Połącz się z nami

News USA

“Oppenheimer” najlepszym filmem 96. ceremonii rozdania Oscarów

Opublikowano

dnia

W niedzielny wieczór “Oppenheimer” zdobył Oscara za najlepszy film. Godny uwagi był także zacięty wyścig o nagrodę dla najlepszej aktorki pomiędzy Lily Gladstone i Emmą Stone, który zakończył się zwycięstwem Stone, oraz występ Ryana Goslinga śpiewającego o Kenie.

10 marca galę rozdania Oscarów w Dolby Theatre w Los Angeles, po raz czwarty już poprowadził komik Jimmy Kimmel, który zadbał o to, aby większość filmowców walczących o Oscary dostała kilka dobrych przytyków.

“Oppenheimer”, film Christophera Nolana otrzymał aż 13 nominacji, a wróci do domu z siedmioma Oscarami, w tym za najlepszy film, reżyserię, montaż, zdjęcia, muzykę oryginalną, oraz najlepszego aktora.

“Poor Things” pokonał go w trzech prostych kategoriach: scenografia, kostiumy oraz charakteryzacja/fryzura. “Oppenheimer” stracił także nagrodę za najlepszy scenariusz adaptowany na rzecz scenariusza Corda Jeffersona dla “American Fiction”.

Tegoroczne rozdanie Oscarów trwało dłużej, niż większość widzów prawdopodobnie uważała za rozsądne, choć naznaczone było wystarczającą liczbą niespodzianek.

Da’Vine Joy Randolph rozpoczęła niedzielny wieczór zdobywając nagrodę dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w filmie “The Holdover”, która łącznie zdobyła pięć nagród.

Chociaż Hayao Miyazaki nie był obecny, aby odebrać nagrodę, “The Boy and the Heron” zgarnął do domu Oscara dla najlepszego filmu animowanego. Spośród pięciu nagród, jakie miała otrzymać „Anatomy of a Fall”, ostatecznie zgarnął jedną, za najlepszy scenariusz oryginalny.

John Cena zaskoczył widzów nagością, gdy ogłaszał zwycięstwo filmu “Poor Things” w kategorii najlepsze kostiumy.

Natomiast scenarzysta i reżyser „The Zone of Interest”, Jonathan Glazer, który zdobył nagrodę dla najlepszego filmu międzynarodowego wygłosił celne i mocne przemówienie na temat powiązania pomiędzy jego filmem a trwający konflikt w Gazie.

Ale być może bardziej prowokacyjne było przemówienie Corda Jeffersona. Odbierając nagrodę za scenariusz adaptowany dla “American Fiction”, Jefferson powiedział, że chociaż wiedział, że Hollywood ma niechęć do ryzyka, może istnieć inne wyjście. Zamiast kręcić film za 200 milionów dolarów, zasugerował, tworzenie 10 filmów za 20 milionów dolarów, albo nawet 50 filmów za 4 miliony dolarów.

Nawiązał tym samym do kwestii problemów w branży filmowej w związku z niedawnymi strajkami.

Ryan Gosling zaśpiewał na żywo piosenkę “I’m Just Ken”. Na scenie do odtwórcy roli Kena dołączyli koledzy z obsady, oraz gitarzysta Guns N’ Roses – Slash. Wykonanie nagrodzono owacjami na stojąco.

Utwór “I’m Just Ken” nominowany był do Oscara w kategorii najlepsza piosenka. Statuetki jednak nie zdobył. Ta powędrowała do Billie Eilish i Finneas O’Connella za “What Was I Made For”, również stanowiącego część soundtracku hitowej produkcji Grety Gerwig.

