Kościół
Druga Niedziela Wielkiego Postu: Kto przemienił się na Górze Tabor – uczniowie czy Jezus?
Piotr z uczniami na górze widział Jezusa, Mojżesza i Eliasza i myślał, że już wszystko rozumie. Po chwili jednak usłyszeli głos Boga, że Jezus jest Kimś wyjątkowym, Kimś „jakościowo odmiennym” od Mojżesza i Eliasza. Dopiero wtedy „podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa” – o nieprzypadkowym użyciu biblijnego zwrotu „podnieść oczy i zobaczyć” oraz o jego znaczeniu pisze w komentarzu dla Centrum Heschela KUL dr Faydra Shapiro, dyrektor Izraelskiego Centrum Relacji Żydowsko-Chrześcijańskich.
To wyrażenie, które wielokrotnie pojawia się w Biblii hebrajskiej jest wskazówką do głębszego zrozumienia fragmentu Ewangelii św. Mateusza (Mt 17,1-9) czytanego w II niedzielę Wielkiego Postu. Nie wystarczy mieć oczy, żeby widzieć we właściwy sposób.
Publikujemy tekst komentarza żydowskiego do Ewangelii drugiej niedzieli Wielkiego Postu.
Jest wiele rzeczy, które można powiedzieć w oparciu o Tanach (Biblię hebrajską) o Ewangelii z tego tygodnia – można rzec, że jest tam przytłaczający ogrom bogactwa. Chciałabym się skupić na małym fragmencie tekstu, który moim zdaniem łatwo przeoczyć. Określenie „przeoczyć” jest tu bardzo poręczne, ponieważ chcę zwrócić uwagę na czynności patrzenia i widzenia.
Wszyscy znamy historię Przemienienia Jezusa w obecności Piotra, Jakuba i Jana oraz wiemy o nagłym pojawieniu się Mojżesza i Eliasza. Oczywiście jest wiele pytań, które moglibyśmy zadać w związku z obecnością Mojżesza i Eliasza. Dlaczego oni? Czy naprawdę tam byli? A jeśli tak, to jak mogło to być możliwe, gdyż według Księgi Powtórzonego Prawa Mojżesz umarł ponad tysiąc lat wcześniej. Wydaje się też, że Eliasz wcale nie umarł, ale został wzięty do nieba w ognistym rydwanie.
Piotr „widzi” – lub wydaje mu się, że widzi – tych trzech: Jezusa, Mojżesza i Eliasza i myśli, że rozumie! Postawi namioty dla nich trzech. Ale najwyraźniej jest to zła odpowiedź, ponieważ Bóg ogłasza, że Jezus jest kimś wyjątkowym, kimś jakościowo odmiennym od Mojżesza i Eliasza: „To jest mój Syn, w którym mam upodobanie”.
„Gdy uczniowie podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa” (Mt 17,8).
Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że na „pstryk” doszło do zniknięcia Mojżesza i Eliasza. Być może rzeczywiście tak się stało. Ale odczytując to wydarzenie na tle Biblii hebrajskiej, jest niezwykle jasne, że przesłanie tutaj jest czymś innym niż stwierdzeniem „byli tu, a teraz ich nie ma”.

Wskazówką są słowa „podnieśli oczy i zobaczyli” – jest to wyrażenie, które ma bogate konotacje w Biblii hebrajskiej.
W Księdze Rodzaju Abraham podniósł oczy i ujrzał barana złapanego za rogi. Wcześniej Bóg powiedział Abrahamowi, aby podniósł oczy i ujrzał ziemię, którą da jego potomkom. Prorok Izajasz wzywa nas – „podnieście oczy ku niebu i zobaczcie, kto je stworzył” i „podnieśmy nasze oczy, aby zobaczyć”, że dzieci, które uważaliśmy za stracone, powróciły.
