Połącz się z nami

Kościół

Jezuita nawrócił Rudolfa Hoessa – komendanta obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Czy Bóg mu wybaczył?

Opublikowano

dnia

Dziś 70. rocznica wyzwolenia obozu zagłady Auschwitz-Birkenau. Z tej okazji publikujemy niezwykłą opowieść o nawróceniu komendanta obozu, Rudolfa Hoessa. Skruszonemu zbrodniarzowi wielogodzinnych rozmów o wierze i ostatniej posługi udzielił jezuita, o. Władysław Lohn.

Komendant obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, Rudolf Hoess pozostawił po sobie Autobiografię, w której opowiada m.in. o wydarzeniu, jakie miało miejsce w 13. roku jego życia.

Pewnego razu w szkole, podczas przepychania się przy wejściu do sali gimnastycznej, zrzucił niechcący ze schodów jednego ze swoich kolegów z klasy. Przy upadku pękła mu kostka… Rudolf ukarany został dwiema godzinami „kozy”. Następnego dnia ojciec, któremu chłopiec nic o tym zdarzeniu nie powiedział, zażądał od niego wytłumaczenia się. Skąd o tym wiedział? Winowajca był przekonany, że mógł się on o całej sprawie dowiedzieć jedynie od spowiednika, u którego się wyspowiadał, a który jako przyjaciel ojca był u nich w przeddzień z wizytą: Byłem zupełnie zdruzgotany nie z powodu kary, lecz na skutek niesłychanego nadużycia zaufania przez mego spowiednika. Uczono mnie, że tajemnica spowiedzi jest nienaruszalna… Tymczasem ksiądz złamał tajemnicę spowiedzi… Moje zaufanie do świętego stanu kapłańskiego zostało złamane… U Rudolfa nastąpił bunt.

REKLAMA REKLAMA

Pęknięcie kostki z powodu zrzucenia ze schodów nie jest wydarzeniem bagatelnym. O wypadku huczała cała szkoła. Zwykle wtedy przerywa się lekcje, wzywa pogotowie. Dyrekcja powiadamia rodziców. Tak pewnie było i w tym przypadku. Rozmowa księdza z rodzicem o tym wydarzeniu, o którym wszyscy już mówili, nie musiała opierać się na ujawnieniu tajemnicy spowiedzi, ale w oparciu o informacje powszechnie dostępne. Rudolf jednak był przekonany, że spowiednik zawiódł jego zaufanie.

W 40. roku życia Rudolf Hoess pełnił obowiązki komendanta obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu-Brzezince; dokładnie od kwietnia 1940 do listopada 1943 roku. Po nim – do stycznia 1945 r. – obowiązki te pełnili: Artur Liebehenschel i Richard Baer. Pierwszy transport Polaków do Oświęcimia dotarł w czerwcu 1940 r. W drugiej połowie roku 1940 w obozie znaleźli się pierwsi jezuici. Z pociechą duchową i z pomocą materialną do nich udał się ich prowincjał o. Władysław Lohn SJ.

Nie miał on pozwolenia na wejście na teren obozu, ale druty kolczaste nie były szczelne, więc wszedł. Szybko jednak został schwytany i postawiony „przed majestat Hoessa”. Wyrok był przesądzony: kula w głowę. Stało się jednak inaczej. Ojciec Lohn doskonale znał język niemiecki, zaimponował komendantowi tą znajomością języka a także odwagą; i ten darował mu życie. Na decyzję Hoessa mogło także mieć wpływ niemieckie nazwisko Prowincjała. Hoess zapamiętał nazwisko księdza.

Od tego wydarzenia upłynęło siedem lat. Jest rok 1947. Rudolf Hoess ma na swoim sumieniu zbrodnie ludobójstwa. Po 5 latach człowiek ten wyrokiem Trybunału Międzynarodowego w Norymberdze zostaje skazany na śmierć przez powieszenie. Wyrok będzie wykonany na terenie byłego obozu KL w Oświęcimiu. Przebywając w więzieniu w Wadowicach, Rudolf w liście do żony pisze: Wyrosły we mnie duże wątpliwości, czy również moje odwrócenie się od Boga nie wychodziło z fałszywych przesłanek. Było to ciężkie zmaganie się. Odnalazłem jednak swoją wiarę w Boga.

