Ciekawostki
Mistrzyni Polski w wyciskaniu sztangi leżąc: Życie z niepełnosprawnością nie wyklucza mnie z bycia szczęśliwą
Aleksandra Zielińska, wielokrotna mistrzyni Polski w wyciskaniu sztangi w leżeniu, urodziła się z rozszczepem kręgosłupa. Porusza się za pomocą kul lub wózka inwalidzkiego. Choroba nie przeszkadza jej w spełnianiu marzeń i osiąganiu kolejnych sukcesów.
W rozmowie z Family News Service Aleksandra Zielińska opowiada m.in. o sportowych sukcesach, o tym, dlaczego niepełnosprawności nie postrzega jako problemu oraz planach na przyszłość.
Jest pani wielokrotną mistrzynią Polski w podnoszeniu ciężarów leżąc. Czuje się pani szczęśliwą i spełnioną kobietą?
Aleksandra Zielińska: Tak, bo robię to, co lubię. Niepełnosprawność nie przeszkadza w tym, aby moje życie było pełne i bogate.
Mówi pani, że dzięki determinacji rodziców nie postrzega pani niepełnosprawności jako problemu.
Kiedy się urodziłam moi rodzice byli w szoku. Lekarz z jakiejś przyczyny nie zauważył tej przepukliny, która była dość duża. Miałam także problemy z biodrami.
W szpitalu zdecydowano, abym przyszła na świat poprzez cesarskie cięcie, bo porodu naturalnego w ogóle mogłabym nie przeżyć. Moi rodzice mają jednak naturę zadaniowców i wiedzieli, że w takich sytuacjach należy natychmiast rozpocząć rehabilitację.
Rehabilitacja rozpoczęła się w drugim tygodniu życia.
Tak. Na początku sześć razy dziennie, co dwie godziny. Zakładano, że będę musiała być rehabilitowana do 18. roku życia, ale ten czas znacznie się skrócił.

A jak jest teraz?
Mam przepuklinę oponowo-rdzeniową. Nerwy rdzeniowe są uszkodzone na odcinku lędźwiowym. Od tego miejsca nie mam czucia. Nie wszystkie stawy i mięśnie dobrze funkcjonują.
Przez nieruchome stopy mam problemy z zachowaniem równowagi. Przy przepuklinie oponowo-rdzeniowej częstą przypadłością jest też zwichnięcie stawów biodrowych. Powoduje to trudności w dłuższym chodzeniu oraz staniu.
Wiara pomaga mi w życiu
Bała się pani, że przez chorobę nie będzie mogła w pełni realizować swoich marzeń?
Nie byłam wychowywana w lęku. Rodzice nie mówili mi, że czegoś nie będę mogła robić i że coś jest poza moim zasięgiem.
Owszem, kiedy opowiadałam im, że kiedyś zostanę chirurgiem i będę stała przy stole operacyjnym, to oni tłumaczyli mi, że niekoniecznie jest to praca dla mnie. Nie dlatego, że się do niej nie nadaję, ale że fizycznie nie będę w stanie pewnych czynności wykonać.
Zawsze mi powtarzali, że jak będę miała pracę, jak będę miała męża to wtedy na pewne rzeczy spojrzę z innej perspektywy. Ograniczenia pojawiały się ze strony innych ludzi. Odnosili się do mnie różnie. Nie zawsze to były pozytywne reakcje. Dlatego z czasem pojawiły się u mnie momenty zwątpienia.
Miała pani pretensje i żal do Boga?
W tej relacji pojawiły się pewne trudności. Pochodzę z wierzącej rodziny, moja babcia była bardzo religijna. Na pewnym etapie życia jej postawa wobec Boga zaczęła mnie irytować. Najważniejsza była dla niej modlitwa i chodzenie do kościoła.

Ja zaś uważałam, że mam kiepskie życie. Obraziłam się na Boga, bo spodziewałam się spektakularnego uzdrowienia.
Pytałam, dlaczego to przytrafiło się właśnie mnie? Dlaczego nie zabierze ode mnie choroby, skoro Go tak gorliwie proszę?
Z czasem w ogóle przestałam chodzić do kościoła. Wszystko zaczęło się zmieniać, gdy poznałam moją przyjaciółkę. Ona odczarowała moje postrzeganie wiary.
