Jubileusz 25-lecia Jezuickiego Ośrodka Milenijnego w Chicago stał się okazją do wspomnień i refleksji nad wieloletnią działalnością polskich Jezuitów wśród Polonii. Ojciec Paweł Kosiński SJ, który uczestniczył w tworzeniu ośrodka, przypomniał początki tej inicjatywy, trudne decyzje sprzed ćwierćwiecza oraz historię obecności Jezuitów w Chicago sięgającą 1934 roku.

Jubileusz, który przywołał wiele wspomnień

Obchody 25-lecia Jezuickiego Ośrodka Milenijnego, które miały miejsce w dniach 24 i 25 października, zgromadziły osoby związane z jego działalnością na przestrzeni lat. Uroczystości, spotkania, prezentacje i jubileuszowy bankiet stały się okazją do przypomnienia historii miejsca, które od ćwierćwiecza odgrywa ważną rolę w życiu religijnym chicagowskiej Polonii.

Ojciec Paweł Kosiński, wspominając wydarzenia minionych dni, podkreślił, że jubileusz miał dla niego szczególnie osobisty charakter. Przyjechał bowiem do Chicago w 1999 roku i uczestniczył w podejmowaniu decyzji, które doprowadziły do powstania ośrodka.

„Ośrodek nie powstał z próżni” – zaznaczył Jezuita, przypominając, że jego utworzenie było kontynuacją działalności duszpasterskiej prowadzonej przez polskich zakonników w Chicago od wielu dziesięcioleci.

92 lata obecności polskich Jezuitów w Chicago

Historia polskich Jezuitów w Chicago sięga 1934 roku, kiedy zakonnicy rozpoczęli stałą działalność w mieście. W ciągu kolejnych dziesięcioleci rozwijali różne formy duszpasterstwa, współpracowali z organizacjami polonijnymi i odpowiadali na zmieniające się potrzeby emigracyjnej społeczności.

Ważnym elementem tej historii było wydawanie amerykańskiej wersji „Posłańca Serca Jezusowego”, która ukazywała się do 2006 roku. Publikacja miała szczególne znaczenie w okresie komunizmu, kiedy jej wydawanie w Polsce było niemożliwe.

Ojciec Paweł Kosiński przypomniał również początki radiowych transmisji mszy świętych. Zainicjował je w 1979 roku Ojciec Zbigniew Górecki, wieloletni superior Jezuitów w Chicago, we współpracy z rodziną Migałów, ówczesnymi właścicielami stacji WCEV.

Transmisje były później przez kilka lat nadawane również na antenie WNWR. Z czasem ta forma duszpasterstwa przeniosła się do internetu, a msze święte zaczęto udostępniać za pośrednictwem transmisji online i YouTube.

Rok 1999 i pytanie o przyszłość Jezuitów

Gdy Ojciec Paweł Kosiński przyjechał do Chicago w 1999 roku, wspólnota przygotowywała się do obchodów dwóch ważnych rocznic: 65-lecia obecności polskich Jezuitów w mieście oraz 20-lecia radiowych transmisji mszy świętych.

Jednocześnie przyszłość działalności zakonników nie była przesądzona. Jak wspomina duchowny, przełożony prowincji powierzył mu zadanie rozeznania, czy Jezuici powinni pozostać w Chicago, zmienić charakter swojej pracy, czy nawet całkowicie wycofać się z miasta.

Jezuicki Ośrodek Milenijny

Rozważano różne możliwości dalszego działania. Jedną z nich było objęcie parafii, co zaproponował ówczesny arcybiskup Chicago, kardynał Francis George. Polscy Jezuici ostatecznie nie zdecydowali się jednak na takie rozwiązanie.

Dlaczego powstał Jezuicki Ośrodek Milenijny?

Ojciec Paweł Kosiński wyjaśnił, że prowadzenie parafii wiązałoby się z koniecznością dostosowania działalności do wielojęzycznej społeczności, a jej lokalizacja i charakter pozostawały nieznane. Dodatkowo amerykańscy Jezuici w tym samym czasie wycofywali się z prowadzenia jednej ze swoich parafii.

Polscy zakonnicy chcieli natomiast zachować i rozwijać duszpasterstwo skierowane bezpośrednio do Polonii, prowadzone w języku polskim i we współpracy z polonijnymi organizacjami. Po miesiącach rozmów i poszukiwań uznano, że najlepszą odpowiedzią będzie stworzenie ośrodka odpowiadającego tym potrzebom.

