Około 2,3 miliona nowych przypadków nowotworów zdiagnozowanych na świecie w 2024 roku było związanych z infekcjami – wynika z nowej analizy Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem (IARC). Oznacza to mniej więcej co ósmy nowy przypadek raka. Naukowcy wskazują, że znaczącej części tych zachorowań można potencjalnie zapobiegać poprzez szczepienia, leczenie infekcji oraz odpowiednie badania przesiewowe.

Badacze zidentyfikowali 12 infekcji powiązanych z rozwojem nowotworów u ludzi. Największe znaczenie mają Helicobacter pylori (H. pylori), wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV), wirus Epsteina-Barr (EBV) oraz wirus zapalenia wątroby typu C (HCV).

Na liście znalazły się również wirus opryszczki związany z mięsakiem Kaposiego, Schistosoma haematobium, HTLV-1, Opisthorchis viverrini, Clonorchis sinensis, poliomawirus komórek Merkla oraz HIV.

H. pylori i HPV odpowiadają za największą liczbę przypadków

Pięć infekcji odpowiadało za niemal wszystkie przypadki nowotworów związanych z zakażeniami. Najwięcej, około 760 tys. przypadków, powiązano z zakażeniem H. pylori. Niewiele mniej, około 750 tys. przypadków, było związanych z HPV. HBV powiązano z około 360 tys. zachorowań, EBV z około 260 tys., a HCV z około 160 tys. przypadków.

Badanie przeprowadzono we Francji na podstawie danych dotyczących nowotworów z 2024 roku. Wyniki zostały opublikowane 28 września w czasopiśmie „The Lancet Oncology”. Jego wyniki pokazują, jak duże znaczenie dla ograniczenia globalnej liczby zachorowań na raka może mieć skuteczna kontrola infekcji.

Największe obciążenie w krajach o niższych dochodach

Mimo postępów w zakresie szczepień i badań przesiewowych nowotwory związane z infekcjami pozostają poważnym problemem na świecie. Obciążenie chorobą jest przy tym nieproporcjonalnie wysokie w krajach o niskich i średnich dochodach.

Autorzy analizy podkreślają, że wielu przypadkom nowotworów związanych z wymienionymi infekcjami można potencjalnie zapobiec poprzez szczepienia, właściwe leczenie zakażeń albo odpowiednio prowadzone badania przesiewowe.

Helicobacter pylori

Badanie ma również ograniczenia

Naukowcy zwracają uwagę, że analiza opierała się na szacunkach dotyczących całych populacji, a nie na wieloletniej obserwacji poszczególnych pacjentów. Oznacza to, że jej wyniki zależały między innymi od dokładności oraz dostępności danych dotyczących zachorowań w poszczególnych krajach.

Uwzględniono ponadto wyłącznie infekcje, których związek przyczynowy z nowotworami został już ustalony. Z tego powodu rzeczywisty wpływ wszystkich zakażeń na globalną liczbę przypadków raka może być niedoszacowany.

Większość nowotworów nie jest powodowana przez infekcje

Dr Joshua Cohen, dyrektor medyczny programu nowotworów ginekologicznych w City of Hope Orange County w Irvine w Kalifornii, który nie uczestniczył w badaniu, zwraca uwagę, że niektóre infekcje przebyte w ciągu życia mogą zwiększać ryzyko określonych nowotworów. Jednocześnie podkreśla, że większość nowotworów nie jest wywoływana przez infekcje.

Jednym z najważniejszych przykładów jest HPV. Według Cohena wirus należy do najczęstszych przyczyn nowotworów obejmujących między innymi szyjkę macicy, pochwę, odbyt oraz część ustną gardła.

.

Cohen wskazuje, że około 80 procent populacji miało kontakt z określonymi typami HPV, a w Stanach Zjednoczonych każdego roku diagnozuje się około 40 tys. przypadków nowotworów związanych z tymi zakażeniami.

Organizm często sam eliminuje HPV

U większości osób zakażonych HPV układ odpornościowy usuwa wirusa bez konieczności leczenia. Nadal jednak nie wiadomo dokładnie, dlaczego organizm części pacjentów skutecznie eliminuje infekcję, podczas gdy u innych zakażenie utrzymuje się.

Samo wykrycie HPV nie oznacza więc, że dana osoba zachoruje na raka. Dr Joshua Cohen podkreśla, że zdecydowana większość osób zakażonych HPV, H. pylori, HBV czy HCV nie rozwinie choroby nowotworowej. Związek tych infekcji z określonymi rodzajami raka oznacza jednak, że zakażenia powinny być odpowiednio monitorowane i leczone zgodnie z zaleceniami lekarza.

