Kościół
Orędzie papieża Franciszka na Wielki Post 2014 roku. Przeczytaj co powinno być naszym lekarstwem
Punktem wyjścia papieskiego orędzia są słowa św. Pawła „Znacie przecież łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogatym, dla was stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić” (2Kor 8,9). Za Apostołem papież pyta, co dla każdego z nas żyjącego dzisiaj znaczą te słowa.
Słowa te, wskazuje papież mówią przede wszystkim w jaki sposób objawia nam się Bóg. Sam będąc bogatym staje się ubogi i bliski każdemu człowiekowi. Widzimy to w tajemnicy Wcielenia Syna Bożego. U podstaw tego Bożego działania jest ogromna miłość, pragnienie bliskości, aż do ofiary z samego siebie. Kochać bowiem – mówi papież – to dzielić we wszystkim los istoty kochanej. Jezus stał się ubogi nie dla ubóstwa samego w sobie, ale – jak pisze św. Paweł – po to, „aby was ubóstwem swoim ubogacić”. To nie jest gra słów czy tylko efektowna figura retoryczna! Przeciwnie, to synteza Bożej logiki, logiki miłości, logiki Wcielenia i Krzyża. Bóg nie chciał, by zbawienie spadło na nas z wysoka, niczym jałmużna udzielona przez litościwego filantropa, który dzieli się czymś, co mu zbywa. Nie taka jest miłość Chrystusa! Jego miłość jest bliska każdego, można powiedzieć na wyciągnięcie ręki.
Jakże ważne jest, wskazuje w dalszej części papież, aby dostrzec wokół siebie tę biedę materialną, moralną i duchową innych osób i stawać się świadkiem Jezusowej miłości. Jakże istotne jest – dalej dodaje – aby nasze działanie zmierzało do tego, aby na świecie przestano deptać ludzką godność, by zaniechano dyskryminacji i nadużyć, które w wielu przypadkach leżą u źródeł nędzy. Kiedy władza, luksus i pieniądz urastają do rangi idoli, stawia się je ponad nakazem sprawiedliwego podziału zasobów. Trzeba zatem, aby ludzkie sumienia nawróciły się na drogę sprawiedliwości, równości, powściągliwości i dzielenia się dobrami.
Lekarstwem na ten stan rzeczy jest Ewangelia. A zadaniem chrześcijanina jest głosić to orędzie we wszystkich środowiskach – mówi papież. Bóg jest większy od naszego grzechu i kocha nas za darmo i zawsze.
Józef Birecki, jezuita
[email protected]
Foto: CNS photo/Paul Haring
Pełna wersja orędzia Ojca Świętego Franciszka na Wielki Post 2014 roku
Stał się ubogim, aby wzbogacić nas swoim ubóstwem (por. 2 Kor 8,9)
Drodzy Bracia i Siostry!
W czasie Wielkiego Postu chcę podzielić się z wami kilkoma refleksjami, które mogą wam być pomocne na drodze nawrócenia osobistego i wspólnotowego. Punktem wyjścia niech będą słowa św. Pawła: „Znacie przecież łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogatym, dla was stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić” (2Kor 8,9). Apostoł zwraca się do chrześcijan Koryntu, zachęca ich, aby szczodrze dopomogli wiernym w Jerozolimie, którzy są w potrzebie. Co mówią nam, współczesnym chrześcijanom, te słowa św. Pawła? Co znaczy dla nas dzisiaj wezwanie do ubóstwa, do życia ubogiego w rozumieniu ewangelicznym?
1. Łaska Chrystusa
Słowa te mówią nam przede wszystkim, jaki jest styl Bożego działania. Bóg nie objawia się pod postaciami światowej potęgi i bogactwa, ale słabości i ubóstwa: „będąc bogatym, dla was stał się ubogim…”. Chrystus, odwieczny Syn Boży, mocą i chwałą równy Ojcu, stał się ubogi; wszedł między nas, stał się bliski każdemu z nas; obnażył się, „ogołocił”, aby stać się we wszystkim podobny do nas (por. Flp 2,7; Hbr 4,15). Wcielenie Boże to wielka tajemnica! Ale źródłem tego wszystkiego jest Boża miłość, miłość, która jest łaską, ofiarnością, pragnieniem bliskości, i która nie waha się poświęcić i złożyć w darze samej siebie dla dobra umiłowanych stworzeń. Kochać znaczy dzielić we wszystkim los istoty kochanej. Miłość czyni podobnym, ustanawia równość, obala mury i usuwa dystans. To właśnie Bóg uczynił dla nas. Jezus przecież „ludzkimi rękami wykonywał pracę, ludzkim umysłem myślał, ludzką wolą działał, ludzkim sercem kochał. Zrodzony z Maryi Dziewicy stał się prawdziwie jednym z nas, podobny do nas we wszystkim z wyjątkiem grzechu” (Sobór Wat. II, Konst. duszpast. Gaudium et spes, 22).
