News USA
“Nie zabijaj w naszym imieniu” mówią przeciwnicy kary śmierci w USA
W poniedziałkowy wieczór odbyła się dyskusja panelowa, w której uczestniczyły dwie osoby niesłusznie skazanych na karę śmierci oraz brat ofiary morderstwa. Jej gospodarzem była organizacja katolicka. Wszyscy uczestnicy wyrazili przekonanie, że amerykańska kara śmierci jest omylna, utrwala cykl przemocy w społeczeństwie i powinna zostać zakończona. O ważnej kwestii mówi Ojciec Paweł Kosiński SJ.
Catholic Mobilizing Network, narodowa grupa sprzeciwiająca się karze śmierci, była gospodarzem wydarzenia, które odbyło się 23 października w kaplicy Bellarmine na Uniwersytecie Xavier w Cincinnati we współpracy z kilkoma innymi organizacjami o podobnym poglądach.
Panelistami, którzy zostali zwolnieni z celi śmierci, byli Randal Padgett i Debra Milke, którzy z pasją opowiadali o tym, jak trudno było im cierpieć z powodu niesłusznych wyroków skazujących z rąk rządu i jak chcieliby, aby system wymiaru sprawiedliwości zmienił się i odszedł od kary śmierci.
Dyskusja toczyła się w kontekście rozważań prawodawców stanu Ohio nad dwoma ponadpartyjnymi ustawami mającymi na celu zniesienie kary śmierci: ustawą Izby Reprezentantów nr 259 i ustawą Senatu nr 101.
Konferencja Katolicka Ohio, która opowiada się za polityką katolickich biskupów Ohio, wezwała Katolików do poparcia ustaw, odnotowując nauczanie Kościoła na temat znaczenia „podtrzymywania przyrodzonej godności i świętości każdego życia ludzkiego od poczęcia aż do naturalnej śmierci”.
Randal Padgett, pochodzący z Alabamy, powiedział, że został „właściwie wychowany” i nigdy nie spodziewał się, że będzie miał konflikt z prawem. Jednak na początku lat 90-tych, kiedy miał 40 lat, jego żona została zamordowana i wykorzystana na tle seksualnym, gdy jego nie było w domu. Padgett natychmiast został uznany za podejrzanego i pomimo przemawiających na jego korzyść dowodów, w 1992 roku został uznany za winnego i skazany na śmierć.

Mężczyzna złożył apelację i wygrał swoją sprawę, gdy wyszło na jaw, że stan zataił dowody odciążające, ale pomimo wygranej w jego apelacji w pierwszym etapie, uwolnienie go nadal trwało prawie sześć lat. Padgett powiedział, że przypisuje swojej silnej wierze religijnej wsparcie w trudnych chwilach.
„Bóg mówi mi, że muszę przebaczyć, bo inaczej nie otrzymam przebaczenia” – powiedział podczas dyskusji panelowej.
Debra Milke, samotna matka z Arizony, została fałszywie oskarżona o morderstwo swojego 4-letniego syna. Jak twierdzi, została skazana za to przestępstwo po tym, jak detektyw sfabrykował zeznania. Została skazana na śmierć i spędziła 22 lata w celi śmierci. Zwolniono ją w 2013 r. a uniewinniono w 2015 r.
Milke powiedziała, że jej ojciec pracował dla stanowego systemu więziennictwa i że bardziej wierzył słowu policji niż jej słowu, wstrzymując się od jakiegokolwiek wsparcia córki podczas jej ciężkich przeżyć. Gdy jej ojciec leżał na łożu śmierci, kobieta napisała do niego list, w którym wyjaśniła, że wybaczyła mu to, że zostawił ją na pastwę losu.