Jak wiemy – z Księgi Powtórzonego Prawa i Jeremiasza, Psalmów i Ezechiela – posiadanie oczu nie jest wystarczające. Zwroty mówiące o posiadaniu oczu, ale tak naprawdę nie widzeniu, pojawiają się również w kilku miejscach w Nowym Testamencie. Istotnie, kilka rozdziałów przed Przemienieniem Mateusz wkłada w usta Jezusa cytat z Izajasza o ludziach, którzy mają oczy, ale nie widzą, kiedy Jezus tłumaczy, dlaczego musi używać przypowieści! Jednocześnie Jezus mówi: „Szczęśliwe oczy wasze, że widzą” (Mt 13,16).

„Podnieś oczy i zobacz” to język widzenia wykraczający poza to, co po prostu jawi się naszemu wzrokowi, poza dane przetwarzane dla naszych mózgów przez nerw wzrokowy. Podniesienie oczu jest odniesieniem do wizji, wezwaniem by zobaczyć coś we właściwy sposób i poznać to głębszym zrozumieniem.
Kiedy więc uczniowie podnoszą oczy i widzą samego Jezusa po Przemienieniu, nie jest to stwierdzenie o zniknięciu Mojżesza i Eliasza ze sceny. Jest to raczej nauczanie o widzeniu we właściwy sposób – w sposób, który Piotr nie był w stanie uczynić od razu. Gdy podnieśli oczy, zobaczyli tylko samego Jezusa. Nie stwierdzenie: „Jezus bez żadnych proroków stojących obok”, ale „widzenie jednego i jedynego Jezusa i nikogo innego”.

O Autorce:
Dr Faydra Shapiro jest specjalistką od współczesnych relacji żydowsko-chrześcijańskich i dyrektorem Israel Center for Jewish-Christian Relations. Za swoją pierwszą publikację (2006) otrzymała National Jewish Book Award. Jej najnowsza książka, wspólnie z Gavinem d’Costą, to „Contemporary Catholic Approaches to the People, Land and State of Israel”. Dr Shapiro jest również wykładowcą w Philos Project i pracownikiem naukowym w Centrum Studiów nad Religiami w Tel Hai College w Izraelu.
Centrum Heschela KUL
Foto: wikipedia, istock/Marinela Malcheva/ sanse293/ FREDERICA ABAN
Kościół
Kościół katolicki zachęca młodych do odkrywania powołania. Tydzień modlitwy i świadectw
Kościół katolicki w Stanach Zjednoczonych obchodził w dniach 1–7 listopada Krajowy Tydzień Świadomości Powołań. Inicjatywa, o której mówi Ojciec Paweł Kosiński SJ, ma zachęcać wiernych do modlitwy za osoby rozważające kapłaństwo, diakonat i życie konsekrowane, a także wspierać młodych ludzi w rozeznawaniu ich życiowej drogi. Amerykańscy biskupi podkreślają, że świadectwo radości płynącej z powołania może inspirować kolejne pokolenia.
Modlitwa i wsparcie dla osób rozeznających powołanie
Krajowy Tydzień Świadomości Powołań, znany jako National Vocation Awareness Week, był obchodzony w amerykańskich diecezjach, parafiach, szkołach katolickich i wspólnotach zakonnych. Wydarzenia organizowane w całym kraju obejmowały spotkania, modlitwy oraz inicjatywy edukacyjne przybliżające życie kapłanów, diakonów i osób konsekrowanych.
Arcybiskup Nowego Jorku Ronald Hicks, przewodniczący Komisji ds. Duchowieństwa, Życia Konsekrowanego i Powołań USCCB, zachęcił wiernych do szczególnej modlitwy za powołania i wspierania osób, które zastanawiają się nad podjęciem służby w Kościele. Zwrócił też uwagę, że zbliżający się okres Święta Dziękczynienia i radosnego oczekiwania na Boże Narodzenie jest okazją do wdzięczności za tych, którzy odpowiedzieli na Boże wezwanie.
