Połącz się z nami

Kościół

Pielgrzymki – tradycja, która nigdy nie wyjdzie z mody?

Opublikowano

dnia

Skoro Boga można spotkać na modlitwie, w Piśmie Świętym, w sakramentach, w drugim człowieku, więc po co jeszcze gdzieś iść? Czy Bóg inaczej słyszy w Piekarach, Częstochowie, Łagiewnikach, Lourdes, Jerozolimie?

Co roku w statystykach znanych sanktuariów pojawiają się liczby odwiedzających je pielgrzymów. Kilka, kilkadziesiąt tysięcy, a w niektórych nawet milion i więcej, z różnych stron Polski, świata. Na piechotę, autokarem, samotnie czy w zorganizowanej grupie. W związku z jakąś uroczystością, okazją czy po prostu z potrzeby serca, pobożności pielgrzymów nie brakuje.

Ale właściwie dlaczego? Czy Bóg inaczej słyszy w Piekarach (tak bliskich Autorce), Częstochowie, Łagiewnikach, Lourdes, Jerozolimie? Czemu tak wielu nie boi się zmęczenia, pęcherzy na nogach czy innych trudów podróży i jednak wybiera się na pielgrzymkę? Chodzi o miejsce czy o drogę?

Samo w sobie pielgrzymowanie nie jest zarezerwowane tylko dla chrześcijaństwa.

Praktykę tę można spotkać już u Izraelitów w Starym Testamencie, ale także u muzułmanów, buddystów. Szczególne miejsca kultu są powszechne dla wielu religii.

Dlaczego człowiek wyrusza w drogę? W najbardziej podstawowym, ludzkim sensie, z ciekawości, z chęci bycia tam, gdzie wydarzyło się coś niezwykłego, w nadziei, że on również czegoś doświadczy. W sensie bardziej religijnym, by oddać chwałę Bogu, wypełnić powinność związaną z kultem.

Jednak czy pielgrzymowanie daje się uzasadnić w chrześcijaństwie, skoro Boga można spotkać na modlitwie, w Piśmie Świętym, w sakramentach, w drugim człowieku, więc po co jeszcze gdzieś iść?

Historia Kościoła pokazuje, że ruch pielgrzymkowy rozwinął się w IV wieku, gdy chrześcijaństwo stało się religią wiodącą w Cesarstwie Rzymskim. Pielgrzymowano oczywiście do miejsc związanych z życiem Jezusa, w miejscach tych stawiano bazyliki, tym samym chroniąc kruchą pamięć świadków przed zapomnieniem. Ważne też było udawanie się do grobów męczenników, apostołów jako tych szczególnych postaci dla historii chrześcijaństwa.

I tu warto podkreślić jeden z istotnych aspektów wiary związanych z pielgrzymkami – chrześcijaństwo jest religią, w której Bóg przychodzi do człowieka w historii, czyli w konkrecie życia osób, czasu i miejsca. To, co najważniejsze dla wiary, wydarzyło się w życiu poszczególnych ludzi: Abrahama, Mojżesza, Dawida, Maryi, Piotra, Pawła, w określonym historycznym czasie i na konkretnej przestrzeni.

Człowiek potrzebuje w wierze zobaczyć, dotknąć, usłyszeć, czyli niejako przeżywać ją także swoimi zmysłami. Stąd znaki, stroje, miejsca, głoszone słowa. Pielgrzymowanie jest jednym ze sposobów, by doświadczyć, że Boga żywo interesuje to, jak żyjemy na świecie, skoro zechciał po nim chodzić, w dodatku z korzyścią dla naszej przyszłości.

Zatem z jednej strony chodzi o miejsca… ale w takim razie, dlaczego nie brakuje tych, którzy zamiast wygodnych samochodów, autokarów, chcą pielgrzymować pieszo?

Gdy jeszcze ich (samochodów, samolotów i innych wygodniejszych środków lokomocji) nie było, pielgrzymowanie miało, zwłaszcza w średniowieczu, charakter pokutny. Często udawano się na pielgrzymkę, by wynagrodzić Bogu popełnione zło, czasem były one zadawane za pokutę w związku z ówcześnie obowiązującymi standardami tych praktyk. A dziś?

Wielu traktuje pielgrzymkowe niedogodności jako element umartwienia, rodzaj modlitwy swojego ciała.

Prócz tego, zwłaszcza w samotnym wędrowaniu, siłą rzeczy dłużej się idzie niż jedzie, stąd i czasu na modlitwę, na refleksje jest więcej. Tu znowu pokazuje się drugi, istotny aspekt pielgrzymowania – dla relacji z Bogiem, człowiek czasem musi wyjść ze swego domu i udać się w drogę, na której będzie prowadzony przez Boga, nawet jeśli dla orientacji w terenie wspomoże się GPS-em.

