News USA

Byłeś przez kogoś odrzucony?

Opublikowano

12 lat temu

dnia

19 grudnia 2013

Autor:

Redaktor wydania

Niektórzy z nas są wyjątkowo wrażliwi na najmniejszy gest odrzucenia. Z tego powodu znajdują go często w wypowiedziach i reakcjach innych, nawet jeśli go tam w zasadzie nie ma. Dochodzą wtedy do głosu rezydujące w nas wspomnienia podobnych chwil, gdy czuliśmy się niechciani.

Każde takie doświadczenie z przeszłości sprawia, że stajemy się nieco bardziej wrażliwi na ich odpowiedniki dzisiaj. Ból zamierzchłych zranień pozostaje bowiem z nami i od czasu do czasu nas nęka.

Elizabeth Skoglund* opisuje ten mechanizm w następujący sposób: “Czy odrzucenie jest uzasadnione, czy nie, wielkie lub nieznaczne, pozostaje zawsze bolesnym doświadczeniem, którego chcielibyśmy w przyszłości uniknąć. Jakże jednak często sięgamy pamięcią do naszych przeżyć z odległych czasów, doznanej niesprawiedliwości i odrzucenia, tym te wspomnienia stają się faktycznie żywsze niż same zdarzenia. Główny problem z uczuciami tego rodzaju jest taki, że potrafią pozostawać, gnieździć się, gryźć aż zdobędą moc, by nas całkiem wyzuć z sił i zniszczyć nasze życie”.

Judy, młoda kobieta, wyglądała jakby żyła w ciągłym lęku przed odrzuceniem. Kiedy wchodziła do pokoju, jej oczy zdawały się wołać: “Przyjmij mnie; powiedz, że jestem w porządku”. Była zgłodniała akceptacji i nad wyraz czuła na każdy wzrok lub uwagę, które choćby odrobinę trąciły nutą dezaprobaty. Była przekonana, że ludzie nie chcą jej w swym towarzystwie. Potrafiła wyczytać odrzucenie w obojętnych, a nawet pozytywnych rozmowach. Była w tym wyjątkowo dobra, ponieważ spodziewała się, że będzie na pewno odrzucona. Niestety, nawet gdy inni byli przyjacielsko nastawieni i w pełni ją aprobowali, była wobec nich podejrzliwa. Swoje obawy wyraziła wprost: “Jeśli im zaufam, kto zaręczy, że czegoś przeciwko mnie nie knują? Odrzucą mnie z pewnością, skoro tylko się odwrócę, a ponieważ im zaufałam, będzie to tym bardziej bolesne!”. Lęk przed odrzuceniem był dla Judy obezwładniający. Kiedy więc miała okazję z kimś się związać, czuła zniechęcenie, ponieważ przeczuwała, że to z pewnością źle się skończy.

Doświadczenia z dzieciństwa

Niektórzy ludzie, obawiający się odrzucenia, pochodzą z domów, gdzie okazywano im brak akceptacji lub traktowano jako niepożądany ciężar, gdy byli dziećmi. Poczucie odrzucenia zrodzone w dzieciństwie pochodzi z poniżających uwag, jakie pod ich adresem kierowano, oraz z braku fizycznej lub słownej afirmacji. Jeśli czułeś się odrzucony jako dziecko, jako dorosły będziesz bardziej czuły na zranienia i zniechęcenie.
Ted wzrastał w rodzinie, gdzie wszyscy skoncentrowani byli na pracy, nie okazywali emocjonalnej więzi ani fizycznej czułości. Rodzice Teda zajęci byli własnymi problemami i bardzo mało interesowali się nim oraz jego osiągnięciami w szkole. W młodzieńczym wieku Ted zaczął zastanawiać się, dlaczego rodzina nie była dla niego bliska i dlaczego nikt nie przejawiał nim zbytniego zainteresowania. Rodzice nie byli wcale skąpi ani surowi. Byli raczej dobrze wychowani i kulturalni, lecz w swych reakcjach całkiem emocjonalnie sterylni. Ted mówił:

