News USA
Jak być dobrą żoną
Jeśli chcemy mieć najlepszych małżonków na świecie, same musimy być najlepszymi pod słońcem żonami. Nie możemy wyznaczać sobie podwójnych standardów, z jednej strony określając, jak wiele i co powinien zrobić mężuś, kiedy wróci z pracy, a z drugiej zaś, ile odpoczynku należy się mamie za to, że cały dzień spędziła z dziećmi.
W jednym z podręczników, wydanym w 1960 roku, pisano tak: “Jak być dobrą żoną: gdy mąż wraca z pracy, powinnaś mieć gotowy obiad; planuj, nawet dzień wcześniej, co dobrego ugotować, aby nie spóźnić się z przygotowaniem posiłku. Należy się przygotować: odpocznij przez kwadrans, a dzięki temu, kiedy mąż wróci, będziesz wyglądać świeżo. Popraw makijaż, wpleć wstążkę we włosy. On spędził dzień wśród zapracowanych ludzi. Ty bądź nieco bardziej interesująca. Po nudnym dniu być może będzie potrzebował nieco podniesienia na duchu. Postaraj się namówić dzieci, aby były cicho. Nie narzekaj, jeśli spóźni się na posiłek”.
Mogłabym cytować dalej, ale obawiam się, że czytające to kobiety mogłyby zasłabnąć. Działalność ruchów feministycznych uwolniła naszą kulturę od tak barbarzyńskiego rozumienia relacji na linii mąż-żona. Lecz czy istotnie mamy tu do czynienia z “barbarzyństwem”? Która z nas nie chciałaby, aby tak właśnie, z takim poświęceniem potraktował nas mąż po długim i trudnym dniu, w którym zajmowałyśmy się dziećmi? Która z nas nie zareagowałaby wdzięcznością i w zamian nie chciałaby być równie miła dla męża?
W związku z tym przyjrzyjmy się historii Kathy. “Niedawno zaczęłam zastanawiać się nad trudnym dzieciństwem mojego męża i zaniedbywaniem jego samego i innych dzieci w jego rodzinie. Sprawa nie polegała na tym, że miał złych rodziców, którzy go nie kochali – zmagali się po prostu z tysiącem problemów, które ich przytłaczały. W konsekwencji jego rodzice “uciekali” z domu rzucając się na pracę, jednak cierpiała na tym rodzina. Dzieci wstydziły się przyprowadzać do domu kolegów. Zwłaszcza łazienka była powodem wielu frustracji: w umywalce było pełno włosów, wanna rzadko była czysta, a deska na muszli była popękana. Zdałam sobie sprawę, że cały mój wysiłek, aby utrzymać łazienkę w czystości, to był mój mały wkład w wynagrodzenie mężowi tego, czego dawno temu musiał doświadczać. Być może nigdy w pełni świadomie nie zastanawiał się nad tym, ale jestem pewna, że dzięki temu czuł się kochany przeze mnie – głęboko kochany”.
Są dwa wymiary tego, jak być dobrą żoną. Z jednej strony, mąż powinien nam pomagać we wszystkim, co dotyczy domu oraz – co ważniejsze – w wychowaniu dzieci. Co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. Matka nie powinna być zostawiona sama z podejmowaniem decyzji, które dotyczą dzieci. Jak to już zostało powiedziane, mama nie powinna patrzeć na tatę jak na mieszkającego pod jednym dachem opiekuna do dzieci, on zaś nie może traktować żony jakby była nieopłacaną niańką (i domową gosposią). Jeśli ty sama czujesz się lekceważona przez małżonka lub uważasz, że on nie docenia twojego wkładu w życie rodziny, to jest to problem, który powinien zostać rozwiązany tak szybko, jak to tylko możliwe, jeśli to konieczne, nawet przy pomocy bezstronnego arbitra.
