Połącz się z nami

Kościół

Życzenia wielkanocne Delegata KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej

Opublikowano

dnia

“Z serca Wam błogosławię i życzę, abyście – gdziekolwiek jesteście – zawsze odnajdywali w sobie odwagę wiary, pokój serca i nadzieję, która nie gaśnie” – napisał Delegat KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej bp Robert Chrząszcz w liście skierowanym do Polonii z okazji Świąt Wielkanocnych.

W liście do Polonii bp Robert Chrząszcz zauważył, że wielu z Polaków żyjących poza granicami ojczyzny przeżywa “doświadczenie rozłąki z bliskimi, tęsknoty za domem, niepewności jutra, trudów pracy w obcym kraju, czasem niezrozumienia czy samotności”. “Niejednokrotnie można mieć wrażenie, że coś się skończyło: pewien etap życia, pewna bliskość, pewna relacja. A jednak Ewangelia mówi jasno: Bóg działa właśnie tam, gdzie człowiek widzi kres. Kamień zostaje odsunięty nie wtedy, gdy wszystko jest łatwe, ale wtedy, gdy wydaje się, że wszystko zostało zamknięte” – czytamy w liście.

“Życzę Wam, abyście nie utracili zdolności do zdumienia Bogiem – Jego obecnością, Jego działaniem, Jego miłością” – napisał w liście do Polonii Delegat KEP ds. ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej.

“Niech Chrystus Zmartwychwstały – który pokonał śmierć, lęk i beznadzieję – będzie światłem na Waszych drogach, siłą w trudnościach, pociechą w samotności i źródłem radości, której nikt nie zdoła odebrać. Niech umacnia Duszpasterzy w ich posłudze, niech obdarza siostry zakonne i osoby życia konsekrowanego nową gorliwością i pokojem serca, niech błogosławi wszystkim rodzinom i każdemu z Was z osobna” – życzył z okazji Świąt Wielkanocnych.

BP KEP

Publikujemy pełną treść listu:

List z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych
do Duszpasterzy Polonijnych, Osób Życia Konsekrowanego
oraz wszystkich Polaków żyjących na emigracji

Drodzy Bracia w Kapłaństwie,​
Drogie Siostry Zakonne i Osoby Życia Konsekrowanego,
​Drogie Siostry i drodzy Bracia, Rodacy rozsiani po całym świecie!

W pierwszy dzień tygodnia – jak opisuje św. Łukasz – kobiety idą do grobu Jezusa z wonnościami. Idą z miłością, ale i z ciężarem serca. Idą do miejsca, które wydaje się końcem wszystkiego: nadziei, marzeń, obietnic. Tymczasem zastają kamień odsunięty, a pusty grób staje się początkiem nowej historii. Słyszą słowa, które zmieniają wszystko: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał” (Łk 24,1-12).

To pytanie i to orędzie rozbrzmiewają dziś z taką samą mocą w życiu każdego z nas – także w życiu Polaków żyjących poza Ojczyzną. Wielu z Was niesie w sercu własne „poranki przy grobie”. Doświadczenie rozłąki z bliskimi, tęsknoty za domem, niepewności jutra, trudów pracy w obcym kraju, czasem niezrozumienia czy samotności. Niejednokrotnie można mieć wrażenie, że coś się skończyło: pewien etap życia, pewna bliskość, pewna relacja. A jednak Ewangelia mówi jasno: Bóg działa właśnie tam, gdzie człowiek widzi kres. Kamień zostaje odsunięty nie wtedy, gdy wszystko jest łatwe, ale wtedy, gdy wydaje się, że wszystko zostało zamknięte.

Drodzy Duszpasterze Polonijni,​

Wasza posługa wpisuje się w tę tajemnicę pustego grobu. Jesteście często tymi, którzy – jak aniołowie z Ewangelii – przypominają ludziom słowa Jezusa. W świecie rozproszenia, wśród codziennych obowiązków i napięć, pomagacie odkrywać, że Chrystus żyje. Że nie jest wspomnieniem z dzieciństwa ani tylko tradycją wyniesioną z Polski, ale żywą Osobą, która idzie z człowiekiem przez emigracyjne drogi.