“Nigdy nie mogłem zrozumieć dystansu, jaki między nami panował. Byliśmy ze sobą jako rodzina, ale czuło się, że jesteśmy od siebie oddaleni wiele mil. W końcu zacząłem się zastanawiać, czy to przypadkiem nie moja wina. Czułem się dla nich ciężarem, mimo że zawsze mnie utrzymywali materialnie. Nigdy też nie słyszałem, aby mówili, że jestem dla nich ciężarem, natomiast tak to odczuwałem. Z powodu tych doświadczeń z dzieciństwa, zawsze byłem skrajnie ostrożny, gdy miałem się do kogoś zbliżyć. Być może coś się dzieje ze mną niedobrego, a ja nie potrafię tego dostrzec. Bywa, że wyobrażam sobie lub śnię o tym, jak inni mną pomiatają. W znajomościach z kobietami jestem zawsze bardzo ostrożny, by się zbytnio nie zaangażować. Boję się, że będą się do mnie odnosić tak jak moi rodzice – nie zauważać mnie. Dla mnie bowiem poczucie bycia niezauważonym boli tak samo mocno jak słowa: “Jesteś wstrętny. Nic w tobie dobrego. Nie chcę cię ani nie lubię”. Ojciec i matka nigdy mi tego nie mówili wprost, ale ich zachowanie sprawiało, że czułem, jakby to powiedzieli.

Gdy spotykam kobietę, która jest dla mnie interesująca, zaczynam myśleć: “Czy ona faktycznie mnie polubi i zechce?”. Raczej oczekiwałbym kobiety, która pierwsza okaże mi zainteresowanie i będzie mnie zdobywać. To byłoby pewniejsze. Ja nie chcę okazywać jej zainteresowania, ponieważ jeśliby mnie odrzuciła, czułbym, że utraciłem część samego siebie. Odrzucenie przywołuje wszystkie moje młodzieńcze uczucia, których doświadczałem w domu. Chciałbym przestać być tak przezorny.”

Strach przed odrzuceniem może też pochodzić z relacji, które jako dziecko utrzymywaliśmy z rodzeństwem, z kolegą ze szkoły lub może być owocem konfliktów z rówieśnikami.

Taką sytuację przedstawił Lloyd Ogilvie**: “U niektórych ludzi zaczyna się od gorzkiej podejrzliwości, że rodzice otaczali względami nie mnie, a raczej brata lub siostrę. Inni, których nie dotyczyło napięte współzawodnictwo z rodzeństwem, też mogli nie zaznać w domu ani potwierdzenia własnej wartości, ani afirmacji własnej osoby.

Wielu odczuwa odrzucenie, gdy nie potrafią «mierzyć się» z innymi pod względem sprawności fizycznej. Bycie ostatnim zawodnikiem w drużynie, wybranym na końcu lub w ogóle nie wybieranym do zespołu, też jest bolesne. Przypomnij sobie te wypadki, gdy nie znajdowałeś akceptacji «w» gronie dzieci z sąsiedztwa lub w szkole. Przypominam sobie moje pierwsze zakochanie i ból odkrycia, że moja «miłość» nawet nie wie, że ja istnieję.

Kto mógłby zapomnieć o swych pragnieniach popularności? Może i tobie przydarzyło się na szkolnej zabawie stać pod ścianą w niecierpliwym oczekiwaniu lub umierać z niepewności, czy uda ci się pójść z kimś na studniówkę?

Wszystkie te lęki wzmacniane jeszcze były strachem przed niepowodzeniem w nauce i poczuciem odrzucenia, gdy stopnie nie stawiały cię w gronie najlepszych. Naciski ze strony rodziców lub współzawodnictwo z rówieśnikami mogły sprawić, że słabsze oceny jawiły się jak świadectwo odrzucenia na całe życie”.

Ile wiesz o sobie?

Czy jesteś świadom własnego poczucia odrzucenia? Jak ono jest głębokie? Pomyśl przez chwilę nad tym, odpowiadając na pytania:

-Kiedy byłeś przez kogoś odrzucony?
-Opisz uczucia związane z odrzuceniem.
-W jaki sposób doświadczenie to naznaczyło twe życie?
-Czy w pewien sposób nie odrzucasz sam siebie?

