Połącz się z nami

Zdrowie

“Jeśli się otworzę, łatwo będzie mnie zranić”. Dlaczego nie potrafimy zaufać drugiemu człowiekowi

Opublikowano

dnia

Ludzie rzadko się otwierają, mimo że nie czują się z tym dobrze. Zastanówmy się, co takiego stoi na przeszkodzie w zaufaniu. Dlaczego nie potrafimy zaufać, co przez to tracimy, a co zyskujemy?

“Jeśli się otworzę, łatwo będzie mnie zranić”. Trudno się zatem dziwić, że wielu z nas na samą myśl o tym woli wycofać się i ukryć za “grubym murem”. Bo tylko tam czują się bezpieczni. Najgorsze w tym wszystkim jest jednak to, że izolacja oznacza również doświadczenie samotności. W takim stanie nie przyjmuje się już niczego z zewnątrz, również niczego pozytywnego! Boleśnie odczuwa się wtedy brak jakichkolwiek przyjemności. Zaczynają się narzekania na “zły świat”, który nie oferuje niczego przyjemnego. A stąd już tylko jeden krok do depresji. To prawdziwa ślepa uliczka. Często spotykam się ze stwierdzeniem: “Bardzo chciałbym/chciałabym przeżyć coś pięknego, ale nie chcę lub też nie potrafię się otworzyć, bo łatwo byłoby mnie wtedy zranić!” Przypomina mi to zdanie: “Umyj mnie, ale mnie nie zmocz!”

Bez otwarcia na ludzi nie możecie otrzymać niczego, dotyczy to również zaufania

Ludzie rzadko się otwierają, mimo że nie czują się z tym dobrze. Jest to jednak uczucie, z którym są już przynajmniej zaznajomieni, stąd też dość łatwo przychodzi im przypisać potem całą winę za nie swemu otoczeniu. Bo przecież – gdyby mogli być pewni, że inni ludzie ich nie zranią, mogliby się otworzyć! A ponieważ nie są w stanie nic na to poradzić, umacniają się tylko w swym przekonaniu i wysuwają zarzuty wobec innych. Z pewnością nie jest to droga, która pomoże osiągnąć komuś radość życia. Chodzi więc o strach przed tym, by nie być zranionym, gdy otworzymy się pełni zaufania. Muszę omówić tu teraz zagadnienie, które stanowi dla mnie podstawę stosunków międzyludzkich: zależność własnych odczuć od zachowania innych ludzi. Przyjrzyjmy się temu nieco bliżej.

Posłużę się moimi doświadczeniami, zebranymi w klinice psychosomatycznej podczas terapii grupowej pacjentów, poświęconej tematowi “zaufanie”. Wtedy też dała się zauważyć szczególna trudność tej sytuacji – z jednej strony wszyscy mocno życzyli sobie, aby ich problemy znalazły zrozumienie u innych ludzi. Z drugiej strony istniały obawy, że relacjonowanie swych osobistych problemów i związane z tym “otwarcie się” wobec innych zwiększy prawdopodobieństwo zranienia opowiadających. Często przytaczano przykład złamania “obietnicy milczenia”, zgodnie z którą nie wolno było mówić o problemach grupy poza nią, co było odbierane jako nadużycie zaufania. W jaki sposób należało więc rozwiązać cały ten problem? Istniała przecież przemożna potrzeba bycia zrozumianym przez drugich, czyli potrzeba otrzymywania czegoś!

Moje obserwacje poszły w dwóch kierunkach: To prawda, że niektórzy lubią sobie czasami poplotkować. Prawdą jest również, że złamanie obietnicy milczenia przez członków grupy jest poważnym złamaniem zasady i że nie jest to w porządku. Jeśli można byłoby dotrzeć do tej osoby, to, również w trosce o jej własne dobro, należało jej uświadomić, że takie zachowanie jest nie do przyjęcia i że nie można nadal postępować w ten sposób. Jeśli zrobimy to w odpowiedni – rzeczowy i jasny (a nie niezgrabny i agresywny) – sposób, to nie będziemy długo czekać na rezultat naszych działań. Wtedy pozostali członkowie grupy będą mieć mniejsze problemy z otwarciem się na otoczenie.