Prof. Batawia, który miał z Hoessem kontakt jeszcze po jego skazaniu, zapytał go, czy nie chciałby porozmawiać z księdzem. Zaraz po przywiezieniu go do więzienia w Wadowicach, 4 IV 1947 r., były komendant obozu prosił o spotkanie z księdzem katolickim. Ponieważ na prośbę tę od razu nie zareagowano, powtórzył ją na piśmie, w którym prawdopodobnie podał nazwisko o. Władysława Lohna. Człowiek, który zabił dziesiątki tysięcy ludzi, sięga teraz po Boże Miłosierdzie. Potrzebuje księdza, bo próby „niezależnego dogadania się z Bogiem” nie powiodły się. Potrzebuje pomocy, która będzie mu dana przez Opatrzność poprzez posługę kapłana. Jest nim jezuita o. Władysław Lohn, prowincjał z lat wojny, którego on nie zastrzelił, gdy spotkali się po raz pierwszy. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5,7).

Gdy w maju 1945 r. zakończyła się II wojna światowa, Rudolf Hoess znalazł się w więzieniu. Miał czas na przemyślenia. Uderzyło go – jak sam później wyznał – ludzkie traktowanie przez polskie służby więzienne. Uwierzył w człowieka. To umożliwiło mu znalezienie drogi do Boga, dało dostęp łasce nawrócenia. Gdy więc szukano spowiednika dla Rudolfa Hoessa, on sam prawdopodobnie podał nazwisko księdza w prośbie złożonej na piśmie lub nazwisko to podał Książę Metropolita, gdy właściwy prokurator zwrócił się do miejscowego proboszcza, ks. prałata Leonarda Prochownika, który za pośrednictwem metropolity Adama Sapiehy nawiązał kontakt z o. Władysławem Lohnem SJ. W ten sposób doszło do drugiego spotkania księdza i Hoessa.

Dwa razy – 10 i 11 kwietnia 1947 r. – samochód służbowy przysyłany z Wadowic podjeżdżał do sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, gdzie do dnia 14 kwietnia 1947 roku były prowincjał jezuitów pełnił obowiązki kapelana.

Dnia 10 kwietnia o. Lohn odbył z Hoessem wielogodzinną rozmowę – pisze ks. Deselaers – po której Hoess złożył katolickie wyznanie wiary i wyspowiadał się, powracając w ten sposób na łono Kościoła. Następnego dnia o. Lohn przyniósł z kościoła parafialnego Wiatyk i udzielił Hoessowi Komunii świętej. Obecny przy tym kościelny Karol Leń opowiadał później, że Hoess, przyjmując Komunię, ukląkł na środku celi i płakał. Tego samego dnia napisał listy pożegnalne.

W archiwum parafii wadowickiej zachowały się ważne dokumenty dotyczące konwersji Rudolfa Hoessa. Kronikarz krakowski ojców jezuitów mówi to samo. W dzień po napisaniu listów pożegnalnych skazaniec wręczył prokuratorowi „oświadczenie”, sporządzone z własnej inicjatywy celem opublikowania. Hoess po raz pierwszy uznał swoją odpowiedzialność za to, co się działo w Auschwitz, nie tylko w wymiarze prawnym, ale także moralnym:

Sumienie zmusza mnie do złożenia jeszcze następującego oświadczenia: W osamotnieniu więziennym doszedłem do gorzkiego zrozumienia, jak ciężkie popełniłem na ludzkości zbrodnie. Jako komendant obozu zagłady w Oświęcimiu urzeczywistniałem część straszliwych planów Trzeciej Rzeszy – ludobójstwa. W ten sposób wyrządziłem ludzkości i człowieczeństwu najcięższe szkody. Szczególnie Narodowi polskiemu zgotowałem niewysłowione cierpienia. Za odpowiedzialność moją płacę życiem. Oby mi Bóg wybaczył kiedyś moje czyny. Naród polski proszę o przebaczenie. Dopiero w polskich więzieniach poznałem, co to jest człowieczeństwo. Mimo wszystko, co się stało, traktowano mnie po ludzku, czego nigdy bym się nie spodziewał i co mnie najgłębiej zawstydzało. Oby obecne ujawnienia i stwierdzenia tych potwornych zbrodni przeciwko człowieczeństwu i ludzkości doprowadziły do zapobieżenia na całą przyszłość powstawaniu założeń, mogących stać się podłożem tego rodzaju okropności.