Polska Misja Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chicago, rezydencja ojców jezuitów

Ważnym momentem były uroczystości jubileuszowe w 1999 roku, podczas których kardynał Francis George odprawił mszę świętą w jezuickim domu przy Avers Avenue. Wówczas była to jedyna siedziba, jaką zakonnicy dysponowali w Chicago.

Powstanie Jezuickiego Ośrodka Milenijnego było więc nie tyle początkiem zupełnie nowej działalności, ile kolejnym etapem rozwoju duszpasterstwa, które polscy Jezuici prowadzili w mieście od 1934 roku.

Świętowanie z myślą o przyszłości

Podczas jubileuszowych uroczystości odbyła się msza święta z udziałem biskupa Roberta Fedka. Spotkania z wiernymi i osobami zaangażowanymi w działalność ośrodka skłoniły Ojca Pawła Kosińskiego do refleksji nad drogą, jaką wspólnota przeszła przez ostatnie 25 lat.

Duchowny podkreślił, że historia Jezuitów w Chicago nie jest zamkniętym rozdziałem. Zmieniające się warunki społeczne i potrzeby Polonii wymagają nieustannego poszukiwania nowych form pracy duszpasterskiej. „To się zaczęło w czasie, ale to jest otwarta księga” – powiedział Ojciec Paweł Kosiński, wskazując, że działalność Jezuitów musi rozwijać się wraz ze zmieniającym się światem.

Jak zaznaczył, istotą tej pracy pozostaje rozeznawanie potrzeb wspólnoty i współpraca z ludźmi, którzy przez kolejne lata włączają się w życie ośrodka.

Jubileusz 25-lecia Jezuickiego Ośrodka Milenijnego jest zatem nie tylko okazją do podsumowania osiągnięć, lecz także do spojrzenia w przyszłość.

“To jest dla nas bardzo ważne i święto”, podsumował Ojciec Paweł Kosiński. “Ono niczego nie kończy, ono jest jednym z elementów drogi, którą przebywamy i myślę, mam nadzieję, że ona będzie trwała długo i jeszcze bardzo długo.”

Źródło: informacja własna
Foto: JOM, Nick Number

Burmistrz Chicago Brandon Johnson oficjalnie zgłosił swoją kandydaturę na drugą kadencję, składając w piątek popołudniu 33 tysiące podpisów wyborców. W wyborach zaplanowanych na 23 lutego zmierzy się z liczną grupą rywali, wśród których jest Sekretarz Stanu Illinois Alexi Giannoulias, dysponujący znacznym poparciem związków zawodowych i niemal 20 milionami dolarów na kampanię.

Johnson chce przejść do historii Chicago

Brandon Johnson złożył dokumenty wyborcze w piątek po południu, oficjalnie rozpoczynając starania o kolejne cztery lata na stanowisku burmistrza. Jeśli wygra, zostanie drugim czarnoskórym burmistrzem w historii Chicago, któremu udało się uzyskać reelekcję.

Podczas spotkania z dziennikarzami Johnson podkreślił, że jego administracja rozpoczęła realizację zmian, których oczekiwali mieszkańcy. Zapowiedział kontynuowanie inwestycji w młodzież i szkoły publiczne, ograniczanie przemocy, rozwijanie opieki psychiatrycznej i psychologicznej oraz zwiększanie dostępności mieszkań w przystępnych cenach.

Burmistrz, wspierany przez Chicagowski Związek Nauczycieli (CTU), zapewnił, że jest przygotowany na intensywną kampanię. Jego zdaniem dotychczasowe działania stanowią dopiero początek długofalowych zmian w mieście.

Nietypowy termin złożenia dokumentów

Johnson zdecydował się złożyć podpisy w piątek, odchodząc od tradycji zgłaszania kandydatury w pierwszy poniedziałek okresu rejestracyjnego lub w ostatnim możliwym terminie. Obie te możliwości pozwalają kandydatom ubiegać się w drodze losowania o pierwsze lub ostatnie miejsce na karcie wyborczej.

Obecny burmistrz nie zamierzał uczestniczyć w takim losowaniu, podkreślając swoją pozycję jako urzędującego włodarza Chicago. Zgodnie z przewidywaną kolejnością jego nazwisko znajdzie się na szóstym miejscu na karcie wyborczej.