Czy ostatnie pytanie nie wprawiło cię w zakłopotanie? Jeśli w twym życiu odrzucenie zdarzało się często, twój lęk, że może się ono znowu powtórzyć, sprawia, że zachowujesz się w sposób, który je przyśpiesza. Stąd wielu ludzi posiada tak mało entuzjazmu w stosunku do siebie, że stają się swymi najgorszymi wrogami. Wprowadzają samego siebie w zły nastrój, poniżają się, oskarżają się, a rzadko podają w wątpliwość zasadność swych oskarżeń. Ponieważ samych siebie nie lubią, projektują negatywny obraz samego siebie na innych. Funkcjonują w ramach fałszywych przekonań typu: “Ponieważ ja nie lubię siebie, nikt inny również nie może mnie lubić”. Nie dają szansy nadziei że ktoś w ogóle może akceptować ich osobę.

Ludzie, którzy pozostają w takim stanie, są często określani przez innych jako nadwrażliwi, ostrożni lub usilnie zabiegający o akceptację. Z pewnością tak jak i ja, spotykałeś takich ludzi. Od czasu do czasu również my sami mogliśmy tak się zachowywać.

Błędne koło

Zastanów się, do jakiego stopnia lęk przed odrzuceniem wpływa na twe ustosunkowanie się do codziennych spraw.

Mary była szczególnie wrażliwa na swym punkcie. Będąc dzieckiem doświadczała w domu pewnych form odrzucenia swej osoby, a także kilkakrotnie przeżyła je w związkach z mężczyznami. W trakcie naszej rozmowy tak opisywała rozmiar swych uczuć:

“Niczego w sobie nie lubię. Jestem przewrażliwiona. Gdy umawiałam się z panem na wizytę, zastanawiałam się nawet, czy zaakceptuje mnie pan jako pacjentkę. Kiedy więc przybyłam na spotkanie dziś rano, a pan spóźnił się trzy minuty, wszystkie dawne uczucia odrzucenia wypłynęły na powierzchnię. To nie z pana winy, lecz z powodu mej własnej nadwrażliwości. Odczuwam to samo, gdy ktoś proponuje zmianę planu, który wcześniej ustaliliśmy lub gdy ktoś nie zgadza się z moim punktem widzenia lub z tym, czego chcę. Za każdym razem, gdy ktoś nie podąża dokładnie moim trybem myślenia, czuję się na powrót odrzucona. Wtedy jestem bardzo zła wewnętrznie.

Gdy jestem blisko z mężczyzną i zależy mi na nim, staję się jeszcze bardziej wrażliwa na najmniejsze oznaki odrzucenia. Kiedy natomiast czuję się odrzucona, z jakichś powodów narzucam się i zbyt mocno domagam się miłości i akceptacji. Takie zachowanie w rezultacie przegania go jak najdalej ode mnie! Wtedy czuję się okropnie. Wiem też, że sama spowodowałam to nowe odrzucenie. Nie wiem jednak, co z tym robić!”

To nie tylko jedyny sposób, w jaki reaguję na me lęki przed odrzuceniem. Bywa, że czuję się całkiem onieśmielona w obecności mężczyzny, więc raczej się wycofuję. Boję się odsłonić me prawdziwe oblicze i zostać odrzucona. Ale moje usuwanie się na bok również prowadzi do odrzucenia, ponieważ w jego oczach jestem jak bubel. Nie mogę dać po sobie znać, że go kocham i żebrzę o chwilę uwagi i akceptacji. W takim wypadku nigdy nie zdołam się przebić. Staję się więc ogłupiała ze złości! Czasem myślę, że to błędne koło. Nie wiem jednak, jak się z niego uwolnić!

Mary ma rację. To jest błędne koło. Na dodatek dzieje się tak bardzo często. Ludzie żyjący w nieustannym strachu przed odrzuceniem, przejawiają przesadne potrzeby akceptacji ze strony innych, myślą jednak i zachowują się przy tym w sposób, który uniemożliwia im zyskanie afirmacji. Są albo zbyt nieśmiali, powściągliwi i zamknięci w sobie, że nikt nie może się do nich zbliżyć, albo tak wymagający, że wszyscy ich unikają. W obu wypadkach czują się odrzuceni, ponieważ zauważają, że ludzie nie odpowiadają właściwie ani na ich bierność, ani na ich inicjatywę.

