Połącz się z nami

Kościół

Dzieci – Boski projekt. Nadzieja i przyszłość jutra

Opublikowano

dnia

W całej Polsce rozpoczęły się wakacje. Dziś obchodzimy Dzień Ojca. Jan Paweł II był jak ojciec dla wszystkich. Do tego nawiązuje m.in. Rodzina Szkół noszących imię polskiego Papieża.

Rodzina Szkół noszących imię Jana Pawła II to społeczność liczona w tysiącach dzieci, młodych i dorosłych, którzy codzienne starają się realizować dzieło Świętego Papieża i są jego najpiękniejszym, bo żywym dziedzictwem. Tylko w Polsce jest ich ponad 1000. To szkoły podstawowe, ponadpodstawowe, przedszkola, placówki specjalne i uczelnie wyższe.

„W wychowaniu dziecka chodzi nie tylko o to, aby się dla niego poświęcać, ale żeby się poświęcać w sposób mądry” – mówił Jan Paweł II.

Słowa te są mottem wyrytym na tablicy powieszonej przy wejściu do Przedszkola nr 13 w Tarnobrzegu. I choć codziennie, często w pośpiechu mijają je kilkulatki, ich rodzice, dziadkowie, a także pracownicy placówki, to nie da się obok niego przejść obojętnie. Kryje w sobie bowiem, niezwykle prostą, ale ważną treść.

Wyzwanie i zadanie

Przekazywanie papieskich wartości pokoleniom, które przyszły na świat po śmierci Jana Pawła II nie jest wcale łatwe. Trzeba to robić w sposób przystępny i ciekawy oraz akcentować uniwersalność wartości, o które apelował do świata Papież.

– Nasze Przedszkole jest miejscem, gdzie obowiązują takie wartości, jak: dobro, miłość, piękno, tolerancja i wrażliwość. Misją naszych nauczycielek jest kształtowanie u małych podopiecznych takich cech charakteru, jak: wrażliwość ukierunkowana na drugiego człowieka, dobroć dla wszystkich ludzi i prawdomówność niezależnie od sytuacji – mówi Karolina Bzorek, dyrektorka Przedszkola nr 13 w Tarnobrzegu.

– Od chwili nadania imienia i określenia misji naszego Przedszkola na stałe w naszych programach dydaktyczno-wychowawczych zagościła tematyka związana z Janem Pawłem II. Każdego roku uczestniczymy w obchodach rocznicowych związanych z naszym patronem, a także organizujemy spotkania, występy, wystawy, konkursy i gazetki. Współpracujemy z innymi placówkami, którym także patronuje Jan Paweł II oraz realizujemy przygotowany w naszej placówce program wychowawczy „Papież uczy nas”. Przekazujemy dzieciom wartości głoszone przez Jana Pawła II i przygotowujemy je do życia w prawdzie, pięknie i miłości.

Tarnobrzeska „Trzynastka” nosi papieskie imię od 2001 roku. Jest jedną ze 115 placówek edukacyjnych, które noszą imię Jana Pawła II na Podkarpaciu. W całej Polsce, więcej „papieskich szkół” jest tylko w Małopolsce – 128 i na Mazowszu – 117. Łącznie jest ich ponad 1000.

Pomysłowo i przystępnie

– Mieć za patrona Jana Pawła II to dla nas duży zaszczyt, ale także wyzwanie. W tym roku, z okazji 104. rocznicy urodzin Papieża postanowiliśmy podjąć się kolejnego zbiorowego działania, w które zaangażowała się cała społeczność przedszkolna. Staraliśmy się uczcić ten dzień kreatywnie, radośnie i w oparciu o wartości, które przekazywał Jan Paweł II. Było malowanie ogromnego papieskiego herbu, tworzenie drzewa dobrych myśli, plakatu z górskim krajobrazem oraz postaciami dzieci i Karola Wojtyły, wspólne odśpiewanie „Barki”, hymnu przedszkola oraz stworzenie żywego logo JP2, w które na przedszkolnym podwórku ustawiła się blisko setka przedszkolaków. Dla rodziców przygotowaliśmy cytaty ze słowami Papieża – mówi Karolina Bzorek, dyrektorka Przedszkola nr 13 w Tarnobrzegu.