Jezus stał się ubogi nie dla ubóstwa samego w sobie, ale – jak pisze św. Paweł – po to, „aby was ubóstwem swoim ubogacić”. To nie jest gra słów czy tylko efektowna figura retoryczna! Przeciwnie, to synteza Bożej logiki, logiki miłości, logiki Wcielenia i Krzyża. Bóg nie chciał, by zbawienie spadło na nas z wysoka, niczym jałmużna udzielona przez litościwego filantropa, który dzieli się czymś, co mu zbywa. Nie taka jest miłość Chrystusa! Kiedy Jezus zanurza się w wodach Jordanu i przyjmuje chrzest z rąk Jana Chrzciciela, nie dlatego to czyni, że potrzebuje pokuty czy nawrócenia; czyni to, aby stanąć pośród ludzi potrzebujących przebaczenia, pośród nas grzeszników, i wziąć na swoje barki brzemię naszych grzechów. Taką wybrał drogę, aby nas pocieszyć, zbawić, uwolnić od naszej nędzy. Zastanawiają nas słowa Apostoła, że zostaliśmy wyzwoleni nie przez bogactwo Chrystusa, ale przez Jego ubóstwo. A przecież św. Paweł dobrze zna „niezgłębione bogactwo Chrystusa” (Ef 3,8), „dziedzica wszystkich rzeczy” (por. Hbr 1,2).
Czym zatem jest ubóstwo, którym Jezus nas wyzwala i ubogaca? Jest nim właśnie sposób, w jaki Jezus nas kocha, w jaki staje się naszym bliźnim, niczym Dobry Samarytanin, który pochyla się nad półżywym człowiekiem, porzuconym na skraju drogi (por. Łk 10,25 nn). Tym, co daje nam prawdziwą wolność, prawdziwe zbawienie i prawdziwe szczęście, jest Jego miłość współczująca, tkliwa i współuczestnicząca. Chrystus ubogaca nas swoim ubóstwem przez to, że staje się ciałem, bierze na siebie nasze słabości, nasze grzechy, udzielając nam nieskończonego miłosierdzia Bożego. Ubóstwo Chrystusa jest Jego największym bogactwem: Jezus jest bogaty swoim bezgranicznym zaufaniem do Boga Ojca, swoim bezustannym zawierzeniem Ojcu, bo zawsze szuka tylko Jego woli i Jego chwały. Jest bogaty niczym dziecko, które czuje się kochane, samo kocha swoich rodziców i ani na chwilę nie wątpi w ich miłość i czułość. Bogactwo Jezusa polega na tym, że jest Synem. Jedyna w swoim rodzaju więź z Ojcem to najwyższy przywilej tego ubogiego Mesjasza. Jezus wzywa nas, byśmy wzięli na siebie Jego „słodkie jarzmo”, to znaczy byśmy wzbogacili się Jego „bogatym ubóstwem” albo „ubogim bogactwem”, byśmy wraz z Nim mieli udział w Jego Duchu synowskim i braterskim, stali się synami w Synu, braćmi w pierworodnym Bracie (por. Rz 8,29).
Znane jest powiedzenie, że jedyny prawdziwy smutek to nie być świętym (L. Bloy); moglibyśmy też powiedzieć, że istnieje jedna tylko prawdziwa nędza: nie żyć jak synowie Boga i bracia Chrystusa.