Drogie Siostry Zakonne i Osoby Życia Konsekrowanego,​

Wasza obecność na emigracji ma szczególny, często cichy, ale niezwykle głęboki wymiar. Jesteście znakiem, że Bóg jest pierwszy. Że warto oddać Mu całe życie. W świecie, który często szuka życia tam, gdzie go nie ma, Wy przypominacie swoim życiem: On jest żywy. To dzięki Wam wiele osób doświadcza bliskości Boga właśnie tam, gdzie jest najtrudniej.

Drodzy Rodacy,

Kobiety, które przyszły do grobu, najpierw się przestraszyły. Apostołowie nie uwierzyli ich słowom. Nawet Piotr, choć pobiegł do grobu, wraca zdziwiony i pełen pytań. Wiara w zmartwychwstanie rodzi się stopniowo – pośród wątpliwości, pytań, a nawet niedowierzania.

Może i w Waszym życiu są takie momenty. Może czasem trudno uwierzyć, że Bóg naprawdę działa, że jest obecny, że prowadzi. Może pojawia się pokusa, by szukać życia „wśród umarłych” – w tym, co nie daje prawdziwej nadziei, co tylko na chwilę koi ból, ale nie daje sensu.

Dlatego Kościół przypomina dziś z całą mocą: Chrystus żyje! Jest obecny w Eucharystii sprawowanej nawet w najmniejszej kaplicy na obczyźnie. Jest obecny w Słowie Bożym, które ktoś czyta w ciszy swojego pokoju daleko od Polski. Jest obecny w drugim człowieku – w rodaku, którego spotykasz, w rodzinie, którą tworzysz, w dzieciach, którym przekazujesz wiarę i język.

Kobiety po spotkaniu z pustym grobem wracają i opowiadają. Stają się pierwszymi świadkami. To bardzo ważne: doświadczenie zmartwychwstania nie jest czymś prywatnym. Ono domaga się przekazania. Dlatego proszę Was: nie zatrzymujcie tej nadziei dla siebie. Bądźcie świadkami – w pracy, w rodzinie, w środowiskach, w których żyjecie. Nie wstydźcie się wiary. Nie ukrywajcie jej. Niech przez Was inni usłyszą: „On żyje”.

Szczególne słowo kieruję do rodzin. To w nich rodzi się wiara kolejnych pokoleń. To Wy jesteście pierwszymi świadkami dla dzieci, które dorastają często w kulturze innej niż polska. Przekazujcie im nie tylko język i tradycję, ale przede wszystkim żywą wiarę. Bo to ona jest największym skarbem, jaki możecie im zostawić.

Na koniec tej Ewangelii widzimy Piotra, który wraca, dziwiąc się temu, co się stało. To zdumienie jest początkiem wiary. Życzę Wam, abyście nie utracili zdolności do zdumienia Bogiem – Jego obecnością, Jego działaniem, Jego miłością. Niech Chrystus Zmartwychwstały – który pokonał śmierć, lęk i beznadzieję – będzie światłem na Waszych drogach, siłą w trudnościach, pociechą w samotności i źródłem radości, której nikt nie zdoła odebrać. Niech umacnia Duszpasterzy w ich posłudze, niech obdarza siostry zakonne i osoby życia konsekrowanego nową gorliwością i pokojem serca, niech błogosławi wszystkim rodzinom i każdemu z Was z osobna.

Z serca Wam błogosławię i życzę, abyście – gdziekolwiek jesteście – zawsze odnajdywali w sobie odwagę wiary, pokój serca i nadzieję, która nie gaśnie.

Z modlitwą i pasterskim błogosławieństwem,

† bp. Robert Chrząszcz
Delegat Konferencji Episkopatu Polski
ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej

Polonia Amerykańska

Msza Papieska i spotkanie Polonii w Mt. Prospect. W hołdzie św. Janowi Pawłowi II

Opublikowano

dnia

Autor:

Klub Inteligencji Katolickiej przy Parafii św. Tomasza Becketa oraz św. Alfonsa Liguoriego serdecznie zaprasza całą społeczność polonijną na Uroczystą Mszę Papieską, która odbędzie się w niedzielę, 11 października, o godz. 10:45 w kościele św. Tomasza Becketa w Mt. Prospect pod adresem 1321N. Burning Bush.

Uroczystość ta będzie wyjątkową okazją do wspólnego uczczenia dziedzictwa św. Jana Pawła II, modlitwy w jedności oraz spotkania w duchu polskiej tradycji i kultury.