Ponad 1000 papieskich szkół

Wyzwanie przekazywania dziedzictwa Jana Pawła II podejmuje tylko w Polsce ponad 1000 placówek, które tworzą Rodzinę Szkół im. Jana Pawła II. Baza takich placówek została stworzona z inicjatywy Zbigniewa Gumińskiego. Skomunikowanie ich rozpoczął w 1998 r., a wyzwanie, które wówczas podjął miało na celu także organizację spotkania z Janem Pawłem II podczas jego pielgrzymki do Polski w 1999 r.

– Nie było to proste zadanie, ponieważ nikt nie posiadał takich informacji. Poprzez kurie diecezjalne i kuratoria oświaty rozpoczął się niełatwy etap poszukiwania szkół noszących imię Jana Pawła II. Jednocześnie, wystosowano także pisma do organizatorów pielgrzymki, by uzyskać zgodę i ustalić miejsce spotkania z Ojcem Świętym. Kierując się sugestiami biskupa Jana Chrapka i organizatorów oraz uwzględniając program pielgrzymki, jako miejsce spotkania z Papieżem wybrano Łowicz.

20 listopada 1998 r. w Publicznej Szkole Podstawowej nr 41 w Radomiu odbyło się pierwsze ogólnopolskie spotkanie przedstawicieli szkół, których patronem jest Ojciec Święty Jan Paweł II. Zaproszenie skierowano do 33 szkół, odnalezionych w wyniku żmudnych poszukiwań. Pomimo bardzo trudnych warunków atmosferycznych, bo w dniu spotkania, całą Polskę dotknęły obfite opady śniegu i gołoledź na drogach, przybyło 20 przedstawicieli 15 szkół z całej Polski – czytamy w historii powstania inicjatywy Rodzina Szkół im. Jana Pawła II.

– Nazwanie naszych społeczności szkolnych Rodziną Szkół im. Jana Pawła II zaproponował pan Tadeusz Łuszczak, dyrektor SP nr 1 w Sułoszowej, na drugim spotkaniu przedstawicieli szkół, które odbyło się 8 stycznia 1999 r. Dziś w bazie Rodziny Szkół Jana Pawła II jest ponad 1200 szkół, przedszkoli i uczelni nie tylko z Polski.

Wartości na każdy etap życia

Jan Paweł II przy każdej okazji przypominał młodym i dorosłym, że „ważne są wybory oparte na wartościach. Wartości są bowiem podstawą, która nie tylko decyduje o Waszym życiu, ale także określa linie postępowania i strategie, które budują życie w społeczeństwie. Pamiętajcie też, że nie można oddzielać od siebie wartości osobistych i wartości społecznych” – mówił Jan Paweł II.

Wartości przekazane przez wychowawców, rodziców, autorytety wpływają na człowieka od wewnątrz. Stwarzają bazę, która kształtuje osobistą postawę i stosunek do innych, pomaga przejść przez własne kryzysy i pozwala wyrwać się z nich tym, którzy oczekują od nas wsparcia na trudnych etapach swojego życia.

Według Jana Pawła II w wychowaniu chodzi o to, aby człowiek stawał się coraz bardziej człowiekiem – o to, by bardziej „był”, a nie tylko więcej „miał” – aby więc przez wszystko, co „ma”, co „posiada”, umiał bardziej i pełniej być człowiekiem, tzn. by również umiał bardziej „być” nie tylko z „drugimi”, ale także i „dla drugich”. Tak rozumiane wychowanie ma podstawowe znaczenie dla pielęgnowania stosunków międzyludzkich i społecznych.

