Połącz się z nami

Wiara i życie

Gdzie i kiedy się modlić?

Opublikowano

dnia

Nie lubię pielgrzymek, procesji, odpustów, nawet na Mszę św. wolę iść w tygodniu. W tłumie trudno się skupić i pomodlić. Czy nie mam racji?

Bożena

Oczywiście, że łatwiej jest się skupić w miejscu odosobnionym, spokojnym, z dala od ludzi i zgiełku, jaki potrafią czynić. Jeśli to tylko możliwe, trzeba takich miejsc szukać. W ciszy przecież Bóg przemawia do człowieka i tam Go można najlepiej usłyszeć. Wzór takiej modlitwy, na osobności, z dala od tłumów, na górze, w nocy, daje nam Jezus. Nas też zachęca do stworzenia sobie dogodnych warunków zewnętrznych dla wewnętrznego usposobienia się do modlitwy: Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie (Mt 6, 6). Wypada więc życzyć każdemu takich sprzyjających warunków do dobrej modlitwy.

Trzeba jednak pamiętać, że wiara nie jest sprawą prywatną każdego wierzącego. To nie jest tak, że na modlitwie każdy sam staje przed swoim Bogiem, z którym rozmawia tylko o swoich sprawach. Wierzymy we wspólnocie Kościoła i dlatego modlitwa we wspólnocie jest wyrazem przynależności do naszej wspólnoty wiary. Kto by uciekał od tej wspólnoty, nie spotkałby się też z żyjącym i działającym w Kościele Chrystusem, bo  On jest Głową Ciała – Kościoła (Kol 1, 18). Nasze uczestnictwo w uroczystościach religijnych jest więc znakiem przynależności i solidarności z tymi wszystkimi, którzy tak samo jak my wyznają w Kościele wiarę w Chrystusa Zmartwychwstałego. Zwłaszcza udział w niedzielnej Mszy św. jest świadectwem wiary w żyjącego i działającego w Kościele Jezusa. Żadne racje osobiste, poza obiektywnymi przeszkodami, nie mogą nas z tego świadectwa, dawanego we wspólnocie i ze wspólnotą zwolnić. Ten tłum ludzi, który wprawdzie utrudnia modlitewne skupienie jest równocześnie pięknym znakiem żywotności Kościoła.Trzeba umieć widzieć w nim dar, a nie zagrożenie.

Było mi dane odprawić Drogę krzyżową w Jerozolimie, krocząc drogą, którą szedł Jezus na Golgotę. Pamiętam, że na początku tej drogi strasznie denerwował mnie tłum i zgiełk gapiów, turystów, przekupniów, wręcz uniemożliwiających modlitewne skupienie. Po chwili jednak uświadomiłem sobie, że przecież Jezusowa droga nie odbyła się w bardziej luksusowych warunkach niż ta moja. I to mnie nie tylko uspokoiło, ale wręcz zbliżyło mnie do realiów drogi Jezusa. I chyba lepiej się pomodliłem niż gdybym to uczynił w pustym kościele. Pamiętam też, że wybrałem się kiedyś na swoje rekolekcje do jednego z domów rekolekcyjnych, nie wiedząc, że w tym samym czasie był tam prowadzony remont. Po pierwszym dniu chciałem stamtąd uciekać. Pomyślałem jednak i sam siebie zapytałem: „czy ci ludzie robią coś złego, czy robią mi na złość? Wręcz przeciwnie, robią coś dobrego i robią to po to, żeby takim jak ja lepiej się w tym domu modliło”. I to mnie uspokoiło, a nawet zacząłem się modlić za tych hałasujących budowniczych.

Trudno chyba byłoby powiedzieć jaka modlitwa jest bardziej owocna, czy ta w sterylnych warunkach wyciszenia i zewnętrznego komfortu, czy ta w zmaganiu się ze zgiełkiem, hałasem i tłumem ludzi, bezwiednie wpływających na owoc naszych modlitw.