H. pylori może zwiększać ryzyko raka żołądka

Drugą szczególnie istotną infekcją jest Helicobacter pylori, bakteria zakażająca żołądek i powiązana z rozwojem raka żołądka. Choroba ta występuje w Stanach Zjednoczonych rzadziej niż w niektórych innych regionach świata. H. pylori jest bardziej rozpowszechniona między innymi w Azji Południowo-Wschodniej. W USA nie prowadzi się powszechnych badań całej populacji pod kątem tej bakterii.

Osoby cierpiące na chorobę wrzodową lub odczuwające znaczący ból w nadbrzuszu powinny, według lekarza, porozmawiać z gastroenterologiem o możliwości wykonania badań w kierunku H. pylori oraz ewentualnego leczenia.

Szczepienie przeciw HPV może ograniczyć ryzyko kilku nowotworów

Istnieją konkretne sposoby zmniejszenia ryzyka zachorowania na nowotwory związane z infekcjami. Jednym z najważniejszych jest szczepienie przeciw HPV. Osoby w Stanach Zjednoczonych poniżej 45. roku życia powinny omówić możliwość szczepienia z lekarzem. Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa szczepionki są dobre, a jej zastosowanie może ograniczać ryzyko kilku rodzajów nowotworów.

Dotyczy to między innymi nowotworów części ustnej gardła, szyjki macicy, pochwy, prącia oraz odbytu. Profilaktyka infekcji może więc jednocześnie stać się elementem profilaktyki przeciwnowotworowej.

Na jakie objawy warto zwrócić uwagę

Lekarz zwraca uwagę na objawy, które mogą towarzyszyć schorzeniom związanym z niektórymi infekcjami lub nowotworami. Należą do nich między innymi ból w nadbrzuszu, refluks, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych oraz ból podczas przełykania.

Występowanie takich dolegliwości nie oznacza automatycznie choroby nowotworowej, jednak może wymagać konsultacji i diagnostyki. W przypadku rozpoznanej infekcji odpowiednia opieka medyczna może pomóc zmniejszyć ryzyko późniejszych powikłań.

Autorzy analizy podkreślają, że wyniki pokazujące około 2,3 miliona przypadków nowotworów związanych z infekcjami mają również istotne znaczenie dla profilaktyki. Szczepienia, leczenie zakażeń i badania przesiewowe mogą być narzędziami pozwalającymi ograniczyć część globalnego obciążenia chorobami nowotworowymi.

Źródło: fox32
Foto: Yutaka Tsutsumi, istock/Pornpak Khunatorn/megaflopp/Siarhei Khaletski/nensuria/Ridofranz/

Katoliccy biskupi, zgromadzenia zakonne i chrześcijańskie placówki medyczne w kilku stanach USA podejmują działania prawne przeciwko przepisom dotyczącym wspomaganego samobójstwa. W Illinois i Nowym Jorku sądy federalne przyznały religijnym przeciwnikom nowych regulacji tymczasową ochronę przed obowiązkiem uczestniczenia w procedurach sprzecznych z ich przekonaniami. O trwających postępowaniach mówi Ojciec Paweł Kosiński SJ.

Spory koncentrują się przede wszystkim na zakresie obowiązków nakładanych na katolickie szpitale, lekarzy i inne placówki prowadzone przez organizacje religijne. Ich przedstawiciele argumentują, że państwo nie powinno zmuszać ich do działań, które uznają za sprzeczne z zasadami wiary i ochroną ludzkiego życia.

W ostatnich tygodniach powodowie odnieśli kilka zwycięstw przed federalnymi sądami okręgowymi. Orzeczenia dotyczą zarówno Illinois, jak i Nowego Jorku, gdzie w tym roku zaczęły obowiązywać przepisy dotyczące wspomaganego samobójstwa.

Biskup i zakonnice wygrywają w Nowym Jorku

W Nowym Jorku biskup diecezji Rockville Centre John Barres oraz koalicja czterech wspólnot sióstr zakonnych uzyskali w lipcu korzystne rozstrzygnięcie przed sądem federalnym. Sędzina federalna Anne Nardacci zdecydowała, że stan nie może egzekwować nowych przepisów wobec katolickich powodów w czasie, gdy ich pozew jest rozpatrywany przez sąd federalny.

Orzeczenie nie oznacza ostatecznego unieważnienia przepisów. Zapewnia jednak duchownym, siostrom zakonnym i związanym z nimi instytucjom czasową ochronę przed stosowaniem wobec nich kwestionowanych wymogów.

Dwa korzystne orzeczenia dla katolików w Illinois

Podobne spory toczą się w Illinois. W sierpniu sędzia federalny Franklin Valderrama przyznał czasową ochronę biskupowi Springfield Thomasowi Paprockiemu oraz innym powodom kwestionującym stanowe przepisy.