Rodzina, szkoła, rówieśnicy

Rodzina, szkoła i rówieśnicy to pierwsze trzy środowiska, które mają największy wpływ na wychowanie młodego człowieka. Karol Wojtyła jeszcze jako biskup krakowski przypominał, że „zadanie, jakie odkrywają rodzice w dziecku od samego początku oraz poprzez wszystkie lata jego rozwoju, sprowadza się do wymogu obdarowania tego małego – stopniowo rozwijającego się człowieka – dojrzałym człowieczeństwem […], z uwagi na komunijną strukturę wspólnoty rodzinnej – dziecięctwo oznacza bierną potrzebę takiego obdarowania, rodzicielstwo zaś czynną możliwość: gotowość i zdolność takiego obdarowania”.

Mówiąc natomiast o środowiskach wpływających na wychowanie dziecka, Papież nie zapominał także o rówieśnikach. To oni wpływają na rozwój społeczny i zaspokajają potrzeby psychiczne młodych.

„Szczególnie jednak uczymy się człowieka, obcując z ludźmi. Trzeba, ażeby młodość pozwalała Wam wzrastać w mądrości przez to obcowanie. Jest to przecież czas, w którym nawiązują się nowe kontakty, koleżeństwa i przyjaźnie, w kręgu szerszym niż sama rodzina. Otwiera się wielkie pole doświadczenia, które posiada nie tylko znaczenie poznawcze, ale równocześnie wychowawcze i etyczne.

Pożyteczne będzie całe to doświadczenie młodości, gdy wyrobi w każdym i każdej z Was również zmysł krytyczny, a przede wszystkim umiejętności rozróżniania w zakresie tego wszystkiego, co ludzkie. Błogosławione będzie to doświadczenie młodości, jeżeli stopniowo nauczycie się z niego owej zasadniczej prawdy o człowieku – o każdym człowieku i o sobie samym” – mówił Jan Paweł II.

On także przypominał światu, że „Dzieci są nadzieją, która rozkwita wciąż na nowo, projektem, który nieustannie się urzeczywistnia, przyszłością, która pozostaje zawsze otwarta”.

Autorka: Małgorzata Rokoszewska / KUL
Fot: Bogdan Myśliwiec

Kościół

Szósty sezon „The Chosen” już na Prime Video. Pokazuje mękę i ukrzyżowanie Jezusa 

Opublikowano

dnia

Autor:

chosen-roumie

Wyczekiwany szósty sezon popularnego serialu „The Chosen” zadebiutował 15 listopada na platformie Prime Video. Nowe odcinki przedstawiają ostatnie 24 godziny Wielkiego Piątku, prowadzące do ukrzyżowania Jezusa Chrystusa. Jonathan Roumie, odtwórca głównej roli, przyznaje, że realizacja tej części produkcji była dla niego wyjątkowo wymagającym doświadczeniem zarówno aktorskim, jak i duchowym. Jego refleksje przedstawia Ojciec Paweł Kosiński SJ.

Wielki Piątek w sześciu odcinkach

Szósty sezon „The Chosen” składa się z sześciu odcinków. Pierwsze trzy udostępniono 15 listopada, a kolejne będą pojawiać się co tydzień, aż do 6 grudnia. Finał sezonu zaplanowano jako osobną premierę kinową, która odbędzie się 12 marca 2027 roku.

Twórcy serialu skupili się na wydarzeniach poprzedzających śmierć Jezusa, ukazując nie tylko Jego cierpienie, ale również dramatyczne decyzje i wewnętrzne konflikty osób uczestniczących w ostatnich godzinach Jego ziemskiego życia.

Jonathan Roumie o duchowym wymiarze cierpienia

Jonathan Roumie, katolicki aktor wcielający się w Jezusa, przyznał w rozmowie z EWTN News, że odgrywanie scen męki Chrystusa pozwoliło mu głębiej zrozumieć znaczenie cierpienia odkupieńczego. Doświadczenie to skłoniło go do refleksji nad tym, w jaki sposób człowiek może ofiarować własne cierpienie Bogu i odnajdywać łaskę w najtrudniejszych chwilach.