Szczerze mówiąc, bardzo trudno jest jednak znaleźć ów “przeciek”. Co wtedy? Odważyłem się więc zapytać wprost: “Jaką ponosicie stratę (która napawa Was lękiem), jeśli pan Kowalski i pani Nowak, siedząc na ławce w parku, porozmawiają sobie o Waszych małżeńskich problemach?” Słyszałem wtedy oburzone głosy: “To nie ich sprawa!” Jasne, że nic ich to nie obchodzi i złamanie obietnicy milczenia jest absolutnie nie w porządku. Ale to nie jest jeszcze odpowiedź na moje pytanie! Zapytałem ponownie: “Nawet jeśli nie jest to ich sprawa i nie jest w porządku, że o tym rozmawiają, na czym, konkretnie, polegać będzie Wasza strata?” Po dłuższej chwili najczęściej docierała do mnie następująca odpowiedź: “W zasadzie (konkretnie) na niczym”.

Skutek tej odpowiedzi przechodził najśmielsze oczekiwania. Członkowie grupy chętniej się otwierali i opowiadali o swoich zmartwieniach. W zamian otrzymywali zrozumienie, pocieszenie i nowe spostrzeżenia kolegów, a one pomagały im dotrzeć do rozwiązania swych problemów. To był taki “przedsmak zaufania”. I tu, nie będąc już dla nikogo zaskoczeniem, zadziałała zasada rezonansu.

Zastanówmy się, co się wydarzyło. Okazało się, że niestosowne zachowanie innych ludzi może mieć na nas i na nasze emocje o wiele mniejszy wpływ i mniejsze znaczenie, niż nam się początkowo wydawało. W życiu ciągle spotykamy się przecież z zachowaniem i wypowiedziami innych ludzi, które wcale nie są po naszej myśli. Taka jest rzeczywistość. Czy musimy jednak z tego powodu być wiecznie niezadowoleni i dostosowywać nasze zachowanie do takiej a nie innej sytuacji? Jeśli tak, to godzimy się równocześnie na to, żeby wszystkie te niepomyślne dla nas wydarzenia zupełnie nas zdominowały! (Dotyczy to, rzecz jasna, tylko ludzi dorosłych. Nie chcę przez to umniejszać ani kwestionować duchowej przemocy dorosłych nad dziećmi).

Zachowanie i słowa innych ludzi mają na Was tylko taki wpływ, na jaki sami im pozwolicie. Są to klucze, które otwierają drzwi tylko wtedy, kiedy podstawicie pasujące zamki. Jeśli ktoś podsunie Wam do nałożenia cudzy but, będziecie się dziwić (i zarzucać innym), że but Was uwiera i na Was nie pasuje. Jeśli ktoś zarzuci Wam coś niesłusznego, możecie odpowiedzieć: “To mnie nie dotyczy, nie jestem taki” – zamykając tym samym całą sprawę. (Chyba że boicie się, iż osoba, która to powiedziała, odwróci się od Was, przestanie Was rozumieć i poniesiecie stratę).

Możecie również dojść do wniosku, że ten ktoś ma rację, a przez swoją uwagę poruszył Wasze własne bolesne odczucia. Są to jednak Wasze własne emocje, za które tylko Wy jesteście odpowiedzialni. Istnieje również możliwość, że “powstaną” w Was uczucia, które od dawna już nosicie w sobie. Możecie jednak zrzucić z siebie odpowiedzialność za taki stan rzeczy, obarczając nim kogoś innego, kto np. powiedział coś, co Wam o tym przypomniało. To również Wasza własna decyzja. Jakże często obciążamy naszych bliźnich decyzjami, które tak naprawdę podejmujemy zupełnie samodzielnie!

Pojawiające się emocje mogą być dla Was również wskazówkami prowadzącymi do zrealizowania przez Was pewnych zadań, po których poczujecie się znacznie lepiej. Wtedy można by nawet zaryzykować stwierdzenie, że takie a nie inne zachowanie otoczenia było dla Was nawet pewnego rodzaju pomocą!

