Połącz się z nami

News USA

Jak być dobrą żoną

Opublikowano

13 lat temu

dnia

Jeśli chcemy mieć najlepszych małżonków na świecie, same musimy być najlepszymi pod słońcem żonami. Nie możemy wyznaczać sobie podwójnych standardów, z jednej strony określając, jak wiele i co powinien zrobić mężuś, kiedy wróci z pracy, a z drugiej zaś, ile odpoczynku należy się mamie za to, że cały dzień spędziła z dziećmi.

W jednym z podręczników, wydanym w 1960 roku, pisano tak: “Jak być dobrą żoną: gdy mąż wraca z pracy, powinnaś mieć gotowy obiad; planuj, nawet dzień wcześniej, co dobrego ugotować, aby nie spóźnić się z przygotowaniem posiłku. Należy się przygotować: odpocznij przez kwadrans, a dzięki temu, kiedy mąż wróci, będziesz wyglądać świeżo. Popraw makijaż, wpleć wstążkę we włosy. On spędził dzień wśród zapracowanych ludzi. Ty bądź nieco bardziej interesująca. Po nudnym dniu być może będzie potrzebował nieco podniesienia na duchu. Postaraj się namówić dzieci, aby były cicho. Nie narzekaj, jeśli spóźni się na posiłek”.

Mogłabym cytować dalej, ale obawiam się, że czytające to kobiety mogłyby zasłabnąć. Działalność ruchów feministycznych uwolniła naszą kulturę od tak barbarzyńskiego rozumienia relacji na linii mąż-żona. Lecz czy istotnie mamy tu do czynienia z “barbarzyństwem”? Która z nas nie chciałaby, aby tak właśnie, z takim poświęceniem potraktował nas mąż po długim i trudnym dniu, w którym zajmowałyśmy się dziećmi? Która z nas nie zareagowałaby wdzięcznością i w zamian nie chciałaby być równie miła dla męża?

W związku z tym przyjrzyjmy się historii Kathy. “Niedawno zaczęłam zastanawiać się nad trudnym dzieciństwem mojego męża i zaniedbywaniem jego samego i innych dzieci w jego rodzinie. Sprawa nie polegała na tym, że miał złych rodziców, którzy go nie kochali – zmagali się po prostu z tysiącem problemów, które ich przytłaczały. W konsekwencji jego rodzice “uciekali” z domu rzucając się na pracę, jednak cierpiała na tym rodzina. Dzieci wstydziły się przyprowadzać do domu kolegów. Zwłaszcza łazienka była powodem wielu frustracji: w umywalce było pełno włosów, wanna rzadko była czysta, a deska na muszli była popękana. Zdałam sobie sprawę, że cały mój wysiłek, aby utrzymać łazienkę w czystości, to był mój mały wkład w wynagrodzenie mężowi tego, czego dawno temu musiał doświadczać. Być może nigdy w pełni świadomie nie zastanawiał się nad tym, ale jestem pewna, że dzięki temu czuł się kochany przeze mnie – głęboko kochany”.

Są dwa wymiary tego, jak być dobrą żoną. Z jednej strony, mąż powinien nam pomagać we wszystkim, co dotyczy domu oraz – co ważniejsze – w wychowaniu dzieci. Co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. Matka nie powinna być zostawiona sama z podejmowaniem decyzji, które dotyczą dzieci. Jak to już zostało powiedziane, mama nie powinna patrzeć na tatę jak na mieszkającego pod jednym dachem opiekuna do dzieci, on zaś nie może traktować żony jakby była nieopłacaną niańką (i domową gosposią). Jeśli ty sama czujesz się lekceważona przez małżonka lub uważasz, że on nie docenia twojego wkładu w życie rodziny, to jest to problem, który powinien zostać rozwiązany tak szybko, jak to tylko możliwe, jeśli to konieczne, nawet przy pomocy bezstronnego arbitra.