2. Nasze świadectwo
Moglibyśmy pomyśleć, że taka „droga” ubóstwa była odpowiednia dla Jezusa, my natomiast, którzy przychodzimy po Nim, możemy zbawić świat odpowiednimi środkami ludzkimi. Tak nie jest. W każdym czasie i miejscu Bóg nadal zbawia ludzi i świat poprzez ubóstwo Chrystusa, bo On staje się ubogi w sakramentach, w Słowie i w swoim Kościele, który jest ludem ubogich. Bogactwo Boga nie może się udzielać poprzez nasze bogactwo, ale zawsze i wyłącznie poprzez nasze ubóstwo, osobiste i wspólnotowe, czerpiące moc z Ducha Chrystusa.
Na wzór naszego Nauczyciela jesteśmy jako chrześcijanie powołani do tego, aby dostrzegać różne rodzaje nędzy trapiącej naszych braci, dotykać ich dłonią, brać je na swoje barki i starać się je łagodzić przez konkretne działania. Nędza to nie to samo co ubóstwo; nędza to ubóstwo bez wiary w przyszłość, bez solidarności, bez nadziei. Możemy wyróżnić trzy typy nędzy. Są to: nędza materialna, nędza moralna i nędza duchowa. Nędza materialna to ta, którą potocznie nazywa się biedą, i która dotyka osoby żyjące w warunkach niegodnych ludzkich istot, pozbawione podstawowych praw i dóbr pierwszej potrzeby, takich jak żywność, woda, higiena, praca, szanse na rozwój i postęp kulturowy. W obliczu takiej nędzy Kościół spieszy ze swoją posługą, ze swoją diakonią, by zaspokajać potrzeby i leczyć rany oszpecające oblicze ludzkości. W ubogich i w ostatnich widzimy bowiem oblicze Chrystusa; miłując ubogich i pomagając im, miłujemy Chrystusa i Jemu służymy. Nasze działanie zmierza także do tego, aby na świecie przestano deptać ludzką godność, by zaniechano dyskryminacji i nadużyć, które w wielu przypadkach leżą u źródeł nędzy. Kiedy władza, luksus i pieniądz urastają do rangi idoli, stawia się je ponad nakazem sprawiedliwego podziału zasobów. Trzeba zatem, aby ludzkie sumienia nawróciły się na drogę sprawiedliwości, równości, powściągliwości i dzielenia się dobrami.
Nie mniej niepokojąca jest nędza moralna, która czyni człowieka niewolnikiem nałogu i grzechu. Ileż rodzin żyje w udręce, bo niektórzy ich członkowie – często młodzi – popadli w niewolę alkoholu, narkotyków, hazardu czy pornografii! Iluż ludzi zagubiło sens życia, pozbawionych zostało perspektyw na przyszłość, utraciło nadzieję! I iluż ludzi zostało wepchniętych w taką nędzę przez niesprawiedliwość społeczną, przez brak pracy, odbierający godność, jaką cieszy się żywiciel rodziny, przez brak równości w zakresie prawa do wykształcenia i do ochrony zdrowia. Takie przypadki nędzy moralnej można słusznie nazwać zaczątkiem samobójstwa. Ta postać nędzy, prowadząca także do ruiny ekonomicznej, wiąże się zawsze z nędzą duchową, która nas dotyka, gdy oddalamy się od Boga i odrzucamy Jego miłość. Jeśli sądzimy, że nie potrzebujemy Boga, który w Chrystusie wyciąga do nas rękę, bo wydaje się nam, że jesteśmy samowystarczalni, wchodzimy na drogę wiodącą do klęski. Tylko Bóg prawdziwie zbawia i wyzwala.
Ewangelia to prawdziwe lekarstwo na nędzę duchową: zadaniem chrześcijanina jest głosić we wszystkich środowiskach wyzwalające orędzie o tym, że popełnione zło może zostać wybaczone, że Bóg jest większy od naszego grzechu i kocha nas za darmo i zawsze, że zostaliśmy stworzeni dla komunii i dla życia wiecznego. Bóg wzywa nas, byśmy byli radosnymi głosicielami tej nowiny o miłosierdziu i nadziei! Dobrze jest zaznać radości, jaką daje głoszenie tej dobrej nowiny, dzielenie się skarbem, który został nam powierzony, aby pocieszać strapione serca i dać nadzieję wielu braciom i siostrom pogrążonym w mroku. Trzeba iść śladem Jezusa, który wychodził naprzeciw ubogim i grzesznikom niczym pasterz szukający zaginionej owcy, wychodził do nich przepełniony miłością. Zjednoczeni z Nim, możemy odważnie otwierać nowe drogi ewangelizacji i poprawy ludzkiej kondycji.
