Jedna z największych transakcji w historii branży medialnej została sfinalizowana we wtorek. Należący do Skydance Paramount zakończył przejęcie Warner Bros. Discovery za 81 miliardów dolarów. Pod jednym dachem znalazły się teraz między innymi HBO Max, Paramount+, CBS, CNN oraz marki i produkcje takie jak „Harry Potter”, „Top Gun”, „Ojciec chrzestny” i „Sinners”.

Transakcję sfinalizowano we wtorek, kończąc trwającą około roku burzliwą walkę o przyszłość Warner Bros. Discovery. Połączenie skupia w jednej firmie dwa z najstarszych amerykańskich studiów filmowych oraz ogromny katalog produkcji kinowych, telewizyjnych i streamingowych.

Nowa grupa działa pod skróconą nazwą Skydance. Na jej czele stoi miliarder David Ellison, a funkcję współdyrektora generalnego objął Ynon Kreiz. Ellison zaledwie rok wcześniej przejął Paramount za 8 miliardów dolarów, po czym szybko skierował uwagę na znacznie większego rywala.

Wartość wraz z długiem sięga niemal 111 miliardów dolarów

Sama transakcja przejęcia Warner Bros. Discovery została wyceniona na 81 miliardów dolarów. Po uwzględnieniu miliardów dolarów zadłużenia jej całkowita wartość sięga jednak niemal 111 miliardów dolarów, co czyni ją jednym z największych połączeń w historii sektora mediów i rozrywki.

Netflix kontra Paramount. Zacięta walka o Warner

Droga do przejęcia była wyjątkowo burzliwa. Po tym, jak Warner Bros. Discovery poinformował, że jest otwarty na sprzedaż części lub nawet całej działalności, w grudniu zawarł porozumienie z Netflixem dotyczące studia filmowego i działalności streamingowej.

Paramount, należący już do Skydance, twierdził jednak, że kierownictwo Warner nie prowadziło poważnych rozmów na temat wcześniejszych propozycji. Firma odpowiedziała wrogą ofertą przejęcia całego Warner Bros. Discovery, w tym takich sieci jak CNN i Discovery.

Przez pierwsze miesiące 2026 roku trwała intensywna wojna ofertowa. Kierownictwo Warner wielokrotnie wskazywało Netflix jako preferowanego partnera, ale Paramount ostatecznie podwyższył ofertę do 31 dolarów za akcję.

Netflix wycofał się wówczas z rywalizacji, a pod koniec lutego Warner i Paramount podpisały wzajemne porozumienie w sprawie połączenia.

Wejście Melrose Gate na teren studia Paramount Pictures w dzielnicy Hollywood w Los Angeles w Kalifornii.

Gwiazdy Hollywood protestowały przeciwko fuzji

Los Warner Bros. Discovery był uważnie obserwowany przez całą branżę filmową. W kwietniu tysiące aktorów, scenarzystów, reżyserów i innych przedstawicieli Hollywood wyraziło zdecydowany sprzeciw wobec połączenia Paramount i Warner.

Pod listem otwartym podpisali się między innymi Jane Fonda, Mark Ruffalo, Denis Villeneuve i J.J. Abrams. Sygnatariusze ostrzegali, że fuzja może doprowadzić do likwidacji miejsc pracy i ograniczenia wyboru dostępnego widzom w Stanach Zjednoczonych oraz na innych rynkach.

Nie wszystkie gwiazdy Hollywood sprzeciwiały się transakcji. Poparcie dla Davida Ellisona i jego planów dotyczących przyszłości branży filmowej wyraził Tom Cruise i reżyser James Cameron.

Donald Trump wielokrotnie atakował CNN

Jednym z najbardziej politycznie wrażliwych elementów przejęcia pozostaje przyszłość CNN. Prezydent Donald Trump od dawna krytykuje stację za relacje, które uważa za niekorzystne, a podczas procesu przejmowania Warner otwarcie komentował kwestię jej przyszłości.

Relacje Ellisona z Donaldem Trumpem

Donald Trump nadal krytykuje także niektóre materiały CBS, mimo że stacja znajduje się pod kontrolą Skydance. Jednocześnie prezydent od dawna utrzymuje relacje z rodziną Ellisonów. Szef Paramount zorganizował w kwietniu w Waszyngtonie kolację na cześć Trumpa. Tego samego dnia akcjonariusze Warner wyrazili zgodę na fuzję.

W czerwcu, dwa dni po tym, jak Departament Sprawiedliwości USA poinformował, że nie będzie interweniował w sprawie transakcji, Ellison uczestniczył w gali Ultimate Fighting Championship zorganizowanej na terenie Białego Domu z okazji 80-tych urodzin Trumpa. Wydarzenie transmitował Paramount+.