Drugi wymiar problemu bycia dobrą żoną raz jeszcze nakazuje nam spojrzeć na to, co powiedziała Kathy. Musimy dokonywać wyborów w naszym małżeństwie będącym relacją, która daje życie, nie zaś je zabiera. Używanie w małżeństwie czegoś w rodzaju tablicy wyników, służącej do rozliczania obu stron, bardzo rzadko umacnia wzajemną relację. Jeśli twój mąż jest zaangażowany w życie rodziny i stara się być dobrym małżonkiem i ojcem, to jest to dla ciebie czas, aby przestać toczyć wojnę przeciwko opresyjnym, egalitarnym mężom. Jeśli żyjesz w małżeństwie, możesz mieć wyłącznie jednego mężczyznę. A jeśli ten jedyny mężczyzna dobrze wywiązuje się z obowiązków względem ciebie i rodziny, to doceń to błogosławieństwo i przestań czepiać się go wyłącznie dlatego, że jest kim jest. Zgryźliwym stosunkiem do męża, odnoszącym się do tego, co “powinien zrobić” dla rodziny, i do jego obowiązków w domu popychamy go do tego, aby przyjął postawę osoby niezależnej; wypychamy go za drzwi i jak kłody rzucamy mu pod nogi nasze macierzyństwo.

“Wydaje mi się, że można powiedzieć, iż nie było nigdy pokolenia mężczyzn, którzy by mieli mniej wymagań co do tego, co ich własne żony dla nich zrobią”. Ruch feministyczny wpłynął na zmianę tych męskich oczekiwań prawie we wszystkich obszarach życia. Być mężczyzną, mężem, ojcem – dziś są to rzeczy, które wywołują dezorientację. Oczekujemy, że mężczyźni rozwiną w sobie wszystkie charakterystyczne dla kobiet cechy opiekuńcze, ale nie zatracą jednak cech męskich. W tym wszystkim nie możemy nie doceniać wysiłków naszych mężów. Nieustannie musimy pracować nad tym, aby zbudować lub odbudować nasz szacunek dla ich wszystkich dobrych cech charakteru.

Czasami – jak ma to miejsce w przytoczonej niżej historii – kobieta nie zdaje sobie sprawy z tego, jak wiele nasi mężowie mogą zrobić; nie wie tego, dopóki nie nadarzy się realna potrzeba wykorzystania ich umiejętności. Jennifer, matka rocznej dziewczynki, opowiada takie zdarzenie: “Chciałam na wszelki możliwy sposób w pełni przygotować się do podjęcia obowiązków macierzyńskich, włączając w to weekendowe kursy w szkole rodzenia, na które miałam chodzić razem z mężem; chciałam kupić wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy, jakie znalazły się na listach książek i czasopism o macierzyństwie; chciałam postępować zgodnie z sugestiami dotyczącymi żywienia, snu i zakupów; udać się do szkoły karmienia, przystosować łazienkę, skończyć remont w pokoju dziennym…

Mogłabym tak bez końca. Tym jednak, co stanęło mi na przeszkodzie był fakt, że nasz dwukilogramowy powód do radości bez żadnego uprzedzenia pojawił się osiem tygodni za wcześnie. Leżałam w szpitalu, nie bardzo zdając sobie ze wszystkiego sprawę. W domu panował bałagan. Szybko nauczyłam się karmić piersią, zresztą na początku nie bezpośrednio, ale odciągając pokarm. Nie mieliśmy nic, w co można by ubrać nasze dziecko, dlatego szybko, między jednym a drugim karmieniem pojechaliśmy kupić jakieś ubranka. Szybko też dostosowaliśmy się do rytmu życia dziecka, bo dziecko nie należało do najspokojniejszych i buntowało się przeciwko jakimkolwiek próbom narzucenia mu naszych pomysłów. Przez jakiś czas zakupy robili dla nas znajomi, podobnie było z gotowaniem, i to aż do momentu, gdy mąż przejął te obowiązki na siebie, przynosząc mi coś do zjedzenia bez względu na to, czy byłam głodna, czy nie.

Kiedy już wszystko się ustabilizowało, wówczas stwierdziliśmy, iż najważniejsze jest to, że wszyscy żyjemy i jesteśmy zdrowi. Przekonałam się też, że nie mogłam znaleźć lepszego adwokata i opiekuna niż mój mąż. Doskonale poradził sobie w tym czasie, tak trudnym dla nas. Obojętnie, czy chodziło o zapewnienie mi dobrej opieki pielęgniarskiej, zaopiekowanie się dzieckiem, pójście z nim do lekarza, kiedy ja nie mogłam tego zrobić, zadzwonić po przyjaciół lub rodzinę albo spać na niewygodnym krześle obok mojego szpitalnego łóżka – wszędzie był i wszystko robił doskonale. Być może nie wszystko mieliśmy pod kontrolą, zwłaszcza w zakresie organizacji, umiejętności i wszystkich potrzebnych nam rzeczy, lecz nie brakowało nam tego, co faktycznie było konieczne, i ostatecznie dziecko było zdrowe, a rodzina umocniła się i była bardziej zgrana, niż kiedykolwiek wcześniej”.

