News Chicago

Amerykańskie duchy lotu AA 191

Opublikowano

2 lata temu

dnia

26 maja 2024

Autor:

bwyderka

25 maja 1979 roku na międzynarodowym lotnisku O’Hare miała miejsce jedna z najbardziej przerażających katastrof w historii Chicago i Ameryki, kiedy samolot American Airlines Flight 191 dosłownie spadł z nieba, zabijając wszystkich 271 pasażerów i załogę na pokładzie. Lot miał być podróżą bez przesiadek z Chicago do Los Angeles, ale nigdy nie opuścił Wietrznego Miasta i pozostawił po sobie niesamowity, nawiedzony widok.

To był piękny wakacyjny weekend w Chicago i słoneczne niebo nie zapowiadało horroru, który miał się wkrótce wydarzyć. Pasażerowie lotu 191, w tym szereg osobistości literatury z Chicago udających się do Los Angeles i na doroczną konferencję Amerykańskiego Stowarzyszenia Księgarzy, zmieszali się z tłumami ludzi na lotnisku O’Hare. Na pokład McDonnell-Douglas DC-10 weszli tuż przed 15:00.

DC-10 był samolotem najwyższej klasy, a od chwili opuszczenia linii montażowej ten konkretny model przepracował ponad 20 000 godzin bezproblemowo. Załoga również była na najwyższym poziomie, w tym kapitan Walter Lux, doświadczony pilot, który latał samolotami DC-10 od ich wprowadzenia do służby osiem lat wcześniej, oraz pierwszy oficer James Dillard i inżynier pokładowy Alfred Udovich, którzy wykonali prawie 25 000 godzin lotów między nimi.

O 14:59 samolot otrzymał pozwolenie na rozpoczęcie kołowania na pas startowy, a następnie o 15:02 lot 191 wystartował po pasie startowym. Wszystko szło gładko, dopóki samolot nie osiągnął punktu położonego około 6000 stóp nad pasem startowym. Kontroler wieży zauważył odpadające części lewego pylonu silnika oraz unoszącą się z okolicy „białą parę”. Chwilę później samolot wszedł w obrót i wzbił się w powietrze.

Kiedy to zrobił, cały silnik i pylon oderwały się od mocowania, przewróciły się nad skrzydłem i runęły na pas startowy.

Natychmiast kontroler wieży próbował podnieść samolot przez radio: „Amerykanin 191, chcesz wracać? Jeśli tak, jaki pas startowy chcesz?”

Samolot nie odpowiedział, ale wzniósł się normalnie, zanurzając jedynie na chwilę lewe skrzydło. Sytuacja szybko się ustabilizowała i samolot kontynuował opadanie. Około 10 sekund później, na wysokości około 300 stóp, samolot zaczął przechylać się w lewo, najpierw lekko, potem gwałtownie. Dziób samolotu pochylił się, a gdy samolot zaczął tracić wysokość, przechylenie po lewej stronie wzrosło, aż skrzydła przekroczyły pion, a następnie spadły na ziemię.

Końcówka lewego skrzydła jako pierwsza uderzyła w ziemię, a po dźwięku rozdzieranego metalu nastąpiła potężna eksplozja. Pędząca kula ognia przeleciała przez pole, przeleciała około pół mili na północny zachód od O’Hare i z rykiem wbiła się w opuszczony hangar na terenie starego lotniska Ravenswood przy Touhy Avenue, na wschód od parku przyczep kempingowych.

Płonący samolot przeleciał głównie przez otwarty teren, o włos omijając zbiorniki paliwa na Elmhurst Road i zatłoczoną drogę ekspresową I-90. Dwie osoby na ziemi zginęły, a kilka przyczep kempingowych zostało uszkodzonych, ale cała załoga i wszyscy pasażerowie na miejscu zginęli na miejscu.

Katastrofa zaskoczyła cały kraj, wywołując dziesiątki pytań na temat samolotu DC-10 i tego, w jaki sposób utrata tylko jednego silnika przypieczętowała los lotu 191. Wyniki długiego i wyczerpującego śledztwa prowadzonego przez NTSB zostały opublikowane 21 grudnia, 1979.

Trybunał przypisał przyczynę katastrofy słupowi silnika, który został uszkodzony w zakładzie obsługi technicznej American Airlines w marcu 1979 r. Silnik wymagał rutynowej konserwacji oraz aby zaoszczędzić czas i koszty, American Airlines bez zgody McDonnella Douglas, poinstruował swoich mechaników, aby usunęli silnik i pylon jako jedną całość. Do podparcia silnika podczas odłączania go od skrzydła użyto dużego wózka widłowego.