Wśród powodów znaleźli się również chrześcijańscy lekarze oraz luterańska placówka opiekuńcza. Na czas postępowania nie muszą oni stosować się do kwestionowanych wymogów związanych ze wspomaganym samobójstwem.

We wrześniu Valderrama ponownie wydał korzystne rozstrzygnięcie w osobnej sprawie wniesionej przez koalicję instytucji religijnych. Wśród powodów znalazły się Archidiecezja Chicago, Siostry Karmelitanki dla Osób Starszych i Chorych oraz Małe Siostry Ubogich.

Kardynał Blase Cupich chce trwałego rozwiązania

Wszystkie trzy dotychczasowe rozstrzygnięcia mają charakter tymczasowy. Ich celem jest wstrzymanie stosowania określonych przepisów wobec powodów do czasu zakończenia postępowań przed sądami federalnymi. 11 września arcybiskup Chicago kardynał Blase Cupich podkreślił jednak, że jego zdaniem problem wymaga trwałego rozwiązania, a kwestionowane przepisy Illinois powinny zostać ostatecznie unieważnione.

Kardynał zaznaczył, że sprzeciw Kościoła nie jest próbą narzucania katolickiego nauczania osobom innych wyznań. Chodzi natomiast o niedopuszczenie do sytuacji, w której stan zmusza katolickich pracowników i instytucje ochrony zdrowia do postępowania wbrew ich sumieniu.

 Kardynał Blase Cupich

Kościół katolicki zdecydowanie sprzeciwia się wspomaganemu samobójstwu

Kościół katolicki od lat sprzeciwia się legalizacji wspomaganego samobójstwa i eutanazji. W przypadku wspomaganego samobójstwa lekarz może przepisać pacjentowi śmiertelną dawkę leków, którą ten wykorzystuje w celu zakończenia własnego życia.

Zwolennicy takich regulacji argumentują zazwyczaj, że powinny one dotyczyć dorosłych osób nieuleczalnie chorych, których przewidywana długość życia jest bardzo ograniczona. Przeciwnicy wskazują jednak na państwa, w których z czasem kryteria stosowania takich procedur zostały rozszerzone.

W Holandii w 2024 roku zgodę na śmierć z pomocą lekarza otrzymała fizycznie zdrowa 29-letnia kobieta cierpiąca na depresję. Natomiast w zeszłym miesiącu w kraju tym odnotowano również pierwszy przypadek eutanazji dziecka poniżej 12. roku życia, o którym informowaliśmy 30 września.

Kanada i rozszerzanie dostępu do wspomaganego umierania

W Kanadzie, która zalegalizowała wspomagane umieranie w 2016 roku, z procedury skorzystało dotychczas około 100 tysięcy osób. Wśród nich były tysiące pacjentów, których naturalna śmierć nie była uznawana za możliwą do przewidzenia w niedalekiej przyszłości.

Praktyka wspomaganego samobójstwa została w ostatnich latach zalegalizowana także w kolejnych stanach USA. W Illinois i Nowym Jorku odpowiednie przepisy weszły w życie w tym roku, co doprowadziło do sporów z instytucjami religijnymi.

Biskup Thomas Paprocki: misją jest opieka nad cierpiącymi

Biskup Thomas Paprocki podkreśla, że podstawą katolickiej działalności medycznej jest troska o chorych, towarzyszenie osobom umierającym oraz obrona godności każdego ludzkiego życia. Katolickie placówki muszą więc zachować możliwość opieki nad chorymi i umierającymi zgodnie ze swoją wiarą, bez podporządkowywania się nakazom państwa sprzecznym z ich przekonaniami.

Biskup Thomas Paprocki

Spory mogą ostatecznie trafić do Sądu Najwyższego

Postępowania w Illinois i Nowym Jorku nadal toczą się przed sądami federalnymi, a w przyszłości mogą dotrzeć do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza jeśli sądy będą musiały rozstrzygnąć konflikt między stanowymi regulacjami dotyczącymi wspomaganego samobójstwa a konstytucyjną ochroną wolności religijnej.

Papież Leon XIV mówi o „fałszywym współczuciu”

Przeciwko wspomaganemu samobójstwu wypowiada się również papież.

Źródło: ewtnnews
Foto: istock, YouTube, Diecezja Springfield

Około 9,3 tysiąca legalnie przebywających w Illinois imigrantów traci od 1 października prawo do ubezpieczenia Medicaid. Zmiany obejmują między innymi część uchodźców, osób, którym przyznano azyl, oraz ofiar handlu ludźmi. To rezultat przepisów zawartych w One Big Beautiful Bill Act Prezydenta Donalda Trumpa, które ograniczają dostęp części imigrantów do świadczeń finansowanych przez rząd.