W panelu uczestniczyli także Jack Sullivan Jr., protestancki pastor Kościoła chrześcijańskiego, którego siostra Jennifer, zginęła w latach 90-tych XX w. w strzelaninie, która do dziś pozostaje nierozwiązana.
Sullivan, który zasiada także w radzie doradczej Catholic Mobilizing Network, protestuje przeciwko karze śmierci, organizując pokojowe czuwania modlitewne w noc egzekucji i przekazując przesłanie: „Nie zabijaj w naszym imieniu”.
Pastor powiedział, że przeżycie śmierci siostry pomogło mu zrozumieć, że on i jego rodzina nie chcą narażać innej rodziny na cierpienie, którego oni doświadczyli – pochowanie członka rodziny, nawet jeśli ta osoba jest mordercą.
„Nie wierzymy, że zabijanie w celu pokazania, że zabijanie jest złe, jest moralnie słuszne” – wyjaśnił.
„Wierzymy także w potencjał ludzkiej transformacji prowadzonej przez Boga w życiu ludzi. Egzekucje w rzeczywistości bardziej przypominają zemstę niż sprawiedliwość. Nie dają żadnego poczucia uzdrowienia ani jedności rodzinom ofiar” – stwierdził Sullivan.
Pastor Sullivan przestudiował także argumenty mówiące, że kara śmierci jest stosowana w USA nierówno, a jej skutki najbardziej dotykają przedstawicieli mniejszości rasowych i biednych.
Współpracuje z wieloma świeckimi katolikami, księżmi, siostrami zakonnymi i innymi osobami, które działają na rzecz zniesienia kary śmierci.
Źródło: cna
Foto: Catholic Mobilizing Network, YouTube, istock/SkywardKick/
Kościół
Katolicka organizacja nagrodzona za służbę osobom z niepełnosprawnościami
Katolicka organizacja non profit, od lat wspierająca parafie i szkoły w tworzeniu dostępnej i otwartej formacji religijnej dla osób z niepełnosprawnościami, została wyróżniona prestiżową nagrodą naukową. National Catholic Partnership on Disability otrzymała nagrodę American Catholic Historical Association za zasługi dla studiów nad katolicyzmem w 2026 roku. O wyróżnieniu mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński SJ.
Nagroda przyznana w Chicago
Uhonorowanie National Catholic Partnership on Disability NCPD miało miejsce 8 stycznia podczas dorocznego zjazdu American Catholic Historical Association w Chicago. Nagroda została wręczona w trakcie spotkania poświęconego historycznym i współczesnym relacjom Kościoła katolickiego z wiernymi żyjącymi z niepełnosprawnościami.
Uczestnicy dyskusji podkreślali, że choć w ostatnich latach w wielu parafiach i szkołach katolickich dokonano istotnych postępów w zakresie integracji, to wciąż istnieją poważne wyzwania związane z pełną dostępnością życia sakramentalnego i edukacji religijnej.
Uznanie, które dodaje energii
Dyrektor wykonawcza NCPD, Charleen Katra, nie kryła wzruszenia. Jak przyznała, nagroda była dla organizacji niespodziewana, ale jednocześnie niezwykle umacniająca.
W swoim komentarzu podkreśliła, że wyróżnienie pomaga zwrócić uwagę na misję NCPD, której celem jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami pełnego dostępu do praw wynikających z chrztu – edukacji religijnej, życia sakramentalnego oraz możliwości odpowiedzi na osobiste powołanie.
„Osoby z niepełnosprawnościami wnoszą do Kościoła wyjątkowe dary” – zaznaczyła Katra, dziękując za nagrodę w imieniu wiernych i ich rodzin, którzy pragną realnego uczestnictwa w życiu wspólnoty.
Między historią a codzienną praktyką
Ustępująca prezes ACHA, Mary Dunn, wyjaśniła, że wybór organizacji NCPD nie był przypadkowy. Została ona doceniona za konsekwentne działania na rzecz „prawdziwego poczucia przynależności” w Kościele.

Charleen Katra
Początek osobistej drogi
Podczas dyskusji Charleen Katra wróciła do początków swojego zaangażowania.
W tamtym czasie parafia nie oferowała takiej formy katechezy. Dziś Katra i kierowana przez nią organizacja pomagają parafiom tworzyć programy dopasowane do realnych potrzeb wiernych.
Gdy Kościół nie odpowiada na potrzeby
Choć wiele wspólnot wprowadziło już rozwiązania sprzyjające integracji, Charleen Katra przyznała, że wciąż otrzymuje sygnały od rodzin, których potrzeby pozostają niezauważone. W takich przypadkach – ostrzegła – zdarza się, że rodziny odchodzą z Kościoła.

„Kościół nie może odwracać od tego wzroku” – podkreśliła. Jej zdaniem brak odpowiedzi na potrzeby osób z niepełnosprawnościami prowadzi do sytuacji, w której szukają one wspólnoty gdzie indziej. „Nikt nie powinien czuć się obcy w domu Pana” – dodała.
Wspólnota nie jest pełna bez wszystkich
Do dyskusji włączyła się również profesor Leah Parker z University of Southern Mississippi, specjalistka w zakresie studiów nad niepełnosprawnością. Zwróciła uwagę, że aż 15 procent dzieci w amerykańskich szkołach publicznych korzysta z edukacji specjalnej, co jasno pokazuje skalę wyzwania także dla Kościoła.
„Wszyscy jesteśmy stworzeni na obraz Boga” – mówiła. „Potrzebujemy siebie nawzajem. Bez osób z niepełnosprawnościami nasza wspólnota jest niepełna”.