Procedura ta była niezwykle trudna do pomyślnego wykonania, ponieważ podczas demontażu zespół silnika musiał być trzymany idealnie prosto. Było to prawie niemożliwe, aby nie spowodować pęknięcia. Po wypadku stwierdzono pęknięcia w grodziach wielu innych DC-10.

Pęknięcie w samolocie używanym do lotu 191 pozostawało niezauważone przez tygodnie, a z każdym lotem było coraz gorzej. Podczas startu lotu 191 wygenerowano wystarczającą siłę, aby ostatecznie spowodować awarię pylonu. W momencie obrotu silnik odłączył się i został przerzucony nad górną częścią skrzydła. Drobne pęknięcie spowodowało, że lot zakończył się katastrofą.

Po katastrofie pojawiło się wiele historii o duchach.

Według funkcjonariuszy policji w Des Plaines już kilka miesięcy po wypadku kierowcy zaczęli zgłaszać dziwne zjawiska. Zadzwonili, bo widzieli dziwne, kołyszące się białe światła na polu, w którym spadł samolot. Początkowo myślano, że to latarki noszone przez upiornych łowców pamiątek, funkcjonariusze odpowiedzieli na raporty, ale okazało się, że pole było ciche i opuszczone. Nikogo nie odnaleziono, mimo że patrole przybyły na miejsce niemal chwilę po otrzymaniu zgłoszenia.

Bardziej niepokojące były jednak relacje mieszkańców pobliskiego parku przyczep kempingowych, który sąsiadował z miejscem katastrofy. Wiele z tych raportów napłynęło w ciągu kilku godzin od katastrofy, kiedy mieszkańcy twierdzili, że słyszeli odgłosy pukania i stukania do drzwi i okien. Ci, którzy odpowiedzieli, w tym wielu emerytowanych i po służbie policjantów i strażaków, otworzyli drzwi i nie zobaczyli, że nikogo w nich nie ma.

Psy na parkingu przyczep szczekały bez przerwy na puste pole, na którym spadł samolot. Ich właściciele nie mogli znaleźć powodu ich nieobliczalnego zachowania.

Trwało to tygodniami i miesiącami, a nawet nasiliło się do tego stopnia, że klamki były przekręcane i grzechotane, słychać było kroki zbliżające się do przyczep, brzęk na metalowych schodach, a w niektórych przypadkach dochodziło do konfrontacji z rzeczywistymi postaciami. Według niektórych doniesień kilku mieszkańców otworzyło swoje drzwi i zobaczyło zaniepokojoną osobę, która stwierdziła, że „musi odebrać swój bagaż” lub „musi nawiązać połączenie” stojącą na ich werandzie. Następnie postać odwróciła się i zniknęła w ciemności.

Tragedia i dziwne wydarzenia, które po niej nastąpiły, spowodowały, że wielu mieszkańców opuściło park, ale kiedy na ich miejsce zajęli się nowi, oni również zaczęli zgłaszać dziwne wydarzenia. Jedną z obserwacji opisał mężczyzna spacerujący pewnej nocy z psem w pobliżu miejsca, w którym rozbił się lot 191. Podszedł do niego młody mężczyzna i wyjaśnił, że musi wykonać telefon alarmowy.

Mężczyzna z psem spojrzał na tę osobę z zaciekawieniem, gdyż zdawał się cuchnąć benzyną, a także sprawiał wrażenie, jakby się tlił. Początkowo sądził, że mężczyzna biegł w tę chłodną noc i spod jego ubrania wydobywała się para, ale kiedy odwrócił się, by wskazać pobliski telefon, a potem ponownie się odwrócił – mężczyzna zniknął. Mężczyzna z psem słyszał historie innych mieszkańców o jękach i dziwnych krzykach dochodzących z miejsca katastrofy w 1979 r., ale aż do teraz w nie nie wierzył. Był teraz przekonany, że sam spotkał jednego z niespokojnych pasażerów lotu 191.

Reporter i zdjęcia: Jacek Boczarski

Foto: YouTube

Powiązane tematy:katastrofa lotnicza lot 191 pilne

Nastepne

Festiwal Turecki w Rosemont

Nie przegap

Złodzieje aut w Chicago nie boją się zabić policjanta. Wykrywalność nadal jest znikoma

Kościół

Wielki Post w Parafii św. Tomasza Apostoła w Naperville: Środa Popielcowa i Droga Krzyżowa

Opublikowano

18 minut temu

dnia

5 lutego 2026

Autor:

bwyderka

Środa Popielcowa, przypadająca w tym roku 18 lutego, rozpocznie w parafii św. Tomasza Apostoła w Naperville czas Wielkiego Postu. Tego dnia wierni będą mogli uczestniczyć w nabożeństwach z obrzędem posypania głów popiołem, które odbędą się o różnych porach, aby umożliwić udział jak największej liczbie parafian.