Członkowie grupy terapeutycznej nauczyli się inaczej spoglądać na fakt, że ktoś sobie za dużo na ich temat poplotkował i że, jak to często w takich sytuacjach bywa, dodał jeszcze to i owo od siebie. Udawało się to nawet w sytuacji, gdy plotki przekraczały już pewne ramy przyzwoitości. Pamiętajmy o zasadzie podstawowej: aby coś mogło zaistnieć między jednym a drugim człowiekiem, konieczne są dwa kroki: dawanie i branie. Dopiero wtedy możemy mówić o “transakcji”. Jeśli nie zdecydujecie się, żeby wziąć, to to się po prostu nie stanie! Chyba, że ktoś będzie w stanie “wstrzyknąć” Wam z zewnątrz odpowiednie emocje.

Opowiadam Wam o tym tak szczegółowo po to, żebyście stopniowo nabierali coraz więcej odwagi i próbowali się otworzyć. Chodzi o otrzymanie zaufania. Bez otwarcia się na innych jest to bardzo trudne, a tak naprawdę – niemożliwe. Kiedy uświadomicie sobie, że nie musicie się niczego bać i że w rzeczywistości nic nie tracicie, otwierając się na drugich, nawet jeśli nie zawsze zachowują się oni fair, z pewnością będziecie czynić to częściej! Osiągniecie wtedy większą niezależność, a w końcu prawdziwą wolność. Z tym związana jest również redukcja Waszych lęków. Zastanówmy się raz jeszcze nad tym, co takiego stoi na przeszkodzie zaufaniu. Tego typu pytania w wielu wypadkach doprowadziły do zdobycia większej jasności, a także do bardzo ciekawych wniosków. Mogą znaleźć zastosowanie również w wielu innych sytuacjach, szczególnie wtedy, kiedy sami nie wiecie, dlaczego decydujecie się na zrobienie tej a niezrobienie innej rzeczy.

Zadajmy więc sobie pytanie: Dlaczego nie macie zaufania? Jeśli trudno jest Wam znaleźć na nie odpowiedź, zapytajcie inaczej: Co zyskujecie na tym, że nie macie zaufania?

No właśnie: musicie spodziewać się jakiegoś zysku bądź profitu – gdyby tak nie było, nie brakowałoby Wam przecież zaufania. Ludzie często niechętnie reagowali na te pytania i w zasadzie trudno się było temu dziwić. Ktoś zachowuje się w pewien określony sposób, sam się z tym męczy, a tu na dodatek pyta się go jeszcze, jaki ma z tego zysk! Można to uznać po prostu za bezczelność. Nie zmienię jednak mojego stanowiska w tej sprawie. Człowiek nie posiadający zaufania, narzekający na wszystko i całkowicie bezbronny (przynajmniej takie robi wrażenie) zyskuje już chociażby tyle, że drudzy okazują mu więcej uwagi. Otrzymuje więc upragnione uznanie, zgadzając się jednak (podświadomie) na to, że ciążyć mu będą te wieczne skargi i one to właśnie będą ponownym powodem do … narzekań.

Brak zaufania może mieć poza tym na przykład taki plus, że nie musimy otwierać się na drugich. Zwłaszcza w sytuacjach, kiedy przykłada się zbyt dużą wagę do zachowania innych i jest się w związku z tym bardziej niż zwykle narażonym na zranienie. Najpewniej i najbezpieczniej można czuć się wtedy tylko we własnym zamku o grubych murach – można sobie tam urządzić przytulne schronienie.