Uczucia związane z odrzuceniem rodzą gniew, a nawet wściekłość, które jednak zwykle nie są bezpośrednio wyrażone, gdyż wydaje się, że bez wątpienia prowadziłyby do kolejnych odrzuceń. W ten sposób lęk wzrasta, sprawiając, że osoba zaczyna potrzebować więcej akceptacji i więcej potwierdzenia, a w rezultacie jeszcze bardziej się wycofuje lub narzuca. Błędne koło kręci się więc i kręci. Oznacza to, że te same mechanizmy, które stworzyliśmy w celu obrony samego siebie przed odrzuceniem, intensyfikują strach i odrzucenie. Wraz z upływem czasu, liczne odrzucenia prowadzą od zniechęcenia do depresji.

Dlatego właśnie zapraszam ludzi przeżywających depresję do sięgnięcia pamięcią wstecz oraz do zidentyfikowania tych doświadczeń, które wywoływały poczucie odrzucenia. Należą do nich doświadczenia straty, i jeśli odpowiednio ich nie przeżyliśmy, w dalszym ciągu wywierają wpływ na nasze życie w formie lęku albo depresji.

*Elizabeth Skoglund – Growing Through Rejection
**4 Lloyd John Oglvie, Facing the Future Without Fear

Więcej w książce: Jak przezwyciężyć zniechęcenie, odrzucenie i chandrę – H. Norman Wright

Źródło: http://www.deon.pl/inteligentne-zycie/psychologia-na-co-dzien/art,659,byles-przez-kogos-odrzucony.html

Powiązane tematy:wydarzenia

Nastepne

W tym roku będzie inaczej!

Nie przegap

Święta na Filipinach

News USA

Piąty dzień wojny USA i Izraela z Iranem: Dalsza eskalacja konfliktu

Opublikowano

17 godzin temu

dnia

4 marca 2026

Autor:

bwyderka

Konflikt zbrojny między Stanami Zjednoczonymi, Izraelem i Iranem wkroczył w piąty dzień, a sytuacja w regionie Bliskiego Wschodu staje się coraz bardziej napięta. Walki obejmują kolejne państwa regionu, a liczba ofiar i zniszczeń stale rośnie. Prezydent Donald Trump broni decyzji o rozpoczęciu operacji militarnej przeciwko Iranowi, twierdząc, że bez interwencji mogłoby dojść do wojny nuklearnej i zagrożenia dla wielu państw.

Rozszerzenie konfliktu na kolejne kraje

Wraz z kolejnymi dniami walk konflikt zaczyna obejmować nowe obszary regionu. Izrael wysłał wojska do południowego Libanu, gdzie prowadzi działania przeciwko wspieranemu przez Iran ugrupowaniu Hezbollah.

Izraelska armia poinformowała, że przeprowadziła liczne naloty na obiekty należące do tej organizacji, w tym magazyny broni, wyrzutnie rakiet oraz centra dowodzenia. Jednocześnie mieszkańcy kilkunastu miejscowości w południowym Libanie otrzymali ostrzeżenia o konieczności ewakuacji przed planowanymi atakami.

Według informacji wojskowych w ostatnich dniach izraelskie siły powietrzne zestrzeliły nad Teheranem irański samolot bojowy typu YAK-130. Zaznaczono, że była to pierwsza w historii sytuacja, w której myśliwiec F-35 zestrzelił załogowy samolot przeciwnika.

Ataki dronów i rakiet w regionie

Iran odpowiada na operacje militarne serią ataków rakietowych i dronowych skierowanych przeciwko celom w regionie. Wśród nich znalazły się między innymi placówki wywiadowcze oraz instalacje wojskowe w Iraku i Arabii Saudyjskiej.