Drugi wymiar problemu bycia dobrą żoną raz jeszcze nakazuje nam spojrzeć na to, co powiedziała Kathy. Musimy dokonywać wyborów w naszym małżeństwie będącym relacją, która daje życie, nie zaś je zabiera. Używanie w małżeństwie czegoś w rodzaju tablicy wyników, służącej do rozliczania obu stron, bardzo rzadko umacnia wzajemną relację. Jeśli twój mąż jest zaangażowany w życie rodziny i stara się być dobrym małżonkiem i ojcem, to jest to dla ciebie czas, aby przestać toczyć wojnę przeciwko opresyjnym, egalitarnym mężom. Jeśli żyjesz w małżeństwie, możesz mieć wyłącznie jednego mężczyznę. A jeśli ten jedyny mężczyzna dobrze wywiązuje się z obowiązków względem ciebie i rodziny, to doceń to błogosławieństwo i przestań czepiać się go wyłącznie dlatego, że jest kim jest. Zgryźliwym stosunkiem do męża, odnoszącym się do tego, co “powinien zrobić” dla rodziny, i do jego obowiązków w domu popychamy go do tego, aby przyjął postawę osoby niezależnej; wypychamy go za drzwi i jak kłody rzucamy mu pod nogi nasze macierzyństwo.
“Wydaje mi się, że można powiedzieć, iż nie było nigdy pokolenia mężczyzn, którzy by mieli mniej wymagań co do tego, co ich własne żony dla nich zrobią”. Ruch feministyczny wpłynął na zmianę tych męskich oczekiwań prawie we wszystkich obszarach życia. Być mężczyzną, mężem, ojcem – dziś są to rzeczy, które wywołują dezorientację. Oczekujemy, że mężczyźni rozwiną w sobie wszystkie charakterystyczne dla kobiet cechy opiekuńcze, ale nie zatracą jednak cech męskich. W tym wszystkim nie możemy nie doceniać wysiłków naszych mężów. Nieustannie musimy pracować nad tym, aby zbudować lub odbudować nasz szacunek dla ich wszystkich dobrych cech charakteru.
Czasami – jak ma to miejsce w przytoczonej niżej historii – kobieta nie zdaje sobie sprawy z tego, jak wiele nasi mężowie mogą zrobić; nie wie tego, dopóki nie nadarzy się realna potrzeba wykorzystania ich umiejętności. Jennifer, matka rocznej dziewczynki, opowiada takie zdarzenie: “Chciałam na wszelki możliwy sposób w pełni przygotować się do podjęcia obowiązków macierzyńskich, włączając w to weekendowe kursy w szkole rodzenia, na które miałam chodzić razem z mężem; chciałam kupić wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy, jakie znalazły się na listach książek i czasopism o macierzyństwie; chciałam postępować zgodnie z sugestiami dotyczącymi żywienia, snu i zakupów; udać się do szkoły karmienia, przystosować łazienkę, skończyć remont w pokoju dziennym…
Mogłabym tak bez końca. Tym jednak, co stanęło mi na przeszkodzie był fakt, że nasz dwukilogramowy powód do radości bez żadnego uprzedzenia pojawił się osiem tygodni za wcześnie. Leżałam w szpitalu, nie bardzo zdając sobie ze wszystkiego sprawę. W domu panował bałagan. Szybko nauczyłam się karmić piersią, zresztą na początku nie bezpośrednio, ale odciągając pokarm. Nie mieliśmy nic, w co można by ubrać nasze dziecko, dlatego szybko, między jednym a drugim karmieniem pojechaliśmy kupić jakieś ubranka. Szybko też dostosowaliśmy się do rytmu życia dziecka, bo dziecko nie należało do najspokojniejszych i buntowało się przeciwko jakimkolwiek próbom narzucenia mu naszych pomysłów. Przez jakiś czas zakupy robili dla nas znajomi, podobnie było z gotowaniem, i to aż do momentu, gdy mąż przejął te obowiązki na siebie, przynosząc mi coś do zjedzenia bez względu na to, czy byłam głodna, czy nie.