Rudolf Franz Ferdinand Hoess,Wadowice,12 IV 1947 r.
[youtube id=”O3C4njP5J2o” width=”620″ height=”360″]

Telewizja Polska z okazji 60. rocznicy oswobodzenia Oświęcimia dnia 27 I 2005 r. pokazała moment wieszania Hoessa 16 IV 1947 r. na szubienicy na terenie oświęcimskiego obozu. Powiedziano, że te zdjęcia świat ogląda pierwszy raz. Pokazano, jak po pierwszej nieudanej próbie sam Hoess zakłada sobie sznur na szyję i zaciśnięcie pętli. Obok stał ks. Tomasz Zaremba, salezjanin z Oświęcimia. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5,7).

Stanisław Mól, jezuita
redakcja@radiodeon.com

źródło: Posłaniec Serca Jezusowego
foto: flickr/Adriano Amalfi

 

News USA

Przewodniczący Episkopatu w L’Osservatore Romano: Holocaust to największa przestroga dla ludzkości

Opublikowano

dnia

Autor:

„Czasy współczesne nie znają większej przestrogi dla ludzkości niż tragedia Holokaustu” – pisze Przewodniczący Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki w watykańskim L’Osservatore Romano. W 78. rocznicę wyzwolenia Auschwitz i w Międzynarodowym Dniu Pamięci o Ofiarach Holokaustu podkreśla, że „Trzeba mówić młodzieży o Holokauście, aby czas nie zatarł śladów tej tragedii”. Wzywa też do refleksji, modlitwy, pamięci i do konkretnego działania na rzecz pokoju.

Abp Gądecki podkreśla jak ważna jest pamięć o Holocauście, wskazując, że od zakończenia drugiej wojny światowej minęły już prawie cztery pokolenia.

„Musimy z jednej strony przekazywać wiedzę i tworzyć przestrzeń pogłębionej refleksji, a z drugiej strony pozwolić młodym na znajdowanie własnych sposobów upamiętniania Zagłady”.

Przewodniczący Episkopatu przypomina, że w 1939 r. Europę zamieszkiwało około dziesięciu milionów Żydów, a najwięcej – bo około trzech milionów – było w Polsce. Jak zaznacza, Niemcy zdecydowali się rozmieścić obozy koncentracyjne i zagłady właśnie na ziemiach okupowanej Polski.

REKLAMA REKLAMA

„Obozy te stały się miejscem kaźni i masowego mordu osób pochodzenia żydowskiego z Polski i wielu krajów Europy oraz przedstawicieli innych nacji” – podkreśla. Przypomina jednocześnie, że w dalszej kolejności narodami przeznaczonymi do unicestwienia byli: Sinti, Romowie i Polacy.

„Trwogą napawa rozmiar zbrodni, przerażają jej motywy. Planowa zagłada Żydów przez nazistowskie Niemcy w czasie II wojny światowej to zbrodnia przeciwko Bogu Jedynemu i Prawdziwemu oraz przeciwko jego ludowi” – pisze Przewodniczący KEP w watykańskich mediach.

W swoim artykule abp Stanisław Gądecki wspomina również wizyty papieskie w Auschwitz-Birkenau. Przypomina, że obóz ten odwiedzili trzej ostatni papieże.

W 1979 r. – jak pisze Przewodniczący KEP – Jan Paweł II wołał tam o powrót ludzi do Boga i do jego przykazań, a Benedykt XVI w 2006 r. demaskował zbrodniczy plan władz Trzeciej Rzeszy, które, unicestwiając naród żydowski, zamierzały także zabić Boga Abrahama.