Drodzy bracia i siostry, niech w tym czasie Wielkiego Postu cały Kościół będzie gotów nieść wszystkim, którzy żyją w nędzy materialnej, moralnej i duchowej, gorliwe świadectwo o orędziu Ewangelii, którego istotą jest miłość Ojca miłosiernego, gotowego przygarnąć w Chrystusie każdego człowieka. Będziemy do tego zdolni w takiej mierze, w jakiej upodobnimy się do Chrystusa, który stał się ubogi i ubogacił nas swoim ubóstwem. Wielki Post to czas ogołocenia: dobrze nam zrobi, jeśli się zastanowimy, czego możemy się pozbawić, aby pomóc innym i wzbogacić ich naszym ubóstwem. Nie zapominajmy, że prawdziwe ubóstwo boli: ogołocenie byłoby bezwartościowe, gdyby nie miało wymiaru pokutnego. Budzi moją nieufność jałmużna, która nie boli.
Duch Święty, dzięki któremu jesteśmy „jakby ubodzy, a jednak wzbogacający wielu, jako ci, którzy nic nie mają, a posiadają wszystko” (2 Kor 6,10), niech utwierdza nas w tych postanowieniach, niech umacnia w nas wrażliwość na ludzką nędzę i poczucie odpowiedzialności, abyśmy stawali się miłosierni i spełniali czyny miłosierdzia. W tej intencji będę się modlił, aby każdy wierzący i każda społeczność kościelna mogli owocnie przeżyć czas Wielkiego Postu, proszę was też o modlitwę za mnie. Niech Chrystus wam błogosławi, a Matka Boża ma was w swojej opiece.
Watykan, 26 grudnia 2013, w święto św. Szczepana, diakona i pierwszego męczennika.
FRANCISCUS
Kościół
Amerykańscy biskupi obradują w Baltimore. Imigracja, AI i przyszłość Kościoła w USA
Przyszłość Kościoła katolickiego w Stanach Zjednoczonych, rosnące zainteresowanie religią wśród młodych ludzi, sytuacja imigrantów oraz wyzwania związane ze sztuczną inteligencją to główne tematy jesiennego zebrania Konferencji Biskupów Katolickich USA (USCCB). Hierarchowie spotykają się w Baltimore w dniach 17–18 listopada, aby wyznaczyć najważniejsze kierunki działalności duszpasterskiej i organizacyjnej. O wydarzeniu mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.
Coraz więcej młodych Amerykanów interesuje się katolicyzmem
Jednym z najważniejszych punktów obrad jest obserwowany w ostatnim czasie wzrost zainteresowania Kościołem katolickim, szczególnie wśród młodych dorosłych. Biskupi przeanalizują doniesienia o zwiększającej się liczbie osób przystępujących do Kościoła oraz o odnowionym zainteresowaniu religią.
Niektóre badania wskazują na wyraźne ożywienie religijne wśród młodego pokolenia, inne przedstawiają bardziej zróżnicowany obraz. Hierarchowie chcą ustalić, czy jest to początek trwałej zmiany pokoleniowej, czy jedynie przejściowa tendencja.
Istotną kwestią pozostaje również to, czy rosnące zainteresowanie katolicyzmem przekłada się na regularne uczestnictwo w życiu parafialnym, korzystanie z sakramentów oraz długofalowe zaangażowanie we wspólnoty kościelne.
Imigracja i ochrona rodzin migrantów
Kolejnym ważnym tematem jest sytuacja imigrantów w Stanach Zjednoczonych. Komisja ds. Migracji przedstawi biskupom informacje o działaniach podjętych od listopada 2025 roku, kiedy USCCB opublikowała specjalne przesłanie dotyczące polityki migracyjnej.
W ostatnich miesiącach amerykańskie diecezje i instytucje katolickie opracowywały konkretne formy pomocy osobom dotkniętym zaostrzeniem przepisów imigracyjnych. Szczególną uwagę zwracano na rozdzielanie rodzin oraz sposób traktowania migrantów mieszkających w USA od wielu lat.