Zdałam sobie sprawę, że na mszę świętą nie chodzą tylko starsze panie. Poza tym ona też żyła Bogiem na co dzień. Wierzyła w świętych obcowanie. I dzięki niej zaczęłam stopniowo poznawać Boga i rozwiewać swoje wątpliwości.
Oczywiście łatwiej jest iść swoją drogą i nie liczyć się z nikim i niczym, mieć swój plan. Ale generalnie wiara bardzo mi pomaga w życiu.
Trzykrotna rekordzistka
W pewnym momencie w pani życiu pojawiła się sportowa pasja. Jak się zaczęła ta przygoda?
Już w dzieciństwie nie lubiłam chodzić na basen. Krępowało mnie to, że z powodu choroby, muszę tam być przy innych osobach jedynie w kostiumie kąpielowym. Trener zaproponował mi, żebym może spróbowała zaprzyjaźnić się z siłownią.
Miałam wtedy 14 lat. Moją uwagę przykuła ławka. Tata wyjaśnił mi do czego ona służy i jak wyciska się sztangę. Spodobało mi się to bardzo i od razu chciałam dokładać ciężar.

W porównaniu z mężczyznami, którzy zaczynali rozgrzewkę od ciężaru będącego moim maksimum, czułam się bardzo słabo. Trener widział jednak we mnie potencjał. Zaproponował wyjazd na zawody.
Co było dalej?
Okazały się totalną porażką. Osiągnęłam najgorszy wynik. Obiecałam sobie, że nigdy już nie wezmę udziału w kolejnych zawodach.
Trener jednak nie odpuszczał.
Zapisał mnie na mistrzostwa Polski. Zdobyłam tam pierwsze miejsce! Od tego wszystko się zaczęło. Przez kolejne lata wszędzie, gdzie pojechałam zdobywałam pierwsze lub drugie miejsca. Zdałam sobie sprawę, że ja też mogę coś robić.
Nie miałam wcześniej poczucia, że jestem w czymś dobra. Owszem dobrze się uczyłam, moim ulubionym przedmiotem była biologia, ale nie odczuwałam z tego powodu dumy.
Dopiero sport pokazał mi, że to ciało, które nie domaga w jednej sferze, może nadrobić je w innej, a ja nie jestem na straconej pozycji.
Nie ma ludzi, którzy nie mieliby talentów
Jak z nadzieją spojrzeć w przyszłość i pokonywać trudności dnia codziennego?
Rzeczywistość zależy od tego, jak ją postrzegamy. Trudności zawsze będą, ale większość z nich jest do ogarnięcia. Warto pamiętać, że nie ma ludzi, którzy nie mieliby talentów.
Jeśli znajdziemy w sobie ciekawe zainteresowania i pasje, to należy się w tym kierunku rozwijać, bo to daje szczęście i radość.
Przed zawodami powtarzam sobie, że podczas nich nie tylko staram się być lepsza od innych, ale przede wszystkim od samej siebie, z poprzedniego dnia. Wynik nie jest do końca zależny ode mnie. Mogę się skupić na tym, aby był jak najlepszy. Zależy to jednak od wielu czynników.
Podczas jednych zawodów zajęłam 6. miejsce i zrobiłam taki wynik, którego bym się nigdy nie spodziewała.
Kilka lat temu przeczytałam jedną z wypowiedzi amerykańskiej pisarki, Arianny Huffington, które wciąż we mnie rezonują:
„Nie staram się tańczyć lepiej niż ktokolwiek inny. Staram się jedynie tańczyć lepiej niż ja sama”.
W realizacji kolejnych planów i marzeń warto patrzeć na własne możliwości, nie odpuszczać i robić swoje.
Jest pani psychologiem i pracuje w szkole specjalnej. To dla pani misja?
Dla mnie praca to powołanie. Jest momentami wyczerpująca, ale i daje mi dużo satysfakcji i radości.
Choroba pomaga pani w tej pracy?
Bardziej pomaga mi mój sposób wychowania. Uczniom przekazuję to, czego nauczyli mnie rodzice.
Nie dawali mi taryfy ulgowej tylko ze względu na chorobę. Robili wszystko, abym w przyszłości była jak najbardziej samodzielna.
W podobny sposób chcę traktować swoich podopiecznych. Pracuję w szkole dla dzieci z autyzmem. Jestem terapeutką behawioralną. To, że jeżdżę na wózku sprawia, że jestem też wobec nich bardziej empatyczna.
