Dzisiaj żegnamy niezwykłego człowieka – Krzysztofa Arsenowicza, chicagowskiego dziennikarza radiowego i telewizyjnego, aktora, animatora kultury a przede wszystkim niezwykle ciepłą osobę o otwartym sercu. Tydzień temu na antenie Polskiego Radia 1030 studyjni goście oraz słuchacze wspominali swoje pierwsze spotkania z Krzysztofem i to jak wiele wniósł do ich życia. Choć Krzysztof Arsenowicz zmarł 15 lutego, to w sercach Polonii z Chicago pozostanie na zawsze.

Izabela Rybak, Anna Piotrowska i Marek Jezuit z Fundacji Dar Serca poznali Krzysztofa Arsenowicza w 1999 roku przygotowując radioton fundacji, który Krzystof poprowadził wtedy po raz pierwszy. Dzieci nazywały go wujek Krzysio.

Izabela Rybak wspomina pierwsze spotkanie z Krzysztofem, mówiąc, że ją zauroczył:

Anna Piotrowska mówi o jego gotowości do działania i pomysłach, zaznaczając: “Krzysztof zostawił w nas swój ślad”.

Marek Jezuit wspomina dzień, w którym poznał Krzysztofa, podkreślając że był “perfekcjonistą i profesjonalistą w każdym calu”.

Słuchaczka Emilia Wójciak, która poznała Krzysztofa mając 4 lata, gdy tańczyła w Zespole Pieśni i Tańca Polonia wspomina: “co roku na Wigilię na Samotnych i Bezdomnych śpiewaliśmy z wujkiem Krzyśkiem – teraz będzie inaczej”.

Słuchacz Tomasz, który przez lata mieszkał w Chicago, zadzwonił z Polski. Z Krzysztofem prowadził audycje radiowe a prywatnie był jego przyjacielem i miał nadzieję, że Krzysztof odwiedzi go w Ojczyźnie. Przyznał, że wiadomość o jego śmierci “zwaliła go z nóg”. Stwierdził także, że to niesprawiedliwe że tak szybko odszedł “człowiek, z tak dobrym sercem, który tyle dobrych rzeczy robił z młodzieżą”.

Mariusz Mikołajczyk, który przez 20 lat współpracował przy audycjach muzycznych z Krzysztofem wspomina, że wiele się od niego nauczył.

“Krzysiu cały czas popularyzował i popierał naszą działalność i inicjatywy kulturalne. Zawsze był blisko młodzieży” podkreśla Anna Krysiński prowadząca Zespół Pieśni i Tańca Polonia. Krzysztof przekazywał wartości młodym ludziom, trafiał do ich serc i kształtował ich osobowość.

Idalia Błaszczyk wspominała prowadzenie audycji “Między nami dzieciakami” na antenie Radia 1030 z Krzysztofem oraz prywatne rozmowy dotyczące wychowania jego córki Ani. 

Słuchaczka Anna wspomina, że zadzwoniła kiedyś do radia i się przedstawiła, a Krzysztof powiedział, że Ania to jego ulubione imię ale ponieważ zna dużo osób o tym imieniu, zapytał czy może na nią mówić “Anka-Skakanka”, co było bardzo zabawne. Anna czekała na każdą sobotę i niedzielę by słuchać audycji Krzysztofa, który emanował spokojem, humorem i pozytywnym podejściem do życia.

Pani Irena wspomina, że Krzysztof lubił wspominać swoje młode lata spędzone na Kresach wschodnich, a zwłaszcza babcię Józię, która robiła najlepsze na świecie pierogi.

Wanda Sowa z Krzysztofem spotykała się na audycji “Poranny Łyk Kawy i Jajecznica na Boczku” od 7 lat. Wspomina, że Krzysztof ujmował swoją życzliwością i ciepłem, jakie trudno znaleźć teraz u ludzi.