„W 2016 r. Franciszek modlił się w ciszy. Jego poruszające milczenie było wołaniem o pokój, którego potrzeba tak bardzo w naszych czasach” – podkreślił Przewodniczący Episkopatu Polski.

Autor artykułu zwraca również uwagę, że w 2016 r. Muzeum Auschwitz odwiedziła rekordowa liczba młodzieży, ponieważ do Oświęcimia przyjeżdżały grupy uczestniczące w Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie.

„To jest przykład na przyszłość wskazujący na to, że młodzież uczestnicząca w wydarzeniach organizowanych przez Kościół może także odwiedzić miejsca martyrologii narodu żydowskiego, jak to było tym razem” – wskazuje Przewodniczący KEP.

Abp Stanisław Gądecki przypomniał dokument Komisji Stolicy Apostolskiej ds. kontaktów religijnych z judaizmem.

„Pamiętajmy: Refleksje nad Szoah”: „Myśląc o przyszłości relacji między Żydami i chrześcijanami, wzywamy przede wszystkim naszych katolickich braci i siostry, aby na nowo uświadomili sobie żydowskie korzenie swojej wiary.

Prosimy ich, by pamiętali, że Jezus był potomkiem Dawida; że Maryja Panna i apostołowie należeli do narodu żydowskiego; że Kościół czerpie żywotne energie z korzenia tej szlachetnej oliwki, w którą zostały wszczepione dziczki oliwne pogan (por. Rz 11,17-24); że Żydzi są naszymi umiłowanymi braćmi, a w pewnym sensie są naprawdę „naszym i starszymi braćmi”.

Na koniec artykułu Przewodniczący Episkopatu zwraca się z apelem: „Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holocaustu skłania nas do refleksji, modlitwy, pamięci i do konkretnego działania na rzecz pokoju, pojednania oraz do nawrócenia serc do Boga Izraela i naszego Boga”.

Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady Auschwitz-Birkenau został wyzwolony 27 stycznia 1945 r. W rocznicę tego wydarzenia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu, ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.

Pełny tekst artykułu abp Stanisława Gądeckiego można znaleźć na portalu L’Osservatore Romano.

Family News Service

 

Foto: YouTube, CC-BY episkopat.pl, istock/fermatePrivizer
Czytaj dalej

News USA

Drugi dzień rozprawy Marka Houcka. Czy zarzuty zostaną oddalone?

Opublikowano

dnia

Autor:

Drugiego dnia zeznań świadków w procesie Marka Houcka, działacza pro-life i ojca siedmiorga dzieci, oskarżonego o naruszenie ustawy o swobodnym dostępie do wejść do klinik (FACE), obrońcy wnieśli o oddalenie sprawy federalnej przeciwko swojemu klientowi. Możliwe, że tak właśnie się stanie, mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.

Sam sędzia wschodniego dystryktu Pensylwanii, Gerald Pappert, podniósł tę możliwość, pytając w pewnym momencie prokuraturę, czy prawo federalne nie było trochę naciągane w tej sprawie. O pierwszym dniu rozprawy pisaliśmy wczoraj.

Zanim sąd odroczył rozprawę w celu rozpatrzenia oddalenia zarzutów, argumenty prokuratury i obrony skupiły się na dwóch kwestiach.

Po pierwsze, czy Houck, długoletni doradca chodnikowy przed kliniką Elizabeth Blackwell Health Center Planned Parenthood w Filadelfii, popchnął osobę z eskorty kliniki, ponieważ próbował ingerować w świadczenie przez tę eskortę usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego?

REKLAMA REKLAMA

A po drugie, czy członek eskorty kliniki, 72-letni wówczas Bruce Love prowokował Houcka, nękając jego syna?

Zarzuty w sprawie dotyczą dwóch incydentów, które miały miejsce w klinice aborcyjnej 13 października 2021 r. Federalny akt oskarżenia twierdzi, że Houck dwukrotnie popchnął Love, raz, gdy ten próbował eskortować klientów, i ponownie podczas słownej sprzeczki z nim pod kliniką.