Niepełnosprawność nie jest przeszkodą w byciu szczęśliwym
Niektórzy mówią, że dzieciom z niepełnosprawnościami nie powinno pozwalać się narodzić ze względu na cierpienie, które jest przed nimi. Co Pani na to?
Chciałabym ich zapytać o to, czy naprawdę mają wiedzę o tym, jak mogą żyć osoby z niepełnosprawnością. Mam wrażenie, że ludzie tego nie wiedzą. Posługują się określonymi tekstami, bo mają swoje przekonania, których nie weryfikują pod względem prawdziwości.
Co by pani powiedziała tym, którzy dyskutują na temat aborcji eugenicznej, czyli zabijania dzieci nienarodzonych podejrzewanych o chorobę lub niepełnosprawność?
Mam ogromny dystans do tych wszystkich przewidywań i stawiania diagnoz. Zastanawia mnie również to, gdzie przebiega granica, że czyjeś życie jest wartościowe, a inne już nie jest. Jestem dowodem, że nie zawsze takie jasnowidztwo się spełnia.
Funkcjonowanie człowieka z niepełnosprawnością w dużej mierze zależy od tego, co jego bliscy zrobią z tą chorobą.
Zawsze możemy takim osobom pomóc. Przykro mi jest, gdy czytam o matkach, które poświęcają swoje życie dla dzieci, które rzekomo nie mają przyszłości.
Chodzę, żyję w miarę normalnie.
Bycie kobietą z niepełnosprawnością nie wyklucza mnie z bycia szczęśliwą.
Przecież nikt nie wie co nas czeka w życiu. Czasami jeden wypadek zmienia dotychczasową codzienność.
Dyskutując o prawie do aborcji eugenicznej zapominamy o tym, że rozmawiamy też o ludziach, którzy żyją i to słyszą. Często słyszę: „Wiesz, ja to jestem za wyborem, ale nie chodzi mi o ciebie”. To nie jest prawda. Chodzi o taką samą osobę jak ja.
Unikam takich rozmów, bo sprawiają ból.
Każdy człowiek ma bowiem prawo do życia, bo każde życie jest wartościowe, bez wyjątków.
Skutki chorób się minimalizuje, a chorych się leczy, a nie zabija.
Jakie wyzwania przed panią?
Za kilka tygodni zostanę żoną, a więc nowa rola przede mną. Ponadto otwierają się przede mną nowe perspektywy zawodowe.
Family News Service
Foto: Archiwum prywatne Aleksandry Zielińskiej
NEWS Florida
Niezwykłe odkrycie na Florydzie. 50 tysięcy skamieniałości sprzed miliona lat wciąż fascynuje naukowców
Ponad 40 lat temu w miejscowości Ruskin na Florydzie dokonano jednego z najważniejszych odkryć paleontologicznych w regionie Tampa Bay. W dawnym wyrobisku muszli znaleziono około 50 tysięcy skamieniałości prehistorycznych zwierząt, w tym mamutów, olbrzymich leniwców i tygrysów szablozębnych. Odkrycie nazwane „Cudem w Cockroach Bay” do dziś dostarcza naukowcom cennych informacji o odległej przeszłości Florydy.
Przypadkowe odkrycie w 1983 roku
Historia rozpoczęła się 27 czerwca 1983 roku w komercyjnym wyrobisku Leisey Shell Pit, położonym niedaleko Cockroach Bay w Ruskin, w powiecie Hillsborough. Poszukiwacz skamieniałości Frank Garcia od lat badał to miejsce, jednak przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy pracująca tam koparka linowa odsłoniła ogromne nagromadzenie prehistorycznych kości.
Garcia wspominał, że po przybyciu na miejsce zobaczył całe sterty szczątków, wśród których znajdowały się kości szczęk i kończyn. Skala znaleziska była tak niezwykła, że szybko stało się ono jednym z najważniejszych wydarzeń w historii badań paleontologicznych na Florydzie.
50 tysięcy skamieniałości sprzed ponad miliona lat
Podczas wykopalisk wydobyto około 50 tysięcy skamieniałości kręgowców, pochodzących sprzed 1–1,5 miliona lat. Był to okres prehistoryczny, o którym naukowcy dysponowali wcześniej stosunkowo niewielką wiedzą.