Dron uderzył również w amerykański konsulat w Dubaju, a niektóre państwa Zatoki Perskiej ostrzegają, że irańskie ataki mogą doprowadzić do ich bezpośredniego wciągnięcia w konflikt.

Ofiary i rosnące zniszczenia

Według irańskiego Czerwonego Półksiężyca w wyniku bombardowań w Iranie zginęło co najmniej 787 osób. Niektóre doniesienia z kraju sugerują jednak, że rzeczywista liczba ofiar może być znacznie wyższa i sięgać tysięcy.

W wyniku walk zginęło również sześciu amerykańskich żołnierzy. Pentagon ujawnił nazwiska czterech z nich, którzy zginęli podczas irańskiego ataku odwetowego w Kuwejcie.

żołnierze amerykańscy zabici w kuwejcie

Są to sierżant pierwszej klasy Noah L. Tietjens, (42 lata), z Bellevue w stanie Nebraska, sierżant pierwszej klasy Nicole M. Amor, (39 lat), z White Bear Lake w stanie Minnesota, sierżant Declan J. Coady, (20 lat), z West Des Moines w stanie Iowa oraz kapitan Cody A. Khork, (35 lat) z Winter Haven na Florydzie.

Bliski Wschód w stanie podwyższonego zagrożenia

W związku z pogarszającą się sytuacją bezpieczeństwa władze Stanów Zjednoczonych wezwały swoich obywateli do opuszczenia czternastu krajów regionu. Amerykańskie ambasady w Bejrucie, Kuwejcie i Arabii Saudyjskiej zostały tymczasowo zamknięte.

Wojna doprowadziła również do napięć dyplomatycznych między państwami Zachodu. Premier Hiszpanii Pedro Sánchez skrytykował działania militarne i zapowiedział, że jego kraj nie zamierza wspierać operacji wojskowej przeciwko Iranowi.

Ali Khamenei

Pogrzeb najwyższego przywódcy Iranu

W Iranie przygotowywana jest państwowa ceremonia pogrzebowa najwyższego przywódcy kraju ajatollaha Alego Khameneiego, który zginął podczas amerykańsko-izraelskiego ataku na Teheran. Uroczystości mają rozpocząć się dzisiaj i potrwać trzy dni.

Ciało przywódcy zostanie wystawione w jednym z największych meczetów w Teheranie, a następnie pochowane w jego rodzinnym mieście Meszhed.

Skala operacji wojskowych rośnie

Dowództwo amerykańskie poinformowało, że w ciągu około stu godzin operacji siły USA zaatakowały niemal dwa tysiące celów na terytorium Iranu. Zniszczone zostały setki rakiet, wyrzutni, dronów oraz kilkanaście jednostek morskich.

Według amerykańskich wojsk Iran odpowiedział ponad pięciuset rakietami balistycznymi i około dwoma tysiącami dronów skierowanych przeciwko siłom USA oraz ich sojusznikom.

Podziały polityczne w Stanach Zjednoczonych

Konflikt wywołał także spory polityczne w Waszyngtonie. Część polityków domaga się głosowania w Kongresie nad ograniczeniem uprawnień prezydenta do prowadzenia dalszych działań militarnych. Przewodniczący Izby Reprezentantów Mike Johnson sprzeciwia się takiej inicjatywie, argumentując, że w czasie działań wojennych mogłoby to osłabić pozycję Stanów Zjednoczonych.

Z kolei część polityków Partii Demokratycznej krytykuje administrację za brak jednoznacznego wyjaśnienia powodów rozpoczęcia operacji wojskowej.

Podzielona opinia publiczna

Najnowsze badania opinii publicznej wskazują, że wielu Amerykanów uważa, iż administracja nie przedstawiła jasno celów wojny z Iranem. Wśród społeczeństwa rośnie przekonanie, że konflikt może potrwać miesiące lub nawet lata.

Sondaże pokazują również, że obecnie więcej Amerykanów obawia się, iż działania militarne mogą zmniejszyć bezpieczeństwo kraju, niż uważa je za element wzmacniający bezpieczeństwo. Mimo tych obaw znaczna część wyborców Partii Republikańskiej popiera decyzję o rozpoczęciu operacji przeciwko Iranowi.