Wybory władz i nowe kierunki działalności episkopatu
Podczas zgromadzenia biskupi wybiorą sekretarza konferencji oraz przewodniczących sześciu stałych komisji. Nowi przedstawiciele będą mieli istotny wpływ na kształtowanie priorytetów duszpasterskich i publicznego stanowiska amerykańskiego episkopatu.
Publiczną część obrad otworzyło wystąpienie przewodniczącego USCCB, arcybiskupa Paula Coakleya. Do zgromadzonych hierarchów zwrócił się również nuncjusz apostolski w Stanach Zjednoczonych, arcybiskup Gabriele Caccia.
Ochrona życia, liturgia i sprawiedliwość rasowa
Biskupi rozpatrują propozycję aktualizacji ogólnokrajowego planu duszpasterskiego dotyczącego ochrony życia. Dokument został przyjęty po raz pierwszy w 1975 roku, a jego ostatnia większa rewizja miała miejsce w 2001 roku.
Pod głosowanie trafią także nowe wydania Lekcjonarza mszalnego oraz Księgi Ewangelii. Hierarchowie rozważą ponadto ustanowienie corocznego Dnia Modlitwy o Sprawiedliwość Rasową, który miałby zwracać uwagę na godność każdego człowieka i potrzebę przezwyciężania podziałów społecznych.
W programie znalazło się również zatwierdzenie budżetu USCCB na 2027 rok oraz aktualizacja wytycznych dotyczących sprawozdawczości finansowej diecezji i zasad społecznie odpowiedzialnego inwestowania.
Możliwy postęp w dwóch procesach beatyfikacyjnych
Podczas spotkania mogą zostać podjęte decyzje dotyczące dalszego prowadzenia spraw kanonizacyjnych Marii Middleton oraz Thomasa Stevena Vander Woude’a. Szczególną uwagę zwraca historia Vander Woude’a, mieszkańca Wirginii, który niemal dwie dekady temu zginął, ratując życie swojego syna. Jego historię opisywaliśmy 15 września. Diecezja Arlington prowadzi obecnie postępowanie badające życie i okoliczności śmierci Vander Woude’a w związku z możliwością wyniesienia go na ołtarze.
Sztuczna inteligencja a godność człowieka
Jednym z nowych wyzwań, którym zajmują się amerykańscy biskupi, jest szybki rozwój sztucznej inteligencji. Podczas obrad przedstawione zostały działania niedawno utworzonego Zespołu ds. Ochrony Godności Człowieka w Erze Sztucznej Inteligencji.

Tom Vander Woude
Pracami zespołu kieruje biskup Oscar Cantù z diecezji San José w Kalifornii. Jego zadaniem jest opracowanie bardziej konkretnych zaleceń dotyczących etycznego wykorzystywania nowych technologii, wykraczających poza ogólne zasady moralne. Punktem odniesienia pozostaje nauczanie papieża Leona XIV, w tym encyklika Magnifica Humanitas.
Obrady dostępne również w internecie
Jesienne zgromadzenie USCCB w Baltimore ma znaczenie nie tylko organizacyjne. Podejmowane decyzje mogą wpłynąć na kierunki duszpasterstwa, stanowisko Kościoła wobec najważniejszych problemów społecznych oraz jego rolę w debacie publicznej w Stanach Zjednoczonych.
Publiczne sesje zebrania biskupów są transmitowane na żywo za pośrednictwem oficjalnej strony konferencji pod adresem www.usccb.org/meetings.
Źródło: ewtnnews
Foto: YouTube, Tom Vander Woude Guild, USCCB
News USA
Aborcja w USA: Kongres rozpatrzy projekt regulujący postępowanie ze szczątkami płodów
W amerykańskim Kongresie pojawił się projekt ustawy nakładającej nowe obowiązki na dostawców środków do aborcji farmakologicznej. Propozycja dotyczy sposobu postępowania ze szczątkami płodów i odpadami medycznymi. Jednocześnie w kraju zapadło ważne orzeczenie dotyczące działalności ośrodków pro-life, a Departament Sprawiedliwości zapowiedział udział w wielomiliardowym procesie przeciwko Planned Parenthood. Najnowsze wiadomości dotyczące kwestii pro-life oraz aborcji omawia Ojciec Paweł Kosiński SJ.
