Połącz się z nami

News USA

Pięć osób przeżyło katastrofę Boeinga 737 na rzece Potomak w Waszyngtonie. Mija 40 rocznica dramatycznej akcji ratunkowej

Opublikowano

dnia

W śnieżny dzień 13 stycznia 1982 r. Boeing 737 linii Air Florida z 74 pasażerami i pięcioma członkami załogi uderzył w most na 14th Street tuż po starcie z lotniska w Arlington. Siedemdziesiąt osiem osób zginęło, cztery z nich znajdowały się w samochodach na moście  a wrak unosił się w lodowatej rzece Potomak, gdy cywile próbowali ratować ocalałych. Minęło 40 lat od tragedii.

Samolot Boeing 737 linii Air Florida po zaledwie kilku sekundach od startu uderzył w most i wpadł do lodowatych wód rzeki Potomak, płynącej przez stolicę USA. W katastrofie 13 stycznia 1982 r. zginęło 79 osób,

ale bilans ofiar mógł być większy, gdyby nie heroiczna postawa ocalałych oraz ludzi, którzy przybyli im na ratunek.

Pogoda na początku 1982 r. sparaliżowała Wschodnie Wybrzeże USA. Zamiecie śnieżne i mrozy były tak intensywne, że zamykano szkoły i skracano czas pracy urzędów. Loty samolotów, kursy pociągów i autokarów były odwoływane lub mocno opóźniane. Ta sytuacja trwała w czasie kursu samolotu Air Florida numer 90 z Miami do Fort Lauderdale, z międzylądowaniem w Waszyngtonie i Tampie.

Krótko po tym, jak pilotowany przez kapitana Larry’ego Wheatona samolot Air Florida wylądował w Waszyngtonie, lotnisko zostało zamknięte. Pogoda oraz dwie godziny opóźnienia dawały się mocno we znaki. Kilkanaście maszyn czekało na ponowne otwarcie pasów startowych. W tym czasie samolot na rozkaz kapitana Wheatona był dwukrotnie odśnieżany, a śnieg wciąż padał.

Pracownicy lotniska zgłosili, że na skrzydłach nadal pozostaje cienka warstwa śniegu, gdy około godz. 15.15 Wheaton rozpoczął kołowanie po pasie startowym, trzymając się dosyć blisko innego samolotu. Zmierzający na Florydę Boeing 737 był 16. w kolejce do startu maszyną.

Zaledwie 45 minut później, kilkanaście sekund po oderwaniu kół maszyny od podłoża, samolot uderzył w znajdujący się niecałe 2 km dalej most nad rzeką Potomak. Wydobyte później z rzeki czarne skrzynki zarejestrowały ostatnie słowa pilotów:

“Larry, spadamy! Larry… “— krzyczał drugi pilot. — “Wiem” — odpowiedział kapitan Wheaton.

Były godziny szczytu i ludzie wracali tłumnie z pracy, więc na moście utworzył się korek. Nagle tuż nad samochodami nimi zaryczały silniki, a za oknami zamajaczył dziób samolotu. Boeing zerwał prawie 30 metrów barierki, 12 metrów mostu i zmiażdżył sześć pojazdów. Czterech kierowców zginęło na miejscu, a czterech innych zostało rannych.

“Nagle zobaczyłem samolot, lecący prosto na mnie i zamarłem. Jedyne, co byłem w stanie zrobić, to krzyczeć” — mówił później reporterom jeden ze świadków katastrofy.

Przechodnie wskakiwali do lodowatej wody.

W ruch poszły liny i kable. Ci, którzy znaleźli się w tym czasie na moście i nie odnieśli obrażeń, rzucili się na pomoc. — “Pamiętam, że gdy zeszliśmy na brzeg, panowała tam cisza” — wspominał później Larry Skutnik, pracownik rządowy, który jako jeden z pierwszych osób znalazł się na miejscu katastrofy.