Nie okazując zaufania, nie będziecie również przeżywać rozczarowań. Szczególnie ważne jest to wtedy, gdy nie radzicie sobie z rozczarowaniami i traktujecie je jak prawdziwą katastrofę. Staracie się więc z góry ich unikać, lecz postępując w ten sposób unikacie również rozwiązania związanych z nimi problemów. Zachowując się w ten sposób, pozbawiacie się wszelkiej odpowiedzialności za kształtowanie własnego życia i własnych emocji (któż z nas lubi brać na siebie odpowiedzialność?). W razie czego zawsze macie pod ręką kilka zgrabnych wymówek i możliwość przesunięcia winy na kogoś innego. Jest oczywiste, że uwolnienie się od odpowiedzialności sprawi, iż Wasza sytuacja praktycznie nie ulegnie zmianie, ale tego się nie dostrzega.

Istnieje jednak jeszcze odwrotne pytanie, na które również możemy doczekać się bardzo interesujących odpowiedzi. Co możecie stracić, obdarzając kogoś zaufaniem? Czy “obdarzanie zaufaniem” jest niebezpieczne? Podczas mojej wieloletniej współpracy z ludźmi odniosłem wrażenie, że wielu z nich uważa zaufanie za coś niebezpiecznego. Tak bardzo się tego boją, że wolą iść przez życie, żywiąc nieufność i sceptycyzm. Jeśli wiecie coś na temat zasady rezonansu i wpływu myśli na zachowanie człowieka, bez trudu możecie sobie wyobrazić, jak może wyglądać życie takich osób.

To prawda, zawsze istnieje niebezpieczeństwo, czy też możliwość, że inni ludzie potraktują Wasze otwarcie się na drugich bez zachowania dostatecznej ostrożności. Może się zdarzyć, że inni ludzie zareagują w nieodpowiedni sposób. A to z kolei może być bardzo bolesne. Jest to z pewnością bardzo przykre doświadczenie. Czuć się urażonym – to na pewno nie jest przyjemne uczucie, przeciwnie: może bardzo zaboleć. Ale czy jest ono niebezpieczne? A może warto przyjrzeć się bliżej mechanizmowi powstawania tych urazów, aby w przyszłości skutecznie im przeciwdziałać? Z pewnością dojdziecie wtedy do przekonania, że sami możecie zdecydować o tym, czy słowa innych Was zabolały – czy też wcale nie. A jeśli osiągniecie ten stan, poczujecie się trochę bardziej niezależni i wolni – i wyzwoleni również od lęków!

Bolesne doświadczenie kryje w sobie pomoc i szansę w kształtowaniu Waszego przyszłego życia. Sami widzicie, jak “niebezpieczeństwo” zaufania powoli samo rozsypuje się w kawałki. Nasuwa się wniosek: jeśli zaufacie życiu, życie zaufa Wam. To warunek rozwiązania Waszych życiowych problemów. Prawda, że ufając, często narażacie się na przykre doświadczenia. Ufacie jednak, że będziecie w stanie odpowiednio je wykorzystać w przyszłości. Zaufanie jest konstruktywną energią, którą możecie wysyłać w świat. Reakcją na to jest możliwość pozytywnych przekazów zwrotnych, skierowanych na Wasze życie. Dostrzegam różnorodne życiowe problemy. Wykorzystuję moją wrażliwość po to, aby uzyskać jasny ogląd rzeczywistości, bez patrzenia przez “różowe okulary”. Pomaga mi to widzieć rzeczy w całej ich wyrazistości.

Źródło: deon.pl
Foto: Flickr.com/  Gerald Gabernig

News Chicago

Najbezpieczniejsze szpitale w Chicago i Illinois. Nowy ranking podpowiada gdzie się leczyć

Opublikowano

dnia

Autor:

Dziesiątki szpitali w Chicago i okolicznych miejscowościach otrzymały najwyższe oceny w jesiennej edycji rankingu Hospital Safety Grade 2026. Organizacja The Leapfrog Group wyróżniła oceną A łącznie 37 placówek w Illinois. Nie wszystkie szpitale wypadły jednak równie dobrze – część otrzymała oceny C, a jeden ze szpitali w Chicago uzyskał najniższą możliwą notę F.

Jak oceniano bezpieczeństwo pacjentów?