LISTA ZWYCIĘZCÓW:

  • Najlepszy film: „Oppenheimer”
  • Najlepszy reżyser / Najlepsza reżyserka: Christopher Nolan, „Oppenheimer”
  • Najlepszy scenariusz oryginalny: „Anatomy of a Fall” (Justine Triet i Arthur Harrari)
  • Najlepszy scenariusz adaptowany: „American Fiction” (Cord Jefferson)
  • Najlepszy aktor pierwszoplanowy: Cillian Murphy, „Oppenheimer”
  • Najlepsza aktorka pierwszoplanowa: Emma Stone, „Poor Things”
  • Najlepszy aktor drugoplanowy: Robert Downey Jr., „Oppenheimer”
  • Najlepsza aktorka drugoplanowa: Da’Vine Joy Randolph, „The Holdover”
  • Najlepszy film międzynarodowy: „The Zone of Interest” (Wielka Brytania)
  • Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny: „20 Days in Mariupol”
  • Najlepszy pełnometrażowy film animowany: “The Boy and the Heron”
  • Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny: „The Last Repair Shop”
  • Najlepszy krótkometrażowy film animowany: „War Is Over!”
  • Najlepszy krótkometrażowy film aktorski: “Zdumiewająca historia Henry’ego Sugara” Wesa Andersona
  • Najlepsze zdjęcia: „Oppenheimer” (Hoyte van Hoytema)
  • Najlepsza scenografia: „Poor Things”
  • Najlepszy montaż: „Oppenheimer” (Jennifer Lame)
  • Najlepsze efekty specjalne: „Godzilla Minus One”
  • Najlepsze kostiumy: „Poor Things” (Holly Waddington)
  • Najlepsza charakteryzacja: „Poor Things” (Nadia Stacey, Mark Coulier i Josh Weston)
  • Najlepsza muzyka: „Oppenheimer” (Ludwig Goransson)
  • Najlepsza piosenka: „What Was I Made For?” („Barbie”)
  • Najlepszy dźwięk: „The Zone of Interest”

 

Źródło: npr, the Verge
Foto: YouTube

News USA

Roboty humanoidalne podbiją amerykańskie fabryki? JPMorgan prognozuje gwałtowny wzrost produkcji

Opublikowano

dnia

Autor:

Agility-Robotics-Digit

Produkcja robotów humanoidalnych w Stanach Zjednoczonych może osiągnąć od 300 do 400 tysięcy sztuk rocznie do 2030 roku, a do 2035 roku wzrosnąć nawet do 1,5 miliona. Tak wynika z najnowszego raportu banku inwestycyjnego JPMorgan, który przewiduje szybki rozwój rynku robotów przypominających ludzi.

Brak pracowników przyspiesza rozwój robotyki

Według analityków JPMorgan głównymi czynnikami napędzającymi rozwój robotów humanoidalnych są niedobory siły roboczej, poprawiająca się opłacalność technologii oraz rosnące możliwości produkcyjne amerykańskich przedsiębiorstw.

Największe zainteresowanie nowymi rozwiązaniami obserwowane jest w przemyśle, logistyce i magazynowaniu. Firmy coraz częściej przechodzą od prezentowania prototypów do przygotowań do komercyjnego wykorzystania robotów na większą skalę.

Administracja Trumpa może wesprzeć krajową produkcję

Raport wskazuje również na możliwy wpływ polityki handlowej administracji Prezydenta Donalda Trumpa. Amerykańskie władze uznały importowane roboty i maszyny przemysłowe za potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.

Według JPMorgan taka ocena może doprowadzić do wprowadzenia ceł lub innych środków mających zachęcić przedsiębiorstwa do rozwijania produkcji robotów na terenie Stanów Zjednoczonych. Działania te mogłyby przyspieszyć inwestycje w krajowy przemysł robotyczny.

Technologiczne bariery wciąż hamują rozwój

Pomimo optymistycznych prognoz analitycy zwracają uwagę na istotne ograniczenia. Największe wyzwania dotyczą dostępności podzespołów, danych potrzebnych do szkolenia sztucznej inteligencji, mocy obliczeniowej oraz zdolności fabryk do masowej produkcji.

Szczególnie trudne pozostaje opracowanie zaawansowanych robotycznych dłoni, precyzyjnych mechanizmów ruchu oraz systemów sztucznej inteligencji odpowiadających za sterowanie robotami i podejmowanie decyzji.

JPMorgan zaznacza, że w najbliższych latach tempo rozwoju branży będzie zależało przede wszystkim od możliwości usunięcia tych barier technologicznych i produkcyjnych.