Źródło: cbs
Foto: YouTube

Czytaj dalej

News USA

Dał synowi broń: Ojciec został skazany po strzelaninie w szkole średniej w Georgii

Opublikowano

18 godzin temu

dnia

4 marca 2026

Autor:

bwyderka

We wtorek sąd w stanie Georgia uznał Colina Graya winnym zarzutów związanych ze strzelaniną w szkole średniej Apalachee High School w mieście Winder, na północny wschód od Atlanty. Mężczyzna został skazany za przekazanie broni swojemu nastoletniemu synowi, który według śledczych użył jej do zabicia dwóch uczniów i dwóch nauczycieli.

Ława przysięgłych potrzebowała mniej niż dwóch godzin, aby uznać Colina Graya winnym wszystkich postawionych mu zarzutów. Sprawa jest kolejnym przykładem rosnącej liczby procesów w Stanach Zjednoczonych, w których odpowiedzialność karną ponoszą rodzice sprawców szkolnych strzelanin.

Wyrok za śmierć uczniów i nauczycieli

Colin Gray został uznany winnym morderstwa drugiego stopnia w związku ze śmiercią dwóch czternastoletnich uczniów – Masona Schermerhorna oraz Christiana Angulo. Zgodnie z prawem stanu Georgia taki zarzut oznacza doprowadzenie do śmierci dziecka poprzez znęcanie się nad nim lub narażenie go na poważne niebezpieczeństwo.

Sąd uznał również Graya winnym nieumyślnego spowodowania śmierci dwóch nauczycieli – 39-letniego Richarda Aspinwalla oraz 53-letniej Cristiny Irimie.

W wyniku ataku ranne zostały także inne osoby, w tym jeden nauczyciel oraz ośmiu uczniów. Gray został dodatkowo skazany za lekkomyślne narażenie innych na niebezpieczeństwo oraz znęcanie się nad dzieckiem.

Grozi mu wieloletnie więzienie

Podczas ogłaszania wyroku Colin Gray nie okazywał większych emocji. Po odczytaniu decyzji ławy przysięgłych funkcjonariusze zakuli go w kajdanki na sali sądowej. Ostateczny wymiar kary zostanie ogłoszony w późniejszym terminie.

Zgodnie z prawem za morderstwo drugiego stopnia grozi kara od 10 do 30 lat więzienia, natomiast za nieumyślne spowodowanie śmierci od roku do 10 lat pozbawienia wolności.

Podczas ogłaszania wyroku część członków rodzin ofiar nie kryła emocji. Po zakończeniu rozprawy nie zdecydowali się jednak na komentarze dla mediów.

Prokuratura: ojciec zignorował ostrzeżenia

Prokuratorzy twierdzili w trakcie procesu, że Colin Gray podarował synowi broń jako prezent świąteczny i umożliwił mu dostęp do niej oraz do amunicji mimo pogarszającego się stanu psychicznego chłopca.

4 ofiary śmiertelne masakry w Apalachee High School

Według śledczych ojciec miał liczne sygnały ostrzegawcze wskazujące, że jego syn może stanowić zagrożenie dla innych osób. Prokurator powiatu Barrow podkreślał po ogłoszeniu wyroku, że rodzice i społeczność mają moralny obowiązek chronić dzieci i reagować na sygnały ostrzegawcze.

Przebieg tragicznej strzelaniny

Do tragedii doszło 4 września 2024 roku w szkole Apalachee High School, do której uczęszcza około 19Apalachee High School00 uczniów. Według śledczych czternastoletni Colt Gray starannie zaplanował atak.

Nastolatek miał przyjechać do szkoły autobusem z półautomatycznym karabinem ukrytym w plecaku. Lufa broni wystawała z torby i była owinięta kartonem. Śledczy ustalili, że chłopiec opuścił lekcję i po chwili pojawił się na szkolnym korytarzu z bronią, oddając strzały w klasach i na korytarzach budynku.