” Ta niesamowita cisza, kiedy pada śnieg. Dopiero po chwili rozległ się krzyk kobiety błagającej o pomoc”.

Kadłub, wraz z pasażerami i członkami załogi, szybko zniknął pod wodą. Na powierzchni Potomaku unosił się tylko ogon maszyny, a kilka płonących fragmentów leżało na brzegu. Powietrze wypełniły krzyki ocalałych oraz intensywny zapach paliwa.

Wejście na połamany lód było niemożliwe, nie udało się też pokrytej krą rzeki pokonać pontonem przeciąganym za linę przez zgromadzonych na moście ludzi. Ci, którzy byli w pobliżu, mogli tylko patrzeć na tragedię i czekać na przybycie służb, w tym helikoptera ratunkowego.

 “Nie mogliśmy zrobić nic, tylko mówić ocalałym, by nie tracili nadziei” — wspominał później jeden ze świadków.

Do akcji ratunkowej włączyli się pracownicy Pentagonu, ale nie tylko. Roger Olian, pracownik waszyngtońskiego szpitala św. Elżbiety, skoczył do wody, by udzielić pomocy ofiarom. Obwiązał się w pasie liną i kablami od akumulatora, naprędce znalezionymi w aucie. Gdy lód zaczął przyczepiać się do jego ubrań, pozostali świadkowie wyciągnęli go, by nie utonął.

Olian próbował jeszcze kilka razy, ale bez skutku. Nie był w stanie przebrnąć przez krę.

Sześć osób zdołało wydostać się z wraku na powierzchnię. Stewardessa Kelly Duncan nadmuchała kamizelkę i oddała ją najciężej rannemu Josephowi Stileyowi, który miał złamane obie nogi. Jego współpracownica Nikki Felch była lżej ranna.

Priscilla Tirado została oślepiona wyciekającym paliwem, jej mąż i dziecko zginęli.

Wszyscy, z wyjątkiem Brenta Hamiltona, który unosił się na wodzie kilka metrów dalej, kurczowo trzymali się ogona samolotu, który — według słów świadków — podskakiwał, jak spławik.

Helikopter ratunkowy, pilotowany przez Petera Ushera, pojawił się na miejscu katastrofy po kilku minutach, a ratownik Melvin Windsor zrzucił do wody kamizelki i specjalną piłkę, która miała pomóc ocalałym unosić się na wodzie. Potem do wody zrzucona została też lina, którą wyciągano pasażerów na brzeg.

Ratownik wiedział, że mają zaledwie kilka minut, nim ocaleni pasażerowie wpadną w hipotermię, stracą siły i utoną.

Ocalałym pomógł także Lenny Skutnik. Zostawiając na brzegu buty i płaszcz, wskoczył do lodowatej wody, widząc, jak wyciągana z wraku oślepiona paliwem lotniczym Priscilla Tirado puszcza linę ratunkową i zaczyna tonąć. Skutnik pomógł kobiecie bezpiecznie dostać się na brzeg.

“Nie byłem bohaterem” — mówił w wywiadzie dla “The Washington Post” w 2007 r.- “Po prostu pomagałem drugiemu człowiekowi”.

Relacjonując później całą akcję Melvin Windsor zwrócił uwagę, że szósty z pasażerów sprawiał wrażenie najbardziej przytomnego. To on rozdysponował kamizelki pomiędzy resztę i dwukrotnie odstąpił od chwycenia liny ratowniczej i wydostania się na brzeg. Potem ogon samolotu obrócił się na wodzie i zaczął się zanurzać, wciągając mężczyznę pod powierzchnię. Nazywany “szóstym pasażerem” niezidentyfikowany mężczyzna utonął, nie mogąc uwolnić się z pasów bezpieczeństwa.

Ponad rok później ustalono, że był to Arland D. Williams Jr, pochodzący z Mattoon w stanie Illinois bankowiec. W chwili śmierci miał 46 lat. Prezydent Ronald Reagan przyznał mu pośmiertnie medal za odwagę. W 1985 r. most w Waszyngtonie, gdzie rozegrała się tragedia, został nazwany jego imieniem, a w 2003 r. w jego rodzinnym mieście otwarto szkołę, której został patronem.

