Kultura
Betty White miałaby dzisiaj 100 lat. Uczcij jej urodziny w kinie na “Betty White: 100 Years Young”
Ikona amerykańskiej telewizji, Betty White, nie doczekała swoich setnych urodzin. Jednak nadal możemy uczcić pamięć o niej w kinach w całym kraju. Tylko dzisiaj film “Betty White: 100 Years Young”, na który zaprosiła nas sama Betty. Nie zróbmy jej zawodu.
Gwiazda pochodząca z Oak Park pod Chicago odeszła 31 grudnia, na 17 dni przed setnymi urodzinami.
Sekretem jej 99-letniego, niezwykłego życia była radość i optymizm.
17 stycznia mieliśmy razem z Betty celebrować jej setne urodziny, jednodniowym wydarzeniem w kinach w całym kraju. Producenci filmu “Betty White: 100 Years Young” nie zrezygnowali jednak z tego planu mimo wiadomości o jej śmierci, mówiąc, że:
będzie to okazja do upamiętnienia niesamowitego życia i kariery Betty White.
“Będziemy kontynuować nasze plany, aby pokazać film 17 stycznia, mając nadzieję, że nasz film pozwoli wszystkim, którzy ją kochali, złożyć hołd jej życiu i doświadczyć tego, co uczyniło z niej taki skarb narodowy”.
„Kto nie kocha imprezy?!? Ta będzie świetna” – sama Betty zachęciła do udziału w wydarzeniu.
W swoim oświadczeniu producenci Steve Boettcher i Mike Trinklein napisali: “Nasze serca opłakują dzisiaj śmierć Betty White. Przez wiele lat z nią pracowaliśmy, rozwinęliśmy wielką miłość i podziw dla Betty jako osoby i utalentowanej artystki. Jesteśmy wdzięczni za wiele dziesięcioleci radości, którą wszystkim przyniosła. Betty zawsze mówiła, że jest
„najszczęśliwszą babką na dwóch nogach”
bo jej kariera trwała tak długo. I szczerze mówiąc, mieliśmy szczęście, że mieliśmy ją tak długo”.
Film “Betty White: 100 Years Young” będzie emitowany o godzinie 1.00 i 7.00 popołudniu w prawie 900 kinach w całym kraju. Produkcja trwająca 1 godzinę i 40 minut odkrywa dla widzów życie znanej aktorki. Pokazuje Betty White zarówno na planie filmowym jak i za jego kulisami.
Film przedstawia wątki związane z pracą White z personelem biurowym, rozrywką w domu, a nawet sceny z jej prawdziwego przyjęcia urodzinowego. Zawiera także fragmenty jej najsłynniejszych ról, m.in w filmie „Złote dziewczyny”, „Hot in Cleveland”, „The Mary Tyler Moore Show” i jako gospodarza „Saturday Night Live” a nawet zaginiony odcinek z wczesnego sitcomu White z lat 50-tych.
White była ciepłą i bardzo popularną postacią małego ekranu, z karierą sięgającą początków telewizji i trwającą przez 75 lat. W ostatnich latach poświęcała się także pracy ze zwierzętami.
„Jestem najszczęśliwszą osobą na świecie.” Moje życie jest podzielone na dwie sprawy: pół to zwierzęta, pół show-biznes”, powiedziała kiedyś White w wywiadzie. „Muszę zostać w showbiznesie, aby zapłacić za pracę ze zwierzętami!”

Urodzona 17 stycznia 1922 roku w Oak Park w stanie Illinois Betty Marion White, jedynaczka, przeprowadziła się z rodzicami do Los Angeles w czasie Wielkiego Kryzysu. Zawsze kochała zwierzęta. „Raz mieliśmy 26 psów” wspominała White w wywiadach.
Jako dziecko marzyła o zostaniu strażnikiem leśnym lub pisarką. Zmieniła plany gdy napisała sztukę dla młodzieży będąc w szkole średniej i zagrała w niej główną rolę. Przerwała naukę w college’u i zaczęła występować w radio gdzie prowadziła swój własny program o nazwie “The Betty White Show”. Zanim rozpoczęła karierę aktorską wyszła za mąż dwukrotnie: najpierw za Dicka Barkera, pilota z czasów II wojny światowej, którego poślubiła w 1945 roku a następnie, w 1947 za agenta Lane’a Allena, który chciał, aby zrezygnowała z showbiznesu. Drugie małżeństwo zakończyło się 2 lata później.