Opublikowany w środę raport The Leapfrog Group jest przygotowywany dwa razy w roku i ocenia amerykańskie szpitale pod względem ochrony pacjentów przed błędami medycznymi, wypadkami, obrażeniami oraz zakażeniami związanymi z leczeniem.

Oceny przyznawane są w skali od A do F. Przy ich ustalaniu wykorzystywane są między innymi dane federalnych Centrów Usług Medicare i Medicaid (CMS), informacje przekazywane przez uczestniczące w badaniu szpitale oraz metodologia opracowana przy współpracy ekspertów Johns Hopkins Armstrong Institute for Patient Safety and Quality.

Leah Binder, prezes i dyrektor generalna The Leapfrog Group, podkreśliła, że rekordowa liczba szpitali decyduje się publicznie przedstawiać dane dotyczące bezpieczeństwa i jakości leczenia. Zaapelowała również do administracji Prezydenta Donalda Trumpa i Kongresu o powiązanie przejrzystości cen usług medycznych z informacjami o jakości opieki.

Szpitale z najwyższą oceną A

Wśród placówek wyróżnionych najwyższą oceną znalazły się duże ośrodki akademickie w Chicago oraz liczne szpitale na północnych, zachodnich i południowych przedmieściach.

Ocena A – szpitale w Chicago i regionie:

  • Advocate Condell Medical Center – Libertyville
  • Advocate Good Shepherd Hospital – Barrington
  • Endeavor Health Edward Hospital – Naperville
  • Endeavor Health Elmhurst Hospital – Elmhurst
  • Endeavor Health Evanston Hospital – Evanston
  • Endeavor Health Glenbrook Hospital – Glenview
  • Endeavor Health Highland Park Hospital – Highland Park
  • Morris Hospital – Morris
  • Northwestern Medicine Central DuPage Hospital – Winfield
  • Northwestern Medicine Delnor Hospital – Geneva
  • Northwestern Medicine Huntley Hospital – Huntley
  • Northwestern Medicine Kishwaukee Hospital – DeKalb
  • Northwestern Medicine McHenry Hospital – McHenry
  • Northwestern Memorial Hospital – Chicago
  • Rush University Medical Center – Chicago
  • St. Mary’s Hospital – Kankakee
  • UChicago Medicine AdventHealth Hinsdale – Hinsdale
  • UChicago Medicine AdventHealth La Grange – La Grange
  • University of Chicago Medical Center – Chicago
  • Advocate Lutheran General Hospital – Park Ridge
  • Advocate Sherman Hospital – Elgin
  • Community First Medical Center – Chicago
  • Jackson Park Hospital – Chicago
  • Loyola Medicine Gottlieb Memorial Hospital – Melrose Park
  • Ottawa Regional Hospital and Healthcare Center / OSF Saint Elizabeth Medical Center – Ottawa
  • Riverside Medical Center – Kankakee
  • Rush Oak Park Hospital – Oak Park
  • Saint Mary of Nazareth Hospital – Chicago
  • St. Bernard Hospital – Chicago
  • UChicago Medicine AdventHealth Bolingbrook – Bolingbrook

Advocate Condell Medical Center – Libertyville

Szpitale z oceną B

Drugą najwyższą ocenę otrzymało 15 placówek w aglomeracji Chicago. W tej grupie znalazły się między innymi szpitale w Arlington Heights, Oak Lawn, Downers Grove, Aurora i Evanston.

  • Advocate Christ Medical Center – Oak Lawn
  • Advocate Good Samaritan Hospital – Downers Grove
  • Advocate South Suburban Hospital – Hazel Crest
  • Endeavor Health Northwest Community Hospital – Arlington Heights
  • Endeavor Health Swedish Hospital – Chicago
  • Ingalls Memorial Hospital – Harvey
  • John H. Stroger Jr. Hospital – Chicago
  • Loyola Medicine MacNeal Hospital – Berwyn
  • Mercy Medical Center – Aurora
  • Northwestern Medicine Catherine Gratz Griffin Lake Forest Hospital – Lake Forest
  • Rush Copley Medical Center – Aurora
  • Saint Francis Hospital – Evanston
  • Silver Cross Hospital – New Lenox
  • UChicago Medicine AdventHealth GlenOaks – Glendale Heights
  • University of Illinois Hospital and Health Sciences System – Chicago
Advocate Christ Medical Center w Oak Lawn