Alexi Giannoulias jednym z najpoważniejszych rywali

Walka o stanowisko burmistrza zapowiada się wyjątkowo zacięcie. W wyborach może wystartować nawet kilkunastu kandydatów, a jednym z najpoważniejszych konkurentów Brandona Johnsona jest Sekretarz Stanu Illinois Alexi Giannoulias.

Giannoulias poinformował, że złożył około 60 tysięcy podpisów poparcia. Może również liczyć na wsparcie znacznej części chicagowskich organizacji związkowych, a jego fundusz wyborczy dysponuje niemal 20 milionami dolarów.

Alexi Giannoulias

Wśród pozostałych kandydatów, którzy złożyli dokumenty w poniedziałek, znaleźli się Kongresmen Mike Quigley, przedsiębiorca Willie Wilson, wieloletni lobbysta John Kelly oraz były przewodniczący Chicago Housing Authority Matt Brewer.

Do rywalizacji mogą również dołączyć Kontroler Finansowa Chicago Susana Mendoza, członek Komisji Odwoławczej ds. Podatku od Nieruchomości Powiatu Cook George Cardenas oraz Skarbnik Powiatu Cook Maria Pappas. Termin składania dokumentów upływa w poniedziałek o 5:00 PM.

Co najmniej 12 500 podpisów wymaganych do startu

Każdy kandydat na burmistrza Chicago musi przedstawić minimum 12 500 podpisów zarejestrowanych wyborców. Osoby, które zebrały mniej niż trzykrotność wymaganej liczby, mogą być szczególnie narażone na protesty dotyczące ważności podpisów.

Kongresmen Mike Quigley

Kwestionowanie dokumentów może prowadzić do wielotygodniowych sporów o setki, a nawet tysiące podpisów. Termin składania zastrzeżeń upływa 2 listopada, natomiast ostateczna lista kandydatów ma zostać zatwierdzona do 17 grudnia.

Wybory 23 lutego, możliwa druga tura w kwietniu

Głosowanie korespondencyjne oraz wczesne głosowanie mają rozpocząć się 14 stycznia. Główne wybory burmistrza Chicago zaplanowano na 23 lutego 2027 roku.

Jeżeli żaden z kandydatów nie zdobędzie ponad połowy głosów, dwóch z najlepszym wynikiem zmierzy się w drugiej turze 6 kwietnia. Nowa kadencja burmistrza rozpocznie się 17 maja. Tego samego dnia urzędowanie rozpoczną również nowo wybrani sekretarz miejski, skarbnik Chicago, wszystkich 50 radnych Rady Miasta oraz członkowie rad okręgów policyjnych.

Źródło: wttw
Foto: YouTube, US Congress, Chicago Mayor’s Office

Nowe zeznania świadków ujawniają okoliczności tragicznego wypadku na rzece Fox River w powiecie McHenry, w którym 25 lipca zginęła 48-letnia Magdalena Jabłońska z Des Plaines. Pasażerowie łodzi prowadzonej przez Richarda Stevensona twierdzą, że mężczyzna przez wiele godzin pił alkohol i pływał z ogromną prędkością. Rodzina Polki domaga się odszkodowania, a sąd zdecydował o zamrożeniu kont bankowych oskarżonego.

Łódź pędziła z prędkością ponad 80 mil na godzinę

45-letni Richard M. Stevenson z Lisle, znany również jako Ricky Stevenson, jest oskarżony o zabójstwo pierwszego stopnia oraz przestępstwa związane z prowadzeniem łodzi pod wpływem alkoholu. Do tragedii doszło 25 lipca około 2:30 PM w pobliżu 1800 South Fernwood Lane, na nieinkorporowanym terenie powiatu McHenry, na południe od zapory McHenry Dam.

Według dokumentów sądowych Stevenson prowadził łódź pontonową South Bay Trifecta z 2026 roku, wyposażoną w trzy silniki zaburtowe o mocy 500 koni mechanicznych każdy. Tego dnia pływał po jeziorach Chain O’ Lakes i rzece Fox River w towarzystwie kobiety i mężczyzny.

Oboje pasażerowie zeznali, że Stevenson wielokrotnie rozwijał bardzo duże prędkości, również w strefach, w których obowiązywał zakaz wytwarzania fal. Kobieta oszacowała prędkość łodzi na około 80 mil na godzinę. Nagranie przekazane śledczym pokazuje prędkość około 81 mil na godzinę.