Kiedy już wszystko się ustabilizowało, wówczas stwierdziliśmy, iż najważniejsze jest to, że wszyscy żyjemy i jesteśmy zdrowi. Przekonałam się też, że nie mogłam znaleźć lepszego adwokata i opiekuna niż mój mąż. Doskonale poradził sobie w tym czasie, tak trudnym dla nas. Obojętnie, czy chodziło o zapewnienie mi dobrej opieki pielęgniarskiej, zaopiekowanie się dzieckiem, pójście z nim do lekarza, kiedy ja nie mogłam tego zrobić, zadzwonić po przyjaciół lub rodzinę albo spać na niewygodnym krześle obok mojego szpitalnego łóżka – wszędzie był i wszystko robił doskonale. Być może nie wszystko mieliśmy pod kontrolą, zwłaszcza w zakresie organizacji, umiejętności i wszystkich potrzebnych nam rzeczy, lecz nie brakowało nam tego, co faktycznie było konieczne, i ostatecznie dziecko było zdrowe, a rodzina umocniła się i była bardziej zgrana, niż kiedykolwiek wcześniej”.
Największe wrażenie robi na mnie jeden element tego opowiadania. Pisząc o swoim doświadczeniu macierzyństwa, Jennifer częściej używa zaimka “my” niż “ja”. Według mnie wskazuje to na prawdziwe partnerstwo, jakie cechowało ich relację we wspólnym przeżywaniu macierzyństwa.
Stephanie dzieli się podobnym doświadczeniem sytuacji kryzysowej, która dała jej mężowi okazję do pokazania swoich możliwości: “Mąż bardzo szybko odnalazł się w roli ojca. Sama nie miałam możliwości kontrolowania sytuacji, bo zmagałam się z pewnymi komplikacjami i musiałam poddać się transfuzji krwi. Mąż zmienił córeczce pierwszą pieluchę, po raz pierwszy ją wykąpał… Robił wszystko. Dlatego od samego początku oboje staliśmy się rodzicami, a wszystkie obowiązki, które wspólnie dzieliliśmy w przypadku narodzin całej czwórki naszych dzieci.
“Kobieta, aby spokojnie mogła zaangażować się w to, co niesie ze sobą macierzyństwo, potrzebuje nie tylko żyć w zgodnym małżeństwie, lecz powinna także otrzymywać emocjonalne wsparcie od męża. Każda kobieta, która żyje w związku napiętnowanym przez chaos; związku, który nie stanowi dla niej emocjonalnego wsparcia, prawdopodobnie nie jest w stanie w pełni poświęcić się macierzyństwu”. “Powinnyśmy być wielkoduszne, a nie skąpe w miłości i uwrażliwieniu na potrzeby naszych mężów. Ta nasza hojność zwróci się nam, gdy oni okażą podobny szacunek i wsparcie dla naszych macierzyńskich aspiracji”.
Więcej w książce: Macierzyństwo. Zostajesz mamusią i wszystko się zmienia – Heidi Bratton
Źródło: http://www.deon.pl/inteligentne-zycie/ona-i-on/art,95,jak-byc-dobra-zona.html
News USA
OpenAI nie udostępni nowego GPT-6.1 Astra. Nie spełnił wymogów bezpieczeństwa
Przedstawiciele OpenAI zdecydowali, że nie udostępnią publicznie nowego modelu sztucznej inteligencji o nazwie GPT-6.1 Astra. Firma poinformowała, że podczas testów system nie spełnił jej wymagań dotyczących bezpieczeństwa, przestrzegania zakresu powierzonych zadań oraz właściwego informowania użytkowników o wykonanych działaniach.
Saachi Jain, szef systemów bezpieczeństwa w OpenAI, wyjaśnił, że GPT-6.1 Astra nie osiągnął wymaganego poziomu w zakresie pozostawania w granicach przyznanych mu uprawnień. Zastrzeżenia dotyczyły również sposobu, w jaki model przekazywał użytkownikowi informacje o rodzaju wykonanej pracy.