Colt Gray, zdjęcie szkolne z 2022 roku

Colt Gray, który w chwili ataku miał 14 lat, nie przyznał się do winy. Postawiono mu łącznie 55 zarzutów, w tym zarzuty morderstwa. Kolejne posiedzenie sądu w jego sprawie zaplanowano na połowę marca.

Matka ostrzegała przed dostępem do broni

Matka nastolatka, Marcee Gray, nie została oskarżona w tej sprawie. Podczas procesu zeznała jednak, że wielokrotnie prosiła męża, aby zabezpieczył broń i przechowywał ją w zamknięciu, tak aby ich syn nie miał do niej dostępu. W czasie poprzedzającym tragedię małżonkowie byli w separacji, a Colt Gray mieszkał głównie z ojcem.

Rosnąca odpowiedzialność rodziców w podobnych sprawach

Proces Colina Graya jest jednym z kolejnych przypadków w Stanach Zjednoczonych, w których rodzice ponoszą odpowiedzialność karną za działania swoich dzieci w związku z masowymi strzelaninami.

W 2021 roku Jennifer i James Crumbley z Michigan zostali skazani na dziesięć lat więzienia za nieumyślne spowodowanie śmierci po tym, jak ich syn Ethan zastrzelił czterech uczniów w szkole średniej. Colin Gray był pierwszym rodzicem w Georgii, któremu postawiono podobne zarzuty.

Nowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa w szkołach

Tragiczne wydarzenia doprowadziły również do zmian legislacyjnych w stanie Georgia. W ubiegłym roku ustawodawcy przyjęli nowe przepisy mające poprawić bezpieczeństwo w szkołach. Ustawa przewiduje między innymi stworzenie systemu ostrzegania obejmującego nazwiska uczniów, którzy grozili przemocą lub dopuścili się agresywnych działań w szkołach.

Nowe regulacje nakazują również policji informowanie placówek oświatowych o groźbach kierowanych przez uczniów wobec innych osób, wprowadzają mobilne przyciski alarmowe w szkołach oraz usprawniają przekazywanie dokumentacji uczniów przy zmianie szkoły.

Każdy ze 180 okręgów szkolnych w stanie ma także posiadać koordynatora ds. zdrowia psychicznego. Władze Georgii przeznaczyły dodatkowe 50 milionów dolarów na programy poprawiające bezpieczeństwo w szkołach.

Źródło: AP
Foto: YouTube

Czytaj dalej

News USA

Bill Gates wśród wezwanych do złożenia zeznań w śledztwie dotyczącym Epsteina

Opublikowano

19 godzin temu

dnia

4 marca 2026

Autor:

bwyderka

Komisja Nadzoru i Reformy Rządu Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych wezwała we wtorek siedem kolejnych osób do złożenia zeznań w ramach prowadzonego dochodzenia dotyczącego sprawy Jeffreya Epsteina. Wśród nich znalazł się współzałożyciel firmy Microsoft Bill Gates.

Oprócz Billa Gatesa wezwania otrzymali także Lesley Groff, wieloletnia asystentka Epsteina, Sarah Kellen, była pracownica finansisty, Kathryn Ruemmler – była doradczyni prawna Białego Domu za prezydentury Baracka Obamy, Leon Black – współzałożyciel firmy Apollo Global Management, Doug Band – wieloletni doradca byłego prezydenta Billa Clintona oraz przedsiębiorca technologiczny Ted Waitt.

Przewodniczący komisji James Comer poinformował w oficjalnych pismach, że komisja uważa, iż wezwane osoby mogą posiadać informacje istotne dla prowadzonego dochodzenia.

Śledczy analizują między innymi sposób prowadzenia federalnego śledztwa przeciwko Epsteinowi i jego współpracowniczce Ghislaine Maxwell, a także możliwe próby zdobywania wpływów przez Epsteina w celu ochrony swojej działalności przestępczej.

Komisja bada również potencjalne naruszenia zasad etycznych przez osoby pełniące funkcje publiczne, które mogły mieć kontakt z Epsteinem.