Największe wrażenie robi na mnie jeden element tego opowiadania. Pisząc o swoim doświadczeniu macierzyństwa, Jennifer częściej używa zaimka “my” niż “ja”. Według mnie wskazuje to na prawdziwe partnerstwo, jakie cechowało ich relację we wspólnym przeżywaniu macierzyństwa.

Stephanie dzieli się podobnym doświadczeniem sytuacji kryzysowej, która dała jej mężowi okazję do pokazania swoich możliwości: “Mąż bardzo szybko odnalazł się w roli ojca. Sama nie miałam możliwości kontrolowania sytuacji, bo zmagałam się z pewnymi komplikacjami i musiałam poddać się transfuzji krwi. Mąż zmienił córeczce pierwszą pieluchę, po raz pierwszy ją wykąpał… Robił wszystko. Dlatego od samego początku oboje staliśmy się rodzicami, a wszystkie obowiązki, które wspólnie dzieliliśmy w przypadku narodzin całej czwórki naszych dzieci.

“Kobieta, aby spokojnie mogła zaangażować się w to, co niesie ze sobą macierzyństwo, potrzebuje nie tylko żyć w zgodnym małżeństwie, lecz powinna także otrzymywać emocjonalne wsparcie od męża. Każda kobieta, która żyje w związku napiętnowanym przez chaos; związku, który nie stanowi dla niej emocjonalnego wsparcia, prawdopodobnie nie jest w stanie w pełni poświęcić się macierzyństwu”. “Powinnyśmy być wielkoduszne, a nie skąpe w miłości i uwrażliwieniu na potrzeby naszych mężów. Ta nasza hojność zwróci się nam, gdy oni okażą podobny szacunek i wsparcie dla naszych macierzyńskich aspiracji”.

Więcej w książce: Macierzyństwo. Zostajesz mamusią i wszystko się zmienia – Heidi Bratton

Źródło: http://www.deon.pl/inteligentne-zycie/ona-i-on/art,95,jak-byc-dobra-zona.html

Powiązane tematy:

News USA

Republikanie zmieniają przywództwo w Kongresie po wyborczej porażce. Jim Jordan na czele Izby Reprezentantów

Opublikowano

4 minuty temu

dnia

10 listopada 2026

Autor:

Po dotkliwej porażce w wyborach uzupełniających do Kongresu, Republikanie wybrali we wtorek swoich liderów na kolejne dwa lata. W Senacie stanowisko zachował John Thune, natomiast w Izbie Reprezentantów doszło do istotnej zmiany. Nowym liderem republikańskiej mniejszości został Jim Jordan, bliski sojusznik prezydenta Donalda Trumpa, który pokonał Steve’a Scalise’a.

John Thune pozostaje liderem Republikanów w Senacie

We wtorek senatorowie Partii Republikańskiej jednogłośnie, bez zgłaszania kontrkandydata, powierzyli 65-letniemu Johnowi Thune’owi kierowanie swoim klubem przez kolejne dwa lata. Polityk z Dakoty Południowej zasiada w Senacie od 2005 roku, a funkcję lidera objął po wyborach w 2024 roku, zastępując Mitcha McConnella, którego wcześniej był zastępcą.

Decyzja zapadła po wyjątkowo trudnych dla Republikanów wyborach, w których Demokraci zdobyli co najmniej siedem miejsc w Senacie. Partia straciła mandaty między innymi w Ohio, Karolinie Północnej, Karolinie Południowej, Kansas i Teksasie. Wyniki rywalizacji na Alasce i w Missisipi wciąż pozostają nierozstrzygnięte.

Przed głosowaniem Senator Ron Johnson z Wisconsin, wspierany przez Johna Kennedy’ego, Teda Budda, Ricka Scotta i Mike’a Lee, próbował doprowadzić do odroczenia wyborów kierownictwa. Argumentował, że tak poważna porażka wymaga zmiany strategii, choć jednocześnie przyznał, że nie ma wyraźnej alternatywy dla Thune’a.