Miliardy dolarów z Arabii Saudyjskiej, Kataru i ZEA

Finansowanie przejęcia Warner zostało wsparte miliardami dolarów pochodzącymi z trzech państw Zatoki Perskiej: Arabii Saudyjskiej, Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Federalna Komisja Łączności (FCC) zatwierdziła wniosek Paramount dotyczący znacznego pośredniego udziału zagranicznych inwestorów. Firma wcześniej informowała, że fundusze te miałyby pośrednio posiadać niemal 50 procent udziałów kapitałowych w większym Skydance, ale bez prawa głosu.

Paramount wystąpił jednak o zgodę na udział sięgający nawet 100 procent, aby pozostawić możliwość kolejnych inwestycji w przyszłości. FCC zaakceptowała wniosek, uznając między innymi, że dostęp do większego kapitału może wzmocnić branżę nadawczą i leży w interesie publicznym.

Przeciwnicy tak dużego udziału zagranicznego kapitału uznali rozwiązanie za bezprecedensowe i ostrzegali, że miliardy dolarów pochodzące od zagranicznych inwestorów mogą stworzyć możliwość zakulisowego wpływania na działalność koncernu.

Dwanaście stanów próbowało zatrzymać fuzję

Latem Paramount uzyskał zgody antymonopolowe od regulatorów na całym świecie, w tym od Departamentu Sprawiedliwości administracji Trumpa. Nie zakończyło to jednak prawnej walki o przejęcie. W lipcu demokratyczni prokuratorzy generalni 12 stanów, pod przewodnictwem Prokuratora Generalnego Kalifornii Roba Bonty, złożyli pozew zmierzający do zablokowania fuzji. Informowaliśmy o tym tutaj.

rob-bonta

Argumentowali, że połączony koncern może ograniczyć konkurencję i zmniejszyć wybór dla konsumentów, szczególnie widzów kinowych oraz klientów telewizji kablowej w USA. Przełom nastąpił we wrześniu, kiedy wypracowano porozumienia kończące najważniejsze wyzwania prawne. Warunki uzgodnione ze stanami zostały następnie zaakceptowane przez sędziego.

Więcej filmów w USA i fundusz dla pracowników

W ramach porozumienia Skydance zobowiązało się do zwiększenia produkcji filmowej w Stanach Zjednoczonych w ciągu najbliższych pięciu lat. Firma ma również przeznaczyć miliony dolarów na fundusz wspierający pracowników, którzy stracą zatrudnienie w wyniku połączenia przedsiębiorstw.

Kolejnym elementem ugody jest utworzenie nowych mechanizmów nadzorujących niezależność redakcyjną CNN i CBS. Rozwiązanie sporów usunęło jedną z ostatnich najważniejszych przeszkód przed sfinalizowaniem przejęcia.

Źródło: AP
Foto: Coolcaesar, Warner Bros. Discovery, Paramount, istock/SeventyFour

Chip City, nowojorska sieć znana z dużych ciastek i dziesiątek zmieniających się smaków, zamknęła wszystkie swoje lokale w Stanach Zjednoczonych. Decyzja oznacza nagły koniec firmy, która w ciągu niespełna dekady rozrosła się z jednego punktu w Queens do sieci działającej w kilku stanach i jeszcze na początku tego roku zapowiadała dalszą ekspansję.

Firma poinformowała w piątek, że mimo szeroko zakrojonych prób ustabilizowania działalności w obliczu poważnych problemów makroekonomicznych podjęła trudną decyzję o zamknięciu wszystkich lokali Chip City. Podziękowała również pracownikom oraz klientom, którzy wspierali markę przez ostatnią dekadę.

Zamknięcie stanowi gwałtowny zwrot w historii firmy, która jeszcze niedawno należała do szybko rozwijających się sieci gastronomicznych. Chip City przyciągnęło także miliony dolarów zewnętrznych inwestycji przeznaczonych na otwieranie kolejnych placówek.

Od jednego lokalu w Queens do sieci w kilku stanach

Chip City założyli w 2017 roku Peter Phillips i Teddy Gailas, przyjaciele z dzieciństwa. Pierwszy lokal powstał w Astorii w nowojorskim Queens, a marka szybko zdobyła popularność dzięki charakterystycznym, dużym ciastkom.

Jednym z elementów wyróżniających sieć było regularnie zmieniające się menu. W ciągu działalności Chip City zaoferowało klientom ponad 180 różnych smaków ciastek. Firma stopniowo wychodziła poza Nowy Jork. Jej lokale pojawiły się między innymi w New Jersey, Connecticut, Maryland i Wirginii.