Optimus firmy Tesla

Tesla i inni producenci walczą o rynek

Wśród najważniejszych amerykańskich platform robotów humanoidalnych raport wymienia Optimus firmy Tesla, Digit firmy Agility Robotics, Atlas firmy Boston Dynamics, roboty Figure AI oraz Apollo firmy Apptronik.

Większość amerykańskich producentów, z wyjątkiem Tesli, planuje obecnie osiągnięcie rocznej produkcji na poziomie od 10 do 30 tysięcy robotów. Pokazuje to skalę wyzwań związanych z realizacją prognozowanego wzrostu całego sektora.

Boston Dynamics, Atlas

Atlas firmy Boston Dynamics

Zdaniem analityków JPMorgan najbliższa dekada może przynieść zasadniczą zmianę w sposobie wykorzystywania robotów humanoidalnych. Technologia, która dotychczas była kojarzona przede wszystkim z pokazami i eksperymentami, ma stopniowo stawać się elementem codziennej pracy w amerykańskich zakładach przemysłowych i centrach logistycznych.

 

Źródło: fox32
Foto: Tesla, Boston Dynamics, Agility Robotics
Czytaj dalej

NEWS Florida

Legendarny SS United States zatopiony u wybrzeży Florydy. Będzie największą sztuczną rafą na świecie

Opublikowano

dnia

Autor:

SSUnited_States

Legendarny amerykański transatlantyk SS United States, który przez dziesięciolecia pozostawał symbolem potęgi amerykańskiej żeglugi, został celowo zatopiony w Zatoce Meksykańskiej. Operację przeprowadzono w środę, 11 listopada, u wybrzeży Florydy. Historyczny statek ma stać się największą sztuczną rafą na świecie i nową atrakcją dla nurków.

Historyczny transatlantyk spoczął na dnie oceanu

SS United States, mierzący około 1000 stóp, został zatopiony około 20 mil morskich od wybrzeży Florydy, pomiędzy regionem Destin-Fort Walton Beach a Pensacolą. Kontrolowana operacja rozpoczęła się w środowe popołudnie i zakończyła wieczorem.

Zatopienie przeprowadzono bez użycia materiałów wybuchowych. Statek stopniowo zanurzał się w wodzie, aż ostatecznie osiadł na dnie Zatoki Meksykańskiej. Cała operacja trwała kilka godzin i była zwieńczeniem wielomiesięcznych przygotowań.

Wrak ma stać się największą sztuczną rafą na świecie, zapewniając schronienie licznym gatunkom organizmów morskich. Region Destin-Fort Walton Beach dysponuje już około 580 sztucznymi rafami, co stanowi największe skupisko takich konstrukcji w Stanach Zjednoczonych.

Statek, który ustanowił niepobity rekord

SS United States rozpoczął służbę w 1952 roku i niemal natychmiast zapisał się w historii żeglugi. Podczas swojego pierwszego rejsu ustanowił rekord prędkości przeprawy transatlantyckiej dla liniowców pasażerskich, który pozostaje niepobity do dziś.

Jednostka wyróżniała się nowatorską konstrukcją i rozwiązaniami technicznymi. Jej projekt był tak zaawansowany, że część szczegółów konstrukcyjnych objęto tajemnicą ze względu na zainteresowanie Pentagonu.

Przez blisko dwie dekady statek przewiózł tysiące pasażerów, wśród których znajdowali się amerykańscy prezydenci, członkowie rodzin królewskich, gwiazdy świata rozrywki oraz znane osobistości. Na jego pokładzie podróżował również legendarny dziennikarz CBS News Walter Cronkite.

Od luksusowego liniowca do wieloletniego postoju w Filadelfii

Wraz z rozwojem lotnictwa pasażerskiego znaczenie wielkich transatlantyków zaczęło maleć. SS United States zakończył regularną służbę w 1969 roku, a w 1996 roku trafił do Filadelfii, gdzie przez kolejne dziesięciolecia pozostawał zacumowany.

ss united states

Przez lata podejmowano próby zachowania historycznej jednostki. Ostatecznie w 2024 roku władze powiatu Okaloosa na Florydzie kupiły statek od organizacji SS United States Conservancy za około milion dolarów. Nowy właściciel postanowił przekształcić transatlantyk w sztuczną rafę, która nie tylko wzbogaci podwodny ekosystem Zatoki Meksykańskiej, ale również przyciągnie turystów zainteresowanych nurkowaniem.