Po Mszy Świętej zapraszamy do Sali Parafialnej na dalszą część wydarzenia:

  • Wykład o. Jarosława Mikuczewskiego poświęcony życiu, nauczaniu i duchowemu przesłaniu Papieża Polaka,
  • Wystawę eksponatów związanych ze św. Janem Pawłem II,
  • Poczęstunek, w tym tradycyjne papieskie kremówki.

Zapraszamy wszystkich — rodziny, młodzież, dzieci, osoby starsze — do wspólnego przeżywania tego pięknego dnia, który łączy nas jako wspólnotę wiary i polskiego dziedzictwa.

 

Z serdecznymi pozdrowieniami,
KIK i Parafia św. Tomasza Becketa i św. Alfonsa Liguoriego
Czytaj dalej

Kościół

Watykan apeluje o zniesienie kary śmierci. „Odebranie kolejnego życia nie przywróci tego, co zostało utracone”

Opublikowano

dnia

Autor:

Stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy ONZ wezwał społeczność międzynarodową do zniesienia kary śmierci. Arcybiskup Christophe El-Kassis podkreślił podczas 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, że ochrona praw człowieka musi obejmować każdego człowieka, niezależnie od okoliczności i ciężaru popełnionego przestępstwa.

Arcybiskup Christophe El-Kassis przedstawił stanowisko Stolicy Apostolskiej 7 października podczas posiedzenia Trzeciego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Podkreślił, że obrona praw człowieka powinna być konsekwentna i powszechna oraz obejmować każdą osobę na każdym etapie życia i w każdych okolicznościach.

Wystąpienie nastąpiło krótko po nieudanej egzekucji Christy Pike w Tennessee. 30 września skazanej za zabójstwo kobiecie podano dwie dawki pentobarbitalu, jednak przeżyła próbę wykonania kary śmierci i została objęta opieką medyczną.

Tydzień później w Teksasie przeprowadzono kolejną egzekucję, która była 30. wykonaną w Stanach Zjednoczonych w 2026 roku. Osobno, 5 października, Prezydent Donald Trump zatwierdził wykonanie wojskowej kary śmierci przez pluton egzekucyjny.

Stolica Apostolska: kara śmierci narusza godność człowieka

Arcybiskup Christophe El-Kassis, odwołując się do Katechizmu Kościoła Katolickiego, przypomniał stanowisko Kościoła, zgodnie z którym kara śmierci jest niedopuszczalna, ponieważ stanowi zamach na nienaruszalność i godność osoby ludzkiej.

Arcybiskup zaznaczył, że godność człowieka jest dana przez Boga i nie może zostać utracona nawet w przypadku popełnienia najcięższych przestępstw. Wskazał również, że współczesne systemy penitencjarne pozwalają państwom skutecznie chronić społeczeństwo bez odbierania skazanemu możliwości skruchy i odkupienia.

Zwrócił szczególną uwagę na ryzyko pomyłek sądowych. W przypadku wykonania kary śmierci na osobie niewinnej nie istnieje możliwość cofnięcia skutków takiej decyzji.

christa-pike skazana na śmierć

Christa Pike

Ofiary i ich rodziny mają prawo do sprawiedliwości

Przedstawiciel Stolicy Apostolskiej podkreślił jednocześnie, że ofiary przestępstw oraz ich rodziny mają prawo do solidarności, wsparcia oraz sprawiedliwego, bezstronnego i humanitarnego postępowania.

Według abp. El-Kassisa odebranie życia sprawcy nie jest jednak w stanie przywrócić tego, co zostało utracone. Celem kary nie powinna być zemsta, lecz odbudowanie więzi społecznych, ochrona dobra wspólnego oraz dążenie do reintegracji sprawcy ze społeczeństwem.

Apel o moratorium na egzekucje

Arcybiskup wezwał państwa i amerykańskie stany, w których kara śmierci pozostaje legalna, do jak najszybszego rozważenia wprowadzenia moratorium na egzekucje jako pierwszego kroku prowadzącego do całkowitego zniesienia tej kary.

Zaapelował również o zamianę już wydanych wyroków śmierci na inne kary, zagwarantowanie oskarżonym sprawiedliwych procesów oraz zwiększenie wysiłków na rzecz rehabilitacji osób skazanych.