Betty White zadebiutowała w lokalnej telewizji z DJ’em z Los Angeles, Alem Jarvisem, z którym prowadziła jego codzienny program telewizyjny “Hollywood on Television”. To ostatecznie utorowało drogę jej pierwszemu sitcomowi “Life with Elizabeth”. Pomimo niskiego budżetu i minimalnych scenografii, serial przyniósł White jej pierwszą nagrodę Emmy w 1951. Była to pierwsza nagroda i kategoria w nowym systemie nagród przeznaczonych specjalnie dla kobiet w telewizji. White stała się jedną z niewielu kobiet w telewizji, która miała pełną kontrolę nad tworzeniem zarówno przed i za kamerą. Od 1952 roku, White zaczęła prowadzić program “Hollywood on Television” samodzielnie, pracując przez pięć i pół godziny w telewizji na żywo przez sześć dni w tygodniu przez okres czterech lat. Wystąpiła także w “I Love Lucy”, serialu, który również wyprodukowała.

Grała także w innych serialach w latach 50tych, a w 1961 White pojawiła się jako gwiazda w dziennym teleturnieju “Password”, prowadzonym przez Allena Luddena. Ludden będący wdowcem i wychowujący trójkę dzieci zaproponował aktorce małżeństwo w 1963 roku.
Ludden był miłością życia Betty White. „Sekretem naszego małżeństwa był entuzjazm” opowiadała aktorka. „Kiedy wiedziałam, że Allen wraca do domu, odświeżałam makijaż i zakładałam nową bluzkę”. 63-letni Ludden zmarł na raka żołądka w 1981 roku. Byli małżeństwem 18 lat.

W tym okresie White triumfowała w latach 1973-77 w programie “The Mary Tyler Moore Show”, za udział w którym zdobyła drugą i trzecią nominację do nagrody Emmy. Zagrała także w produkcji stacji telewizyjnej WJM „Happy Homemaker” Sue Ann Nivens, karierowiczkę bez skrupułów. Została pierwszą kobietą, która zdobyła nagrodę Daytime Emmy w kategorii wybitnego gospodarza teleturnieju dla programu NBC “Just Men!” w 1983 roku.
W następnych latach tempo pracy White tylko przyspieszało, czego kulminacją był serial “Złote dziewczyny”, w którym zagrała uroczą Rose Nylund w latach 1985-92. Po zakończeniu pracy w serialu, White wystąpiła w takich serialach telewizyjnych jak “The Golden Palace”, “Bob” i “Maybe This Time”, a także “Ally McBeal” i
“That ’70s Show”.