Aktor zaznaczył, że nie uważa, aby w pełni rozumiał tajemnicę cierpienia i jego duchowego znaczenia. Przyznał jednak, że praca nad szóstym sezonem, naznaczona fizycznym obciążeniem, powtarzaniem trudnych scen i długotrwałym wysiłkiem, zmieniła jego osobiste spojrzenie na krzyż oraz sposób przeżywania wiary katolickiej.

Podkreślił, że jego własne doświadczenia były nieporównywalnie mniejsze od cierpienia Jezusa, ale wystarczyły, aby uświadomić mu wagę przedstawianych wydarzeń.

Poncjusz Piłat jako człowiek rozdarty wewnętrznie

Trudności związane z realizacją sezonu odczuwali również pozostali członkowie obsady. Andrew James Allen, odtwórca roli Poncjusza Piłata, wyjaśnił, że jego bohater przechodzi wyraźną przemianę. Początkowo przedstawiany jako człowiek lekkomyślny i nieco arogancki, stopniowo staje się coraz bardziej świadomy ciężaru podejmowanych decyzji.

Allen zwrócił uwagę, że w wielu wcześniejszych ekranizacjach Piłat pojawiał się jedynie w najważniejszej scenie procesu Jezusa. W „The Chosen” widzowie mają możliwość poznania go jako człowieka zmagającego się z presją otoczenia, odpowiedzialnością polityczną i własnymi wątpliwościami.

Zdaniem aktora Piłat również doświadcza pewnej formy cierpienia, choć nieporównywalnej z męką Chrystusa. Jego historia pokazuje dramat człowieka uwikłanego w konflikt, z którego nie potrafi znaleźć dobrego wyjścia.

Judasz i pytanie o możliwość przebaczenia

Z kolei Luke Dimyan, który wciela się w Judasza, ma nadzieję, że ostatni rozdział historii jego bohatera skłoni widzów do refleksji nie tylko nad zdradą, ale przede wszystkim nad żalem, przebaczeniem i możliwością odkupienia win.

W jego przekonaniu jest to jedno z najważniejszych pytań, jakie widzowie mogą wynieść z finałowych scen tej postaci.

judasz the chosen

Luke Dimyan jako Judasz Iskariota

Sezon pełen trudnych pytań o wiarę

Szósty sezon „The Chosen” ma być nie tylko dramatycznym przedstawieniem wydarzeń Wielkiego Piątku, ale także opowieścią o ludzkiej słabości, odpowiedzialności, cierpieniu i nadziei na przebaczenie.

Dla Jonathana Roumiego i pozostałych aktorów realizacja tych scen stała się okazją do osobistej refleksji nad postaciami, które odgrywają. Widzowie mogą śledzić nowe odcinki na Prime Video, natomiast zakończenie historii przedstawionej w szóstym sezonie trafi do kin 12 marca 2027 roku.

 

Źródło: ewtnnews
Foto: YouTube
Czytaj dalej

Kościół

Większość katolików w USA nie wierzy w rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii

Opublikowano

dnia

Autor:

Zaledwie 28,8% amerykańskich katolików wierzy, że podczas konsekracji chleb i wino rzeczywiście stają się Ciałem i Krwią Jezusa Chrystusa. Najnowsze badanie opublikowane w czasopiśmie naukowym Sociological Inquiry pokazuje, że mimo trwającego od ponad czterech lat Narodowego Odrodzenia Eucharystycznego przekonania wiernych niemal się nie zmieniły. Jego wyniki omawia Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.

Ponad połowa katolików uważa Eucharystię za symbol

Badacze zapytali 1049 amerykańskich katolików o rozumienie Eucharystii. Jedynie 28,8% respondentów potwierdziło wiarę w rzeczywistą przemianę chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Aż 58,8% uznało je wyłącznie za symbole, natomiast 12,4% przyznało, że nie wie, co dzieje się podczas konsekracji.