Według świadków łódź poruszała się tak szybko, że jej przednia część unosiła się nad wodą. Richard Stevenson miał gwałtownie manewrować pomiędzy innymi jednostkami i ignorować prośby pasażera o zwolnienie. Policja otrzymała około 50 zgłoszeń od osób, które obserwowały sposób prowadzenia przez niego łodzi.

Świadkowie opisali picie alkoholu przed wypadkiem

Podczas przesłuchań przeprowadzonych przez Policję Ochrony Przyrody Illinois pasażerka zeznała, że Stevenson kupił na stacji benzynowej alkohol Fireball, który następnie spożywał podczas rejsu. Według jej relacji mężczyzna był wyraźnie nietrzeźwy już po opuszczeniu restauracji Port Edward w Algonquin.

Drugi pasażer potwierdził, że widział Stevensona pijącego alkohol w restauracji oraz podczas prowadzenia łodzi. Opisał również jego niewyraźną mowę i problemy z utrzymaniem równowagi na pomoście. Przyznał, że obawiał się o swoje bezpieczeństwo.

Richard Stevenson

Badania przeprowadzone w szpitalu wykazały u Stevensona stężenie alkoholu odpowiadające około 0,20 procent alkoholu we krwi, czyli ponad dwukrotności dopuszczalnego limitu wynoszącego 0,08 procent. W badaniach wykryto również metabolity kokainy i THC. Funkcjonariusze znaleźli ponadto marihuanę w schowku przy stanowisku sternika.

Tragiczne zderzenie w strefie ograniczonej prędkości

Magdalena Jabłońska płynęła tego dnia ze swoim narzeczonym Alanem Telminim motorówką Crownline długości 20 stóp. Na pokładzie znajdował się również ich pies Sasha. Telmini prowadził łódź przez strefę, w której obowiązywało ograniczenie prędkości i zakaz wytwarzania fal.

Według świadków jednostka Richarda Stevensona nadpłynęła z ogromną prędkością. Chwilę wcześniej uderzyła w falę, co spowodowało, że sternik częściowo wypadł z fotela. Pasażerka zeznała, że mężczyzna nie był w stanie szybko odzyskać kontroli nad łodzią.

Richard Stevenson nie miał również przypiętej linki bezpieczeństwa, która powinna automatycznie wyłączyć silniki w przypadku wypadnięcia sternika ze stanowiska. Łódź nadal płynęła z dużą prędkością, uderzyła w tylną część motorówki Crownline, przejechała nad nią, a następnie wpadła między drzewa na brzegu rzeki.

Śledczy ustalili, że do zderzenia doszło około 30 stóp od początku strefy ograniczonej prędkości. Według dokumentów sądowych uniesiony dziób łodzi Stevensona mógł dodatkowo ograniczać mu widoczność jednostek znajdujących się bezpośrednio przed nim.

Magdalena Jabłońska zginęła na miejscu

Siła uderzenia była ogromna. Magdalena Jabłońska, siedząca obok narzeczonego, doznała śmiertelnych obrażeń, w tym dekapitacji. Jej zgon stwierdzono o 3:15 PM. Tożsamość ofiary potwierdził koroner powiatu McHenry, dr Michael Rein.

Magdalena Jabłońska

Alan Telmini również został ranny. Doznał obrażeń lewej strony ciała, skaleczeń stóp oraz otarć i siniaków na rękach. Świadkowie i emerytowany ratownik medyczny, który udzielał mu pomocy, opisali jego głęboki szok po tym, jak zobaczył śmierć narzeczonej.

Poszukiwania części szczątków ofiary trwały jeszcze przez kilka dni. 29 lipca około 8:45 PM dzieci znalazły w rzece Fox River fragment ludzkiej głowy w pobliżu 2100 Colby Drive. Na miejsce skierowano strażaków i funkcjonariuszy Biura Szeryfa Powiatu McHenry.

Pasażerka łodzi Stevensona zeznała, że po zderzeniu mężczyzna pozostał nieruchomo na swoim miejscu, ponieważ zdawał sobie sprawę z tego, co zrobił. Według innego świadka miał przyznać, że pił alkohol, oraz stwierdzić, że jego życie jest skończone.