Następnie zagrała rolę Catherine Piper w “Boston Legal” w latach 2005-08, a później też Ann Douglas w “The Bold and the Beautiful” w latach 2006-09.
W 2010 roku 87 letnia White wcieliła się w rolę Elki Ostrovsky w “Hot in Cleveland”, która stała się podstawą odrodzenia jej kariery rozpoczętego się wraz z rolą w “The Proposal” u boku Sandry Bullock i Ryana Reynoldsa. Zagrała w reklamie Snickersa podczas Super Bowl a sondaże w przeważającej mierze wskazywały na to, że publiczność wybrała ją jako gospodarza “Saturday Night Live”.
W filmie “Hot in Cleveland” wystąpiły Valerie Bertinelli, Jane Leeves i Wendie Malick jako trzy czterdziestoletnie najlepsze przyjaciółki z Los Angeles, które lądują w Cleveland po próbie lotu do Paryża. White zagrała gospodynię domu, w którym mieszkają trzy przyjaciółki. Przybycie kobiet ponownie wniosło życie w codzienność 80-letniej bohaterki.
White była trzykrotnie nominowana do nagrody Screen Actors Guild Award za wybitną rolę aktorki w serialu komediowym w latach 2011, 2012 i 2013. Pierwsze dwa razy wygrała. W całej swojej długiej karierze była nominowana do 21 nagród Primetime Emmy, z których 5 wygrała.
W maju 2012 roku zadebiutowała także w komediowym reality show telewizji NBC “Betty White’s Off Their Rockers”.
Jej pasją zawsze był dobrostan zwierząt; składki na jej fanklub Bet’s Pets były przekazywane na cele charytatywne na rzecz ratowania zwierząt, a ona otrzymała wiele wyróżnień za swoją pracę dla ich dobra.
W 1999 roku mówiła w wywiadzie, że chce jak najlepiej wykorzystać każdy dzień.
„Lepiej zdaj sobie sprawę, jak dobre jest życie, póki trwa” powiedziała. “Ponieważ zanim się zorientujesz, wszystko zniknie”.
I tak właśnie żyła.
Bilety na film można nabyć poprzez stronę Fathom Events.
Źródło: people, Fathom Events
Foto: You Tube
News USA
Trump ogłosił Gabinet Owalny pomnikiem narodowym, chroniąc przed zmianami
Prezydent Donald Trump podpisał w czwartek, 5 listopada, proklamację nadającą Gabinetowi Owalnemu i Sali Posiedzeń Gabinetu (Cabinet Room) w Białym Domu status pomnika narodowego. Decyzja ma chronić historyczne wnętrza przed poważnymi przebudowami. To pierwsze oficjalne działanie prezydenta po wtorkowych wyborach do Kongresu, w których Republikanie ponieśli znaczące porażki.
Nowa ochrona historycznych pomieszczeń Białego Domu
Donald Trump przekonywał podczas podpisywania dokumentu, że Gabinet Owalny jest jednym z najważniejszych symboli amerykańskiej prezydentury i powinien zostać zachowany dla przyszłych pokoleń. Wyraził obawę, że kolejni gospodarze Białego Domu mogliby zdecydować się na radykalną zmianę jego wyglądu, a nawet przebudowę charakterystycznego owalnego pomieszczenia.
Proklamacja zobowiązuje sekretarza spraw wewnętrznych USA do zarządzania chronionymi wnętrzami oraz wymaga dokumentowania i analizowania planowanych zmian, które mogłyby istotnie naruszyć ich historyczną strukturę lub charakter architektoniczny.
Jednocześnie dokument pozostawia urzędującemu prezydentowi prawo do zmiany wystroju, wyboru mebli oraz przeprowadzania zwykłych prac związanych z funkcjonowaniem i bezpieczeństwem pomieszczeń. Oznacza to, że przyszli prezydenci nadal będą mogli zmieniać dekoracje Gabinetu Owalnego.
Trump sugerował, że każda poważna przebudowa powinna wymagać zgody Kongresu. Takiego obowiązku nie zapisano jednak w proklamacji. Co więcej, kolejny prezydent może uchylić dokument, podobnie jak sam Trump wcześniej cofał decyzje poprzedników dotyczące pomników narodowych.
Złote dekoracje i nowe żyrandole
Od powrotu do Białego Domu Donald Trump wprowadził liczne zmiany w wystroju prezydenckich pomieszczeń. Gabinet Owalny został wzbogacony o złote zdobienia ścian, portrety w pozłacanych ramach oraz kopię Deklaracji Niepodległości.
Prezydent zwrócił również uwagę na nowe żyrandole zamontowane w sali posiedzeń gabinetu. Według niego wcześniejsze oświetlenie było niewystarczające, a nowe wyposażenie znacząco poprawiło wygląd pomieszczenia.