Według późniejszych ustaleń ekspertów, kapitan Larry Wheaton popełnił kilka poważnych błędów, które doprowadziły do katastrofy nad rzeką Potomak. Miał on naruszyć procedury związane ze startem w trudnych warunkach pogodowych i używać przy poruszaniu się po pasie startowym odwracaczy ciągu, co spowodowało zassanie lodu i śniegu do silników.

Dodatkowo uznał za nieskuteczne znajdujące się na pokładzie systemy odladzania skrzydeł, więc ich… nie włączył.

Zamiast tego kołował za innym samolotem, licząc na to, że gorące powietrze z jego silników stopi cały lód i śnieg z jego maszyny. Tak się faktycznie stało, ale zamiast w wodę, lód i śnieg zmieniały się na skrzydłach Boeinga w zamarzniętą breję, która obciążała samolot i nie pozwalała mu nabrać odpowiedniej prędkości.

Zarówno pasażerowie na pokładzie, jak i drugi pilot Roger Alan Pettit zwrócili uwagę, że maszyna nie rozpędza się tak, jak powinna. Pettit w dodatku wskazywał na

błędne odczyty wskaźników pokładowych, co kapitan Wheaton całkowicie zignorował.

W normalnych warunkach pogodowych Boeing 737 potrzebował ok. 30 sekund i 1 km pasa startowego, by osiągnąć prędkość startową. Tego mroźnego dnia, z warstwą śniegu i lodu na skrzydłach samolot linii Air Florida potrzebował do tego samego manewru aż 45 sekund i 1,6 km. Maszyna wznosiła się zbyt wolno i już z kołami w powietrzu zaczęła wibrować.

W ostatniej chwili Wheaton próbował mocno poderwać opadający mocno dziób samolotu, co doprowadziło do utraty sterowności i katastrofy.

Po katastrofie na rzece Potomak amerykańskie linie lotnicze zaczęły zwracać większą uwagę nie tylko na kwestie procedur technicznych i przestrzeganie bezpieczeństwa, ale też na to, co dzieje się w kabinie pilotów. Do tej pory to kapitan miał decydujący głos podczas lotów. Od 1982 r. zwiększone zostały uprawnienia drugich pilotów, którzy mogli w sytuacji uznanej za niebezpieczną podjąć działania na własną odpowiedzialność, nawet wbrew kapitanowi.

Zaczęto zwracać też większą uwagę na doświadczenie i wiek pilotów, gdy odkryto, że Air Florida nagminnie zatrudnia młodych i niedoświadczonych pilotów, którym płaciła mniej niż pilotom, którzy spędzili w powietrzu więcej godzin. W momencie katastrofy Larry Wheaton miał zaledwie 34 lata, a na kapitana awansowano go zaledwie 1,5 roku wcześniej. Roger Alan Pettit był jeszcze młodszy, miał 32 lata.

Linie lotnicze Air Florida zmagały się już wcześniej z problemami związanymi z jakością swoich usług, brakiem personelu oraz tzw. wojnami cenowymi z innymi przewoźnikami, ale katastrofa mocno przyczyniła się do ich upadku i bankructwa w 1984 r.

O tragedii nakręcono film “Lot 90: Katastrofa na Potomak” (1984)
Źródło: washingtonpost

Foto: You Tube

News USA

Federalne służby mają swobodę działań w Minnesocie. Bovino opuści stan

Opublikowano

dnia

Autor:

Agenci ICE i Straży Granicznej na Nicollet Avenue, 24 stycznia 2026 r.