Plan nabożeństw w Środę Popielcową

Rozpoczęcie dnia modlitwą zaplanowano na godzinę 6.30 rano. Następnie o 8.30AM odprawiona zostanie Msza święta. W południe odbędzie się nabożeństwo modlitewne, a obrzęd posypania popiołem będzie dostępny do godziny 1.00PM. Kolejne nabożeństwo modlitewne o 4.30PM poprowadzi program formacji wiary, natomiast dzień zakończy wieczorna Msza święta o godzinie 7.00PM.

Droga Krzyżowa w każdy piątek Wielkiego Postu

W czasie Wielkiego Postu parafia zaprasza także na nabożeństwa Drogi Krzyżowej, które będą odprawiane w każdy piątek o godzinie 7.00PM, począwszy od 20 lutego. Nabożeństwo upamiętnia ostatnie godziny życia Jezusa Chrystusa i Jego mękę prowadzącą do ukrzyżowania.

Modlitwa angażująca całego człowieka

Droga Krzyżowa w Parafii św. Tomasza Apostoła ma charakter refleksyjny i wielowymiarowy. Obejmuje modlitwę, wspólne odpowiedzi, śpiew, elementy ruchu oraz sztuki, które pomagają głębiej przeżywać tajemnicę największego aktu miłości Chrystusa wobec ludzi.

Post, modlitwa i wspólnota

Połączenie prostego posiłku, zachowania piątku jako dnia postu oraz udziału w nabożeństwie Drogi Krzyżowej może stać się duchowo umacniającą praktyką Wielkiego Postu. Organizatorzy zachęcają do uczestnictwa zarówno indywidualnie, jak i wspólnie z rodziną lub przyjaciółmi.

Dane kontaktowe i informacje dla wiernych

Szczegółowe informacje dotyczące nabożeństw Środy Popielcowej oraz Drogi Krzyżowej można znaleźć w internetowym biuletynie parafialnym. W sprawach organizacyjnych parafia św. Tomasza Apostoła jest dostępna pod numerem telefonu (630) 355-8980. Dodatkowych informacji udziela także dyrektor ds. liturgii i muzyki, Scott Knisley, pod numerem (630) 355-8980, wewnętrzny 111.

Parish of St. Thomas the Apostle

Parafia o bogatej historii i misji

Parafia św. Tomasza Apostoła w Naperville, należąca do diecezji Joliet, została założona w 1984 roku. Wspólnota liczy obecnie ponad 3 tysiące gospodarstw domowych i ponad 9 tysięcy zarejestrowanych wiernych. Jej misją jest głoszenie Dobrej Nowiny o bezwarunkowej miłości Boga poprzez liturgię, formację wiary, świadectwo i służbę, docierając do kolejnych pokoleń parafian.

Źródło: dailyherald
Foto: Parish of St. Thomas the Apostle

Czytaj dalej

News Chicago

Walka o 2. Okręg Kongresowy w Illinois: Poznaj kandydatów z południowych dzielnic

Opublikowano

47 minut temu

dnia

5 lutego 2026

Autor:

bwyderka

Decyzja dotychczasowej Kongresmenki Robin Kelly o rezygnacji z mandatu w Izbie Reprezentantów i starcie w wyborach do Senatu sprawiła, że wyborcy 2. Okręgu Kongresowego w Illinois stanęli przed jednym z najbardziej zatłoczonych głosowań w ostatnich latach. Prawybory zaplanowane na 17 marca zapowiadają się jako wyjątkowo intensywna rywalizacja po stronie Demokratów.

Okręg o szerokim zasięgu i dużym znaczeniu

2. Okręg Kongresowy obejmuje znaczną część południowych dzielnic Chicago położonych nad jeziorem Michigan, a także południowe przedmieścia, takie jak Dolton, South Holland, Chicago Heights i Park Forest.

Granice okręgu sięgają również do wschodnio-centralnej części stanu, obejmując między innymi Kankakee, Pontiac, Rantoul i Danville. To zróżnicowany obszar, w którym kwestie społeczne, gospodarcze i infrastrukturalne odgrywają kluczową rolę w kampanii.

Tłum kandydatów po stronie Demokratów

Na karcie do głosowania w prawyborach Demokratów znalazło się aż dziewięciu kandydatów. Wśród nich są zarówno osoby znane wyborcom od lat, jak i nowi pretendenci próbujący zaistnieć na scenie federalnej. O nominację walczą: Toni C. Brown, Yumeka Brown, Eric France, Jesse Jackson Jr., Patrick Keating, Donna Miller, Sidney Moore, Robert Peters oraz Willie Preston.