Prezydent Donald J. Trump podpisuje zarządzenie wykonawcze, na mocy którego Gabinet Owalny oraz Sala Posiedzeń Gabinetu (Cabinet Room) zostają uznane za obiekty o znaczeniu narodowym; wydarzenie miało miejsce w czwartek, 5 listopada 2026 roku, w Gabinecie Owalnym Białego Domu.
Podczas podpisywania proklamacji na historycznym biurku Resolute Desk znajdowała się czerwona czapka z napisem VETO. Jej obecność odczytywano jako nawiązanie do zmieniającego się układu sił w Kongresie po wyborach.
Kontrowersje wokół przebudowy Białego Domu
Decyzja o ochronie historycznych wnętrz zapadła w czasie, gdy sam Donald Trump realizuje szeroko zakrojone projekty budowlane w Waszyngtonie. Jednym z najbardziej kontrowersyjnych przedsięwzięć jest budowa reprezentacyjnej sali balowej Białego Domu, dla której rozebrano wschodnie skrzydło rezydencji.
W środę, dzień po wyborach, prezydent zaprosił dziennikarzy na uroczystość podniesienia ostatniej belki konstrukcyjnej nowej sali. Z kolei w poniedziałek odwiedził okolice Lincoln Memorial Reflecting Pool, gdzie przedstawiał swoje plany modernizacji tego historycznego miejsca.
Niektóre przedsięwzięcia prezydenta stały się przedmiotem pozwów sądowych, w których zarzuca się administracji prowadzenie prac bez wymaganych zezwoleń.

Widok z zewnątrz na Gabinet Owalny
Demokraci domagają się informacji o finansowaniu sali balowej
Po wyborach Demokraci przygotowują się do zwiększenia kontroli nad działaniami administracji Donalda Trumpa. Senator Richard Blumenthal z Connecticut, czołowy Demokrata w Stałej Podkomisji Śledczej Senatu, skierował w czwartek pisma do znanych darczyńców finansujących budowę prezydenckiej sali balowej.
Zażądał przekazania informacji dotyczących ich wsparcia finansowego, ostrzegając, że brak współpracy może skutkować zastosowaniem innych środków w celu uzyskania dokumentów. Sprawa wpisuje się w narastający spór o sposób finansowania i zatwierdzania projektów budowlanych realizowanych przez prezydenta.
Zgoda na budowę wielkiego łuku triumfalnego
W czwartek wieczorem National Capital Planning Commission (NCPC), federalna komisja odpowiedzialna za planowanie przestrzenne w rejonie Waszyngtonu, ostatecznie zatwierdziła kolejny projekt Trumpa – budowę monumentalnego łuku triumfalnego o wysokości 250 stóp.

Plan zachodniego skrzydła Białego Domu
Konstrukcja ma stanąć pomiędzy Lincoln Memorial a Arlington National Cemetery. Komisja, w której zasiadają liczni sojusznicy prezydenta, zatwierdziła projekt stosunkiem głosów 8 do 4, po niemal dziewięciu godzinach publicznych wystąpień kongresmenów, weteranów, architektów oraz mieszkańców Waszyngtonu i Wirginii.
Realizacja inwestycji nie jest jednak przesądzona. Sędzia federalny rozpatruje możliwość tymczasowego wstrzymania budowy.
Nowa proklamacja dotycząca Gabinetu Owalnego pokazuje, że Donald Trump zamierza pozostawić trwały ślad w wyglądzie Białego Domu i amerykańskiej stolicy. Zakres ochrony historycznych wnętrz będzie jednak zależał również od decyzji jego następców, którzy zachowają możliwość zmiany lub uchylenia wprowadzonych przepisów.