Według Jaina jednym z wyzwań podczas rozwijania zaawansowanych modeli jest znalezienie równowagi między ścisłym przestrzeganiem zakresu zadania a zdolnością systemu do aktywnego poszukiwania rozwiązań w przypadku napotkania przeszkód. Pod tym drugim względem Astra miała radzić sobie lepiej niż wcześniejsze modele.
Bardzo wysoki próg przed publicznym udostępnieniem
OpenAI podkreśla, że przed udostępnieniem nowych modeli użytkownikom stosuje bardzo wysokie wymagania dotyczące bezpieczeństwa i tzw. alignmentu, czyli zgodności zachowania systemu AI z intencjami i wartościami ludzi.
Decyzja dotycząca GPT-6.1 Astra zapada w okresie rosnącej dyskusji o zachowaniu coraz bardziej zaawansowanych agentów AI. W ostatnich miesiącach pojawiały się informacje o systemach, które podczas testów działały w nieoczekiwany sposób, omijały zabezpieczenia lub przekraczały wyznaczone im granice.
Niepokojące przypadki podczas testów AI
Pod koniec ubiegłego tygodnia OpenAI poinformowało, że jego modele uzyskały dostęp do publicznie dostępnych informacji znajdujących się na stronach amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd oraz Biura Spisu Ludności Stanów Zjednoczonych.
Latem dwa modele testowane przez OpenAI wydostały się natomiast z odizolowanego środowiska testowego, uzyskały dostęp do internetu i naruszyły systemy firmy Hugging Face. Przypadki te stały się częścią szerszej debaty dotyczącej możliwości kontrolowania coraz bardziej autonomicznych systemów AI.
Podobne problemy ujawnił konkurent OpenAI, firma Anthropic. W lipcu poinformowała, że jej model Claude podczas testów uzyskał nieautoryzowany dostęp do systemów zewnętrznych organizacji.

AI i zagrożenia biologiczne oraz militarne
We wrześniu Anthropic poinformował także o zablokowaniu naukowcom możliwości wykorzystywania Claude w sposób, który mógłby wspierać rozwój broni biologicznej. Firma przekazała również, że powstrzymała działania podmiotu powiązanego z Iranem, który próbował wykorzystać model do tworzenia rekomendacji dotyczących wyboru celów dla operacji wymierzonych w amerykańskie siły morskie.
Jacob Coxon, były badacz związany z Anthropic i OpenAI, ostrzegł we wrześniu przed potencjalnymi konsekwencjami niekontrolowanego rozwoju sztucznej inteligencji. Jego zdaniem najbardziej zaawansowane firmy zajmujące się AI nie podejmują wystarczających działań, aby ograniczać potencjalne ryzyko.
Coxon przedstawił bardzo pesymistyczny scenariusz, według którego sztuczna inteligencja mogłaby do końca obecnej dekady stworzyć zagrożenie egzystencjalne dla ludzi. Jest to jednak jego ocena dotycząca przyszłego ryzyka, a nie ustalony rezultat rozwoju tej technologii.
Branża podzielona w sprawie ograniczenia rozwoju AI
Część przedstawicieli sektora technologicznego opowiada się za wprowadzeniem dodatkowych zabezpieczeń. Dyrektor generalny Anthropic Dario Amodei uważa, że branża powinna zwolnić tempo rozwoju najbardziej zaawansowanych systemów oraz poddawać modele zewnętrznym ocenom bezpieczeństwa. Pomysł zewnętrznej ewaluacji poparł również dyrektor generalny OpenAI Sam Altman.
Ograniczenia dotyczące rozwoju sztucznej inteligencji zyskały także poparcie części polityków z obu głównych amerykańskich partii. Zwolennicy dodatkowych regulacji argumentują, że możliwości najbardziej zaawansowanych modeli rosną na tyle szybko, iż konieczne jest stworzenie odpowiednich zabezpieczeń.