Wyjście jest konieczne, tak jak niezbędne stało się dla Abrahama, dla Izraelitów wychodzących z Egiptu, by mogli się przekonać, kim jest Ten, w którego wierzą. Odległość od bezpiecznego domu, starych schematów codzienności pomaga nabrać dystansu, zastanowić się, jaki tak naprawdę jest cel tej codziennej bieganiny?

I wreszcie, pielgrzymowanie to przypomnienie sobie, dość dosadnie, gdy są to dziesiątki, setki kilometrów w drodze, że jako chrześcijanie, Kościół ciągle jesteśmy w drodze. Pielgrzymowanie w grupie daje okazję do doświadczenia wspólnoty, przeżycia Kościoła jako Ludu Bożego, który ciągle jest w drodze do ostatecznego spotkania z Panem.

Wspólna modlitwa, śpiew, rozmowy w drodze łączą uczestników pielgrzymki i sprawiają, że kilka dni wcześniej nieznajomi stają się dla siebie w jakiś sposób bliscy. Choć każdy ma swoje powody, intencje, z którymi idzie, jedzie, to jednak wspólnie mierzą się w sobie z pytaniem, gdzie tak naprawdę idę?

Lipiec, sierpień to miesiące tysięcy polskich pielgrzymów, z licznymi intencjami i kilometrami w nogach idą z różnych stron, ale wracając pewnie wielu z nich będzie na swoje życie patrzyło inaczej.

Magdalena Jóźwik – doktor teologii dogmatycznej
Źródło: deon.pl
Foto: polonijna pielgrzymka, Andrzej Baraniak, istock

Kościół

Uroczystość Wszystkich Świętych w Kościele Świętej Trójcy w Chicago. Fot. Wojciech Adamski

Opublikowano

dnia

Autor:

Czytaj dalej

Kościół

18-letnia Maria Middleton może zostać świętą. Nastolatka żyła wiarą i nadzieją

Opublikowano

dnia

Autor:

maria-middleton

Maria Middleton z Pensylwanii zmarła w wieku zaledwie 18 lat po walce z nieoperacyjnym guzem mózgu. Sześć lat po jej śmierci Kościół katolicki rozpoczął wstępne działania związane z możliwością wszczęcia procesu beatyfikacyjnego. Historię nastolatki, która mimo cierpienia nie straciła wiary i nadziei, przedstawia Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.

Setki wiernych w Amerykańskiej Częstochowie

5 października setki osób zgromadziło się w Narodowym Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown w Pensylwanii, aby uczcić szóstą rocznicę śmierci Marii Middleton. Uroczystej Mszy świętej przewodniczył arcybiskup Filadelfii Nelson Pérez.

Sanktuarium było miejscem szczególnie ważnym dla Marii i jej rodziny. Matka dziewczynki, Susan Middleton, przyprowadzała ją tam co tydzień na adorację Najświętszego Sakramentu, odkąd córka ukończyła trzy lata. To właśnie tam Maria nauczyła się odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego i różaniec oraz pogłębiała nabożeństwo do Matki Bożej, której została poświęcona podczas chrztu.

Arcybiskup Pérez wspominał, że poznał historię Marii podczas pandemii COVID-19. Nastolatka napisała do niego po zawieszeniu publicznych Mszy świętych, prosząc o możliwość przyjęcia Eucharystii, która była dla niej źródłem siły w chorobie. Hierarcha odpowiedział tego samego dnia, proponując, że osobiście przyniesie jej Komunię świętą.

Od dzieciństwa uczyła się miłości do Boga

Maria urodziła się 10 września 2002 roku. Jej rodzice, Brian i Susan Middleton, pobrali się po uzyskaniu stwierdzenia nieważności wcześniejszych małżeństw i stworzyli rodzinę patchworkową. Susan miała wówczas 44 lata, dlatego narodziny córki oboje traktowali jako niespodziewany dar od Boga.

Matka wspomina, że już jako mała dziewczynka Maria wykazywała niezwykłą dojrzałość. Kiedy miała pięć lat, przygotowała na Dzień Matki kartkę, w której nazwała Susan drugą najlepszą mamą na świecie. Było to nawiązanie do przekonania przekazywanego jej od dzieciństwa, że oprócz ziemskiej matki ma również doskonałą Matkę w niebie.

Wzorowa uczennica i zaangażowana wolontariuszka

Maria osiągała bardzo dobre wyniki w nauce, została wybrana przewodniczącą swojej klasy i należała do National Honor Society, organizacji wyróżniającej uczniów za osiągnięcia akademickie i działalność społeczną. Angażowała się również w życie parafii oraz liczne inicjatywy charytatywne.

maria-middleton

Maria Middleton

Jako uczennica pierwszej klasy Villa Joseph Marie High School zorganizowała zbiórkę płaszczy dla potrzebujących, wspierającą Mother of Mercy House w filadelfijskiej dzielnicy Kensington. Współorganizowała także szkolny maraton taneczny zbierający fundusze dla dzieci walczących z nowotworami. Wydarzenie nosi obecnie nazwę Hope-A-Thon, upamiętniając Marię.