Ks. Jerzy Sermak SJ urodził się 7 stycznia 1950 roku w Czechowicach Dziedzicach. W 1969 roku wstąpił do zakonu oo. jezuitów. W 1992 roku wyjechał do Chicago, by przez sześć lat pracować tutaj wśród Polonii. Był dyrektorem religijnych programów radiowych, kapelanem harcerzy i kilku zgromadzeń sióstr zakonnych, należał do redakcji wychodzącego w Chicago dwutygodnika “Nowe Życie”. Od 2013 roku jest przełożonym polskich jezuitów w Chicago. Jest autorem dwunastu pozycji książkowych m.in.: Zamyślenia (1992), Słowa jak ziarno (2000), Kim On jest? (2001), Odnaleziony skarb (2007) Różaniec ze służebnicą Bożą, Rozalią Celakówną (2010), Drogi wiary (2012) i Mądry z wiary żyje (2012).

Źródło: inf. własna
Foto: CNS photo/Stefano Rellandini, Reuters

Czytaj dalej
Reklama

Świeta i Nowy Rok

Maryja i Józef też byli emigrantami. W Chicago rusza „Las Posadas”. Jezuita o. Paweł Kosiński tłumaczy o co w tym chodzi

Opublikowano

dnia

Autor:

Las Posadas to adwentowa tradycja ludności latynoskiej. Jezuita ojciec Paweł Kosiński wyjaśnia jakie przesłanie i znaczenie ma ono dzisiaj w Chicago.

Las Posadas to święto obchodzone zwykle między 16 a 24 grudnia w państwach Ameryki Łacińskiej, wywodzące się z Meksyku. W różnych krajach uroczystości z nim związane są nieco odmienne, zależnie od lokalnych tradycji.

Jest częścią przygotowani do Świąt Bożego Narodzenia9 dni przygotowań symbolizuje 9 miesięcy gdy matka Boska była w ciąży i oczekiwała przyjścia na świat Jezusa Chrystusa.

W Chicago święto Las Posadas jest związane z procesją, która odtwarza zmagania Józefa i Maryi, jakich doświadczyli próbując znaleźć dla siebie miejsce w Betlejem. Wydarzenie ma znaczenie także w wymiarze społecznym. Parada ma wspomóc czynność polityczną, zwłaszcza reformę imigracyjną, poprzez przypomnienie, że Józef i Maryja też byli emigrantami, szukającymi dla siebie bezpiecznego schronienia.

 

Meksykańska tradycja Las Posadas ma ponad 400 lat, jej początek datuje się na 1586 rok. Dwie osoby przebrane za Maryję i Józefa podróżują co noc do innego domu, przez dziewięć nocy. W każdym domu odbywają się modlitwy. Marii i Józefowi mogą towarzyszyć aniołowie i pasterze, lub pielgrzymi, którzy niosą wizerunki świętych postaci. Dzieci niosą poinsecje, a za procesją podążają muzycy. Pod koniec każdej nocy śpiewane są kolędy, a dzieci rozbijają piniaty w kształcie gwiazdy i wszyscy siadają do uczty.

16ta już procesja Las Posadas w Chicago „w intencji” sprawiedliwej reformy imigracyjnej, dla ludzi przybywających do Stanów Zjednoczonych odbędzie się już dzisiaj.

 

Źródło:wikipedia

Foto:YouTube

 

 

Czytaj dalej

News USA

W stanie Kentucky Kościół Katolicki w pełni zaangażował się i niesie pomoc ofiarom tornada

Opublikowano

dnia

Autor:

Od momentu uderzenia tornada w Kentucky w USA, wspólnota katolicka w regionie jednoczy się w modlitwie i oferuje wsparcie dla poszkodowanych. W niedzielę wszystkie parafie diecezji włączyły się w specjalną zbiórkę. O sytuacji w miejscach katastrofy opowiedział papieskiej rozgłośni biskup Owensboro, William F. Medley.