Magdalena Jabłońska

Polka, która służyła w amerykańskiej piechocie morskiej

Magdalena Jabłońska miała 48 lat i mieszkała w Des Plaines. Urodziła się w Polsce, skąd wyemigrowała do USA. Uczęszczała do Lane Tech High School w Chicago, a następnie ukończyła studia licencjackie z projektowania wnętrz w Illinois Institute of Art. Przez 6 lat służyła w Korpusie Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, który opuściła z honorowym zwolnieniem ze służby. Później pracowała jako główna księgowa projektowa w firmie ServePro.

Rodzina domaga się dodatkowego odszkodowania

Na początku sierpnia Michelle Macias, siostra Magdaleny Jabłońskiej i zarządczyni jej spadku, wraz z Alanem Telminim wniosła pozew cywilny przeciwko Stevensonowi. Rodzina domaga się odszkodowania za śmierć Polki, obrażenia jej narzeczonego oraz doznaną przez niego traumę psychiczną.

Reprezentujący rodzinę adwokat Michael D. Krause z chicagowskiej kancelarii GWC Injury Lawyers złożył w październiku wniosek o rozszerzenie pozwu o zarzuty umyślnego i rażąco lekkomyślnego postępowania oraz żądanie odszkodowania o charakterze karnym.

Prawnik powołał się na nagrane zeznania pasażerów łodzi i innych świadków, argumentując, że zachowanie Stevensona nie było chwilowym błędem, lecz świadomym lekceważeniem bezpieczeństwa innych osób. Pozew obejmuje roszczenia przekraczające 50 tysięcy dolarów w każdej z wymienionych kategorii.

Sąd zamroził konta bankowe oskarżonego

15 października sędzia powiatu McHenry Joel D. Berg nakazał zamrożenie kont Richarda Stevensona w Busey Bank. Do czasu kolejnej decyzji sądu, najwcześniej 19 listopada, oskarżony nie może wypłacać ani przenosić zgromadzonych na nich aktywów.

Adwokat rodziny wskazuje, że istnieje ryzyko wyzbywania się majątku przez Stevensona. Według przedstawionych dokumentów mężczyzna wystąpił w postępowaniu rozwodowym w powiecie DuPage o wypłatę 200 tysięcy dolarów ze swojego konta emerytalnego 401(k), podczas gdy jego ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej obejmuje jedynie 100 tysięcy dolarów.

Krause poinformował również, że Richard Stevenson zapłacił gotówką za łódź wartą ponad 400 tysięcy dolarów i miał podejmować działania zmierzające do zakupu przystani znanej jako Dolphin Marina. Rodzina Jabłońskiej stara się także o udział w jego postępowaniu rozwodowym, aby zabezpieczyć majątek na potrzeby roszczeń.

Adwokat Stevensona sprzeciwia się udostępnianiu dokumentacji finansowej klienta i domaga się wstrzymania postępowania cywilnego do zakończenia sprawy karnej. Argumentuje, że równoległe prowadzenie obu spraw może naruszać konstytucyjne prawo oskarżonego do nieobciążania samego siebie.

Sędzia Berg rozpatrzy wnioski dotyczące dodatkowego odszkodowania, dokumentacji bankowej i zawieszenia procesu cywilnego 19 listopada. Wcześniejszy wniosek o wstrzymanie sprawy został odrzucony 14 września.

Oskarżony pozostaje w areszcie

Richard Stevenson został oskarżony 26 lipca, a dzień później sędzina Cynthia Lamb zdecydowała o jego tymczasowym aresztowaniu. 20 sierpnia wielka ława przysięgłych postawiła mu zarzut zabójstwa pierwszego stopnia, uznając, że prowadził łódź ze świadomością, iż jego działania stwarzają wysokie prawdopodobieństwo śmierci lub ciężkich obrażeń innych osób.

21 sierpnia Stevenson nie przyznał się do winy. Prokuratura ujawniła, że w latach 1997–2005 był wcześniej trzykrotnie karany za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, czterokrotnie za przekroczenie prędkości i trzykrotnie za niebezpieczną jazdę. Przed tragedią mężczyzna był wiceprezesem firmy Stevenson Crane Service Inc. z Bolingbrook, która poinformowała o rozwiązaniu z nim stosunku pracy po wypadku.

Richard Stevenson nadal przebywa w areszcie powiatu McHenry. Kolejne posiedzenie w sprawie karnej, dotyczące między innymi ustalenia terminu procesu, zaplanowano na 5 listopada.

Źródło: lakemchenryscanner
Foto: YouTube, GoFundME. istock/Michał Chodyra/