Jej nauczycielka katolickiej nauki społecznej i teologii moralnej Stephanie Weaver podkreśla, że dziewczynka nie ograniczała się do mówienia o wierze, lecz konsekwentnie przekładała ją na konkretne działania.

Diagnoza, która zmieniła wszystko

W styczniu 2019 roku, kiedy Maria miała 16 lat, lekarze zdiagnozowali u niej nieoperacyjny guz pnia mózgu. Rodzina usłyszała, że zostało jej od dziewięciu do dwunastu miesięcy życia.

maria-middleton

Maria Middleton w Ugandzie

Pomimo postępującego nowotworu i coraz większego cierpienia Maria nie utraciła wewnętrznego pokoju. Modliła się o cudowne uzdrowienie, ale jednocześnie starała się przyjmować wolę Bożą. Jej ojciec Brian podkreśla, że głęboka wiara córki nie pojawiła się dopiero po diagnozie, lecz rozwijała się przez całe jej życie.

Nawet podczas choroby pomagała innym

Dziewięć miesięcy po diagnozie Maria udała się z rodzicami do Ugandy, gdzie uczniowie Pope John Paul II Academy modlili się o jej zdrowie. Jedna z dziewczynek, Patience, napisała do niej list z prośbą o modlitwę za brata cierpiącego na anemię sierpowatą.

Kiedy Maria otrzymała możliwość spełnienia życzenia dzięki organizacji Make-A-Wish, postanowiła wykorzystać ją do pomocy rodzinie Patience oraz szkole w Ugandzie. Nawet w obliczu własnej ciężkiej choroby troszczyła się o potrzeby innych.

Maria Middleton w Ugandzie

Maria Middleton w Ugandzie

Podczas pandemii COVID-19 przyjaciele organizowali internetowe modlitwy różańcowe w intencji jej uzdrowienia. W jednym ze spotkań na platformie Zoom uczestniczyło ponad 2000 osób. Zorganizowano również przejazd ponad 500 samochodów przed domem rodziny Middleton, aby okazać jej wsparcie.

Nie straciła nadziei do ostatnich chwil

W końcowym okresie choroby Maria stopniowo traciła możliwość chodzenia, poruszania rękami, słyszenia, przełykania i mówienia. Jej matka Susan podkreśla, że córka była świadoma pogarszającego się stanu zdrowia, ale mimo ogromnego cierpienia nie poddała się rozpaczy.

Maria Middleton zmarła 8 października 2020 roku, w wieku 18 lat. Od tego czasu jej rodzice otrzymują każdego tygodnia dziesiątki wiadomości od osób, które dzięki historii nastolatki powróciły do Kościoła, na nowo odkryły sakramenty lub pogłębiły swoją wiarę.

maria-middleton

Maria Middleton w czasie choroby

W 2025 roku wydawnictwo Ascension opublikowało książkę „Think Hope: Maria Middleton’s Life of Unyielding Trust in God”, przedstawiającą życie nastolatki i jej niezachwiane zaufanie do Boga.

Czy Maria Middleton zostanie ogłoszona świętą?

W czerwcu 2026 roku arcybiskup Nelson Pérez otrzymał petycję dotyczącą rozpoczęcia procesu kanonizacyjnego Marii Middleton. Dokument zapoczątkował wstępny etap konsultacji i rozeznawania w Kościele. Nie oznacza to jeszcze formalnego rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego.

Podczas rocznicowej Mszy świętej arcybiskup Pérez zaznaczył, że niezależnie od przyszłej decyzji Kościoła Maria już dziś inspiruje innych. Jej życie pokazuje młodym ludziom, że głęboka wiara, świętość i nadzieja są możliwe również we współczesnym świecie.

Rodzice Marii nadal dzielą się jej historią, przekonani, że przesłanie ich córki może pomóc kolejnym osobom odnaleźć sens cierpienia, siłę wiary i nadzieję nawet w najtrudniejszych chwilach.

 

Źródło: ewtnnews
Foto:  Susan Middleton, Think Hope Foundation
Czytaj dalej

Kościół

Msza Św. w intencji Ojczyzny i wszystkich, którzy walczyli o jej wolność i niepodległość. Kościół Św. Trójcy, 8 listopada. Fot. StelmachLens

Opublikowano

dnia

Autor:

Czytaj dalej

Popularne

Kalendarz

lipiec 2024
P W Ś C P S N
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Popularne w tym miesiącu