Współautor badania Mark Regnerus zauważył, że wyniki praktycznie nie różnią się od wcześniejszych sondaży. W 2019 roku Pew Research Center odnotował 31% katolików wierzących w rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii, a w badaniu Gallupa z 1992 roku odsetek ten wynosił 30%.

Znacznie większą wiarę w tę prawdę deklarują osoby regularnie uczestniczące we Mszy Świętej. Wśród katolików uczęszczających do kościoła co tydzień odsetek ten wynosi około 60%, a wśród uczestniczących jeszcze częściej sięga niemal 70%. W grupie osób określających siebie jako bardzo religijne wynosi około 40%.

Cztery lata Narodowego Odrodzenia Eucharystycznego

W czerwcu 2022 roku Konferencja Biskupów Katolickich Stanów Zjednoczonych (USCCB) rozpoczęła inicjatywę National Eucharistic Revival, której celem jest pogłębienie wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.

W całym kraju organizowano adoracje, procesje eucharystyczne oraz spotkania formacyjne w parafiach. Jednym z najważniejszych wydarzeń był Krajowy Kongres Eucharystyczny w 2024 roku, w którym uczestniczyło około 60 tysięcy osób.

Mark Regnerus ocenił, że kapłani powinni częściej przypominać wiernym nauczanie Kościoła, szczególnie w świecie pełnym konkurencyjnych przekazów. Zwrócił jednak uwagę, że osoby najbardziej potrzebujące takiej katechezy często nie uczestniczą w praktykach religijnych.

Krajowy Kongres Eucharystyczny

Kościół wskazuje na sekularyzację i potrzebę formacji

David Spesia, dyrektor Sekretariatu ds. Ewangelizacji i Katechezy USCCB, przyznał, że problem niewystarczającej znajomości nauki o Eucharystii utrzymuje się od wielu lat i jego rozwiązanie będzie wymagało czasu.

Wskazał na postępującą sekularyzację społeczeństwa, osłabienie rozumienia znaków i symboli religijnych oraz zastępowanie sakramentalnej wizji świata podejściem materialistycznym. Jego zdaniem konieczna jest długofalowa formacja, prowadząca nie tylko do zdobywania wiedzy, ale również do pogłębienia osobistej wiary.

Rzeczywista obecność Chrystusa fundamentem katolickiej wiary

Kościół katolicki naucza, że podczas konsekracji następuje przeistoczenie, czyli przemiana substancji chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa, przy zachowaniu ich zewnętrznych postaci. Nauka ta została uroczyście potwierdzona przez Sobór Trydencki i wywodzi się ze słów Jezusa wypowiedzianych podczas Ostatniej Wieczerzy.

Wiara w rzeczywistą obecność Chrystusa była obecna już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Pisał o niej około 110 roku św. Ignacy Antiocheński, sprzeciwiając się poglądom odrzucającym prawdziwe człowieczeństwo Jezusa. W II wieku znaczenie Eucharystii wyjaśniał również św. Justyn Męczennik.

Z kolei Jonathan Ciraulo, profesor teologii na The Catholic University of America, zaznaczył, że wiara w rzeczywistą obecność Chrystusa nie jest drugorzędnym elementem katolicyzmu. Łączy się bowiem z nauką o prawdziwym człowieczeństwie Jezusa, godności ludzkiego ciała, zmartwychwstaniu oraz wewnętrznej przemianie człowieka.

Zdaniem teologów wyniki badań pokazują zatem problem wykraczający poza samo rozumienie Eucharystii. Dotyczy on również znajomości podstawowych prawd wiary i wskazuje na potrzebę dalszej katechizacji amerykańskich katolików.