Źródło: cbs
Foto: The White House
Polonia Amerykańska
38. Festiwal Filmu Polskiego w Ameryce rusza w sobotę. Świętujemy polskie kino w Chicago
Od 7 do 22 listopada Chicago ponownie stanie się centrum polskiej kinematografii za oceanem. 38. Festiwal Filmu Polskiego w Ameryce otworzą nagrodzeni Złotymi Lwami „Ministranci” Piotra Domalewskiego, a zakończy najnowszy film Jana Holoubka „Dziki, dziki Wschód”. Tegoroczna edycja będzie również okazją do uhonorowania założyciela festiwalu Christophera Kamyszewa Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
„Ministranci” otworzą festiwal 7 listopada
38. Festiwal Filmu Polskiego w Ameryce (PFFA), uznawany za największy przegląd polskiej kinematografii na świecie i jedno z najważniejszych dorocznych wydarzeń polskiej kultury poza granicami kraju, rozpocznie się w sobotę, 7 listopada.
Uroczysta gala otwarcia odbędzie się w Gallery Theatre przy 1112 N. Milwaukee Avenue w Chicago. Przyjęcie rozpocznie się o 6:00 PM, a projekcja filmu o 7:00 PM. Wstęp na cały wieczór odbywa się na podstawie zaproszenia w cenie 75 dolarów. Liczba bezpłatnych miejsc parkingowych jest ograniczona.
Filmem otwarcia będą „Ministranci” Piotra Domalewskiego, twórcy znanego z produkcji „Cicha noc”, „Jak najdalej stąd” i „Hiacynt”. Nagrodzona Złotymi Lwami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni komedia opowiada o grupie nastoletnich ministrantów, którzy postanawiają samodzielnie walczyć z niesprawiedliwością społeczną.
Chłopcy instalują podsłuch w konfesjonale, aby poznać sekrety mieszkańców, a następnie zaczynają pomagać potrzebującym i karać winnych. Ich idealistyczna misja stopniowo przeradza się jednak w niebezpieczną grę, w której coraz trudniej odróżnić dobro od zła. Film trwa 110 minut i będzie wyświetlany po polsku z angielskimi napisami.
Projekcję poprzedzi 11-minutowy dokument „Postscriptum. Ruminations on My Craft” autorstwa braci Stevena i Timothy’ego Quay. Film, przygotowany w 30. rocznicę śmierci Krzysztofa Kieślowskiego, stanowi refleksję nad życiem, twórczością i artystycznymi wyborami wybitnego polskiego reżysera.
„Dziki, dziki Wschód” Jana Holoubka na zakończenie
Festiwal zakończy dramat „Dziki, dziki Wschód” Jana Holoubka, reżysera filmów „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy” i „Doppelgänger. Sobowtór”, a także seriali „Rojst”, „Wielka woda” i „Heweliusz”. Produkcja miała światową premierę we wrześniu podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto, gdzie otrzymała nominację do nagrody Platform.
Akcja filmu rozgrywa się zimą 1943 roku w miasteczku Małe Zalesie we wschodniej Polsce. Przyjazd tajemniczego urzędnika z Berlina, Wolffa, burzy spokój mieszkańców. Atmosfera nieufności narasta, a pogłoski o zaginionym złocie prowadzą do dramatycznych wyborów, od których zależy ludzkie życie.
Film trwa 105 minut i będzie prezentowany w językach polskim i niemieckim z angielskimi napisami. Gala zamknięcia odbędzie się 22 listopada w Gallery Theatre. Drzwi zostaną otwarte o 2:30 PM, a projekcja rozpocznie się o 3:00 PM. W programie przewidziano również poczęstunek lampką wina.
Złoty Medal Gloria Artis dla Christophera Kamyszewa
Jednym z ważnych wydarzeń tegorocznej edycji festiwalu będzie wręczenie Christopherowi Kamyszewowi, założycielowi i przewodniczącemu Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce, Złotego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. To najwyższe polskie odznaczenie przyznawane za zasługi dla kultury przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Kamyszew promuje polską sztukę w Ameryce Północnej od 1984 roku. Na przełomie lat 1988 i 1989 współtworzył PFFA, który z czasem rozszerzył działalność na kolejne amerykańskie miasta. W historii festiwalu zaprezentowano ponad 2200 produkcji filmowych i goszczono ponad 800 przedstawicieli polskiej branży filmowej.
Organizator festiwalu uczestniczył również w kampaniach oscarowych polskich filmów i artystów, wspierał dystrybucję ponad 30 polskich produkcji w Ameryce Północnej oraz przygotował ponad 300 wystaw sztuki w różnych krajach. Wśród jego wcześniejszych wyróżnień znajdują się Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski oraz nagrody instytucji polskich i amerykańskich.