Projekt ustawy o pochówku lub kremacji szczątków płodów
5 listopada republikańska Kongresmenka Sheri Biggs z Karoliny Południowej przedstawiła projekt ustawy zobowiązującej dostawców środków do aborcji farmakologicznej do zapewnienia możliwości pochówku lub kremacji szczątków płodów. Współautorem projektu jest republikański Kongresmen Michael Cloud z Teksasu.
Proponowane przepisy przewidują umieszczanie na opakowaniach leków ostrzeżeń przed spłukiwaniem szczątków w toalecie. Dostawcy mieliby również obowiązek dołączania specjalnych zestawów do ich zbierania wraz z informacją o najbliższej placówce przygotowanej do przyjęcia szczątków i stałych odpadów medycznych.
Narodowe Czuwanie Modlitewne w Obronie Życia w Waszyngtonie
Konferencja Biskupów Katolickich Stanów Zjednoczonych zapowiedziała doroczne Narodowe Czuwanie Modlitewne w Obronie Życia, które rozpocznie się 21 stycznia 2027 roku, w przeddzień Marszu dla Życia w Waszyngtonie.
Uroczystości odbędą się w Bazylice Narodowego Sanktuarium Niepokalanego Poczęcia. Msza święta rozpocznie się o 5:00 PM, a homilię wygłosi biskup Daniel Thomas, przewodniczący komisji pro-life amerykańskiego episkopatu. O 7:00 PM zaplanowano godzinę świętą w dolnej części bazyliki. Czuwanie zakończy się następnego dnia Mszą świętą o 8:00 AM. Obie Eucharystie będą transmitowane przez katolicką telewizję EWTN.
Sąd w Nowym Jorku wydał orzeczenie korzystne dla ośrodków pro-life
6 listopada federalny sąd okręgowy w Nowym Jorku wydał orzeczenie chroniące prawo ośrodków wspierających kobiety w ciąży do informowania o stosowaniu progesteronu po przyjęciu pierwszego leku wykorzystywanego w aborcji farmakologicznej.
Sprawa rozpoczęła się w 2024 roku, kiedy prokurator generalna Nowego Jorku Letitia James wniosła pozew cywilny przeciwko placówkom promującym tzw. odwracanie aborcji farmakologicznej. Postępowanie toczy się pod nazwą National Institute of Family and Life Advocates v. James.

Prokurator Generalna Nowego Jorku Letitia James
Departament Sprawiedliwości dołącza do sprawy przeciwko Planned Parenthood
Amerykański Departament Sprawiedliwości poinformował 6 listopada, że zamierza przystąpić do postępowania prowadzonego w Teksasie przeciwko organizacji Planned Parenthood. Sprawa dotyczy zarzutów nieprawidłowego rozliczenia około 10 milionów dolarów z programu Medicaid.
Według pozwu organizacja miała pobierać refundacje w okresie, gdy władze Teksasu podejmowały działania zmierzające do wykluczenia jej z grona świadczeniodawców Medicaid. Łączna wartość roszczeń w postępowaniu przekracza 1,8 miliarda dolarów.
Zapowiedź federalnego zaangażowania nastąpiła po wyborze nowego prokuratora generalnego Teksasu, Demokraty Nathana Johnsona. Proces ma rozpocząć się w kwietniu 2027 roku. Zarzuty wobec Planned Parenthood pozostają przedmiotem postępowania sądowego.
Źródło: ewtnnews
Foto: Prokurator Generalna Nowego Jorku Letitia James, istock
Kościół
Chicago uhonoruje pomnikiem św. Franciszkę Ksawerę Cabrini – patronkę imigrantów
13 listopada Kościół katolicki wspomina św. Franciszkę Ksawerę Cabrini, włoską misjonarkę, która poświęciła życie pomocy imigrantom, szczególnie ubogim rodzinom przybywającym do Stanów Zjednoczonych. Jej działalność pozostawiła trwały ślad w Chicago, gdzie zmarła w 1917 roku. Miasto planuje upamiętnić ją pomnikiem w Arrigo Park, w dzielnicy Little Italy, w miejscu dotychczasowego monumentu Krzysztofa Kolumba. O patronce imigrantów mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.