Advocate Christ Medical Center w Oak Lawn

Szpitale z oceną C

Ocena C oznacza przeciętny wynik w zestawieniu bezpieczeństwa pacjentów. W jesiennej edycji rankingu otrzymało ją 14 szpitali z Chicago i okolic, w tym placówki w Elk Grove Village, Hoffman Estates, Joliet i Evergreen Park.

  • Advocate Illinois Masonic Medical Center – Chicago
  • Advocate Trinity Hospital – Chicago
  • Ascension Alexian Brothers – Elk Grove Village
  • Ascension Saint Alexius – Hoffman Estates
  • Ascension Saint Joseph – Chicago
  • Holy Cross Hospital – Chicago
  • Humboldt Park Health – Chicago
  • Loyola University Medical Center – Chicago
  • Mount Sinai Hospital – Chicago
  • Northwestern Medicine Palos Heights – Palos Heights
  • Olympia Fields Hospital – Olympia Fields
  • OSF Little Company of Mary Medical Center – Evergreen Park
  • Resurrection Medical Center – Chicago
  • Saint Joseph Medical Center – Joliet
Advocate Illinois Masonic Medical Center

Advocate Illinois Masonic Medical Center

Najniższa ocena dla Roseland Community Hospital

Najniższą możliwą ocenę F otrzymał Roseland Community Hospital, położony w dzielnicy West Roseland na południu Chicago. Placówka od dłuższego czasu zmaga się z problemami finansowymi i obsługuje przede wszystkim mieszkańców społeczności o ograniczonym dostępie do opieki medycznej. Władze szpitala zakwestionowały przyznaną ocenę, powołując się na orzeczenie sądu na Florydzie dotyczące The Leapfrog Group.

Nie wszystkie placówki zostały uwzględnione w zestawieniu. Wśród szpitali bez oceny znalazły się Vista Medical Center East w Waukegan oraz Insight Hospital & Medical Center w Chicago, które nie uczestniczyły we wcześniejszych badaniach organizacji.

Roseland Community Hospital

Roseland Community Hospital

Zmiany w chicagowskiej służbie zdrowia

Publikacja rankingu następuje w okresie istotnych zmian w regionalnym systemie opieki zdrowotnej. Niedawno ogłoszono plan połączenia Rush University Health System i Endeavor Health, o którym informowalismy 14 października. Finalizacja transakcji przewidywana jest na 2027 rok.

Jednocześnie kilka szpitali w regionie zapowiedziało zamknięcie oddziałów położniczych, o czym pisaliśmy 1 paźdzernika. Dotyczy to między innymi Saint Joseph Medical Center w Joliet, Mercy Medical Center w Aurorze oraz Resurrection Medical Center w Chicago.

Jesienny ranking Hospital Safety Grade 2026 stanowi dodatkowe źródło informacji dla pacjentów wybierających miejsce leczenia. Organizacja The Leapfrog Group podkreśla, że bezpieczeństwo i jakość świadczonej opieki powinny być równie ważne jak przejrzystość kosztów usług medycznych.

 

Źródło: nbc
Foto: Vist Lake County, Advocate Christ Medical Center, Advocate Illinois Masonic Medical Center, istock/monkeybusinessimages/
Czytaj dalej

News Chicago

Wirusy atakują w Chicago. Szpitale Loyola wprowadzają surowe ograniczenia odwiedzin

Opublikowano

dnia

Autor:

W związku ze wzrostem liczby zakażeń wirusami układu oddechowego szpitale Loyola Medicine w Chicago i okolicznych miejscowościach zaostrzyły zasady odwiedzin. Nowe przepisy obejmują całkowity zakaz odwiedzin dla osób poniżej 18. roku życia, obowiązek noszenia maseczek w salach pacjentów oraz ograniczenia dotyczące osób z objawami infekcji. Zmiany ogłoszono w niedzielę, 15 listopada.