Federalny sąd apelacyjny wstrzymał obowiązywanie decyzji sądu niższej instancji, która ograniczała działania agentów federalnych podczas protestów w Minnesocie. Orzeczenie z 26 stycznia oznacza, że funkcjonariusze mogą ponownie zatrzymywać uczestników demonstracji oraz stosować środki przymusu bezpośredniego bez wcześniejszego wykazania prawdopodobnej przyczyny, co stało się punktem zapalnym w trwającym sporze wokół operacji imigracyjnych.

Skład trzech sędziów 8. Okręgowego Sądu Apelacyjnego uznał, że styczniowy nakaz sądu okręgowego był zbyt nieprecyzyjny i mógł paraliżować działania służb. W ocenie sądu,  Departament Bezpieczeństwa Krajowego DHS wykazał duże prawdopodobieństwo wygranej w dalszym postępowaniu, co przesądziło o przyznaniu pełnego wstrzymania wcześniejszej decyzji.

Obrazy z protestów i chaos na ulicach

Sędziowie analizowali nagrania wideo przedstawione w sprawie, na których widać szybko zmieniające się sytuacje podczas demonstracji. Materiały pokazywały zarówno pokojowych obserwatorów, jak i osoby blokujące pojazdy funkcjonariuszy, podchodzące do nich z bliskiej odległości, a następnie wtapiające się w tłum.

Zdaniem sądu takie okoliczności utrudniają agentom rozróżnienie, kto przekracza granice prawa.

Spór o nieprecyzyjne zakazy

Sąd apelacyjny zwrócił uwagę, że błędna decyzja funkcjonariusza mogłaby skutkować zarzutem obrazy sądu, przy jednoczesnym braku jasnych kryteriów w zakazie wydanym przez sąd niższej instancji. W ocenie panelu taka sytuacja stwarzała nadmierne ryzyko prawne dla służb działających w dynamicznych warunkach ulicznych protestów.

Pozew i zarzuty naruszeń konstytucji

Sprawa wywodzi się z pozwu złożonego przez sześcioro protestujących, którzy zarzucili agentom federalnym naruszenie konstytucyjnych praw do wolności zgromadzeń i ochrony przed nieuzasadnionym zatrzymaniem. Sąd okręgowy przyznał im rację, wprowadzając zakaz stosowania środków rozpraszających bez wyraźnego utrudniania działań władz.

Jeden z sędziów złożył zdanie odrębne, wskazując, że przynajmniej część zakazu, dotycząca użycia gazu pieprzowego i amunicji nieletalnej, powinna pozostać w mocy. W jego opinii ten fragment decyzji nie był niejasny i nie zasługiwał na wstrzymanie do czasu rozstrzygnięcia apelacji.

Seria starć i tragiczne strzelaniny

W ostatnich miesiącach Minnesota stała się areną napięć między protestującymi a federalnymi funkcjonariuszami. Demonstracje nasiliły się po śmiertelnym postrzeleniu Renee Good w Minneapolis podczas operacji imigracyjnej oraz po kolejnym incydencie, w którym zginął Alex Pretti, o którym informowaliśmy wczoraj.

Okoliczności obu zdarzeń są przedmiotem odrębnych dochodzeń.

Stanowisko administracji i prokuratury

Przedstawiciele administracji federalnej podkreślają, że ograniczenia nałożone przez sąd niższej instancji zagrażały bezpieczeństwu funkcjonariuszy. Prokurator generalna wskazywała, że próby „związania rąk” organom ścigania nie mogą się utrzymać, gdy dochodzi do przemocy i realnego zagrożenia dla życia.

Śledztwa i kolejne zatrzymania

Federalne organy prowadzą równolegle dochodzenia dotyczące finansowania protestów oraz przestępstw popełnianych w ich trakcie. Zatrzymano osoby podejrzane o włamanie do pojazdu federalnego i kradzież sprzętu, a śledczy zapowiadają dalsze aresztowania w związku z groźbami kierowanymi pod adresem funkcjonariuszy i ich rodzin.