Siostra Ruby Sampang: powołanie przyniosło jej radość i wolność
Jednym ze świadectw przedstawianych podczas tegorocznych obchodów jest historia siostry Ruby Sampang, pochodzącej z Filipin członkini zgromadzenia Religiosas de María Inmaculada, czyli Sióstr Maryi Niepokalanej.
Zakonnica pełni obecnie funkcję dyrektorki ośrodka mieszkalnego Centro Maria Catholic Housing w Waszyngtonie, który zapewnia bezpieczne zakwaterowanie i wsparcie młodym kobietom. Przez dziesięciolecia pracowała z kobietami w różnych częściach świata, pomagając im rozwijać się i odkrywać własną drogę życiową.
Siostra Ruby przyznała, że początkowo nie chciała zostać zakonnicą, ponieważ miała inne plany na przyszłość. Z czasem jednak coraz silniej odczuwała wewnętrzne wezwanie do życia konsekrowanego. Ostatecznie zrozumiała, że odpowiedź na nie może przynieść jej prawdziwe szczęście.
Po latach posługi podkreśla, że decyzja o wstąpieniu do zgromadzenia stała się źródłem głębokiej radości i poczucia wolności. Szczególne znaczenie ma dla niej możliwość towarzyszenia młodym kobietom w ich rozwoju oraz pomagania im w rozeznawaniu własnego powołania. Zakonnica zachęca do cierpliwości i zaufania Bogu, przypominając, że odkrywanie powołania nie zawsze przebiega zgodnie z osobistymi planami i oczekiwaniami.

Centro Maria Catholic Housing
Tradycja sięgająca 1976 roku
Krajowy Tydzień Świadomości Powołań został ustanowiony przez Konferencję Biskupów Katolickich Stanów Zjednoczonych w 1976 roku. Początkowo obchodzono go w 28. niedzielę roku liturgicznego. W kolejnych latach termin obchodów ulegał zmianom i niekiedy zbiegał się ze świętem Chrztu Pańskiego. W 2014 roku amerykańscy biskupi zdecydowali o przeniesieniu wydarzenia na pierwszy pełny tydzień listopada.
Od tego czasu inicjatywa pozostaje ważnym elementem duszpasterstwa powołaniowego w Stanach Zjednoczonych. Jej celem jest nie tylko zachęcanie młodych ludzi do rozważenia kapłaństwa czy życia zakonnego, ale również budowanie w parafiach i rodzinach atmosfery sprzyjającej odkrywaniu Bożego wezwania.
Papież zwrócił w ten sposób uwagę na osobisty i wspólnotowy wymiar odpowiedzi na Boże wezwanie. Powołanie nie ogranicza się bowiem do indywidualnej decyzji, lecz wiąże się także ze służbą innym i budowaniem wspólnoty wierzących.
Arcybiskup Ronald Hicks podkreślił, że modlitwa, wdzięczność i radosne świadectwo osób realizujących swoje powołanie są szczególnie potrzebne w świecie, w którym młodzi ludzie stają przed wieloma trudnymi wyborami dotyczącymi swojej przyszłości.
Źródło: ewtnnews
Foto: YouTube, Centro Maria Catholic Housing, istock/Thales Antonio/
Kościół
Uroczystość Wszystkich Świętych w Kościele Świętej Trójcy w Chicago. Fot. Wojciech Adamski
Kościół
18-letnia Maria Middleton może zostać świętą. Nastolatka żyła wiarą i nadzieją
Maria Middleton z Pensylwanii zmarła w wieku zaledwie 18 lat po walce z nieoperacyjnym guzem mózgu. Sześć lat po jej śmierci Kościół katolicki rozpoczął wstępne działania związane z możliwością wszczęcia procesu beatyfikacyjnego. Historię nastolatki, która mimo cierpienia nie straciła wiary i nadziei, przedstawia Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.