Wśród odkrytych szczątków znalazły się pozostałości mamutów, olbrzymich leniwców naziemnych, lam, żółwi oraz kotów szablozębnych. Znaleziska pozwoliły lepiej poznać zwierzęta zamieszkujące tereny dzisiejszej Florydy na długo przed pojawieniem się człowieka w tym regionie.
Jednym z najcenniejszych odkryć była pierwsza znana czaszka Smilodon gracilis, wczesnego gatunku kota szablozębnego. Szczątki tego drapieżnika stały się podstawą licznych badań naukowych prowadzonych przez kolejne dziesięciolecia.

184 wolontariuszy pomagało naukowcom
Frank Garcia zaangażował w prace wykopaliskowe 184 wolontariuszy, wśród których znajdowały się również dzieci. Uczestnicy pomagali w wydobywaniu i zabezpieczaniu skamieniałości, tworząc przykład współpracy naukowców z lokalną społecznością. Tak szeroki udział mieszkańców sprawił, że odkrycie stało się nie tylko wydarzeniem naukowym, ale również ważnym elementem historii i tożsamości Ruskin.
Odkrycie nadal pomaga w badaniach
Dr Richard Hulbert, emerytowany kierownik zbiorów Florida Museum of Natural History, podkreśla, że skamieniałości z Leisey Shell Pit pozostają niezwykle wartościowym materiałem badawczym. Tysiące okazów przechowywanych jest w kolekcjach University of Florida, gdzie naukowcy analizują je z wykorzystaniem współczesnych technologii.

Muzeum w Ruskin przypomina o prehistorycznej Florydzie
Dawne wyrobisko Leisey Shell Pit znajduje się obecnie pod wodą, a miejsce historycznego odkrycia upamiętnia specjalna tablica informacyjna. Choć kolekcje skamieniałości University of Florida nie są udostępniane szerokiej publiczności, mieszkańcy i turyści mogą poznać historię znaleziska w Paleo Preserve Fossil Museum w Ruskin.
Muzeum prezentuje informacje o prehistorycznych zwierzętach, które niegdyś zamieszkiwały okolice Tampa Bay. Placówka jest otwarta w soboty od 9:00 AM do 2:00 PM.

Paleo Preserve Fossil Museum
Odkrycie z 1983 roku, znane jako „Miracle at Cockroach Bay”, pozostaje powodem do dumy lokalnej społeczności i przypomnieniem, że pod powierzchnią współczesnej Florydy wciąż kryją się ślady niezwykłej przeszłości.
Źródło: fox13
Foto: Paleo Preserve Fossil Museum
News USA
Voyager 1 osiągnie historyczną odległość od Ziemi. NASA zaprasza cały świat do niezwykłego świętowania
Sonda Voyager 1 zbliża się do kolejnego przełomowego momentu w historii eksploracji kosmosu. Wystrzelony niemal 50 lat temu statek kosmiczny znajdzie się w odległości jednego dnia świetlnego od Ziemi. NASA zaprasza mieszkańców całego świata do uczczenia tego wydarzenia poprzez wysłanie symbolicznego sygnału świetlnego w kierunku sondy.
Najdalszy obiekt stworzony przez człowieka
Voyager 1 jest najdalej znajdującym się od Ziemi obiektem wykonanym przez człowieka. W środę, 18 listopada, ma osiągnąć odległość około 16 miliardów mil, czyli niemal 26 miliardów kilometrów. To dystans, który światło pokonuje w ciągu jednej doby.
Dla porównania światło słoneczne potrzebuje około 8 minut i 20 sekund, aby dotrzeć do Ziemi, pokonując odległość 93 milionów mil. W przypadku Voyagera 1 podróż sygnału świetlnego z naszej planety zajmie już pełne 24 godziny.
NASA zachęca do wysłania świetlnej wiadomości
Z okazji historycznego wydarzenia NASA przygotowała akcję „Shine Bright for Voyager’s Light-Day”, zapraszając wszystkich do wysłania symbolicznej wiadomości w kierunku sondy. Uczestnicy mają nadać sygnał po zachodzie słońca we wtorek, 17 listopada, aby dotarł on do Voyagera 1 następnego dnia.