Rok przygotowań i usuwanie niebezpiecznych materiałów

Przed zatopieniem SS United States został przetransportowany do Mobile w Alabamie, gdzie przez około rok przygotowywano go do nowej roli. Prace obejmowały usunięcie materiałów mogących stanowić zagrożenie dla środowiska morskiego.

Z wnętrza statku usunięto między innymi paliwo, przewody oraz elementy wykonane z materiałów niemetalowych. W kadłubie wykonano również strategicznie rozmieszczone otwory, które miały umożliwić kontrolowane zalewanie jednostki i zapewnić jej stabilne, pionowe ustawienie na dnie.

Przygotowania prowadzono we współpracy z federalną Agencją Ochrony Środowiska (EPA) oraz Departamentem Ochrony Środowiska Florydy. Celem było ograniczenie ryzyka zanieczyszczenia wód i stworzenie odpowiednich warunków dla rozwoju życia morskiego.

Inwestycja za 13 milionów dolarów ma przyciągnąć nurków

Całkowity koszt projektu przekształcenia SS United States w sztuczną rafę wyniósł około 13 milionów dolarów. Przedsięwzięcie sfinansowano z wpływów powiatowego podatku turystycznego. Władze powiatu Okaloosa liczą, że historyczny wrak stanie się całoroczną atrakcją turystyczną, przyciągając nurków z kraju i zagranicy.

Ma to przynieść dodatkowe dochody lokalnym firmom, hotelom, restauracjom i operatorom wypraw nurkowych.

SS_United_States

SS United States

Zatopienie SS United States zamyka jeden z najważniejszych rozdziałów amerykańskiej żeglugi pasażerskiej. Jednocześnie rozpoczyna nowy etap historii transatlantyku, który zamiast przewozić ludzi przez Atlantyk, będzie służył morskiemu ekosystemowi i kolejnym pokoleniom odkrywców podwodnego świata.

 

Źródło: cbs
Foto: YouTube, wikipedia, SS United States Conservancy
Czytaj dalej

News USA

Plastikowe żołnierzyki z prawdziwą historią. Amerykański przedsiębiorca upamiętnia weteranów wojennych

Opublikowano

dnia

Autor:

Popularne plastikowe żołnierzyki, którymi od pokoleń bawią się amerykańskie dzieci, zyskały zupełnie nowe znaczenie. Tyler Donovan, założyciel firmy Real Plastic Heroes, stworzył kolekcję figurek wzorowanych na prawdziwych weteranach amerykańskich sił zbrojnych. Zabawki produkowane są w całości w Stanach Zjednoczonych, a każda z nich opowiada historię człowieka, który służył swojemu krajowi.

Pomysł narodził się po wycofaniu wojsk z Afganistanu

Inspiracją dla Tylera Donovana były wydarzenia z 2021 roku, kiedy Stany Zjednoczone zakończyły swoją dwudziestoletnią obecność wojskową w Afganistanie. Przedsiębiorca obserwował wówczas, jak wycofanie amerykańskich sił wpłynęło na emerytowanego żołnierza piechoty morskiej, który wielokrotnie uczestniczył w misjach w tym kraju.

Donovan zrozumiał, że tradycyjne plastikowe figurki mogą stać się czymś więcej niż zabawkami. Postanowił wykorzystać je do uhonorowania weteranów oraz przybliżenia społeczeństwu doświadczeń ludzi, którzy przez dwie dekady uczestniczyli w wojnach i misjach zagranicznych.

Tak powstała firma Real Plastic Heroes, której produkty przedstawiają rzeczywistych amerykańskich żołnierzy. Każda figurka jest wzorowana na konkretnym weteranie i ma przypominać o jego służbie oraz poświęceniu.