Pani Iwona, która znała Krzysztofa ze sceny a także z prowadzonych wspólnie audycji, wspomina jego niepowtarzalny instynkt dziennikarski dzięki któremu na bieżąco zmieniał i ulepszał scenariusze rozmów. “Był poetą i nieuleczalnym marzycielem” dodaje – pisał przepiękne, głębokie wiersze ponieważ był bardzo wrażliwym człowiekiem.

Aleks Janowicz związany z audycjami “Między nami Dzieciakami” podkreśla, że Krzysztof skupiał się zawsze na ludziach, z którymi rozmawiał. “Był moim mentorem” – dodaje – mimo, że dzwonił w sprawach zawodowych, ich rozmowa zawsze schodziła na kwestie prywatne.

Robert Janowicz, który znał Krzysztofa wiele lat, zwraca uwagę na to, że “Krzysztof walczył również o to, żeby jego znajomi, przyjaciele byli szczęśliwi”. Wspomina wielogodzinne rozmowy na tematy osobiste, czy rodzinne. Dodaje także, że “był chodzącą encyklopedią” – poinstruował go nawet jak ugotować rosół.

Agata Paleczny prowadząca Warsztaty Teatralne Little Stars przyznaje, że za sprawą Krzysztofa w sobotę i niedzielę zamieniała się w wierną słuchaczkę radia.

Pani Władysława Domaradzka z parafii Św. Wojciecha wspomina Krzysztofa jako “przecudownego człowieka, który wszystkim pomagał”. Podkreśla, że wszystkich zawsze wysłuchał i potrafił dać jakąś radę lub pomóc.

Elżbieta Chojnowska z Grupy Poetyckiej Arka zaznacza, że Krzysztof był zaangażowany w promowanie poezji oraz poetów polonijnych. Na antenie prowadził spotkania poetyckie z Elżbietą Kochanowską. “Krzysiu był osobą niezastąpioną nawet w dziedzinie poezji” podkreśla.

Stała słuchaczka Katarzyna mówi o Krzysztofie “ciepły człowiek, bezpośredni, serdeczny, kochany – zawsze miał dobre słowo dla innych”.

Agnieszka Wrocławska wspomina Krzysztofa podkreślając, że nikt nie będzie go w stanie zastąpić:

Katarzyna Popko mówi, że to właśnie Krzysztof Arsenowicz nauczył ją nie stresować się przy radiowym mikrofonie. Był inspiracją dla młodszych kolegów i koleżanek z radia i zawsze dawał im dobre rady. Jedna z nich brzmiała “Pamiętaj aby na antenie być sobą”.

Walter Kotaba zaznacza, że Krzysztof wnosił mnóstwo radości i ciepła do domów ogromnej rzeszy słuchających go ludzi i sprawiał, że byli bardziej szczęśliwi. “Krzysztof tyle wniósł piękna w świat naszej Polonii, że takich ludzi naprawdę niewiele jest i niewiele będzie, a oby było ich jak najwięcej. O Krzysztofię będziemy zawsze pamiętać” dodaje.

Wanda Morgan wspomina ile Krzysztof robił dla dzieci z domu dziecka:

Pan Krzysztof dzwoniący z Nowego Jorku, wspomina swoje spotkania z Krzysztofem Arsenowiczem i to jak potrafił rozmawiać, a przede wszystkim słuchać i wyczuwać nastroje ludzi:

Barbara Bilszta, dyrektorka Paderewski Symphony Orchestra, mówi o tym jak poznała Krzysztofa, po swoim przyjeździe do Chicago, oraz o jego niesamowitych występach na scenie. “Pomógł nam uwierzyć, że możemy tutaj tworzyć rzeczy, których wcześniej nie było i nie ma powodu by nie marzyć o tym”.

Uroczystości pogrzebowe Krzysztofa Arsenowicza odbędą się 22 lutego w godzinach od 12.00PM do 3.30PM, w Cumberland Chapels, przy 8300 W Lawrence Ave, Norridge, IL 60-706. Msza św. za Krzysztofa zostanie odprawiona w poniedziałek, 24 lutego w Bazylice Św. Jacka w Chicago.