Setki wiernych w Amerykańskiej Częstochowie
5 października setki osób zgromadziło się w Narodowym Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown w Pensylwanii, aby uczcić szóstą rocznicę śmierci Marii Middleton. Uroczystej Mszy świętej przewodniczył arcybiskup Filadelfii Nelson Pérez.
Sanktuarium było miejscem szczególnie ważnym dla Marii i jej rodziny. Matka dziewczynki, Susan Middleton, przyprowadzała ją tam co tydzień na adorację Najświętszego Sakramentu, odkąd córka ukończyła trzy lata. To właśnie tam Maria nauczyła się odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego i różaniec oraz pogłębiała nabożeństwo do Matki Bożej, której została poświęcona podczas chrztu.
Arcybiskup Pérez wspominał, że poznał historię Marii podczas pandemii COVID-19. Nastolatka napisała do niego po zawieszeniu publicznych Mszy świętych, prosząc o możliwość przyjęcia Eucharystii, która była dla niej źródłem siły w chorobie. Hierarcha odpowiedział tego samego dnia, proponując, że osobiście przyniesie jej Komunię świętą.
Od dzieciństwa uczyła się miłości do Boga
Maria urodziła się 10 września 2002 roku. Jej rodzice, Brian i Susan Middleton, pobrali się po uzyskaniu stwierdzenia nieważności wcześniejszych małżeństw i stworzyli rodzinę patchworkową. Susan miała wówczas 44 lata, dlatego narodziny córki oboje traktowali jako niespodziewany dar od Boga.
Matka wspomina, że już jako mała dziewczynka Maria wykazywała niezwykłą dojrzałość. Kiedy miała pięć lat, przygotowała na Dzień Matki kartkę, w której nazwała Susan drugą najlepszą mamą na świecie. Było to nawiązanie do przekonania przekazywanego jej od dzieciństwa, że oprócz ziemskiej matki ma również doskonałą Matkę w niebie.
Wzorowa uczennica i zaangażowana wolontariuszka
Maria osiągała bardzo dobre wyniki w nauce, została wybrana przewodniczącą swojej klasy i należała do National Honor Society, organizacji wyróżniającej uczniów za osiągnięcia akademickie i działalność społeczną. Angażowała się również w życie parafii oraz liczne inicjatywy charytatywne.

Maria Middleton
Jako uczennica pierwszej klasy Villa Joseph Marie High School zorganizowała zbiórkę płaszczy dla potrzebujących, wspierającą Mother of Mercy House w filadelfijskiej dzielnicy Kensington. Współorganizowała także szkolny maraton taneczny zbierający fundusze dla dzieci walczących z nowotworami. Wydarzenie nosi obecnie nazwę Hope-A-Thon, upamiętniając Marię.
Jej nauczycielka katolickiej nauki społecznej i teologii moralnej Stephanie Weaver podkreśla, że dziewczynka nie ograniczała się do mówienia o wierze, lecz konsekwentnie przekładała ją na konkretne działania.
Diagnoza, która zmieniła wszystko
W styczniu 2019 roku, kiedy Maria miała 16 lat, lekarze zdiagnozowali u niej nieoperacyjny guz pnia mózgu. Rodzina usłyszała, że zostało jej od dziewięciu do dwunastu miesięcy życia.

Maria Middleton w Ugandzie
Pomimo postępującego nowotworu i coraz większego cierpienia Maria nie utraciła wewnętrznego pokoju. Modliła się o cudowne uzdrowienie, ale jednocześnie starała się przyjmować wolę Bożą. Jej ojciec Brian podkreśla, że głęboka wiara córki nie pojawiła się dopiero po diagnozie, lecz rozwijała się przez całe jej życie.
Nawet podczas choroby pomagała innym
Dziewięć miesięcy po diagnozie Maria udała się z rodzicami do Ugandy, gdzie uczniowie Pope John Paul II Academy modlili się o jej zdrowie. Jedna z dziewczynek, Patience, napisała do niej list z prośbą o modlitwę za brata cierpiącego na anemię sierpowatą.