Produkcja wyłącznie w Stanach Zjednoczonych

Jednym z najważniejszych założeń projektu było wytwarzanie zabawek w całości na terenie USA. Tyler Donovan uznał, że figurki upamiętniające amerykańskich żołnierzy powinny być produkowane w kraju, któremu służyli.

Realizacja tego pomysłu okazała się jednak trudna. Największym wyzwaniem było znalezienie producenta zdolnego do wykonania zarówno samych figurek, jak i specjalistycznych form oraz narzędzi potrzebnych do ich wytwarzania, bez korzystania z zagranicznych zakładów.

W przedsięwzięciu pomógł Dean Wegner, założyciel i dyrektor generalny firm Authentically American oraz AAW Solutions. Były żołnierz elitarnej jednostki Army Rangers i pilot śmigłowca podkreśla, że produkcja za granicą byłaby znacznie tańsza, jednak Donovan świadomie wybrał trudniejszą i bardziej kosztowną drogę.

Każda figurka przedstawia prawdziwego weterana

Wśród żołnierzy upamiętnionych przez Real Plastic Heroes znalazł się Eric Lionheart, były specjalista kontroli bojowej amerykańskich sił powietrznych. Weteran zaangażował się w projekt, ponieważ szczególnie ważne było dla niego zachowanie historii ludzi, którzy uczestniczyli w działaniach wojennych.

Założyciel Real Plastic Heroes, Tyler Donovan (w środku), pozuje z osobami zaangażowanymi w misję firmy

Założyciel Real Plastic Heroes, Tyler Donovan (w środku), pozuje z osobami zaangażowanymi w misję firmy

Lionheart uważa, że figurki wzorowane na prawdziwych żołnierzach mają znacznie większą wartość emocjonalną niż tradycyjne plastikowe zabawki. Dzieci mogą bowiem dowiedzieć się od rodziców, że postać, którą trzymają w dłoni, przedstawia rzeczywistego Amerykanina uczestniczącego w wojnie.

W ten sposób zwykła zabawa może stać się początkiem rozmowy o historii, patriotyzmie, służbie wojskowej i doświadczeniach weteranów.

Wspomnienia żołnierzy dostępne dzięki kodom QR

Projekt nie ogranicza się do produkcji figurek. Donovan postanowił również zachować osobiste wspomnienia weteranów, aby ich historie mogły poznawać kolejne pokolenia. Z każdym żołnierzem przeprowadzono szczegółowy wywiad trwający od dwóch do pięciu godzin. Nagrania obejmują wspomnienia ze służby wojskowej oraz osobiste doświadczenia związane z udziałem w konfliktach zbrojnych.

Do figurek dołączane są kody QR umożliwiające dostęp do historii przedstawionych weteranów. Dzięki temu dzieci i ich rodziny mogą poznać losy konkretnych żołnierzy, zamiast ograniczać się do anonimowych postaci w mundurach.

Część dochodów trafi bezpośrednio do weteranów

Real Plastic Heroes ma również cel finansowy. Zgodnie z założeniami firmy część przychodów ze sprzedaży każdego zestawu będzie stale przekazywana weteranom, których podobizny wykorzystano do stworzenia figurek.

Donovan podkreśla, że przedsięwzięcie pozwoliło jednocześnie przywrócić do Stanów Zjednoczonych produkcję rodzaju zabawek, które od dziesięcioleci nie były tam wytwarzane na większą skalę.

Z okazji obchodzonego 11 listopada Dnia Weteranów Dean Wegner wyraził nadzieję, że projekt zainspiruje młode pokolenie Amerykanów do zainteresowania się historią wojskowości, a być może także do podjęcia służby w siłach zbrojnych.

Twórcy Real Plastic Heroes chcą, aby niewielkie plastikowe figurki stały się trwałym symbolem pamięci o ludziach, których doświadczenia wojenne często pozostają nieznane szerszej publiczności. Dzięki połączeniu zabawy, edukacji i autentycznych świadectw historie amerykańskich weteranów mają szansę przetrwać przez kolejne pokolenia.

 

Źródło: foxbusiness
Foto: Real Plastic Heroes
Czytaj dalej

Popularne

Kalendarz

marzec 2024
P W Ś C P S N
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Popularne w tym miesiącu