Połącz się z nami

Kościół

Eutanazja i wspomagane samobójstwo nie “ratują życia” wręcz przeciwnie

Opublikowano

dnia

Zwolennicy eutanazji i wspomaganych samobójstw uważają, że zalegalizowanie tych praktyk może „ratować życie”, poprzez zmniejszenie liczby autonomicznych samobójstw. Nowe badanie zakwestionowało to twierdzenie, udowadniając odwrotną korelację. Spojrzenie Kościoła na kontrowersyjne kwestie omawia Jezuita Ojciec Paweł Kosiński.

Recenzowany artykuł „Euthanasia, Assisted Suicide, and Suicide Rates in Europe”, opublikowany 7 lutego w międzynarodowym, internetowym czasopiśmie Journal of Ethics in Mental Health, oceniał związek między eutanazją lub wspomaganym samobójstwem (EAS) a innymi rodzaje samobójstw w krajach europejskich.

Stwierdzono: „Wskaźnik samobójstw niewspomaganych nie zmniejszył się w porównaniu z porównywalnymi krajami spoza EAS, podczas gdy:

odnotowano bardzo duży wzrost samobójstw (w tym samobójstw wspomaganych) i zamierzonych zgonów z inicjacji własnej, zwłaszcza wśród kobiet”.

Badanie zostało przeprowadzone przez Davida Alberta Jonesa, dyrektora Centrum Bioetyki Anscombe w Oksfordzie w Anglii. Jest on także współautorem analizy z 2015 roku, która wykazała, że ​​stany USA legalizujące samobójstwo z pomocą lekarza odnotowały:

„wzrost wskaźnika całkowitych samobójstw w porównaniu z innymi stanami i brak spadku liczby samobójstw bez asysty”.

Ostatnia praca Jonesa uwzględniała dowody na poparcie teorii, że „paradoksalnie legalizacja eutanazji lub wspomaganego samobójstwa może uratować życie”.

Jones zauważył, że zwolennicy tych praktyk twierdzą, że „gdyby ludzie mieli pewność, że wiedzą, że istnieją te opcje, nie mogliby przedwcześnie odebrać sobie życia”. Ta „paradoksalna hipoteza” była istotnym elementem decyzji Sądu Najwyższego Kanady z 2015 r. w sprawie Carter przeciwko Kanadzie, która zdekryminalizowała wspomagane samobójstwo.

W artykule porównano Szwajcarię, Holandię, Belgię i Luksemburg z sąsiednimi krajami, w których EAS pozostaje nielegalny.

„W żadnej z czterech jurysdykcji nie zmniejszyły się wskaźniki samobójstw bez wspomagania po wprowadzeniu EAS w porównaniu z najbardziej podobnym sąsiadem bez EAS. Nie ma wskazań, aby zapobiegać samobójstwom niewspomaganym na poziomie populacji” – podało badanie.

Komentując swoje odkrycia, Jones oznajmił:

„Jest to kolejny dowód na to, że legalizacja wspomaganego samobójstwa lub eutanazji spowoduje, że więcej osób przedwcześnie zakończy swoje życie. Nie uratuje życia. To nie pomoże zapobiec samobójstwom”.

Ostatnie lata przyniosły rosnącą akceptację EAS w krajach zachodnich, w tym w Australii, Austrii, Anglii i Walii, Włoszech, Portugalii, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych.

Tendencja wywołała niepokój w Kościele katolickim. We wrześniu 2020 roku watykańska kongregacja doktrynalna potwierdziła odwieczne nauczanie Kościoła o grzeszności eutanazji i wspomaganego samobójstwa.

Na początku tego miesiąca papież Franciszek powiedział na cotygodniowej audiencji generalnej, że umierający potrzebują opieki paliatywnej, a nie EAS.

W dniu, w którym papież wygłosił swoje uwagi, Watykan zorganizował webinarium na temat opieki paliatywnej.

Włoski trybunał konstytucyjny zablokował niedawno referendum w sprawie dekryminalizacji samobójstwa wspomaganego przez lekarza w tym kraju, powołując się na niewystarczającą ochronę prawną dla słabych i bezbronnych.

Centrum Bioetyki Anscombe stwierdziło w komunikacie prasowym, że ustawodawcy powinni rozważyć wnioski z nowego badania.

Podkreślając lokalne wydarzenia, zauważono, że w październiku 2021 r. Wyższa Izba Parlamentu Wielkiej Brytanii rozważała projekt ustawy, która pozwoliłaby na wspomagane samobójstwo nieuleczalnie chorych dorosłych, którzy mają mniej niż sześć miesięcy życia.

