W dniach 10 i 11 marca w Chicago odbyły się uroczystości pogrzebowe śp. Czesława „Chestera” Wojnickiego – doświadczonego pilota, prezesa Polish-American Aero Club, działacza wielu organizacji polonijnych oraz hojnego darczyńcy. Chester zginął tragicznie 4 marca wieczorem, pilotując niewielki jednosilnikowy samolot Cessna, który rozbił się podczas podchodzenia do lądowania na lotnisku Palwaukee Airport w rejonie Deerfield.

Czesław „Chester” Wojnicki znany był w środowisku Polonii jako człowiek aktywny społecznie, wspierający liczne inicjatywy charytatywne i kulturalne. Był prezesem Polish-American Aero Club, działał w Towarzystwie Ratunkowym Szczurowa oraz w Fundacji Parafii Strzelce Wielkie. Zawodowo zajmował montażem i naprawą instalacji grzewczo-chłodzących oraz elektrycznych.

Setki osób na ostatnim pożegnaniu

We wtorek setki osób zgromadziły się w domu pogrzebowym Skaja Funeral Home przy ulicy Milwaukee w Niles, aby oddać zmarłemu ostatni hołd. Wspólnej modlitwie przewodniczyli honorowy kapelan Związku Klubów Polskich ks. Ryszard Miłek oraz ks. Sławomir Kurc z parafii św. Tomasza Becketa i św. Alfonsa Liguoriego, której śp. Czesław był parafianinem.

Ks. Sławomir Kurc wspominał, że śmierć często przychodzi niespodziewanie, odbierając najbliższych i przenosząc ich do innego świata. Podkreślał, że Chester kochał życie i szczególnie umiłował przestrzeń powietrzną, w której jako pilot odnajdywał poczucie wolności.

Kapłan przypominał wspólny lot do Wisconsin, podczas którego Wojnicki opowiadał o swojej pasji do latania i o tym, jak w powietrzu czuł nieograniczoną przestrzeń oraz możliwość dotarcia w każde miejsce.

Jak zaznaczył duchowny, pilot wykorzystywał swój samolot nie tylko rekreacyjnie, ale także w pracy. Często zabierał rodzinę w podróże, a czasem nawet na wspólny obiad do innego miasta czy stanu. Kapłan podkreślał również jego głęboką religijność i przywiązanie do Kościoła. Jeśli nie był w podróży, zawsze uczestniczył w niedzielnej mszy świętej, wspierał parafię i chętnie pomagał potrzebującym.

Zaangażowanie w życie Polonii

Ks. Ryszard Miłek, wspominając działalność zmarłego w środowisku polonijnym, mówił o jego hojności oraz wsparciu dla licznych wydarzeń i pikników organizowanych przez Polonię. Podkreślał, że Wojnicki kochał Boga i ludzi, a jako pilot był zawsze bliżej nieba. Wyraził przekonanie, że teraz z tej wysokości będzie czuwał nad swoimi kolegami lotnikami.

Droga z biednego domu do spełnionych marzeń

W imieniu członków Fundacji Parafii Strzelce Wielkie zmarłego pożegnał jego wieloletni przyjaciel Stanisław Chwała. Przypominał, że Czesław Wojnicki już jako dziecko marzył o lataniu. Gdy słyszał dźwięk silników samolotu, wybiegał z domu, aby zobaczyć maszynę na niebie.

Determinacja sprawiła, że po przyjeździe do Stanów Zjednoczonych blisko czterdzieści lat temu zdobył licencję pilota i kupił własny samolot. Przyjaciel przypominał również, że Wojnicki nigdy nie ukrywał swojego trudnego dzieciństwa.

Urodził się w 1950 roku i dorastał w Szczurowej w Małopolsce, w skromnych warunkach, mieszkając z matką i braćmi w niewielkim pomieszczeniu nad chlewnią. Te doświadczenia zahartowały jego charakter i nauczyły radzić sobie w każdych okolicznościach.

Pasja do latania i nurkowania

Chester był nie tylko pilotem, ale także zapalonym nurkiem. Stanisław Chwała wspominał, że zmarły miał na koncie około sześciuset zejść pod wodę na różnych głębokościach i zaraził tą pasją wielu przyjaciół. Dzięki niemu wiele osób mogło odkryć niezwykły świat podwodnych głębin.

Przyjaciel podkreślał również jego poczucie humoru, życzliwość oraz zdolność przyciągania ludzi. Wspominał, że przez ponad dwadzieścia lat Wojnicki wspierał Fundację Parafii Strzelce Wielkie, fundując przeloty nad Chicago jako główną nagrodę w loteriach organizowanych podczas pikników i bankietów.

Wspomnienia z rodzinnej wioski

Wzruszające wspomnienia przywołał także Eugeniusz Golik, wieloletni prezes Towarzystwa Ratunkowego Szczurowa i szkolny kolega zmarłego. Podkreślał, że znali się od dzieciństwa i zawsze wspierali się nawzajem. Wojnicki nigdy nie wstydził się swojego pochodzenia i często wracał we wspomnieniach do trudnych lat młodości.

Golik przypominał, że gdy przyjechał do Stanów Zjednoczonych, zawsze mógł liczyć na pomoc przyjaciela. Wspominał również swój pierwszy lot z Wojnickim, który pozostawił w nim niezapomniane wrażenia.

Pożegnanie pilota i społecznika

Śp. Czesława Wojnickiego żegnała liczna grupa przyjaciół, znajomych i duszpasterzy. W intencji zbawienia jego duszy modlono się również poza Chicago.

W Strzelcach Wielkich przed cudownym obrazem Matki Bożej Strzeleckiej modlił się proboszcz Stanisław Tabiś, a w Bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie jezuita ks. prof. Stanisław Lucarz.

11 marca mszy świętej pogrzebowej w kościele św. Tomasza Becketa przewodniczył ks. Wójcik. Po nabożeństwie trumna z doczesnymi szczątkami pilota została złożona w mauzoleum na pobliskim cmentarzu.

Rodzina i najbliżsi

Śp. Czesław „Chester” Wojnicki pozostawił pogrążoną w żałobie żonę Halinę, córki Beatę i Renatę oraz braci Stanisława i Antoniego mieszkających w Polsce.

Cześć Jego pamięci.

Foto: Sławomir Budzik, Rafał Kawalec, Andrzej Baraniak