazują na śmierć z powodu hipotermii.

W Luizjanie dwóch mężczyzn zmarło z wychłodzenia, natomiast w Arkansas i Teksasie życie straciło dwoje nastolatków w wypadkach podczas zjazdów na sankach. Kolejna ofiara to nauczyciel odnaleziony pod warstwą śniegu w Kansas.

Rekordowe mrozy i ostrzeżenia pogodowe

W poniedziałek cały obszar kontynentalnych Stanów Zjednoczonych znalazł się pod wpływem wyjątkowo niskich temperatur. Odnotowano najniższą średnią temperaturę minimalną w skali kraju od 2014 roku. Ostrzeżenia przed ekstremalnym zimnem obowiązywały od Montany aż po północne krańce Florydy, a oblodzone drogi i niebezpieczne odczuwalne temperatury wiatru stanowiły poważne zagrożenie.

Miliony bez prądu

Burza doprowadziła do masowych przerw w dostawie energii elektrycznej. W niedzielę bez prądu pozostawało ponad milion odbiorców, a w poniedziałkowy poranek blisko 800 tysięcy gospodarstw domowych nadal nie miało zasilania, głównie na południu kraju.

W północnym Mississippi i częściach Tennessee zniszczenia sieci energetycznych były tak duże, że niektóre miejscowości muszą liczyć się z tygodniową przerwą w dostawach prądu.

Skala zniszczeń w Mississippi

Mississippi ustanowiło rekord stanowy, zużywając 200 tysięcy galonów środków do zwalczania oblodzenia dróg. W Oxford burza pozostawiła krajobraz przypominający przejście tornada, a posiadanie dostępu do energii elektrycznej stało się symbolem komfortu i bezpieczeństwa w mieście.

Paraliż komunikacyjny i zamknięte szkoły

Ekstremalne warunki pogodowe sparaliżowały transport w całym kraju. W ciągu weekendu odwołano lub opóźniono ponad 6400 lotów, a w szczytowym momencie zakłócenia dotknęły niemal 11 tysięcy połączeń lotniczych.

Poważne problemy wystąpiły na lotniskach m.in. w Atlancie, Charlotte i Nowym Jorku. Szkoły były masowo zamykane, a hotele w miastach takich jak Nashville szybko się zapełniały, gdy mieszkańcy szukali schronienia przed mrozem.

Powolny odwrót burzy

Według meteorologów główna masa śniegu i lodu już zaczęła opuszczać terytorium Stanów Zjednoczonych, choć w niektórych rejonach północnego wschodu nadal występują lekkie opady. Skutki burzy będą jednak odczuwalne jeszcze przez wiele dni, zarówno w postaci zniszczeń infrastruktury, jak i tragicznych bilansów ludzkich strat.