Spory o strategię i politykę Donalda Trumpa

W ciągu ostatnich dwóch lat John Thune kierował republikańską większością podczas uchwalania pakietów podatkowych, przepisów dotyczących bezpieczeństwa granic i obronności oraz zatwierdzania nominacji prezydenckich. Jego kadencję naznaczyły jednak także dwa rekordowo długie okresy zamknięcia administracji federalnej i napięcia między Kongresem a Białym Domem.

Część konserwatywnych senatorów krytykowała niewystarczająco zdecydowane działania partii, szczególnie w sprawie forsowanej przez Trumpa ustawy wyborczej SAVE America Act. Thune przekonywał, że projekt nie miał odpowiedniego poparcia w Senacie, a Republikanie zrobili wiele, aby realizować program prezydenta.

Po wyborach lider przyznał, że partia musi wyciągnąć wnioski z porażki i skoncentrować się na kosztach życia. To właśnie problemy finansowe Amerykanów oraz wojna z Iranem należały do najważniejszych tematów kampanii, które przyczyniły się do sukcesu Demokratów.

John_Thune

Senator John Thune

Jim Jordan pokonał Steve’a Scalise’a w Izbie Reprezentantów

Znacznie większe zmiany nastąpiły w Izbie Reprezentantów, gdzie Republikanie stracili ponad 40 mandatów. Nowym liderem mniejszości został Kongresmen Jim Jordan z Ohio, przewodniczący Komisji Sądownictwa i jeden z najbardziej rozpoznawalnych konserwatystów w Kongresie.

Jordan pokonał dotychczasowego lidera większości Steve’a Scalise’a z Luizjany stosunkiem głosów 106 do 73. Wybór polityka blisko związanego z Donaldem Trumpem oznacza wyraźną zmianę kierunku w republikańskim kierownictwie Izby.

Nowy lider zapowiedział zdecydowaną walkę z demokratyczną większością przez najbliższe dwa lata, zarówno podczas prac komisji i debat parlamentarnych, jak i w kampaniach wyborczych. Jordan, współzałożyciel konserwatywnego House Freedom Caucus, kieruje Komisją Sądownictwa od 2023 roku.

Speaker Mike Johnson

Mike Johnson odchodzi z kierownictwa

Dotychczasowy przewodniczący Izby Reprezentantów Mike Johnson zapowiedział rezygnację z funkcji przywódczej. Nie określił również jednoznacznie swojej dalszej przyszłości politycznej w Kongresie.

Jordan i Scalise rywalizowali już o stanowisko przewodniczącego Izby w 2023 roku, po odwołaniu Kevina McCarthy’ego. Żaden z nich nie zdołał wówczas zjednoczyć republikańskich frakcji, co otworzyło drogę do niespodziewanego wyboru Mike’a Johnsona.

Scalise, pełniący funkcje kierownicze w partii od 2014 roku, przeżył w 2017 roku ciężkie obrażenia podczas strzelaniny na treningu baseballowym kongresmenów. W 2023 roku zdiagnozowano u niego szpiczaka mnogiego, a po leczeniu poinformował o remisji choroby.

Steve Scalise

Nowe kierownictwo republikańskiej mniejszości

W skład kierownictwa Republikanów w Izbie Reprezentantów wejdą również Tom Emmer z Minnesoty jako whip mniejszości, Lisa McClain z Michigan jako przewodnicząca klubu parlamentarnego oraz Brian Jack z Georgii jako szef Narodowego Republikańskiego Komitetu Kongresowego.

Emmer i McClain zachowają dotychczasowe funkcje, natomiast Jack zastąpi Richarda Hudsona z Karoliny Północnej, który przegrał wybory o reelekcję.

Nowe kierownictwo stanie przed zadaniem odbudowania pozycji Republikanów po wyborczej porażce i przygotowania partii do kolejnej rywalizacji o kontrolę nad Kongresem. Podczas gdy senatorowie postawili na ciągłość pod przywództwem Johna Thune’a, Republikanie w Izbie Reprezentantów zdecydowali się na bardziej konfrontacyjny kurs reprezentowany przez Jima Jordana.