Z kolei Szkocki parlament będzie omawiał projekt ustawy legalizującej wspomagane samobójstwo jeszcze w tym roku a w Irlandii Wspólna Komisja Sprawiedliwości Oireachtas zaleciła, aby specjalna komisja zbadała temat wspomaganego umierania.

“Musimy bardzo wyraźnie powiedzieć wszystkim ludziom, bez względu na wiek, niepełnosprawność i chorobę, że nie powinno im się dawać odczuć tego, że są ciężarem dla społeczeństwa. Ale powinni raczej odczuć, że są pełnoprawnymi członkami społeczeństwa i rodziny ludzkiej” – komentuje o. Paweł Kosiński.

 

Źródło: CNA

Foto: You Tube, istock/sudok1

Polonia Amerykańska

„Ja Jestem Niepokalane Poczęcie” – pokaz filmu z udziałem reżysera już w niedzielę

Opublikowano

dnia

Autor:

Co to znaczy “niepokalane poczęcie”? Dlaczego właśnie tak przedstawiła się Maryja w 1858 roku podczas objawień w Lourdes, kiedy przemówiła do św. Bernadety Soubirous? Jedno z najbardziej złożonych i zarazem najmniej zrozumiałych zagadnień wiary katolickiej porusza nowy film Michała Kondrata. W niedzielę odbędzie się specjalny pokaz jego polskiej wersji w Copernicus Center, a reżyser spotka się widzami.

Wersja anglojęzyczna filmu była prezentowana w ponad 1000 kin w Stanach Zjednoczonych, spotykając się z dużym zainteresowaniem widzów. Teraz publiczność w Chicago będzie miała okazję zobaczyć film w polskiej wersji językowej oraz spotkać się bezpośrednio z jego twórcą.

Tajemnica, która „zawiera syntezę chrześcijaństwa”

Choć dogmat o Niepokalanym Poczęciu należy do fundamentów katolickiej doktryny, wciąż bywa mylnie rozumiany – nie tylko przez wiernych, ale nawet przez część duchowieństwa. Święty Jan Paweł II podkreślał, że tajemnica ta „zawiera syntezę chrześcijaństwa”.

Dlaczego Maryja w Lourdes przedstawia się słowami: „Ja Jestem Niepokalane Poczęcie”? Dlaczego to określenie ma tak ogromne znaczenie teologiczne i duchowe?

Film podejmuje te pytania, prowadząc widza przez spójną i pogłębioną refleksję nad osobą Maryi, jej rolą w historii zbawienia, znaczeniem jej pośrednictwa oraz nad tymi aspektami maryjności, które dla wielu chrześcijan pozostają niejasne.

Ewangelia opowiedziana obrazem

Twórcy filmu łączą nowoczesną technologię cyfrową z wyjątkową scenografią, przenosząc widzów 2000 lat wstecz. Dzięki temu publiczność może niemal uczestniczyć w kluczowych wydarzeniach z życia Maryi i Jezusa, takich jak cud w Kanie Galilejskiej, Ostatnia Wieczerza czy Ukrzyżowanie. Każda scena została przygotowana na podstawie wnikliwej analizy Pisma Świętego i Tradycji Kościoła.

Spotkanie z reżyserem po seansie

Po projekcji reżyser osobiście spotka się z widzami i podzieli się kilkoma refleksjami na temat powstawania filmu. Krótko opowie także o innych produkcjach oraz nadchodzących projektach Fundacji Filmowej Kolbe.

Cel charytatywny

Całkowity dochód z biletów zostanie przeznaczony na realizację nowego filmu fabularnego „Faustyna”, poświęconego życiu i duchowości św. Faustyny Kowalskiej.


INFORMACJE ORGANIZACYJNE

“Ja Jestem Niepokalane Poczęcie” – specjalny pokaz filmu z udziałem reżysera

Data: Niedziela 18 stycznia
Godzina: 4:00 p.m.
Copernicus Center – Drzwi otwarte o 02:30 p.m.
Drzwi teatru otwarte o 03:15 p.m.
Wiek widzów: od 13 lat

To wydarzenie dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć wiarę, pogłębić swoją duchowość i doświadczyć kina, które łączy teologię, sztukę i nowoczesne środki wyrazu.

Drugi pokaz filmu odbędzie się w Des Plaines Theatre 25 stycznia.