 

Źródło: ewtnnews
Foto: Permanent Observer Mission of the Holy See to the United Nations, TDOC
Czytaj dalej

News Chicago

Polonia w Chicago pamięta o wizycie Jana Pawła II. 47. rocznica historycznej Mszy w Brighton Park

Opublikowano

dnia

Autor:

Niemal pół wieku po historycznej wizycie św. Jana Pawła II w Chicago pamięć o wydarzeniach z 5 października 1979 roku pozostaje żywa. W niedzielę, w kościele Pięciu Braci Męczenników w Brighton Park odbyły się 47. doroczne obchody papieskiej wizyty. Kilkaset osób uczestniczyło w plenerowej Mszy odprawionej w tym samym miejscu, w którym przed laty polski papież spotkał się z tysiącami wiernych.

Obchody odbyły się w niedzielę, 4 października, przy kościele Pięciu Braci Męczenników przy 4327 S. Richmond St. Wierni gromadzą się tam w pierwszą niedzielę października od ponad czterech dekad, przypominając wydarzenie, które zapisało się w historii chicagowskiej Polonii.

Jan Paweł II pozostaje ostatnim i jedynym urzędującym papieżem, który odwiedził Chicago. Przyjechał do miasta 5 października 1979 roku, a kościół Pięciu Braci Męczenników był jednym z najważniejszych przystanków podczas jego intensywnej, trwającej 37 godzin wizyty.

Msza po polsku w sercu chicagowskiej Polonii

W 1979 roku Brighton Park i okolice były jednym z głównych skupisk Polonii na południowej stronie Chicago. Jan Paweł II spędził przy kościele nieco ponad godzinę i odprawił Mszę w swoim ojczystym języku. Następnie udał się do Quigley Preparatory Seminary South, a później do Grant Park. Według danych Archidiecezji Chicago na Mszę odprawioną przez papieża w centrum miasta przybyło około miliona osób.

Aniela Bartoszek, emerytowana nauczycielka, świadek wizyty Jana Pawła II i przewodnicząca komitetu Pope John Paul II Center, który organizuje doroczne obchody, podkreśla, że wydarzenie było niezapomniane dla całego Chicago, ale miało szczególne znaczenie dla polskich katolików i do dziś wywołuje silne emocje.

17 tysięcy osób na parkingu, 80 tysięcy na ulicach

Bartoszek wspomina, że w 1979 roku na parkingu przy kościele zgromadziło się około 17 tysięcy osób, a na okolicznych ulicach kolejne około 80 tysięcy. Wierni czekali na papieża w ciemności i chłodzie, stojąc w ogromnym tłumie.

Według jej wspomnień atmosfera zmieniła się w chwili, gdy Jan Paweł II zaczął przemawiać. Wiele osób płakało ze wzruszenia, a papieżowi towarzyszyły ogromne brawa. Dla uczestników trudno było uwierzyć, że są świadkami tak wyjątkowego wydarzenia.

Po spotkaniu w Brighton Park Aniela Bartoszek pojechała również do centrum Chicago, aby ponownie zobaczyć papieża podczas Mszy w Grant Park. Zapamiętała przede wszystkim atmosferę radości i jedności ludzi różnych ras, narodowości i języków, którzy tego dnia wspólnie przeżywali papieską wizytę.

Oryginalny ołtarz i obrus z 1979 roku

Na parkingu kościoła do dziś znajduje się stały papieski ołtarz, w którym zachowano część dekoracji z 1979 roku. Pozostały między innymi krzyż oraz ozdobne krawędzie zadaszenia.

Podczas tegorocznej Mszy wykorzystano także oryginalny obrus ołtarzowy z 1979 roku. Do miejsca obchodów dodano dwa duże zdjęcia Jana Pawła II – jedno przedstawiające jego powitanie przed kościołem, a drugie papieża modlącego się wewnątrz świątyni. Po Mszy uczestnicy spotkali się w Bishop Abramowicz Hall. Na ścianach zaprezentowano fotografie z historycznej wizyty, a gości częstowano słynnymi kremówkami, kojarzonymi z Janem Pawłem II.