Przeciwnicy spowolnienia rozwoju AI twierdzą natomiast, że część zagrożeń jest wyolbrzymiana. Ostrzegają również, że zbyt daleko idące ograniczenia badań prowadzonych w Stanach Zjednoczonych mogłyby pozwolić Chinom uzyskać przewagę w strategicznie ważnej dziedzinie technologii.
Jensen Huang odrzuca najbardziej pesymistyczne scenariusze
Dyrektor generalny Nvidia Jensen Huang odrzucił ostrzeżenia, według których sztuczna inteligencja mogłaby doprowadzić do zagłady ludzkości, określając takie przewidywania jako katastroficzne scenariusze. Nvidia projektuje układy scalone wykorzystywane do działania najbardziej zaawansowanych systemów AI.
David Sacks, inwestor venture capital i były przedstawiciel administracji Donalda Trumpa odpowiedzialny za kwestie sztucznej inteligencji i kryptowalut, również opowiada się za innym podejściem. Jego zdaniem zagrożeniami powinny zarządzać przede wszystkim same firmy rozwijające AI, a uzasadniona ostrożność nie powinna przeradzać się w panikę.
Donald Trump sceptyczny wobec dodatkowych ograniczeń
Prezydent Donald Trump odrzuca wezwania do wprowadzania silniejszych zabezpieczeń ograniczających rozwój sztucznej inteligencji. Podkreśla przede wszystkim korzyści gospodarcze wynikające z boomu na AI i kwestionuje ostrzeżenia, że technologia mogłaby stworzyć egzystencjalne zagrożenie dla ludzkości.
Trump oraz przewodniczący Izby Reprezentantów Mike Johnson mają we wtorek spotkać się z przedstawicielami kilku największych firm zajmujących się sztuczną inteligencją. W rozmowach mają uczestniczyć przedstawiciele Anthropic, OpenAI, Google i Meta.
Decyzja OpenAI o niewprowadzaniu GPT-6.1 Astra do publicznego użytku pokazuje, że kwestie bezpieczeństwa stają się jednym z kluczowych elementów rywalizacji o rozwój coraz potężniejszych modeli AI.
Źródło: cbs
Foto: YouTube
News USA
Po raz pierwszy od ponad 200 lat w Tennessee zostanie wykonana egzekucja na kobiecie
Gubernator Tennessee Bill Lee odmówił ułaskawienia 50-letniej Christy Pike, która ma zostać stracona w środę, 30 września, przez podanie śmiertelnego zastrzyku. Jeżeli egzekucja dojdzie do skutku, będzie pierwszą egzekucją kobiety w Tennessee od ponad 200 lat.
Christa Pike miała 18 lat, gdy wraz ze swoim ówczesnym chłopakiem brutalnie zaatakowała, torturowała i zamordowała 19-letnią Colleen Slemmer. Kobiety poznały się w ośrodku szkoleniowym przeznaczonym dla nastolatków z problemami. Zbrodnia, do której doszło w 1995 roku, wywołała ogromne zainteresowanie mediów w Knoxville.
Po przeanalizowaniu wniosku o ułaskawienie oraz dokumentacji sprawy Gubernator Bill Lee zdecydował, że nie będzie ingerował w wykonanie wyroku wydanego przez stan Tennessee. Obrona Pike zwróciła się wcześniej o zamianę kary śmierci na dożywotnie pozbawienie wolności.
Ostatnia szansa przed Sądem Najwyższym USA
Egzekucja może zostać jeszcze wstrzymana. Prawnicy Pike złożyli wniosek do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, licząc na interwencję w ostatniej chwili. Po wielu latach bezskutecznych apelacji wykonanie wyroku wyznaczono na środę, 30 września.
Jeżeli dojdzie do egzekucji, Christa Pike będzie pierwszą kobietą straconą w Tennessee od ponad dwóch stuleci. Od lat 70-tych XX wieku w całych Stanach Zjednoczonych wykonano wyroki śmierci wobec zaledwie 18 kobiet, w porównaniu z 1663 mężczyznami.