Ustawa FACE zakazuje „przemocy, gróźb, szkód i obstrukcji, których celem jest zranienie, zastraszenie lub ingerencja w prawo do poszukiwania, uzyskiwania lub świadczenia usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego”.

Love powiedział na zeznaniu w czwartek, że tego dnia dwukrotnie zbliżał się do Houcka, aby wypełnić swoje obowiązki jako eskorta kliniki i przewodnik kobiet, jeśli chciałyby mieć eskortę. Powiedział, że częścią jego obowiązków jest mówienie kobietom, że nie muszą rozmawiać z „protestującymi”, jeśli nie chcą.

Podczas przesłuchania Love przez prokuraturę, wolontariusz konsekwentnie zaprzeczał, by cokolwiek powiedział synowi Houcka w dniu incydentu.

Love zeznał, że jedyne, co powiedział Houckowi w dniu incydentu, to pytanie „Czy to groźba?” Twierdzi, że zadał je po tym, jak Houck rzekomo zagroził, że popchnie go na ulicy.

Jeden z prokuratorów, Sanjay Patel z Wydziału Praw Obywatelskich Departamentu Sprawiedliwości powiedział na zakończenie dnia, że skoro Houck, że nazwał Love’a „mordercą” i „zabójcą dzieci” to znaczy, że Houck ingerował w świadczenie przez niego usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego.

Adwokat Brian McMonagle z kancelarii McMonagle, Perri, McHugh, Mischak & Davis także przesłuchał Love’a na stanowisku świadka.

McMonagle zapytał Love’a czy pamięta jak powiedział do Houcka: „Dlaczego nie pójdziesz do domu i się nie masturbujesz?”„ Hej, dupku ” oraz do jego syna: „Widzisz, jak twój tata krzywdzi kobiety?”, „Twojego taty nie obchodzą kobiety”,

„Nie chcę mieć nic wspólnego z twoją religią”.

McMonagle poprosił następnie księdza Jima Hutchinsa, kapelana apostolatu doradców chodnikowych Houcka, The King’s Men, aby wstał.

„Pamiętasz, jak nazwałeś go pieprzonym dupkiem?” zapytał McMonagle Love’a, mając na myśli ks. Hutchinsa.

Love odpowiedział przecząco na wszystkie zarzuty.

Ks. Hutchins powiedział CNA w sądzie, że Love kłamie.

Trzej świadkowie, którzy zeznawali w ciągu dnia, powiedzieli, że widzieli, jak Houck popycha Love’a i że doszło do kłótni lub krzyków. Dwóch z nich słyszało jak Hauck mówił coś o swoim synu.

Kiedy Love został zapytany przez obronę, czy Houck krzyczał na niego, aby „trzymał się z dala od mojego syna”, Love powiedział, że nie pamięta tych słów, ale Houck mógł to powiedzieć.

Pod koniec dnia obrona zwróciła się do sędziego o oddalenie sprawy, argumentując, że Houck bronił swojego syna przed nękaniem, a prowokatorem był Love.

 

Źródło: cna
Foto: YouTube

 

Czytaj dalej

News USA

Mark Houck przed sądem. Czy jego proces również będzie pokazem siły administracji Bidena?

Opublikowano

dnia

Autor:

W środę w Pensylwanii rozpoczął się proces Marka Houcka. Prokurator i adwokat wygłosili oświadczenia wstępne w sprawie rządu federalnego przeciwko obrońcy życia i katolickiemu ojcu siedmiorga dzieci. Aresztowanie działacza pro-life było niewspółmiernym pokazem siły, mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński. Czy podobnie potoczy się proces?

Proces, który odbywa się w Sądzie Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Wschodniego Dystryktu Pensylwanii, ma miejsce około cztery miesiące po tym, jak Houck został aresztowany w swoim domu na oczach przerażonej żony i dzieci przez agentów federalnych we wrześniu ubiegłego roku.

O sprawie Marka Houcka pisaliśmy 12 grudnia i 29 września.