Christopher Kamyszew
Uroczystość wręczenia medalu odbędzie się we wtorek, 10 listopada, o 7:00 PM w Gallery Theatre. Po ceremonii zaplanowano projekcje filmów dokumentalnych „Inga” oraz „Kashpirovskiy. Under the Spell”.
Bilety, karnety i nagroda publiczności
Podczas festiwalu widzowie będą mogli głosować na najlepszy film fabularny i dokumentalny. Zwycięskie produkcje otrzymają tradycyjną nagrodę publiczności „Złote Zęby”.
Ceny pojedynczych biletów wynoszą 20 dolarów na filmy fabularne i 12 dolarów na programy dokumentalne. Organizatorzy oferują również karnet w cenie 88 dolarów, uprawniający jedną osobę do udziału w sześciu dowolnie wybranych seansach. Karnet nie obejmuje gali otwarcia, zamknięcia ani pokazów specjalnych.

Organizatorem wydarzenia jest Society for Arts, amerykańska organizacja non profit. Festiwal przyjmuje również darowizny wspierające jego działalność, które mogą podlegać odliczeniom podatkowym.
Szczegółowe informacje o programie, biletach i wydarzeniach specjalnych można uzyskać pod numerem telefonu 773-486-9612, pisząc na adres [email protected] lub odwiedzając stronę www.pffamerica.org. Organizatorzy zastrzegają możliwość zmian w programie bez wcześniejszego powiadomienia.
Źródło: PFFA
Foto: YouTube. PFFA, Kasia Jarosz
Kultura
Góralska muzyka, taniec i tradycja w Chicago. XLIII Festiwal „Na Góralską Nutę” już w ten weekend
W dniach 7 i 8 listopada Chicago ponownie rozbrzmi góralską muzyką. Związek Podhalan w Północnej Ameryce zaprasza na XLIII Festiwal „Na Góralską Nutę”, podczas którego wystąpią zespoły folklorystyczne, młodzi artyści i przedstawiciele podhalańskiej społeczności. Dwudniowe święto kultury odbędzie się w Domu Podhalan przy 4808 S. Archer Avenue.
43. edycja święta góralskiej kultury
Festiwal „Na Góralską Nutę” to jedno z ważnych wydarzeń kulturalnych organizowanych przez Związek Podhalan w Północnej Ameryce (ZPPA). Jego celem jest pielęgnowanie góralskich tradycji, muzyki, tańca i regionalnych strojów oraz przekazywanie dziedzictwa Podhala kolejnym pokoleniom Polonii.
Tegoroczna, 43. edycja festiwalu, odbędzie się w sobotę i niedzielę, 7 i 8 listopada 2026 roku. Na scenie zaprezentują się zarówno dziecięce i młodzieżowe zespoły folklorystyczne, jak i doświadczeni wykonawcy, dla których góralska kultura stanowi ważną część rodzinnej i społecznej tożsamości.
Sobota – występy zespołów i prezentacja młodzieży
Pierwszy dzień festiwalu rozpocznie się w sobotę, 7 listopada, o godzinie 1:00 PM. W programie znalazły się występy Szkoły Pieśni i Tańca przy Kole Odrowąż Podhalański oraz zespołów Chochołowianie, Małe Wanta, Mali Zaradni, Mini Ślebodni i Mali Ślebodni.
Publiczność zobaczy także prezentację młodzieży ZPPA, w tym kandydatów do tytułów Królowej ZPPA i Zbójnika Roku. Zaprezentują się Renata Marusarz, Zbignik Roku Andrzej Blachuta, kandydatka na królową Karolina Rafacz, kandydat na zbójnika Darek Kwak, Mało Górolecka Marysia Jakób oraz Honelnik Filip Janik.
W dalszej części sobotniego programu wystąpią zespoły Młodzi Zaradni, Zakrani, Młodzi Ślebodni i Ślebodni Wyrchy. Gościnnie zaprezentuje się zespół Wiyrchowianie z Bukowiny Tatrzańskiej. Dzień zakończy występ zespołu Ślebodni oraz wspólna zabawa.
Niedziela – kolejny dzień muzyki i tańca
W niedzielę, 8 listopada, festiwal rozpocznie się o godzinie 12:00 PM. Na scenie pojawią się zespoły Małe Jawory i Jawory, Juchasi, Mali Siumni, Mali Hyrni oraz Szkoła Pieśni i Tańca przy ZG ZPPA.