Wiadomość ma składać się z liter V-G-R, zapisanych alfabetem Morse’a. Do udziału wystarczy latarka, telefon komórkowy, lampka lub inne źródło światła. NASA udostępniła również internetowe narzędzie automatycznie generujące odpowiednią sekwencję błysków.
Litera V to trzy krótkie błyski i jeden długi, G to dwa długie i jeden krótki, natomiast R oznacza krótki, długi i krótki błysk. Między literami należy zachować jednosekundową przerwę.
NASA zachęca do powtarzania całej sekwencji przez maksymalnie minutę oraz publikowania nagrań w mediach społecznościowych z oznaczeniem @NASA. Jeśli wyłączanie i włączanie latarki jest niewygodne, można po prostu zasłaniać światło dłonią lub kawałkiem kartonu.
Prawie pół wieku podróży przez kosmos
Voyager 1 wystartował w 1977 roku, zaledwie 16 dni po bliźniaczej sondzie Voyager 2. Dzięki innej trajektorii lotu poruszał się jednak szybciej i dotarł znacznie dalej. Voyager 2 ma osiągnąć odległość jednego dnia świetlnego dopiero w listopadzie 2035 roku.

Wystrzelenie Voyagera 1
Pierwotna misja Voyagera 1 obejmowała badania Jowisza i Saturna. Podczas przelotów sonda wykonała zdjęcia planet oraz dostarczyła informacji o nieznanych wcześniej księżycach i pierścieniach.
Historyczne zdjęcie Ziemi i podróż między gwiazdami
W 1990 roku, gdy Voyager 1 przygotowywał się do dalszej podróży poza obszar planet Układu Słonecznego, kontrolerzy misji polecili sondzie skierować kamerę w stronę Ziemi. Powstało wówczas słynne zdjęcie „Pale Blue Dot”, przedstawiające naszą planetę jako maleńki punkt widziany z odległości około 3,8 miliarda mil.
W 2012 roku Voyager 1 przekroczył granicę przestrzeni międzygwiezdnej, stając się pierwszym statkiem kosmicznym, który opuścił heliosferę. Obecnie kontynuuje podróż w kierunku gwiazdy Gliese 445, znajdującej się w gwiazdozbiorze Żyrafy, w rejonie nieba niedaleko Małej Niedźwiedzicy.

Pale Blue Dot
Według szacunków NASA sonda dotrze w okolice tej gwiazdy za około 40 tysięcy lat. Tymczasem zbliżające się osiągnięcie odległości jednego dnia świetlnego będzie kolejnym symbolicznym świadectwem możliwości technologii stworzonej przez człowieka niemal pół wieku temu.
Źródło: wttw
Foto: NASA
News USA
Robert Pattinson nowym Jamesem Bondem. Gwiazda „Batmana” przejmuje rolę Agenta 007
Robert Pattinson został oficjalnie wybrany na nowego Jamesa Bonda. Informację ogłosiło w poniedziałek studio Amazon MGM Studios, kończąc wielomiesięczne spekulacje dotyczące następcy Daniela Craiga. 40-letni brytyjski aktor wystąpi w 26. filmie o Agencie 007, którego reżyserem będzie Denis Villeneuve, twórca filmowej serii „Diuna”.
Siódmy James Bond w historii kina
Robert Pattinson będzie siódmym aktorem wcielającym się w najsłynniejszego brytyjskiego agenta. Wcześniej rolę tę odgrywali Sean Connery, George Lazenby, Roger Moore, Timothy Dalton, Pierce Brosnan i Daniel Craig.
W oficjalnym komunikacie Pattinson podkreślił, że możliwość zagrania Jamesa Bonda jest dla niego ogromnym wyróżnieniem i spełnieniem zawodowych marzeń. Wyraził wdzięczność reżyserowi Denisowi Villeneuve’owi, producentom Amy Pascal, Davidowi Heymanowi i Tanyi Lapointe oraz przedstawicielom Amazon MGM Studios za okazane zaufanie.
Studio zaprezentowało również pierwszą zapowiedź nowego wcielenia Agenta 007. Na udostępnionej grafice Pattinson pojawił się w eleganckim smokingu, z pistoletem w dłoni. Materiał zapowiada powrót Jamesa Bonda na wielki ekran.
Denis Villeneuve wyreżyseruje nową odsłonę serii
Za kamerą 26. filmu o Bondzie stanie Denis Villeneuve, znany między innymi z „Diuny”. Reżyser współpracował już z Pattinsonem przy filmie „Dune: Part Three”, którego premiera została zaplanowana na grudzień.