Houckowi postawiono federalny akt oskarżenia, w którym zarzucono mu naruszenie Ustawy o swobodnym dostępie do wejść do klinik (FACE).

REKLAMA REKLAMA

Ustawa FACE zakazuje „przemocy, gróźb, szkód i obstrukcji, których celem jest zranienie, zastraszenie lub ingerencja w prawo do poszukiwania, uzyskiwania lub świadczenia usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego”.

Prokurator Ashley Martin z biura prokuratora USA we wschodnim dystrykcie Pensylwanii zarzuciła w swoim oświadczeniu wstępnym, że Houck był agresorem i podżegaczem w incydencie z eskortą kliniki aborcyjnej ponad rok temu.

Zarzuty dotyczą incydentu, który miał miejsce w klinice aborcyjnej Planned Parenthood w Filadelfii 13 października 2021 r.

Federalny akt oskarżenia twierdzi, że Houck dwukrotnie popchnął osobę eskortującą pacjentkę kliniki. Do słownej kłótni doszło gdy 72-letni mężczyzna, Bruce Love, próbował wprowadzić klientów do kliniki.

Martin przedstawiła Houcka jako wysokiego i silnego mężczyznę, który krzyczał na Love’a i zaatakował go, twierdząc, że Houck i pchnął go na ziemię dwoma rękami.

Wg prokurator ​​dowody wideo, które nie mają dźwięku, uzasadniają to twierdzenie. Jednominutowe wideo z incydentu, które zostało pokazane w środę w sądzie, pokazuje, jak Houck popycha Love na ziemię po tym, jak Love podchodzi do Houcka.

Przemówienie wywołało emocje u obecnych członków rodziny oskarżonego. Po argumentacji prokuratury jedna z córek Houcka płakała w ramionach matki. Sala była wypełniona zwolennikami Houcka, z których kilkoro można było zobaczyć modlących się z różańcem.

Obrona argumentowała, że zarzuty przeciwko Houckowi nigdy nie powinny trafić do sądu federalnego.

Adwokat Brian McMonagle z firmy prawniczej McMonagle, Perri, McHugh, Mischak & Davis powiedział w swoim oświadczeniu wstępnym, że to nie jest postępowanie przed sądem stanowym za napaść.

Wg niego, by spełnić kryteria określone w ustawie FACE, prokuratura musi udowodnić ponad wszelką wątpliwość, że Houck użył siły, umyślnie zranił lub próbował zranić Love, i że zrobił to, ponieważ Love pomaga zapewniać usługi aborcyjne.

Wg adwokata Houck pchnął Love, ponieważ ten odmówił zaprzestania poniżania go przed synem i nie chciał zostawić ich w spokoju. Houck celowo ustawił się w pewnej odległości od wejścia do kliniki ze swoim wówczas 12-letnim synem Markiem Jr.

McMonagle utrzymywał, że celem Houcka była obrona syna przed nękaniem i że oskarżony nie chciał nikogo skrzywdzić.

„Miał nadzieję, że tego dnia uda mu się dotknąć jednego serca, aby ocalić drugie”

— powiedział o pracy duszpasterskiej Houcka na chodniku przed kliniką Planned Parenthood.

W ramach katolickiego apostolatu Houcka „The King’s Men” prowadzi poradnictwo dla kobiet, które rozważają aborcję.

W środę zeznawało dwóch świadków oskarżenia: Malik i Dayle Steinbergowie, prezes i dyrektor generalny Planned Parenthood Southeastern Pennsylvania.

Większość przesłuchań świadków koncentrowała się na obowiązkach eskorty kliniki Planned Parenthood oraz na tym, czy Love, wolontariusz w klinice, naruszył którąkolwiek z zasad firmy dotyczących eskorty kliniki.

Proces został wznowiony w czwartek o godzinie 9:30AM.

 

Źródło: cna
Foto: YouTube

 

Czytaj dalej
Reklama

Facebook Florida

Facebook Chicago

Kalendarz 2021

styczeń 2015
P W Ś C P S N
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Popularne w tym miesiącu