10 milionów dolarów na rozwój

Szybka ekspansja zwróciła uwagę Enlightened Hospitality Investments, funduszu inwestycyjnego powiązanego z Union Square Hospitality Group restauratora Danny’ego Meyera. W 2022 roku Enlightened Hospitality Investments ogłosił inwestycję w Chip City w wysokości 10 milionów dolarów. Pieniądze miały pomóc w przyspieszeniu rozwoju sieci i wejściu na kolejne rynki.

W momencie ogłoszenia inwestycji Chip City prowadziło 14 lokali i przygotowywało się do ekspansji poza swój macierzysty rynek w Nowym Jorku.

Jeszcze w tym roku firma mówiła o kolejnej fazie wzrostu

Problemy zakończone zamknięciem całej sieci nastąpiły stosunkowo szybko. Jeszcze wcześniej w tym roku Chip City publicznie koncentrowało się na dalszym rozwoju działalności. Przy okazji awansu Nicolasa Baizana na stanowisko prezesa firma informowała, że będzie on kierował kolejną fazą rozwoju, ze szczególnym naciskiem na poprawę przychodów oraz rentowności. W tym czasie sieć miała 39 lokali.

Jeszcze dzień przed ogłoszeniem zamknięcia konta Chip City w mediach społecznościowych reklamowały oferowane produkty. W czwartek promowano między innymi sezonowe ciastko Crisp Apple Fritter Cookie.

Spór sądowy z jednym z założycieli

Zamknięcie sieci następuje również w czasie sporu prawnego z Peterem Phillipsem, współzałożycielem i byłym dyrektorem generalnym Chip City. Phillips zrezygnował ze stanowiska CEO w marcu. W pozwie złożonym 28 września twierdzi, że firma nie wypłaciła mu wynagrodzenia oraz świadczeń, które według niego należały mu się po odejściu ze stanowiska.

Wśród pozwanych znaleźli się również Enlightened Hospitality Investments oraz przedstawiciele kierownictwa firmy Nicolas Baizan i Fred LeFranc. Phillips domaga się wypłaty pieniędzy i świadczeń, które – jak twierdzi – pozostają nieuregulowane. Zarzuty zawarte w pozwie nie zostały udowodnione przed sądem.

Koniec sieci po niespełna dekadzie działalności

Decyzja o zamknięciu wszystkich placówek kończy historię marki, która z niewielkiego sklepu w Astorii przekształciła się w sieć działającą w wielu stanach.

Źródło: foxbusiness
Foto: YouTube, Chip City

Centra danych planowane w Illinois w ciągu najbliższej dekady mogą przyciągnąć 57 miliardów dolarów inwestycji, stworzyć tysiące miejsc pracy i zapewnić samorządom setki milionów dolarów rocznie z podatków od nieruchomości. Nowa analiza wskazuje jednak również na poważne koszty – przede wszystkim rosnące zapotrzebowanie na energię i możliwość podwyżek rachunków za prąd dla mieszkańców.

Badanie Illinois Economic Policy Institute (ILEPI) zakłada, że inwestycje w centra danych do 2035 roku mogą przyczynić się do powstania około 121 tys. miejsc pracy. Zdecydowana większość będzie jednak związana z budową obiektów lub pośrednim wpływem inwestycji na gospodarkę.

Bezpośrednich i stałych stanowisk w samych centrach danych ma powstać jedynie około 2800. Oznacza to, że przy inwestycjach o łącznej wartości 57 miliardów dolarów na każde stałe miejsce pracy przypada około 20,2 mln dolarów nakładów.

Ponad 240 centrów danych w Illinois

W Illinois działa lub jest obecnie planowanych już ponad 240 centrów danych, czyli około 19 na każdy milion mieszkańców. Branża korzysta jednocześnie ze znaczącego wsparcia podatkowego. Według stanowego Departamentu Handlu i Możliwości Gospodarczych wartość ulg przyznanych centrom danych do 2025 roku przekroczyła 660 mln dolarów.

Autorzy raportu szacują, że po uruchomieniu nowych obiektów centra danych mogą generować niemal 300 mln dolarów rocznie z podatków od nieruchomości. Jeśli samorządy nie będą przyznawać dodatkowych ulg, mogłoby to pozwolić na obniżenie obciążeń podatkowych mieszkańców o około 3–10 procent.

Przykład DeKalb pokazuje potencjalne korzyści

Wpływ może być szczególnie widoczny w mniejszych i bardziej wiejskich powiatach. W 2024 roku Meta zapłaciła 31 mln dolarów podatku od nieruchomości za swoje nowe centrum danych w powiecie DeKalb. W tym samym czasie przeciętne podatki od nieruchomości w powiecie DeKalb wzrosły o około 2 procent, podczas gdy średnia dla Illinois wyniosła około 6 procent.

Krytycy zwracają jednak uwagę, że lokalne ulgi podatkowe zmniejszają potencjalne korzyści.