Reakcje władz lokalnych

Władze Minnesoty i Minneapolis apelują o ograniczenie obecności federalnych agentów w mieście oraz o niezależne dochodzenia w sprawie strzelanin. Podkreślają jednocześnie gotowość do współpracy przy zwalczaniu poważnej przestępczości, przy sprzeciwie wobec działań uznawanych za niekonstytucyjne.

Rozmowy na najwyższym szczeblu

Prezydent rozmawiał z Gubernatorem Minnesoty i Burmistrzem Minneapolis, zapowiadając dalsze konsultacje oraz przedstawiając plan współpracy w zakresie przekazywania osób podejrzanych o poważne przestępstwa. Jednocześnie padły deklaracje, że obecna sytuacja nie może trwać w nieskończoność, a napięcia wymagają politycznego rozwiązania.

Dowódca Straży Granicznej opuści Minneapolis

Gregory Bovino oraz część podległych mu funkcjonariuszy mają wkrótce opuścić rejon Minneapolis. Według osób znających kulisy decyzji, Bovino został odsunięty od dowodzenia w Minneapolis i ma wrócić do sektora El Centro w Kalifornii, gdzie wcześniej pełnił funkcję głównego agenta.

Jego przeniesienie jest postrzegane jako faktyczna degradacja, po okresie, w którym był wysyłany przez administrację Donalda Trumpa do największych miast w kraju.

Decyzja zapadła po gwałtownej reakcji opinii publicznej na wypowiedzi Bovino dotyczące śmierci Alexa Prettiego. Dowódca sugerował bez przedstawienia dowodów, że ofiara planowała masakrę funkcjonariuszy federalnych. Te twierdzenia zostały zakwestionowane przez świadków oraz nagrania wideo z miejsca zdarzenia.

Informacje o planowanym odejściu Bovino pojawiły się krótko po zapowiedzi Prezydenta Trumpa, że do Minnesoty uda się Tom Homan, pełniący funkcję doradcy Białego Domu do spraw granicy.

Bovino przed obiektem Broadview ICE we wrześniu 2025 r.

Bovino przed obiektem Broadview ICE we wrześniu 2025 r.

Twarz twardej polityki imigracyjnej

W ostatnich miesiącach Gregory Bovino stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli zaostrzonej polityki imigracyjnej administracji Trumpa. Zyskał rozgłos dzięki agresywnemu stylowi dowodzenia oraz częstej obecności w terenie, gdzie występował w umundurowaniu taktycznym razem z szeregowymi funkcjonariuszami.

Przed przyjazdem do Minneapolis Bovino był delegowany do takich miast jak Los Angeles, Chicago, Charlotte czy Nowy Orlean. Jego obecność była elementem zmiany strategii, polegającej na wykorzystywaniu Straży Granicznej do przeprowadzania zatrzymań imigracyjnych setki mil od granicy z Meksykiem.

Szczególne kontrowersje wzbudziły działania w Chicago, gdzie podczas operacji znanej jako Midway Blitz, Straż Graniczna dokonała większej liczby zatrzymań niż agencja ICE, tradycyjnie odpowiedzialna za egzekwowanie prawa imigracyjnego wewnątrz kraju.

 

Źródło: cbs, The Epoch Times
Foto: YouTube, Paul Goyette, Chad Davis
Czytaj dalej

News USA

Trump podnosi cła dla Korei Południowej. Trwa spór o niewdrożoną umowę handlową

Opublikowano

dnia

Autor:

donald trump

Prezydent Donald Trump ogłosił podwyższenie ceł na import z Korei Południowej, argumentując decyzję brakiem ratyfikacji umowy handlowej, którą oba kraje uzgodniły w ubiegłym roku. Według amerykańskiego przywódcy Seul nie wywiązał się z ustaleń, co skłoniło Biały Dom do sięgnięcia po środki nacisku gospodarczej.

Wyższe stawki celne i nowe sektory objęte podwyżką

Zgodnie z zapowiedzią, Stany Zjednoczone podnoszą podstawowe cło na towary z Korei Południowej z 15 do 25 procent. Dodatkowo wyższe opłaty obejmą kluczowe dla koreańskiej gospodarki branże, w tym przemysł motoryzacyjny, sektor drzewny oraz produkty farmaceutyczne.