Villeneuve podkreślił, że podczas poszukiwań nowego odtwórcy roli 007 rozważano wielu utalentowanych aktorów. Ostatecznie wybór padł na Roberta Pattinsona, który zdaniem reżysera łączy ponadczasowy charakter Jamesa Bonda ze świeżym podejściem do tej postaci.
Wśród innych kandydatów wymieniano Calluma Turnera, Josha O’Connora, Jacka Lowdena i Nicholasa Houlta. Wybór Pattinsona kończy jeden z najbardziej komentowanych castingów ostatnich lat w Hollywood.
Od „Zmierzchu” i „Batmana” do agenta 007
Robert Pattinson zdobył międzynarodową popularność dzięki występom w serii „Zmierzch” oraz filmach o Harrym Potterze. W 2022 roku zadebiutował jako Bruce Wayne w „The Batman”, udowadniając, że potrafi odnaleźć się również w mroczniejszych i bardziej wymagających rolach.
Rok 2026 jest dla aktora wyjątkowo intensywny. W jego dorobku znalazły się produkcje „The Drama”, „The Odyssey”, „Primetime” i „Dune: Part Three”. Pattinson pracuje także nad kontynuacją przygód Batmana, zatytułowaną „The Batman: Part II”.
Nowy Bond po pięcioletniej przerwie
Ostatni film o Jamesie Bondzie, „Nie czas umierać” („No Time to Die”), trafił do kin w 2021 roku. Był to piąty i ostatni występ Daniela Craiga w roli Agenta 007. Produkcja zarobiła na całym świecie około 774 milionów dolarów.
Od tego czasu seria przeszła istotne zmiany właścicielskie. Amazon przejął studio MGM za 8,5 miliarda dolarów, a w 2025 roku wieloletni producenci filmów o Bondzie, Barbara Broccoli i Michael G. Wilson, przekazali kontrolę kreatywną nad marką.
Nadchodząca produkcja będzie pierwszym filmem o Agencie 007 od premiery „Dr. No” w 1962 roku, w którym przedstawiciel rodziny Broccoli nie będzie osobiście wybierał aktora do głównej roli.
Jedna z najbardziej dochodowych serii filmowych
Przygody Jamesa Bonda, stworzonego przez brytyjskiego pisarza Iana Fleminga, należą do najbardziej dochodowych franczyz w historii kina. Filmy o Agencie 007 przyniosły dotychczas ponad 7 miliardów dolarów wpływów z biletów, a marka generuje również przychody ze streamingu, gier komputerowych i współpracy z producentami luksusowych samochodów.
Nowy film o Jamesie Bondzie nie ma jeszcze oficjalnego tytułu ani daty premiery. Wiadomo jednak, że Robert Pattinson i Denis Villeneuve mają otworzyć kolejny rozdział jednej z najbardziej rozpoznawalnych serii w historii światowego kina.
Źródło: nbc
Foto: Colleen Sturtevant, YouTube
-
News Chicago4 tygodnie temuPolski neurochirurg dr Maciej Leśniak przyjęty do prestiżowej National Academy of Medicine
-
News USA4 dni temuSzef Nvidii odchodzi po skandalu szpiegowskim. Kontakty z Chinką pod lupą amerykańskich służb
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW2 tygodnie temuŚmierć to nie koniec. O. Jarosław Mikuczewski o nadziei i sztuce dobrego umierania
-
Polonia Amerykańska1 tydzień temuBeata Siemionkowicz z Round Lake IL odzyska wolność po ponad roku w areszcie ICE. Może być jednak deportowana
-
News USA2 tygodnie temuDemokraci faworytami wyborów do Kongresu USA. Czy sondaże znów się mylą?
-
News USA3 tygodnie temuMelania Trump pomogła wynegocjować lokalne zawieszenie broni na Ukrainie
-
Kościół4 tygodnie temuNie żyje o. Kazimierz Garbacz SVD. Wieloletni misjonarz w Ghanie i duszpasterz Polonii w Chicago miał 81 lat
-
News Chicago4 tygodnie temuNowe podatki i miliardowe wydatki. Johnson przedstawił projekt budżetu dla Chicago na 2027 rok