 

Źródło: ewtnnews
Foto: sedmak, Krajowy Kongres Eucharystyczny, istock
Czytaj dalej

News USA

Islam może wyprzedzić chrześcijaństwo już w 2035 roku. Nowe prognozy zmian religijnych na świecie

Opublikowano

dnia

Autor:

muzułmamin modli sie w domu, islam

Islam może stać się największą religią świata już w 2035 roku, wyprzedzając chrześcijaństwo pod względem liczby wyznawców. Tak wynika z najnowszych prognoz Pew Research Center, opublikowanych w środę. Badacze przewidują również, że w ciągu najbliższych czterech dekad chrześcijanie przestaną stanowić większość mieszkańców Stanów Zjednoczonych.

Islam rozwija się znacznie szybciej niż chrześcijaństwo

Według Pew Research Center, które od 25 lat analizuje światowe trendy religijne, liczba wyznawców zarówno islamu, jak i chrześcijaństwa nadal rośnie. Tempo wzrostu społeczności muzułmańskiej jest jednak zdecydowanie wyższe, przede wszystkim ze względu na większą liczbę dzieci rodzących się w rodzinach muzułmańskich.

W 2020 roku na świecie żyło około 2,27 miliarda chrześcijan i 2,02 miliarda muzułmanów. Prognozy wskazują, że już w 2035 roku liczba muzułmanów osiągnie 2,57 miliarda, podczas gdy chrześcijan będzie około 2,52 miliarda.

Jeżeli obecne tendencje się utrzymają, do 2070 roku społeczność muzułmańska przekroczy 3,6 miliarda osób, natomiast liczba chrześcijan wyniesie niespełna 3 miliardy.

Stany Zjednoczone stracą chrześcijańską większość

Jednym z najważniejszych ustaleń raportu jest prognozowany spadek udziału chrześcijan w społeczeństwie amerykańskim. Obecnie stanowią oni około 62% dorosłych mieszkańców USA, jednak według Pew Research Center ich odsetek spadnie poniżej 50% do 2065 roku.

Zmniejszy się również bezwzględna liczba chrześcijan w Stanach Zjednoczonych – z około 217 milionów w 2020 roku do 174 milionów w 2070 roku. W sąsiedniej Kanadzie chrześcijanie mają przestać stanowić większość społeczeństwa jeszcze wcześniej, bo do 2030 roku.

Główną przyczyną tych zmian jest rosnąca liczba osób niezwiązanych z żadną religią. Według prognoz do 2070 roku będą one stanowić 41% mieszkańców Stanów Zjednoczonych, a w Kanadzie ich liczba przewyższy liczbę chrześcijan.

Demografia decyduje o przyszłości religii

Conrad Hackett, starszy demograf Pew Research Center, wyjaśnił, że najważniejszym czynnikiem wpływającym na zmiany religijne jest liczba urodzeń. Konwersje religijne oraz zmiany indywidualnej tożsamości wyznaniowej mają znacznie mniejsze znaczenie.

W latach 2020–2025 współczynnik dzietności wśród muzułmanek wynosił średnio 3,1 dziecka na kobietę, wśród chrześcijanek 2,5, natomiast wśród kobiet należących do pozostałych grup religijnych lub niezwiązanych z religią – 1,6. Dla porównania poziom zapewniający prostą zastępowalność pokoleń wynosi około 2,1 dziecka.

W analizowanym pięcioleciu muzułmanki urodziły około 252 milionów dzieci, podczas gdy chrześcijanki około 208 milionów. Islam jest jedyną dużą religią, dla której przewiduje się dalszy wzrost liczby urodzeń w kolejnych dekadach.

Afryka stanie się centrum światowego chrześcijaństwa

Badacze przewidują, że światowa populacja wzrośnie o 29% między 2020 a 2070 rokiem. W tym samym okresie liczba chrześcijan zwiększy się o 30%, a muzułmanów aż o 80%. Pozostałe wielkie religie będą rozwijały się wolniej niż światowa populacja.

Największy przyrost ludności nastąpi w Afryce Subsaharyjskiej, gdzie dominują chrześcijaństwo i islam. Wysoka dzietność oraz wydłużająca się średnia długość życia sprawią, że region ten będzie odgrywał coraz większą rolę w światowej demografii religijnej.