Kiedy Maria otrzymała możliwość spełnienia życzenia dzięki organizacji Make-A-Wish, postanowiła wykorzystać ją do pomocy rodzinie Patience oraz szkole w Ugandzie. Nawet w obliczu własnej ciężkiej choroby troszczyła się o potrzeby innych.

Maria Middleton w Ugandzie
Podczas pandemii COVID-19 przyjaciele organizowali internetowe modlitwy różańcowe w intencji jej uzdrowienia. W jednym ze spotkań na platformie Zoom uczestniczyło ponad 2000 osób. Zorganizowano również przejazd ponad 500 samochodów przed domem rodziny Middleton, aby okazać jej wsparcie.
Nie straciła nadziei do ostatnich chwil
W końcowym okresie choroby Maria stopniowo traciła możliwość chodzenia, poruszania rękami, słyszenia, przełykania i mówienia. Jej matka Susan podkreśla, że córka była świadoma pogarszającego się stanu zdrowia, ale mimo ogromnego cierpienia nie poddała się rozpaczy.
Maria Middleton zmarła 8 października 2020 roku, w wieku 18 lat. Od tego czasu jej rodzice otrzymują każdego tygodnia dziesiątki wiadomości od osób, które dzięki historii nastolatki powróciły do Kościoła, na nowo odkryły sakramenty lub pogłębiły swoją wiarę.

Maria Middleton w czasie choroby
W 2025 roku wydawnictwo Ascension opublikowało książkę „Think Hope: Maria Middleton’s Life of Unyielding Trust in God”, przedstawiającą życie nastolatki i jej niezachwiane zaufanie do Boga.
Czy Maria Middleton zostanie ogłoszona świętą?
W czerwcu 2026 roku arcybiskup Nelson Pérez otrzymał petycję dotyczącą rozpoczęcia procesu kanonizacyjnego Marii Middleton. Dokument zapoczątkował wstępny etap konsultacji i rozeznawania w Kościele. Nie oznacza to jeszcze formalnego rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego.
Podczas rocznicowej Mszy świętej arcybiskup Pérez zaznaczył, że niezależnie od przyszłej decyzji Kościoła Maria już dziś inspiruje innych. Jej życie pokazuje młodym ludziom, że głęboka wiara, świętość i nadzieja są możliwe również we współczesnym świecie.
Rodzice Marii nadal dzielą się jej historią, przekonani, że przesłanie ich córki może pomóc kolejnym osobom odnaleźć sens cierpienia, siłę wiary i nadzieję nawet w najtrudniejszych chwilach.
Źródło: ewtnnews
Foto: Susan Middleton, Think Hope Foundation
-
News USA4 tygodnie temuOsiem stanów pozywa OpenAI. Zarzuty dotyczą bezpieczeństwa dzieci korzystających z ChatGPT
-
News USA4 tygodnie temuDepartament Sprawiedliwości grozi Kalifornii pozwem o głosowanie osób bez obywatelstwa USA
-
News Chicago3 tygodnie temuPolski neurochirurg dr Maciej Leśniak przyjęty do prestiżowej National Academy of Medicine
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW2 tygodnie temuŚmierć to nie koniec. O. Jarosław Mikuczewski o nadziei i sztuce dobrego umierania
-
Polonia Amerykańska4 tygodnie temuDzień Góralski w Muzeum Polskim w Ameryce. Poznaj podhalańskie tradycje weselne
-
News Chicago4 tygodnie temuRekordową kwotę ponad 260 mln USD dostaną osoby poszkodowane przez byłego policjanta
-
News USA1 tydzień temuDemokraci faworytami wyborów do Kongresu USA. Czy sondaże znów się mylą?
-
Polonia Amerykańska3 dni temuBeata Siemionkowicz z Round Lake IL odzyska wolność po ponad roku w areszcie ICE. Może być jednak deportowana