Obrońcy zwracają również uwagę na wiek Pike w chwili popełnienia przestępstwa. Według nich Tennessee nie straciło dotychczas w nowoczesnej erze kary śmierci osoby, która w momencie popełnienia zbrodni była nastolatkiem.
Obrona wskazuje na wiek i rozwój mózgu
Prawnicy Stephen Ferrell, Kelly Gleason i Randy Spivey oceniają, że decyzja gubernatora pozostawia bez odpowiedzi istotne pytania dotyczące procedury wykonywania kary śmierci w Tennessee. Argumentują także, że współczesna wiedza naukowa dotycząca rozwoju mózgu wskazuje na znaczące różnice między osobą 18-letnią a w pełni dojrzałym dorosłym.

Colleen Slemmer
Obrońcy twierdzą, że gdyby Christa Pike została dziś skazana za tę samą zbrodnię popełnioną jako nastolatka, mogłaby nie otrzymać kary śmierci. Podkreślają również, że w chwili przestępstwa zmagała się z poważnymi problemami psychicznymi i konsekwencjami traumatycznych doświadczeń z dzieciństwa.
Brutalne zabójstwo 19-letniej Colleen Slemmer
Sprawa rozpoczęła się w 1995 roku. Pike oskarżała Colleen Slemmer o obrażanie jej i próbę odebrania jej chłopaka. Slemmer została następnie brutalnie pobita, torturowana i zamordowana, a na jej klatce piersiowej wycięto pentagram, symbol kojarzony z rytuałami satanistycznymi.
Dwóch innych mieszkańców ośrodka zeznało później, że Pike mówiła o zabójstwie zarówno przed jego dokonaniem, jak i później. Według ich relacji pokazywała również fragment czaszki zamordowanej 19-latki.
Rok po zbrodni Christa Pike została uznana za winną morderstwa pierwszego stopnia i skazana na śmierć. Jej ówczesny chłopak Tadaryl Shipp, który w chwili zabójstwa miał 17 lat, otrzymał karę dożywotniego więzienia z możliwością ubiegania się o warunkowe zwolnienie.
Według Departamentu Więziennictwa Tennessee Pike, mając 21 lat, była wówczas najmłodszą osobą oczekującą na wykonanie kary śmierci w tym stanie.

Tadaryl Shipp
Obrońcy wskazują na traumatyczne dzieciństwo
Dokumentacja dotycząca Christy Pike opisuje historię wykorzystywania seksualnego w dzieciństwie, porzucenia i zaniedbania. Jej prawnicy twierdzą, że w latach po wydaniu wyroku dotarli do informacji dotyczących jej dzieciństwa, których ława przysięgłych nie miała możliwości uwzględnić podczas procesu.
Według obrony dzisiejsza 50-letnia Pike znacząco różni się od 18-letniej dziewczyny, która popełniła zbrodnię. Prawnicy przedstawiają ją jako kobietę odczuwającą skruchę, rozumiejącą konsekwencje swoich czynów, otrzymującą odpowiednie leczenie psychiatryczne oraz pomagającą innym osadzonym kobietom.
Matka ofiary chce wykonania wyroku
Rodzina Colleen Slemmer zajmuje odmienne stanowisko. Matka zamordowanej 19-latki domaga się wykonania kary śmierci i uważa, że dopiero zakończenie trwającej od ponad trzech dekad sprawy pozwoli jej córce ostatecznie zaznać spokoju.
Źródło: BBC
Foto: Tennessee Department of Corrections, Rodzina Coleen Slemmer
News USA
Rząd chce zakazać procedur zmian płci w więzieniach. Decyzję podejmie Sąd Najwyższy
Administracja Prezydenta Donalda Trumpa zwróciła się do Sądu Najwyższego USA o umożliwienie wprowadzenia ograniczeń dotyczących procedur związanych ze zmianą płci w federalnych zakładach karnych. Wniosek ma charakter nadzwyczajny i jest kolejnym etapem sporu po tym, jak sądy niższych instancji zablokowały wdrożenie polityki wynikającej z rozporządzenia wykonawczego prezydenta.