Terminy przesłuchań od kwietnia do czerwca

Wystąpienia przed komisją zaplanowano na okres od 16 kwietnia do 9 czerwca. Rzecznik Billa Gatesa przekazał, że przedsiębiorca zamierza współpracować z komisją i jest gotowy odpowiedzieć na wszystkie pytania. Według niego przedsiębiorca nigdy nie był świadkiem nielegalnej działalności Epsteina ani nie brał w niej udziału.

Podobne stanowisko przekazała również rzeczniczka Kathryn Ruemmler, informując, że była doradczyni Białego Domu jest gotowa złożyć zeznania. Według jej otoczenia Ruemmler nie miała wiedzy o jakiejkolwiek działalności przestępczej Jeffreya Epsteina w czasie, gdy utrzymywała z nim kontakt zawodowy jako adwokat.

Żadna z siedmiu wezwanych osób nie została dotąd oskarżona o popełnienie przestępstwa w związku ze sprawą Epsteina.

Nowe dokumenty z federalnego śledztwa

Wezwania do złożenia zeznań pojawiły się po tym, jak Departament Sprawiedliwości rozpoczął proces publikacji milionów dokumentów związanych z wieloletnim śledztwem dotyczącym Jeffreya Epsteina. Udostępnienie akt było możliwe dzięki ustawie przyjętej przez Kongres i podpisanej przez Prezydenta Donalda Trumpa, która zobowiązała resort sprawiedliwości do ujawnienia materiałów.

Jeffrey Epstein

Jeffrey Epstein, zamożny finansista, był oskarżany o prowadzenie rozległej siatki handlu ludźmi w celach seksualnych przy udziale Ghislaine Maxwell. Według śledczych ofiarami mogły paść dziesiątki nieletnich dziewcząt i kobiet.

Historia postępowań przeciwko Epsteinowi

W 2008 roku Epstein przyznał się na Florydzie do zarzutów nakłaniania do prostytucji. W zamian za wycofanie federalnych zarzutów odbył 13-miesięczną karę w więzieniu powiatowym i został wpisany do rejestru przestępców seksualnych.

W lipcu 2019 roku federalna ława przysięgłych w Nowym Jorku postawiła mu zarzuty handlu nieletnimi w celach seksualnych. Kilka tygodni później Epstein został znaleziony martwy w więzieniu na Manhattanie, a jego śmierć uznano za samobójstwo.

Ghislaine Maxwell została w 2021 roku uznana za winną udziału w procederze handlu ludźmi i skazana na 20 lat więzienia.

Kontakty Epsteina z wpływowymi osobami

Ujawnione dokumenty pokazują, że finansista utrzymywał liczne relacje z osobami ze świata biznesu, polityki i kultury, nawet po wcześniejszym skazaniu w 2008 roku.

Wśród materiałów znalazły się między innymi informacje dotyczące kontaktów Jeffreya Epsteina z Leonem Blackiem. Dokumenty wskazują, że finansista doradzał przedsiębiorcy w sprawach związanych z ujawnieniem romansu z Rosjanką i sugerował działania mające ograniczyć możliwość nagłośnienia sprawy.

W aktach pojawiły się także dane dotyczące współpracy Blacka z Epsteinem w zakresie planowania podatkowego i zarządzania majątkiem.

Bill Gates

Kontakty Gatesa z Epsteinem

W ostatnich tygodniach uwagę opinii publicznej zwróciły również relacje między Billem Gatesem a Epsteinem. Przedsiębiorca przyznał wcześniej pracownikom swojej fundacji, że utrzymywał kontakty z finansistą w latach 2011–2014.

Według ujawnionych informacji Gates miał między innymi odbyć jeden lot prywatnym samolotem Epsteina oraz spotykać się z nim w różnych miastach, w tym w Niemczech, Francji, Nowym Jorku i Waszyngtonie.

Rzecznicy Gatesa stanowczo zaprzeczyli natomiast niepotwierdzonym oskarżeniom pojawiającym się w niektórych dokumentach, określając je jako całkowicie fałszywe.

Śledztwo wciąż trwa

Przesłuchania zaplanowane przez komisję Kongresu mają pomóc w ustaleniu, czy finansista wykorzystywał swoje kontakty i wpływy, aby chronić swoją działalność i unikać odpowiedzialności karnej.