Dzieci i młodzież nie mogą odwiedzać pacjentów

Przedstawiciele Loyola Medicine poinformowali, że z powodu wysokiej liczby zachorowań na infekcje dróg oddechowych oraz większego ryzyka przenoszenia wirusów przez dzieci osoby poniżej 18. roku życia nie mogą odwiedzać pacjentów w szpitalach należących do sieci.

Nowe zasady obowiązują we wszystkich placówkach Loyola Medicine w rejonie Chicago, w tym w Loyola University Medical Center w Maywood, Gottlieb Memorial Hospital w Melrose Park oraz MacNeal Hospital w Berwyn.

Obowiązkowe maseczki i zakaz wstępu dla chorych

W szpitalach wprowadzono również obowiązek noszenia maseczek w salach pacjentów i gabinetach lekarskich. W pozostałych pomieszczeniach placówek medycznych ich używanie jest zdecydowanie zalecane.

Osoby, u których niedawno zdiagnozowano COVID-19, grypę lub zakażenie wirusem RSV, nie będą mogły odwiedzać hospitalizowanych. Zakaz obejmuje także osoby z objawami infekcji, takimi jak gorączka, katar, ból gardła, kaszel czy zatkany nos.

Pacjenci wykazujący objawy choroby układu oddechowego lub mający dodatni wynik testu na obecność wirusa mogą przyjmować maksymalnie dwóch odwiedzających jednocześnie. Wyjątki od zasad i godzin odwiedzin będą możliwe za zgodą szpitala w szczególnych okolicznościach, między innymi w przypadku ciężkiego stanu chorego lub zbliżającej się śmierci.

Ograniczenia także na oddziałach ratunkowych

Zaostrzone przepisy dotyczą również szpitalnych oddziałów ratunkowych. W Loyola University Medical Center i Gottlieb Memorial Hospital jednemu pacjentowi mogą towarzyszyć najwyżej dwie osoby. W MacNeal Hospital w Berwyn limit jest jeszcze bardziej restrykcyjny i wynosi jednego odwiedzającego na pacjenta. Szpital uzasadnia tę decyzję ograniczoną przestrzenią na oddziale ratunkowym.

Loyola_Medicine-MacNeal_Hospital

MacNeal Hospital w Berwyn

Sezon grypowy rozpoczął się wcześniej niż zwykle

Loyola Medicine nie jest jedyną siecią medyczną w regionie, która zdecydowała się na ograniczenia. Podobne zasady wprowadzono wcześniej w listopadzie w Silver Cross Hospital w New Lenox, gdzie również odnotowano wzrost zachorowań na infekcje dróg oddechowych.

Według federalnych ekspertów tegoroczny sezon grypowy rozpoczął się wcześniej niż zazwyczaj, a liczba zachorowań była wyższa od typowej dla tego okresu. Lekarze w Chicago i innych częściach kraju obserwują także wzrost zakażeń rynowirusami i enterowirusami, które często powodują objawy przypominające przeziębienie.

Najnowsze dane Amerykańskich Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) wskazują również na jesienny wzrost liczby zgłaszanych zakażeń paciorkowcami grupy A.

Szpitale apelują o przestrzeganie zasad

Nowe ograniczenia mają zmniejszyć ryzyko przenoszenia infekcji na osoby hospitalizowane, szczególnie pacjentów z osłabioną odpornością i poważnymi schorzeniami. Placówki Loyola Medicine podkreślają znaczenie przestrzegania zasad bezpieczeństwa przez wszystkich odwiedzających.

Loyola University Medical Center

Loyola University Medical Center

Osoby planujące wizytę u bliskich powinny wcześniej zapoznać się z aktualnymi zasadami obowiązującymi w danym szpitalu. W przypadku objawów infekcji należy zrezygnować z odwiedzin, aby nie narażać pacjentów i personelu medycznego na dodatkowe ryzyko zakażenia.