Decyzja ta oznacza wyraźne zaostrzenie kursu wobec jednego z najważniejszych partnerów handlowych USA w Azji.

Prezydent krytykuje parlament w Seulu

Donald Trump publicznie wyraził niezadowolenie z postawy koreańskiego parlamentu, który do tej pory nie zatwierdził porozumienia. Przypomniał, że umowa została uzgodniona z prezydentem Lee Jae-myungiem latem 2025 roku, a jej warunki potwierdzono ponownie podczas jego wizyty w Korei jesienią tego samego roku. W jego ocenie brak ratyfikacji podważa wiarygodność ustaleń międzyrządowych.

Umowa handlowa i bezpieczeństwo

Porozumienie, które obecnie stało się przedmiotem sporu, obejmowało zarówno kwestie handlowe, jak i bezpieczeństwa. W jego ramach Stany Zjednoczone zgodziły się obniżyć cła na koreańskie samochody, części samochodowe, leki oraz inne produkty z 25 do 15 procent. W zamian Korea Południowa zobowiązała się do znaczących inwestycji w amerykańską gospodarkę.

Miliardowe inwestycje w USA

Jednym z kluczowych elementów umowy był plan inwestycyjny zakładający wpompowanie około 350 miliardów dolarów w strategiczne sektory w Stanach Zjednoczonych. Wśród nich znalazły się półprzewodniki, przemysł stoczniowy oraz biotechnologia. Według administracji USA inwestycje te miały wzmocnić konkurencyjność kraju i stworzyć nowe miejsca pracy.

Znaczenie Korei Południowej dla handlu USA

Korea Południowa należy do grona najważniejszych partnerów handlowych Stanów Zjednoczonych. Pod koniec 2025 roku była ósmym największym partnerem USA, a wartość wzajemnej wymiany handlowej sięgała 162 miliardów dolarów. Szczególną rolę odgrywa sektor motoryzacyjny, który odpowiada za ponad jedną czwartą koreańskiego eksportu do USA.

Stany Zjednoczone są kluczowym rynkiem zbytu dla koreańskich producentów samochodów, przyjmując niemal połowę całego eksportu aut z tego kraju. Podniesienie ceł na pojazdy i części samochodowe może więc znacząco uderzyć w jedną z głównych gałęzi koreańskiej gospodarki, a jednocześnie wpłynąć na ceny dla amerykańskich konsumentów.

Niepewność prawna wokół ceł

Równolegle do decyzji administracji Trumpa trwa oczekiwanie na rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w sprawie legalności ceł nakładanych na poszczególne kraje. Sprawa dotyczy wykorzystania przez Biały Dom nadzwyczajnych uprawnień gospodarczych, na podstawie których nałożono taryfy na dziesiątki państw.

Przedstawiciele administracji zapowiedzieli, że nawet w przypadku zakwestionowania obecnych regulacji przez sąd, rząd dysponuje innymi narzędziami prawnymi pozwalającymi na utrzymanie presji celnej. Oznacza to, że spór handlowy z Koreą Południową może mieć długofalowe konsekwencje.

 

Źródło: cbs
Foto: The White House, YouTube
Czytaj dalej

News USA

Ekstremalna zima we wschodniej części Stanów Zjednoczonych zabiła już 30 osób

Opublikowano

dnia

Autor:

zima-usa

Potężna zimowa burza, która od kilku dni przetacza się przez wschodnią połowę Stanów Zjednoczonych, zebrała tragiczne żniwo. Według potwierdzonych informacji zginęło co najmniej 30 osób, a miliony mieszkańców muszą mierzyć się z ekstremalnym zimnem, śniegiem, marznącym deszczem oraz rozległymi przerwami w dostawie prądu.