„Kościół parafii św. Józefa nadal stoi, choć jest poważnie uszkodzony. W niedzielę, członkowie sąsiadującej parafii św. Hieronima przyjęli ich do siebie by wspólnie się modlić. Uczestniczyłem w popołudniowej Mszy, podczas której zwracano się także do Matki Bożej z Guadalupe, bo parafianie św. Józefa to w dużej części hiszpańskojęzyczni imigranci.

Zniszczony jest niestety kościół w Dawson’s Springs, trzeba zbudować go na nowo” – stwierdził bp Medley. Duchowny opowiedział także o sytuacji katolików w mieście Mayfield, które zostało „niemal starte z powierzchni ziemi”.

„Wiele parafii jest zaangażowanych w pomoc. Po takich zdarzeniach jak to, panuje jeden wielki chaos. Ludzie często nie wiedzą, gdzie się udać. W Mayfield wielu ludziom, których domy przetrwały, brakuje wody, ogrzewania i elektryczności. Nasze serca są złamane, ale wciąż mamy nadzieję. Ludzie w kraju i nawet z całego świata, starają się nam teraz pomóc. Wielkim pocieszeniem jest też dla nas osobista bliskość Papieża, który zwrócił się do nas w niedzielę. Powtarzamy sobie jego słowa, bo przynoszą nam prawdziwą pociechę.

Jesteśmy wdzięczni za pomoc, którą otrzymujemy od tak wielu ludzi, od innych wspólnot w całym kraju, to dla nas pokrzepiające, że modlą się za nas i dla nas się poświęcają.“

Prezydent USA Joe Biden odwiedzi dzisiaj Kentucky, aby zobaczyć zniszczenia spowodowane przez tornada. Polecił również swojej administracji udostępnić wszelkie konieczne zasoby lokalnym i stanowym urzędnikom w Kentucky i innych stanach dotkniętych przez kataklizm.

 

Autor: Marek Krzysztofiak SJ

Źródło: RV

Foto: YouTube

Czytaj dalej

Adwent

Pod Chicago tłumy pielgrzymów oddało hołd Patronce Obu Ameryk. Wielkie świętowanie w Des Plaines

Opublikowano

dnia

Autor:

Sobotę i niedzielę w Des Plaines w stanie Illinois wypełniły uroczystości związane ze świętem Naszej Pani. Po rocznej przerwie związanej z pandemią, tysiące pielgrzymów wzięło w nich udział.

Obchody, które  rozpoczęły się w sobotę, przyciągnęły setki tysięcy pielgrzymów, w większości pochodzenia meksykańskiego, nie tylko z okolic Chicago. Wielu z nich przyszło pieszo. Wierni poza modlitwami ofiarowali Matce Bożej z Guadalupe kwiaty.

„Juan Diego nauczył się dzięki zaufaniu do Boga, także tego, żeby mieć bardziej pozytywne spojrzenie na przyszłość” – powiedział ojciec Esequiel Sanchez, z Sanktuarium Matki Bożej z Guadalupe.

Uroczystości odbyły się w związku z liturgicznym wspomnieniem Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe w Kościele Katolickim, które przypada 12 grudnia. Jest to największa tego typu uroczystość poza miastem Meksyk.

Matka Boża z Guadalupe to katolicki tytuł Maryi, która miała objawić się Aztekowi św. Juanowi Diego Cuauhtlatoatzinowi na wzgórzu Tepeyac, obecnie w granicach miasta Meksyk. Jak głoszą przekazy, w ostatnim dniu objawień, 12 grudnia 1531 roku dojść miało do powstania obrazu Matki Bożej z Guadalupe.

Jest to najstarsze objawienie maryjne oficjalnie uznane przez Kościół Katolicki.

Niedzielne uroczystości zakończyły się inscenizacją objawień Juanowi Diego.

Obraz misyjny Matki Bożej z Guadalupe został przywieziony z Meksyku w 1986 roku do stałej ekspozycji na terenie Akademii Maryville.

 

Źródło:abc7,wgn, wikipedia
Foto: YT, wikipedia

Czytaj dalej

Facebook

Reklama

Facebook

kwiecień 2014
P W Ś C P S N
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Popularne