Reżyser Michał Kondrat odwiedził studio Radia Deon Chicago by opowiedzieć o swojej produkcji. Artykuł na podstawie tej rozmowy można przeczytać tutajWięcej o produkcji można się dowiedzieć ze strony internetowej poświęconej filmowi.

Michał Kondrat

Michał Kondrat

Źródło: Copernicus Center
Foto: YouTube, Copernicus Center
Czytaj dalej

Kościół

Katolicka organizacja nagrodzona za służbę osobom z niepełnosprawnościami

Opublikowano

dnia

Autor:

Katolicka organizacja non profit, od lat wspierająca parafie i szkoły w tworzeniu dostępnej i otwartej formacji religijnej dla osób z niepełnosprawnościami, została wyróżniona prestiżową nagrodą naukową. National Catholic Partnership on Disability otrzymała nagrodę American Catholic Historical Association za zasługi dla studiów nad katolicyzmem w 2026 roku. O wyróżnieniu mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński SJ.

Nagroda przyznana w Chicago

Uhonorowanie National Catholic Partnership on Disability NCPD miało miejsce 8 stycznia podczas dorocznego zjazdu American Catholic Historical Association w Chicago. Nagroda została wręczona w trakcie spotkania poświęconego historycznym i współczesnym relacjom Kościoła katolickiego z wiernymi żyjącymi z niepełnosprawnościami.

Uczestnicy dyskusji podkreślali, że choć w ostatnich latach w wielu parafiach i szkołach katolickich dokonano istotnych postępów w zakresie integracji, to wciąż istnieją poważne wyzwania związane z pełną dostępnością życia sakramentalnego i edukacji religijnej.

Uznanie, które dodaje energii

Dyrektor wykonawcza NCPD, Charleen Katra, nie kryła wzruszenia. Jak przyznała, nagroda była dla organizacji niespodziewana, ale jednocześnie niezwykle umacniająca.

W swoim komentarzu podkreśliła, że wyróżnienie pomaga zwrócić uwagę na misję NCPD, której celem jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami pełnego dostępu do praw wynikających z chrztu – edukacji religijnej, życia sakramentalnego oraz możliwości odpowiedzi na osobiste powołanie.

„Osoby z niepełnosprawnościami wnoszą do Kościoła wyjątkowe dary” – zaznaczyła Katra, dziękując za nagrodę w imieniu wiernych i ich rodzin, którzy pragną realnego uczestnictwa w życiu wspólnoty.

Między historią a codzienną praktyką

Ustępująca prezes ACHA, Mary Dunn, wyjaśniła, że wybór organizacji NCPD nie był przypadkowy. Została ona doceniona za konsekwentne działania na rzecz „prawdziwego poczucia przynależności” w Kościele.

Charleen Katra

Charleen Katra

Początek osobistej drogi

Podczas dyskusji Charleen Katra wróciła do początków swojego zaangażowania.

W tamtym czasie parafia nie oferowała takiej formy katechezy. Dziś Katra i kierowana przez nią organizacja pomagają parafiom tworzyć programy dopasowane do realnych potrzeb wiernych.

Gdy Kościół nie odpowiada na potrzeby

Choć wiele wspólnot wprowadziło już rozwiązania sprzyjające integracji, Charleen Katra przyznała, że wciąż otrzymuje sygnały od rodzin, których potrzeby pozostają niezauważone. W takich przypadkach – ostrzegła – zdarza się, że rodziny odchodzą z Kościoła.

niepełnosprawni w kościele

„Kościół nie może odwracać od tego wzroku” – podkreśliła. Jej zdaniem brak odpowiedzi na potrzeby osób z niepełnosprawnościami prowadzi do sytuacji, w której szukają one wspólnoty gdzie indziej. „Nikt nie powinien czuć się obcy w domu Pana” – dodała.

Wspólnota nie jest pełna bez wszystkich

Do dyskusji włączyła się również profesor Leah Parker z University of Southern Mississippi, specjalistka w zakresie studiów nad niepełnosprawnością. Zwróciła uwagę, że aż 15 procent dzieci w amerykańskich szkołach publicznych korzysta z edukacji specjalnej, co jasno pokazuje skalę wyzwania także dla Kościoła.