Inne wyróżnienia ACHA
Podczas dorocznego spotkania ACHA wręczono także inne prestiżowe nagrody. Wyróżnienie za doskonałość w nauczaniu trafiło do profesora historii Kościoła z Harvardu, Kevina Madigana. Nagrodę za całokształt dorobku naukowego otrzymał profesor Carlos Eire z Uniwersytetu Yale.
Źródło: cna
Foto: NCPD
Kościół
W Chicago debatowano o wpływie pierwszego amerykańskiego papieża
Ocena roli i wpływu pierwszego w historii Kościoła katolickiego papieża pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych była głównym tematem 106. dorocznego spotkania American Catholic Historical Association (ACHA), które odbyło się w dniach 8–11 stycznia w Chicago — rodzinnym mieście papieża Leona XIV. O konferencji mówi Ojciec Paweł Kosiński SJ.
Grono badaczy i teologów analizowało osiem pierwszych miesięcy pontyfikatu papieża, porównując realia jego posługi z wcześniejszymi obawami, stereotypami i nadziejami związanymi z wyborem Amerykanina na Tron Piotrowy.
Od XIX-wiecznych obaw do pewności siebie amerykańskiego katolicyzmu
Prof. Kathleen Sprows Cummings z University of Notre Dame przypomniała, że lęki związane z „amerykańskim papieżem” mają długą historię. Na wstępie omówiła satyryczny rysunek z magazynu Puck z 1894 roku przedstawiający „Amerykańską Kwaterę Papieską”, symbolizujący lęk przed ingerencją Watykanu w sprawy USA w epoce masowej imigracji katolików.
Prof. Cummings zauważyła, że z czasem te obawy słabły wraz z umacnianiem się pozycji katolików i ich integracją ze społeczeństwem — czego przykładem była już w 1918 roku demokratyczna nominacja Ala Smitha na gubernatora Nowego Jorku.
Później, wraz ze wzrostem pozycji Stanów Zjednoczonych na arenie światowej na początku XX wieku pojawiła się jednak nowa obawa — że to Kościół powszechny zacznie doświadczać „amerykanizacji”.
Kardynał Robert Prevost przełamuje stereotypy
Wybór kardynała Roberta Prevosta, obecnego papieża Leona XIV, przełamał część światowych obaw.
Według prof. Kathleen Cummings kardynałowie dostrzegli w Prevoście „pasterza z wizją globalną”, a jego wybór nie był „pokazem siły Stanów Zjednoczonych”.

Od „America First” do „America cares”?
Prof. Miguel Diaz z Loyola University Chicago podkreślił, że pierwsze działania papieża wyraźnie kontrastują z polityką wewnętrzną USA. Zwrócił uwagę na nacisk na godność migrantów i pomoc ludziom w potrzebie, co określił jako przesunięcie symboliczne: „Od America First do America cares.”
Zauważył także, że amerykański papież ma wyjątkową możliwość wpływania na krajową debatę: „Może mówić i zostanie wysłuchany”.
Kontynuacja ducha Franciszka, ale w nowym stylu
Watykańska korespondentka Colleen Dulle z America Magazine wskazała, że w pierwszych miesiącach Leon XIV kontynuował inicjatywy rozpoczęte przez papieża Franciszka. Rok 2025, Rok Jubileuszowy, był w dużej mierze zaplanowany jeszcze za poprzedniego pontyfikatu.

Dopiero teraz pojawiają się sygnały wyraźniejszego autorskiego kierunku, min.: zwiększona rola konsystorzy, nacisk na synodalność i ewangelizację, budowanie zgody wśród kardynałów.
Styl rządzenia: nie z góry piramidy, lecz w centrum rozmowy
Dr Brian Flanagan z Loyola University Chicago podsumował, że Leon XIV rządzi, wykorzystując styl formowany przez lata prowadzenia zakonu augustianów — wspólnoty globalnej, różnorodnej i wymagającej współpracy.
Według niego papież postrzega swoją rolę nie jako stojącego na szczycie systemu, ale „w centrum rozmowy”, zapraszając biskupów i kardynałów do wspólnego rozeznania kierunku Kościoła.
Źródło: cna
Foto: Vatican Media
Polonia Amerykańska
Obchody 100-lecia Placówki nr 90 Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej. Msza św. Trójcowo, 11 stycznia. Fot. Wojciech Adamski
-
Polonia Amerykańska3 tygodnie temuCoraz więcej Polaków opuszcza USA na skutek zaostrzonej polityki imigracyjnej
-
News USA2 tygodnie temuUSA uderzają w Wenezuelę. Dyktator Maduro i jego żona pojmani
-
News USA2 dni temuPełnotłuste mleko wraca do szkolnych stołówek po podpisie Prezydenta Trumpa
-
News USA1 tydzień temuProtest przeciwko ICE w Minneapolis zakończył się zastrzeleniem kobiety przez agenta
-
News Chicago3 tygodnie temuKevin Niemiec wśród absolwentów St. Viator High School oskarżonych o gwałt na koleżance z klasy
-
News USA3 tygodnie temuAmFest 2025: JD Vance przedstawia wizję „chrześcijańskiej polityki” w USA
-
News Chicago2 tygodnie temuMieszkańcy Chicago zorganizowali protest po zatrzymaniu prezydenta Wenezueli
-
News USA3 tygodnie temuKolejna partia akt Epsteina zawiera 30 tys. stron i fałszywe oskarżenia wobec Trumpa