Od włoskiej misjonarki do pierwszej amerykańskiej świętej
Franciszka Ksawera Cabrini urodziła się we Włoszech, ale znaczną część życia poświęciła pracy w Stanach Zjednoczonych. W 1909 roku otrzymała amerykańskie obywatelstwo, a w 1946 roku papież Pius XII ogłosił ją świętą. Tym samym została pierwszą kanonizowaną osobą posiadającą obywatelstwo USA.
Początkowo Cabrini marzyła o działalności misyjnej w Chinach. Inspirowała ją postać św. Franciszka Ksawerego, którego imię przyjęła. Jej plany zmienił jednak papież Leon XIII, kierując ją do Stanów Zjednoczonych, gdzie tysiące włoskich imigrantów żyło w ubóstwie i potrzebowało pomocy.
Przybyła do Ameryki niemal bez środków do życia
W 1889 roku Franciszka Cabrini dotarła do Nowego Jorku wraz z sześcioma siostrami zakonnymi. Dysponowały bardzo ograniczonymi funduszami, a na miejscu zetknęły się z trudnymi warunkami mieszkaniowymi, biedą i brakiem odpowiedniego wsparcia dla włoskich rodzin.
Misjonarka szybko zaangażowała się w organizowanie pomocy najbardziej potrzebującym. Szczególną uwagę poświęcała dzieciom, osobom chorym i rodzinom imigrantów, którzy na przełomie XIX i XX wieku często doświadczali w Stanach Zjednoczonych dyskryminacji i społecznego wykluczenia.
Założyła niemal 70 szkół, szpitali i sierocińców
Do końca życia zakonnica doprowadziła do powstania blisko 70 placówek, w tym szkół, szpitali i sierocińców w Stanach Zjednoczonych, Europie oraz Ameryce Łacińskiej. Założone przez nią zgromadzenie kontynuuje działalność na całym świecie.
Franciszka Cabrini przez wiele lat podróżowała, organizując kolejne placówki i wspierając społeczności imigrantów. Szczególnie silnie związała się z Chicago, gdzie prowadziła działalność na rzecz potrzebujących i rozwijała instytucje opiekuńcze.

Św. Franciszka Ksawera Cabrini
22 grudnia 1917 roku zmarła w Chicago po latach intensywnej pracy i podróży. Jako przyczynę śmierci lekarz wskazał przewlekłe zapalenie wsierdzia, związane z chorobą serca. Jej ciało jest przechowywane i otaczane czcią w Narodowym Sanktuarium św. Franciszki Ksawery Cabrini.
Patronka imigrantów i nowy pomnik w Little Italy
W 1950 roku papież Pius XII oficjalnie ogłosił św. Franciszkę Ksawerę Cabrini patronką imigrantów, doceniając jej wieloletnią działalność na rzecz osób opuszczających ojczyznę w poszukiwaniu lepszego życia.
Jej dziedzictwo pozostaje żywe dzięki licznym szkołom, szpitalom i instytucjom noszącym jej imię. W Chicago planowane jest również ustawienie pomnika świętej w Arrigo Park w dzielnicy Little Italy. Monument ma zastąpić znajdujący się tam wcześniej pomnik Krzysztofa Kolumba.
Źródło: ewtnnews
Foto: wikimedia
-
News Chicago4 tygodnie temuPolski neurochirurg dr Maciej Leśniak przyjęty do prestiżowej National Academy of Medicine
-
News USA6 dni temuSzef Nvidii odchodzi po skandalu szpiegowskim. Kontakty z Chinką pod lupą amerykańskich służb
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW3 tygodnie temuŚmierć to nie koniec. O. Jarosław Mikuczewski o nadziei i sztuce dobrego umierania
-
Polonia Amerykańska1 tydzień temuBeata Siemionkowicz z Round Lake IL odzyska wolność po ponad roku w areszcie ICE. Może być jednak deportowana
-
News USA2 dni temuOgólnokrajowy test alarmowy w USA już 17 listopada. Radio i telewizja przerwą nadawanie programów
-
News USA2 tygodnie temuDemokraci faworytami wyborów do Kongresu USA. Czy sondaże znów się mylą?
-
News USA3 tygodnie temuMelania Trump pomogła wynegocjować lokalne zawieszenie broni na Ukrainie
-
Kościół4 tygodnie temuNie żyje o. Kazimierz Garbacz SVD. Wieloletni misjonarz w Ghanie i duszpasterz Polonii w Chicago miał 81 lat