W programie przewidziano również występy zespołów Młodzi Szaflarzanie, Młodzi Siumni i Gronik, a także ponowną prezentację młodzieży ZPPA i kandydatów do tytułów Królowej oraz Zbójnika Roku. Niedzielne spotkanie uświetni gościnny występ zespołu Wiyrchowianie z Bukowiny Tatrzańskiej. Na zakończenie zaplanowano prezentacje zespołów Hyrni, Tatrzańskie i Siumni.
Zaproszenie dla całej Polonii
Organizatorzy podkreślają, że festiwal jest wydarzeniem otwartym dla wszystkich miłośników polskiego folkloru, nie tylko osób wywodzących się z Podhala. Dwudniowe spotkanie ma być okazją do wspólnego świętowania, poznawania regionalnych tradycji i podziwiania talentów młodego pokolenia.
Do udziału zaprasza Zarząd Główny Związku Podhalan w Północnej Ameryce, na czele z prezesem Janem Królem oraz wiceprezeską do spraw kultury Karoliną Strzelec-Stafierą.

Gdzie i kiedy odbędzie się festiwal?
XLIII Festiwal „Na Góralską Nutę” odbędzie się w Domu Podhalan, 4808 S. Archer Avenue, Chicago, IL 60632.
- Sobota, 7 listopada 2026 roku – początek o 1:00 PM.
- Niedziela, 8 listopada 2026 roku – początek o 12:00 PM.
Dodatkowe informacje można uzyskać pod numerami telefonów 773-592-8413 (Jan Król) oraz 708-745-4362 (Karolina Strzelec-Stafiera). Informacje o działalności organizacji dostępne są również na stronie www.zppa.org.
Źródło: ZPPA
Foto: ZPPA, Edward Helegda
-
News USA3 tygodnie temuOsiem stanów pozywa OpenAI. Zarzuty dotyczą bezpieczeństwa dzieci korzystających z ChatGPT
-
News USA3 tygodnie temuDepartament Sprawiedliwości grozi Kalifornii pozwem o głosowanie osób bez obywatelstwa USA
-
News Chicago2 tygodnie temuPolski neurochirurg dr Maciej Leśniak przyjęty do prestiżowej National Academy of Medicine
-
News USA4 tygodnie temuICE postrzeliło mężczyznę w Nowym Jorku. Burmistrz żąda likwidacji federalnej agencji
-
Polonia Amerykańska4 tygodnie temuMsza Papieska i spotkanie Polonii w Mt. Prospect. W hołdzie św. Janowi Pawłowi II
-
Polonia Amerykańska3 tygodnie temuDzień Góralski w Muzeum Polskim w Ameryce. Poznaj podhalańskie tradycje weselne
-
News Chicago3 tygodnie temuRekordową kwotę ponad 260 mln USD dostaną osoby poszkodowane przez byłego policjanta
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW6 dni temuŚmierć to nie koniec. O. Jarosław Mikuczewski o nadziei i sztuce dobrego umierania