System pogodowy uderzył najpierw w południowe stany pod koniec ubiegłego tygodnia, by w weekend dotrzeć na północny wschód kraju. Niebezpieczne warunki objęły pas o długości około 1300 mil, a znaczna część Stanów Zjednoczonych znalazła się pod wpływem temperatur poniżej zera oraz ostrzeżeń przed ekstremalnym mrozem.

Śnieg, lód i zerwane linie energetyczne

Intensywne opady śniegu sparaliżowały wiele regionów, w tym Nowy Jork, gdzie w Central Parku odnotowano 11 cali śniegu. Na południu kraju marznący deszcz łamał gałęzie drzew i linie energetyczne w Mississippi, Tennessee oraz innych stanach, powodując rozległe zniszczenia infrastruktury.

Dziesiątki ofiar w różnych stanach

Służby potwierdziły zgony związane z warunkami pogodowymi w wielu częściach kraju. W Nowym Jorku znaleziono co najmniej pięć osób martwych na zewnątrz budynków, a wstępne ustalenia wskazują na śmierć z powodu hipotermii.

W Luizjanie dwóch mężczyzn zmarło z wychłodzenia, natomiast w Arkansas i Teksasie życie straciło dwoje nastolatków w wypadkach podczas zjazdów na sankach. Kolejna ofiara to nauczyciel odnaleziony pod warstwą śniegu w Kansas.

Rekordowe mrozy i ostrzeżenia pogodowe

W poniedziałek cały obszar kontynentalnych Stanów Zjednoczonych znalazł się pod wpływem wyjątkowo niskich temperatur. Odnotowano najniższą średnią temperaturę minimalną w skali kraju od 2014 roku. Ostrzeżenia przed ekstremalnym zimnem obowiązywały od Montany aż po północne krańce Florydy, a oblodzone drogi i niebezpieczne odczuwalne temperatury wiatru stanowiły poważne zagrożenie.

Miliony bez prądu

Burza doprowadziła do masowych przerw w dostawie energii elektrycznej. W niedzielę bez prądu pozostawało ponad milion odbiorców, a w poniedziałkowy poranek blisko 800 tysięcy gospodarstw domowych nadal nie miało zasilania, głównie na południu kraju.

W północnym Mississippi i częściach Tennessee zniszczenia sieci energetycznych były tak duże, że niektóre miejscowości muszą liczyć się z tygodniową przerwą w dostawach prądu.

Skala zniszczeń w Mississippi

Mississippi ustanowiło rekord stanowy, zużywając 200 tysięcy galonów środków do zwalczania oblodzenia dróg. W Oxford burza pozostawiła krajobraz przypominający przejście tornada, a posiadanie dostępu do energii elektrycznej stało się symbolem komfortu i bezpieczeństwa w mieście.

Paraliż komunikacyjny i zamknięte szkoły

Ekstremalne warunki pogodowe sparaliżowały transport w całym kraju. W ciągu weekendu odwołano lub opóźniono ponad 6400 lotów, a w szczytowym momencie zakłócenia dotknęły niemal 11 tysięcy połączeń lotniczych.

Poważne problemy wystąpiły na lotniskach m.in. w Atlancie, Charlotte i Nowym Jorku. Szkoły były masowo zamykane, a hotele w miastach takich jak Nashville szybko się zapełniały, gdy mieszkańcy szukali schronienia przed mrozem.

Powolny odwrót burzy

Według meteorologów główna masa śniegu i lodu już zaczęła opuszczać terytorium Stanów Zjednoczonych, choć w niektórych rejonach północnego wschodu nadal występują lekkie opady. Skutki burzy będą jednak odczuwalne jeszcze przez wiele dni, zarówno w postaci zniszczeń infrastruktury, jak i tragicznych bilansów ludzkich strat.

 

Źródło: The Epoch Times
Foto: YouTube
Czytaj dalej
Reklama

Popularne

Kalendarz

styczeń 2022
P W Ś C P S N
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Nasz profil na fb

Popularne w tym miesiącu