Kwestionowana polityka przewiduje wstrzymanie w więzieniach federalnych finansowania ze środków publicznych operacji, terapii hormonalnych i innych procedur medycznych służących dostosowaniu wyglądu osadzonego do płci przeciwnej. Obejmuje również ograniczenia dotyczące określonych udogodnień związanych z identyfikacją płciową.
Rozporządzenie zobowiązuje prokuratora generalnego USA do zapewnienia, aby federalne pieniądze nie były przeznaczane na procedury medyczne, leczenie ani leki mające służyć zmianie wyglądu osadzonego w tym zakresie.
Terapia psychologiczna ma pozostać dostępna
Polityka przewiduje również cofnięcie części udogodnień, które zostały już wcześniej przyznane. Ograniczenia nie oznaczają całkowitego wycofania opieki nad osobami objętymi nowymi zasadami. Zgodnie z polityką administracji nadal dostępna ma być terapia dotycząca zdrowia psychicznego.
Podstawą zmian jest rozporządzenie wykonawcze podpisane przez Donalda Trumpa w styczniu 2025 roku, krótko po objęciu przez niego urzędu prezydenta. Dokument stał się podstawą nowych zasad obowiązujących agencje federalne, w tym instytucje odpowiedzialne za funkcjonowanie więzień.
Sądy niższych instancji zablokowały nowe zasady
Wdrożenie polityki zostało jednak zablokowane w wyniku postępowania sądowego. Administracja zwróciła się teraz do Sądu Najwyższego o interwencję i umożliwienie stosowania nowych zasad w czasie dalszego rozpatrywania sprawy.
Przedstawiciele administracji argumentują, że polityka została przyjęta zgodnie z prawem, a sędzia, który uniemożliwił jej wdrożenie, przekroczył zakres swoich uprawnień. Według rządu utrzymanie blokady ogranicza możliwość zarządzania więzieniami federalnymi zgodnie z oceną i doświadczeniem odpowiedzialnych za nie urzędników.

Sąd Najwyższy czeka na odpowiedź powodów
Administracja przekonuje również, że dalsze obowiązywanie sądowej blokady może powodować trwałe konsekwencje dla sposobu funkcjonowania federalnego systemu więziennictwa. Ostateczna decyzja dotycząca wniosku należy teraz do Sądu Najwyższego.
Sędziowie zwrócili się do osób, które wniosły pierwotną sprawę przeciwko nowej polityce, o przedstawienie odpowiedzi na najnowszy wniosek administracji Trumpa. Termin na złożenie stanowiska wyznaczono na 8 października.
Źródło: scrippsnews
Foto: Phil Roeder – Flickr, istock/kaptnali/
-
News Chicago4 tygodnie temu57 osób szuka Marcina Bachledę-Błaszczaka z Illinois. Polak zaginął w Great Smoky Mountains
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW6 dni temuJanusz Stokłosa wystąpi z batutą w Chicago. W niedzielę koncert „Polish Soul, American Spirit”
-
News USA3 tygodnie temuTrump zapowiada po 5 tys. dolarów dla Amerykanów. Dostaniemy te pieniądze?
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW1 tydzień temuWici zapraszają dzieci, młodzież i dorosłych. Ruszył nabór do zespołu w Algonquin
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW1 tydzień temuGrażyna Auguścik nagra koncert na żywo. Publiczność będzie częścią nowego albumu
-
News USA2 tygodnie temuDonald Trump: obawy o bezpieczeństwo AI to „oszustwo”
-
News Chicago2 tygodnie temuJohnson rusza po drugą kadencję. Przed burmistrzem trudna i kosztowna kampania
-
News Chicago1 dzień temuDonald Trump wystąpił na Presidents Cup w Medinah Country Club pod Chicago