Dla wielu osób rozpoczynających życie w Stanach Zjednoczonych Medicaid jest podstawowym sposobem uzyskania dostępu do lekarzy, leków i specjalistycznego leczenia. Utrata ubezpieczenia może więc oznaczać poważne problemy, szczególnie dla rodzin, które jednocześnie przechodzą przez proces zmiany statusu imigracyjnego.

Nowe ograniczenia dotyczą osób legalnie przebywających w USA, które wcześniej mogły korzystać z Medicaid. W Illinois skutki zmian odczuje około 9300 osób.

Rodzina uchodźców z Syrii obawia się o życie 19-letniego syna

Wśród osób dotkniętych zmianami jest małżeństwo Mahmoud i Asmaa oraz ich 19-letni syn Omar. Rodzina przyjechała do Chicago z Syrii jako uchodźcy i jest obecnie w trakcie ubiegania się o prawo stałego pobytu. Rodzina nie chce ujawniać nazwiska ze względu na trwającą procedurę imigracyjną. Jeżeli nie uzyska odpowiedniego statusu stałego rezydenta, straci ubezpieczenie Medicaid.

Sytuacja jest szczególnie poważna w przypadku Omara. 19-latek choruje na dystrofię mięśniową Duchenne’a i przez cały czas musi być podłączony do respiratora. Jego opieka medyczna jest więc uzależniona od stałego dostępu do kosztownych świadczeń zdrowotnych.

Ali Tarokh z Syrian Community Network podkreśla, że rodzina przebywa w Stanach Zjednoczonych legalnie i jest w dużym stopniu uzależniona od usług zapewnianych przez Medicaid. Według niego ojciec Omara obawia się, że bez Medicaid i bez możliwości wykupienia prywatnego ubezpieczenia życie jego syna będzie zagrożone.

Kto zachowa dostęp do Medicaid?

Nie wszyscy legalnie przebywający w Stanach Zjednoczonych imigranci zostają objęci nowymi ograniczeniami. Dostęp do Medicaid zachowają między innymi określone grupy osób z Kuby, Haiti, Palau, Wysp Marshalla i Mikronezji.

Wyłączenia obejmują również legalnie przebywające w kraju dzieci oraz kobiety w ciąży. Ochronę zachowują także uchodźcy, osoby, którym przyznano azyl, oraz ofiary handlu ludźmi, jeśli posiadają wymagany stały status.

Administracja Donalda Trumpa przedstawia ograniczenia jako część szerszych działań zmierzających do zmniejszenia wydatków publicznych przeznaczanych na osoby, które nie są obywatelami Stanów Zjednoczonych.

Placówki medyczne obawiają się większego napływu nieubezpieczonych

Zmiany mogą mieć konsekwencje nie tylko dla samych pacjentów. Przedstawiciele sektora medycznego obawiają się dodatkowego obciążenia systemu ochrony zdrowia, który już teraz zmaga się z dużą liczbą potrzebujących.

Mary Sajdak, dyrektor ds. koordynacji opieki w Near North Health, wskazuje, że osoby tracące Medicaid będą miały bardzo ograniczony wybór miejsc, w których mogą otrzymać pomoc medyczną. Niektóre organizacje i placówki przyjmują pacjentów bez ubezpieczenia, jednak ich możliwości są ograniczone. Przy znacznym wzroście liczby potrzebujących dostępne zasoby mogą szybko okazać się niewystarczające.

Szpitale bezpieczeństwa i bezpłatne kliniki pod większą presją

Osoby oczekujące na zmianę statusu imigracyjnego mogą szukać pomocy między innymi w szpitalach tworzących tzw. sieć bezpieczeństwa oraz w bezpłatnych klinikach, które w niektórych przypadkach przyjmują pacjentów bez ubezpieczenia.

Placówki te również borykają się jednak z problemami finansowymi, a część z nich odczuwa skutki ograniczenia finansowania federalnego. Napływ kolejnych nieubezpieczonych pacjentów może więc jeszcze bardziej zwiększyć presję na ich budżety i personel.

Kolejne duże zmiany już 31 grudnia

Październikowe ograniczenia dotyczące imigrantów nie kończą zmian w Medicaid. Kolejne przepisy mają wejść w życie 31 grudnia i wprowadzą nowe wymagania związane z pracą lub inną kwalifikującą aktywnością.

Według szacunków Departamentu Opieki Zdrowotnej i Usług Rodzinnych Illinois w wyniku tych regulacji ubezpieczenie może stracić od 165 tysięcy do 330 tysięcy mieszkańców Illinois.

Aby zachować prawo do świadczeń, osoby objęte nowymi zasadami będą musiały wykazać co najmniej 80 godzin pracy miesięcznie lub osiągać dochód przed opodatkowaniem wynoszący co najmniej 580 dolarów miesięcznie.

Źródło: wttw
Foto: istock/ipopba/spotmatik/