Pamiątki po Janie Pawle II nadal znajdują się w kościele

W kościele przygotowana jest specjalna ekspozycja poświęcona papieskiej wizycie. Znajduje się tam między innymi szata liturgiczna, którą Jan Paweł II miał na sobie podczas Mszy w 1979 roku. Wśród pamiątek są także drewniany krzyż procesyjny i świeczniki wykonane ręcznie przez polskiego artystę ludowego Jana Jachymiaka. Zachował się również specjalnie przygotowany papieski tron.

Tron wyrzeźbił chicagowski artysta Jerzy Kenar z topoli rosnącej przed kościołem Pięciu Braci Męczenników. Prosta drewniana forma zawiera elementy tradycyjnego polskiego stylu góralskiego, który był szczególnie bliski Janowi Pawłowi II.

Jerzy Kenar dostał zlecenie w środku nocy

Kenar podkreśla, że projekt miał odzwierciedlać ludzką stronę papieża, jego bliskość z naturą oraz zamiłowanie do gór, narciarstwa i pieszych wędrówek. Artysta uważa również, że praca związana z wizytą Jana Pawła II pomogła zapoczątkować jego późniejszą karierę w sztuce sakralnej.

Do udziału w przygotowaniach doszło przypadkowo. Kenar był wówczas świeżo przybyłym imigrantem mieszkającym w Brighton Park. Podczas nocnego spaceru z psem spotkał na parkingu kościoła biskupa i dowiedział się, że papież przyjeżdża, a wciąż nie przygotowano ołtarza, krzyża ani tronu. Kenar zaoferował swoją pomoc. Jak wspomina, umowę dotyczącą wykonania prac podpisano około 3:00 AM w jego wynajmowanym mieszkaniu.

Carol O’Neill „podążała” za papieżem po Chicago

Wśród osób wspominających wizytę jest również Carol O’Neill. W 1979 roku pojechała z Dolton do Quigley Preparatory Seminary South przy Western Avenue, gdzie Jan Paweł II pojawił się na niższym dachu budynku i przemówił do zgromadzonego tłumu.

Później O’Neill udała się za papieżem w okolice rezydencji kardynała w Gold Coast. Jak wspomina, znalazła się około 20 stóp od Jana Pawła II, gdy wyszedł do zgromadzonych ludzi, aby ich pozdrowić i pobłogosławić. Papież miał również zachęcić tłum, aby zakończył już dzień i udał się spać.

O’Neill zapamiętała Jana Pawła II jako pierwszego papieża, który wydawał jej się bardzo bezpośredni i ludzki. Podobne odczucia ma obecnie wobec papieża Leona XIV.

Chicago czeka na papieża Leona XIV

Dla Carol O’Neill oczekiwanie na ewentualną wizytę Leona XIV ma dodatkowo osobisty charakter. Uczęszczała do szkoły i parafii St. Mary of the Assumption razem z przyszłym papieżem. O’Neill ma nadzieję, że jej dawny kolega ze szkoły odwiedzi rodzinne Chicago. Przewiduje, że zainteresowanie taką wizytą mogłoby być jeszcze większe niż w 1979 roku i deklaruje, że ponownie próbowałaby znaleźć się wszędzie tam, gdzie pojawi się papież.

leon-XIV

Na razie nie wyznaczono oficjalnej daty wizyty papieża Leona XIV w Chicago. Zaproszenia skierowali do niego Burmistrz Brandon Johnson oraz Gubernator Illinois JB Pritzker.

Burmistrz chce Mszy w Grant Park w 2027 roku

Podczas wiosennej wizyty w Watykanie Brandon Johnson zaprosił urodzonego w Chicago papieża Leona XIV do odprawienia Mszy w Grant Park w 2027 roku. Burmistrz nawiązał przy tym bezpośrednio do historycznej wizyty Jana Pawła II.

Johnson uważa wydarzenia z 1979 roku za jeden z najbardziej inspirujących duchowo dni w historii Chicago. Tegoroczne obchody w Brighton Park pokazują, że dla wielu mieszkańców miasta, a szczególnie dla Polonii, pamięć o tamtej papieskiej wizycie pozostaje żywa także po 47 latach.

 

Źródło: blockclubchicago
Foto: Kościół Pięciu Braci Męczenników w Brighton Park, YouTube, Vatican Media
Czytaj dalej

Popularne

Kalendarz

kwiecień 2026
P W Ś C P S N
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Popularne w tym miesiącu