Dobrze płatne miejsca pracy, ale głównie podczas budowy

Badacze wskazują, że wiele stanowisk związanych z budową centrów danych jest dobrze wynagradzanych. Trzynaście projektów realizowanych w latach 2020 i 2021 stworzyło około 8 tys. miejsc pracy w budownictwie z wynagrodzeniem przekraczającym 100 tys. dolarów.

W ciągu kolejnej dekady inwestycje mają również wygenerować około 41 751 miejsc pracy wynikających ze zwiększonego popytu konsumpcyjnego. Mogą one powstać między innymi w lokalnych restauracjach oraz zakładach produkujących materiały budowlane.

Jednak automatyzacja i możliwość zdalnego zarządzania centrami danych mogą w przyszłości jeszcze bardziej ograniczyć liczbę stałych pracowników potrzebnych do ich obsługi.

Rachunki za prąd mogą wzrosnąć o około 150 dolarów rocznie

Największym problemem pozostaje ogromne zapotrzebowanie centrów danych na energię. W scenariuszu przyjętym przez autorów raportu nowe obiekty zwiększą zapotrzebowanie sieci energetycznej Illinois o około 6,5 gigawata do 2035 roku – ilość wystarczającą do zasilenia milionów gospodarstw domowych.

Według analizy może to zwiększyć całkowite koszty systemu elektroenergetycznego o prawie 10 procent. Przeciętne gospodarstwo domowe mogłoby płacić za prąd około 12 dolarów miesięcznie więcej, czyli około 150 dolarów rocznie.

Inne prognozy są jeszcze wyższe. Organizacja PJM, zarządzająca przepływem energii w północno-wschodniej części Illinois, przewiduje, że samo zapotrzebowanie centrów danych na obszarze ComEd może wzrosnąć do 2035 roku o 10,7 gigawata, choć nie wszystkie planowane projekty muszą zostać zrealizowane.

Pozostała część Illinois należy do systemu MISO, gdzie szczytowe zapotrzebowanie na energię w 15 stanach może wzrosnąć do 2035 roku o 35 procent. Jedną z głównych przyczyn ma być właśnie rozwój centrów danych w Illinois, Indianie i Michigan.

Wyższe ceny energii mogą uderzyć również w biznes

Rosnące ceny energii nie obciążają wyłącznie gospodarstw domowych. Jeśli konsumenci przeznaczają coraz większą część swoich dochodów na rachunki za prąd, mają mniej pieniędzy na inne wydatki, co może odbijać się również na lokalnych przedsiębiorstwach.

Jeszcze bardziej pesymistyczną prognozę przedstawiła wcześniej Natural Resources Defense Council. Jej analiza przewidywała, że przeciętne rodziny na obszarze PJM mogą do 2028 roku odczuć wzrost kosztów energii sięgający nawet 70 dolarów miesięcznie.

Dziesięć propozycji nowych zasad dla centrów danych

Autorzy raportu przedstawili 10 propozycji zmian, które mają chronić mieszkańców, a jednocześnie pozwolić Illinois pozostać konkurencyjnym miejscem dla nowych inwestycji. Wiele rekomendacji odpowiada rozwiązaniom proponowanym wcześniej w ramach POWER Act.

Projekt przewidywał między innymi zobowiązanie centrów danych do zabezpieczenia własnych źródeł energii odnawialnej, uzyskiwania zezwoleń dotyczących zużycia wody oraz ujawniania określonych informacji dotyczących działalności.

Raport rekomenduje także zakaz lokalnych ulg w podatkach od nieruchomości dla centrów danych oraz wprowadzenie w całym Illinois zakazu umów o poufności zawieranych z deweloperami. Zdaniem autorów takie porozumienia pogłębiają brak zaufania, ponieważ mieszkańcy nie mogą uzyskać odpowiedzi na pytania dotyczące planowanych inwestycji.

POWER Act może powrócić podczas jesiennej sesji

Ustawodawcy nie przyjęli POWER Act podczas wiosennej sesji parlamentu Illinois. Zwolennicy regulacji liczą jednak, że projekt ponownie zostanie rozpatrzony podczas jesiennej sesji. Gubernator JB Pritzker, który wcześniej wstrzymał stanowy program ulg podatkowych dla centrów danych, wezwał w ostatnich dniach ustawodawców do działania.

Raport proponuje również ograniczenie zachęt podatkowych oferowanych inwestorom. Centra danych musiałyby inwestować więcej i tworzyć większą liczbę miejsc pracy, aby kwalifikować się do ulg, a okres korzystania z preferencji podatkowych zostałby skrócony.

Źródło: capitolnewsillinois
Foto: Gsmith1of2, istock/business wire/ Oselote/