„Wszyscy jesteśmy stworzeni na obraz Boga” – mówiła. „Potrzebujemy siebie nawzajem. Bez osób z niepełnosprawnościami nasza wspólnota jest niepełna”.

papiez-leon-XIV

Inne wyróżnienia ACHA

Podczas dorocznego spotkania ACHA wręczono także inne prestiżowe nagrody. Wyróżnienie za doskonałość w nauczaniu trafiło do profesora historii Kościoła z Harvardu, Kevina Madigana. Nagrodę za całokształt dorobku naukowego otrzymał profesor Carlos Eire z Uniwersytetu Yale.

 

Źródło: cna
Foto: NCPD
Czytaj dalej

Kościół

W Chicago debatowano o wpływie pierwszego amerykańskiego papieża

Opublikowano

dnia

Autor:

Ocena roli i wpływu pierwszego w historii Kościoła katolickiego papieża pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych była głównym tematem 106. dorocznego spotkania American Catholic Historical Association (ACHA), które odbyło się w dniach 8–11 stycznia w Chicago — rodzinnym mieście papieża Leona XIV. O konferencji mówi Ojciec Paweł Kosiński SJ.

Grono badaczy i teologów analizowało osiem pierwszych miesięcy pontyfikatu papieża, porównując realia jego posługi z wcześniejszymi obawami, stereotypami i nadziejami związanymi z wyborem Amerykanina na Tron Piotrowy.

Od XIX-wiecznych obaw do pewności siebie amerykańskiego katolicyzmu

Prof. Kathleen Sprows Cummings z University of Notre Dame przypomniała, że lęki związane z „amerykańskim papieżem” mają długą historię. Na wstępie omówiła satyryczny rysunek z magazynu Puck z 1894 roku przedstawiający „Amerykańską Kwaterę Papieską”, symbolizujący lęk przed ingerencją Watykanu w sprawy USA w epoce masowej imigracji katolików.

Prof. Cummings zauważyła, że z czasem te obawy słabły wraz z umacnianiem się pozycji katolików i ich integracją ze społeczeństwem — czego przykładem była już w 1918 roku demokratyczna nominacja Ala Smitha na gubernatora Nowego Jorku.

Później, wraz ze wzrostem pozycji Stanów Zjednoczonych na arenie światowej na początku XX wieku pojawiła się jednak nowa obawa — że to Kościół powszechny zacznie doświadczać „amerykanizacji”.

Kardynał Robert Prevost przełamuje stereotypy

Wybór kardynała Roberta Prevosta, obecnego papieża Leona XIV, przełamał część światowych obaw.

Według prof. Kathleen Cummings kardynałowie dostrzegli w Prevoście „pasterza z wizją globalną”, a jego wybór nie był „pokazem siły Stanów Zjednoczonych”.

Od „America First” do „America cares”?

Prof. Miguel Diaz z Loyola University Chicago podkreślił, że pierwsze działania papieża wyraźnie kontrastują z polityką wewnętrzną USA. Zwrócił uwagę na nacisk na godność migrantów i pomoc ludziom w potrzebie, co określił jako przesunięcie symboliczne: „Od America First do America cares.”

Zauważył także, że amerykański papież ma wyjątkową możliwość wpływania na krajową debatę: „Może mówić i zostanie wysłuchany”.

Kontynuacja ducha Franciszka, ale w nowym stylu

Watykańska korespondentka Colleen Dulle z America Magazine wskazała, że w pierwszych miesiącach Leon XIV kontynuował inicjatywy rozpoczęte przez papieża Franciszka. Rok 2025, Rok Jubileuszowy, był w dużej mierze zaplanowany jeszcze za poprzedniego pontyfikatu.

papież leon-XIV robert prevost

Dopiero teraz pojawiają się sygnały wyraźniejszego autorskiego kierunku, min.: zwiększona rola konsystorzy, nacisk na synodalność i ewangelizację, budowanie zgody wśród kardynałów.

Styl rządzenia: nie z góry piramidy, lecz w centrum rozmowy

Dr Brian Flanagan z Loyola University Chicago podsumował, że Leon XIV rządzi, wykorzystując styl formowany przez lata prowadzenia zakonu augustianów — wspólnoty globalnej, różnorodnej i wymagającej współpracy.

Według niego papież postrzega swoją rolę nie jako stojącego na szczycie systemu, ale „w centrum rozmowy”, zapraszając biskupów i kardynałów do wspólnego rozeznania kierunku Kościoła.

Źródło: cna
Foto: Vatican Media
Czytaj dalej
Reklama

Popularne

Kalendarz

luty 2022
P W Ś C P S N
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28  

Nasz profil na fb

Popularne w tym miesiącu