Do 2070 roku ponad połowa wszystkich chrześcijan będzie mieszkać w Afryce Subsaharyjskiej. Demokratyczna Republika Konga wyprzedzi Stany Zjednoczone jako kraj z największą liczbą chrześcijan. Ich populacja w Kongu ma wzrosnąć ponad trzykrotnie, do około 299 milionów.

W przypadku islamu największą społeczność muzułmańską będzie miał Pakistan, a kolejne miejsca zajmą Indie, Nigeria i Indonezja, która obecnie jest światowym liderem pod tym względem.

Europa będzie mniej liczna i mniej chrześcijańska

Zmiany demograficzne szczególnie mocno dotkną Europę. Według Pew Research Center do 2070 roku liczba jej mieszkańców zmniejszy się o 17%, a populacja chrześcijan spadnie o około jedną trzecią – z 505 milionów do 324 milionów.

Jednocześnie udział muzułmanów w europejskiej populacji ma wzrosnąć z obecnych 6% do 13% w 2070 roku. Oznacza to istotną zmianę struktury religijnej kontynentu, choć chrześcijaństwo nadal pozostanie jedną z jego najważniejszych tradycji religijnych.

W skali globalnej liczba hinduistów i wyznawców judaizmu będzie nadal rosła, ale ich udział w światowej populacji zmniejszy się. W przypadku buddyzmu przewidywany jest zarówno spadek liczby wyznawców, jak i ich procentowego udziału, między innymi wskutek kurczenia się populacji Chin, Korei Południowej i Japonii.

Coraz więcej osób bez przynależności religijnej

Istotnym zjawiskiem pozostaje wzrost liczby ateistów, agnostyków i osób, które nie identyfikują się z żadną religią. Badacze określają tę grupę mianem nones.

Już obecnie osoby bez przynależności religijnej stanowią większość mieszkańców dziesięciu państw, w tym Czech, Japonii, Holandii, Nowej Zelandii, Urugwaju i Wietnamu. Do 2070 roku do tej grupy mają dołączyć między innymi Korea Południowa, Francja i Wielka Brytania.

żydzi judaizm

Po wyłączeniu Chin, gdzie odsetek osób niereligijnych jest wysoki, ale populacja ma znacząco się zmniejszyć, liczba osób bez przynależności religijnej w pozostałych krajach wzrośnie do 2070 roku o ponad 180 milionów.

Eksperci apelują o dialog między religiami

Gina Zurlo, badaczka demografii religijnej z Harvard Divinity School, podkreśliła, że zmiany liczebności największych wspólnot wyznaniowych zwiększają znaczenie dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego. Zwróciła uwagę na utrzymujące się nieporozumienia i uprzedzenia po obu stronach oraz obawy części chrześcijan związane z perspektywą utraty pozycji największej religii świata.

Jej zdaniem szczególnie ważne są edukacja międzyreligijna i osobiste kontakty między wyznawcami różnych religii, które pomagają ograniczać stereotypy i wzajemną nieufność.

Alan Cooperman, dyrektor badań nad religią w Pew Research Center, zaznaczył natomiast, że wzrost liczby muzułmanów i chrześcijan następuje przede wszystkim w państwach, w których dana religia już dominuje. Nie jest więc przede wszystkim wynikiem przechodzenia wyznawców jednej religii do drugiej.

Cooperman przestrzegł przed przedstawianiem prognoz jako rywalizacji, w której jedna religia zwycięża kosztem drugiej. Podkreślił, że badanie opisuje przede wszystkim długoterminowe procesy demograficzne, a nie konflikt między chrześcijaństwem a islamem.

 

Źródło: baynews9
Foto: istock/Drazen Zigic/Jacob Wackerhausen/, Vatican Media,
Czytaj dalej

Popularne

Kalendarz

czerwiec 2024
P W Ś C P S N
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Popularne w tym miesiącu