 

Źródło: cbs
Foto: Senat USA, house.gov, YouTube, Gage Skidmore
Czytaj dalej

News USA

Matka oskarżona o zabicie trojga dzieci ponownie stanie przed sądem. Sędzia odrzucił jej wniosek

Opublikowano

46 minut temu

dnia

10 listopada 2026

Autor:

Sąd w Massachusetts odrzucił w poniedziałek wniosek Lindsay Clancy o oddalenie zarzutów zabójstwa trojga jej dzieci. Decyzja otwiera drogę do ponownego procesu kobiety, której pierwsza rozprawa zakończyła się bez wyroku z powodu braku jednomyślności ławy przysięgłych. Sprawa od 2023 roku budzi ogromne emocje w Stanach Zjednoczonych.

Sąd dopuścił możliwość ponownego procesu

Sędzia William Sullivan uznał, że ponowne rozpatrzenie zarzutów zabójstwa nie narusza konstytucyjnego zakazu dwukrotnego sądzenia za ten sam czyn. Wyjaśnił, że wcześniejsze postępowanie musiało zostać przerwane z powodu niemożności osiągnięcia jednomyślnego werdyktu przez przysięgłych.

Pierwszy proces Lindsay Clancy zakończył się 4 września 2026 roku. Sąd ogłosił wówczas unieważnienie postępowania, określane jako mistrial, po otrzymaniu informacji, że jeden z członków ławy przysięgłych uniemożliwia osiągnięcie jednomyślnej decyzji.

Obrońcy kobiety próbowali doprowadzić do oddalenia zarzutów, argumentując, że ponowny proces naruszałby jej prawa. Sędzia nie podzielił jednak tego stanowiska, uznając, że impas wśród przysięgłych stanowił wystarczającą podstawę do zakończenia pierwszego procesu bez rozstrzygnięcia.

Tragedia w rodzinnym domu w Duxbury

Lindsay Clancy miała 34 lata, gdy została oskarżona o spowodowanie śmierci trojga swoich dzieci w 2023 roku. Ofiarami byli pięcioletnia Cora, trzyletni Dawson oraz ośmiomiesięczny Callan.

Według prokuratury kobieta udusiła dzieci w piwnicy rodzinnego domu w Duxbury w Massachusetts, a następnie próbowała odebrać sobie życie, wyskakując z okna na drugim piętrze budynku.

Clancy, która wcześniej pracowała jako pielęgniarka na oddziale położniczym, nie zaprzecza, że udusiła swoje dzieci. Głównym przedmiotem sporu podczas procesu pozostaje jednak jej stan psychiczny w chwili tragedii oraz odpowiedzialność karna za popełnione czyny.

Dzieci Lindsay Clancy zamordowane przez matkę

Obrona wskazuje na psychozę poporodową

Adwokat Lindsay Clancy przekonywał, że działania jego klientki były następstwem psychozy poporodowej, poważnego zaburzenia psychicznego, które może wystąpić po urodzeniu dziecka. Zdaniem obrony stan ten miał zasadniczy wpływ na zachowanie kobiety.

Pierwszy proces trwał pięć tygodni, a przed sądem zeznawało ponad 80 świadków. Wśród nich znaleźli się były mąż oskarżonej, psychologowie, psychiatra oraz liczni przyjaciele i członkowie rodziny, którzy składali zeznania na jej korzyść.

Sprawa zwróciła uwagę opinii publicznej również na problem ciężkich zaburzeń psychicznych występujących po porodzie. Jednocześnie przedmiotem postępowania pozostaje ustalenie, czy stan psychiczny oskarżonej wpływał na jej odpowiedzialność za śmierć dzieci.

lindsay-clancy

Lindsay Clancy

Kolejna rozprawa 16 listopada

Sędzia William Sullivan wyznaczył kolejne posiedzenie na 16 listopada 2026 roku. Podczas rozprawy strony mają omówić termin rozpoczęcia drugiego procesu. Jedną z rozważanych możliwości jest przeprowadzenie ponownego procesu w marcu 2027 roku. Ostateczna data nie została jednak jeszcze ustalona.

Osoby doświadczające kryzysu psychicznego lub myśli samobójczych w Stanach Zjednoczonych mogą uzyskać bezpłatną i poufną pomoc przez całą dobę, dzwoniąc lub wysyłając wiadomość tekstową pod numer 988.