 

Źródło: nbc
Foto: TheHopefulInformationalist, Loyola University Medical Center, istock
Czytaj dalej

NEWS Florida

Operacja w łonie matki pomogła małemu Theo z Florydy. Chłopiec miał rozszczep kręgosłupa

Opublikowano

dnia

Autor:

Pięciogodzinna operacja przeprowadzona jeszcze przed narodzinami dziecka dała rodzinie z Florydy nadzieję na lepszą przyszłość syna. Lekarze z Texas Children’s Hospital zoperowali małego Theo, u którego wykryto rozszczep kręgosłupa. Dzięki nowatorskiej metodzie chłopiec ma większą szansę na samodzielne chodzenie i uniknięcie poważnych powikłań neurologicznych.

Niepokojąca diagnoza w 20. tygodniu ciąży

Lauren i Sean Hearn z Nokomis na Florydzie oczekiwali narodzin drugiego dziecka, kiedy rutynowe badanie USG w 20. tygodniu ciąży wykazało u ich syna rozszczep kręgosłupa. Jest to wada rozwojowa, w której kręgosłup i rdzeń kręgowy nie formują się prawidłowo, co może prowadzić do paraliżu, wodogłowia i problemów z funkcjonowaniem jelit.

Lauren, która wcześniej pracowała na oddziale intensywnej opieki neurologicznej, zdawała sobie sprawę z możliwych konsekwencji diagnozy. Rodzice obawiali się, że ich syn może nigdy nie chodzić samodzielnie i przez całe życie będzie wymagał specjalistycznej opieki.

Nowatorska operacja w Teksasie

Lauren została skierowana do Texas Children’s Hospital, gdzie opiekę nad nią przejęli dr Michael Belfort i dr William Whitehead, pionierzy fetoskopowej metody operowania rozszczepu kręgosłupa przed narodzinami.

Podczas pięciogodzinnego zabiegu chirurdzy wykonali rozległe nacięcie powłok brzusznych matki, wydobyli macicę i za pomocą specjalistycznych narzędzi zamknęli ubytek w kręgosłupie Theo, który przez cały czas pozostawał w jej łonie. Technika ta pozwala również zachować możliwość porodu drogami natury.

Dr Michael Belfort, kierujący oddziałem położnictwa i ginekologii w Baylor College of Medicine oraz Texas Children’s Hospital, wyjaśnił, że operacja nie cofa już istniejących uszkodzeń, ale może zapobiegać kolejnym. Według niego takie zabiegi mogą zmniejszyć o połowę liczbę dzieci wymagających wszczepienia zastawki odprowadzającej płyn mózgowo-rdzeniowy i podwoić szanse na samodzielne chodzenie.

Mały Theo rozwija się pomyślnie

Po operacji Lauren wróciła na Florydę, gdzie niemal dwa miesiące temu urodziła Theo. Chłopiec przebywa już w domu z rodzicami i dwuletnią siostrą Olivią. Rodzina z optymizmem obserwuje jego rozwój, choć lekarze podkreślają, że na ocenę długoterminowych skutków choroby trzeba jeszcze poczekać.

Matka chce pomagać innym rodzinom

Doświadczenia rodziny Hearn stały się dla Lauren impulsem do wspierania innych kobiet, które dowiadują się o rozszczepie kręgosłupa u nienarodzonego dziecka. Podkreśla znaczenie regularnych badań prenatalnych i USG, dzięki którym możliwe było wczesne rozpoznanie wady u Theo.

Lauren oferuje rozmowę i wsparcie matkom znajdującym się w podobnej sytuacji. Można skontaktować się z nią pod adresem [email protected].

Rodzina ma nadzieję, że historia Theo pokaże innym rodzicom, jak duże możliwości daje współczesna medycyna prenatalna. Choć przyszłość chłopca pozostaje niepewna, jego dotychczasowe postępy są dla bliskich źródłem ogromnej radości.

 

Źródło: fox13
Foto: Lauren i Sean Hearn
Czytaj dalej

Popularne

Kalendarz

lipiec 2015
P W Ś C P S N
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Popularne w tym miesiącu