 

Źródło: fox32
Foto: YouTube, Plymouth Superior Court
Czytaj dalej

News USA

Podróże na Thanksgiving coraz droższe. Ceny biletów lotniczych wzrosły o 31 procent

Opublikowano

1 godzinę temu

dnia

10 listopada 2026

Autor:

lotnisko dulles

Amerykanie przygotowują się do podróży na Święto Dziękczynienia, ale w tym roku za bilety lotnicze zapłacą znacznie więcej. Średnia cena krajowego lotu w obie strony wynosi około 400 dolarów, czyli o 31 procent więcej niż przed rokiem. Eksperci radzą, jak ograniczyć wydatki i które dni wybrać na podróż.

Bilety lotnicze znacznie droższe niż przed rokiem

Według raportu Hopper Holiday Travel Index 2026 średni koszt krajowego biletu lotniczego w obie strony na okres Święta Dziękczynienia wynosi obecnie około 400 dolarów. To wzrost o 31 procent w porównaniu z 2025 rokiem, który zmusza wielu podróżnych do dokładniejszego planowania wydatków.

Dla milionów Amerykanów spotkanie z rodziną podczas Thanksgiving pozostaje jednym z najważniejszych wydarzeń w roku. Wysokie ceny nie oznaczają jednak, że trzeba rezygnować z wyjazdu. Zdaniem ekspertów odpowiedni wybór terminu podróży może przynieść zauważalne oszczędności.

Kiedy najlepiej lecieć na Thanksgiving?

Najważniejsza jest elastyczność przy wyborze daty wylotu. Bilety na popularne dni podróży, szczególnie piątki, soboty i często również niedziele, bywają obciążone dodatkowymi opłatami wynikającymi ze zwiększonego popytu. Korzystniejsze ceny można często znaleźć na loty odbywające się we wtorki i środy. Warto także rozważyć podróż w sam dzień Święta Dziękczynienia, które w tym roku przypada w czwartek, 26 listopada.

Eksperci polecają poranne loty w Thanksgiving. Takie rozwiązanie pozwala dotrzeć do rodziny jeszcze przed świątecznym obiadem, a jednocześnie uniknąć części kosztów związanych z podróżowaniem w najbardziej obleganych terminach.

Programy lojalnościowe mogą obniżyć koszty

Choć ceny biletów lotniczych są obecnie bardzo wysokie, to przy regularnym sprawdzaniu ofert nadal można znaleźć korzystne połączenia. Warto także skorzystać z programów lojalnościowych linii lotniczych by ograniczyć wydatki.

Można również rozważyć ograniczenie ilości bagażu podczas krótszych wyjazdów. Podróżowanie wyłącznie z bagażem podręcznym, jeśli pozwalają na to zasady przewoźnika, może pomóc uniknąć dodatkowych opłat.

Największy ruch po Święcie Dziękczynienia

Pomimo rosnących cen przewoźnicy i lotniska spodziewają się dużego zainteresowania podróżami. Departament Lotnictwa w Kansas City prognozuje, że podczas tegorocznego okresu świątecznego liczba pasażerów wzrośnie o 3,8 procent w porównaniu z ubiegłym rokiem.

Największego natężenia ruchu oczekuje się w niedzielę, 29 listopada, kiedy miliony Amerykanów będą wracać do domów po rodzinnych spotkaniach. To jeden z terminów, których warto unikać, jeśli podróżni mają możliwość przesunięcia powrotu.

Warto już planować podróże na Boże Narodzenie

Eksperci przypominają, że oszczędności wymagają nie tylko elastyczności, ale także odpowiednio wczesnego planowania. Porównywanie cen w różnych terminach, korzystanie z punktów lojalnościowych i ograniczenie dodatkowych opłat może pomóc zmniejszyć całkowity koszt podróży.

Delta Air Lines

Zachęcają również, aby już teraz rozpocząć przygotowania do wyjazdów na Boże Narodzenie. Choć do grudniowych świąt pozostało jeszcze kilka tygodni, wcześniejsze sprawdzanie dostępnych połączeń pozwala lepiej ocenić ceny i wybrać korzystniejszą ofertę.

 

Źródło: scrippsnews
Foto: istock/Angel Di Bilio/Vmzp85/
Czytaj dalej

Popularne

Kalendarz

grudzień 2013
P W Ś C P S N
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Popularne w tym miesiącu