Samorządowcy i doświadczenie lokalne

Silnie reprezentowana jest administracja lokalna.

Yumeka Brown pełni funkcję komisarza Metropolitan Water Reclamation District oraz sekretarza gminy Matteson. Donna Miller od 2018 roku zasiada w Radzie Powiatu Cook, reprezentując południowe i południowo-zachodnie przedmieścia. Obie kandydatki podkreślają w swoich programach znaczenie dostępnej opieki zdrowotnej, ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa lokalnych społeczności.

Donna Miller

Biznes, rozwój i mieszkalnictwo

W kampanii widoczny jest także głos biznesu. Eric France, prowadzący firmę doradczą, akcentuje potrzebę rozwoju transportu publicznego, inwestycji w mieszkalnictwo dostępne cenowo oraz wsparcia dla nowych przedsiębiorstw. Sidney Moore, przedsiębiorca i były kandydat na sekretarza stanu Illinois, stawia na rozwój lokalnych firm, programy szkoleniowe i tworzenie miejsc pracy.

Powrót Jessego Jacksona Jr.

Szczególne emocje budzi start Jessego Jacksona Jr., który reprezentował 2. Okręg Kongresowy w latach 1995–2012. Po latach nieobecności i odbyciu kary więzienia były kongresmen próbuje wrócić do polityki federalnej.

W swojej kampanii zapowiada podwyżki dla nauczycieli, walkę z przemocą z użyciem broni, odbudowę programów Medicaid i pomocy żywnościowej oraz rozszerzenie dostępu do opieki zdrowotnej, w tym leczenia zdrowia psychicznego. Podkreśla również poparcie dla budowy pełnowymiarowego lotniska w Peotone.

Jesse Jackson Jr.

Senatorowie stanowi w wyścigu

Robert Peters, reprezentujący 13. okręg senatorski wzdłuż linii brzegowej Chicago, opowiada się za systemem Medicare for All, obniżeniem cen leków, rozszerzeniem świadczeń socjalnych i ochroną praw reprodukcyjnych. Z kolei Willie Preston, senator z 16. okręgu, podkreśla swoje osiągnięcia legislacyjne, w tym zakaz szkodliwych dodatków do żywności, rozwój programów praktyk związkowych oraz ułatwienia dla osób wychodzących z więzień.

Energia, klimat i nowe pokolenie polityków

Na liście kandydatów znalazł się również Adal Regis, były współpracownik Robin Kelly i obecny dyrektor strategiczny organizacji zajmującej się czystą energią. W swojej kampanii łączy kwestie ochrony środowiska, rozwoju gospodarczego, dostępnego mieszkalnictwa i reformy policji, kierując przekaz szczególnie do młodszych wyborców.

Republikanin bez realnych szans

Po stronie Republikanów w prawyborach startuje tylko jeden kandydat – Mike Noack. Jego program obejmuje ograniczenie wydatków federalnych, inwestycje w odnawialne źródła energii oraz reformę systemu imigracyjnego.

Historia wyborcza 2. Okręgu Kongresowego pokazuje jednak, że Partia Republikańska nie zdobyła tu mandatu od lat pięćdziesiątych XX wieku.

Decydujący test dla wyborców

Liczba kandydatów i szerokie spektrum programów sprawiają, że wyborcy 2. Okręgu Kongresowego stają przed trudnym wyborem. Prawybory 17 marca wyłonią kandydata, który niemal na pewno obejmie mandat w Kongresie.

Źródło: cbs
Foto: MWRD, YouTube, Cook County Board, US Congress

Czytaj dalej

News Chicago

Sześć tysięcy rąk do pracy przed jubileuszowym sezonem zatrudni Six Flags Great America

Opublikowano

2 godziny temu

dnia

5 lutego 2026

Autor:

bwyderka

Park rozrywki Six Flags Great America w Gurnee rozpoczyna szeroko zakrojoną rekrutację przed wyjątkowym sezonem. W związku z nadchodzącym 50-leciem działalności obiekt planuje zatrudnić ponad 3 tysiące nowych pracowników, przygotowując się na intensywny i historyczny rok.

Nabór w Gurnee jest częścią National Hiring Week organizowanej przez Six Flags Entertainment Corporation. W ramach tej ogólnokrajowej inicjatywy firma zamierza obsadzić ponad 50 tysięcy stanowisk w parkach rozrywki na terenie całych Stanów Zjednoczonych.

Na północnych przedmieściach Chicago oferta pracy obejmuje niemal wszystkie obszary funkcjonowania parku. Poszukiwani są pracownicy obsługi atrakcji, gastronomii i sprzedaży, ratownicy wodni, personel medyczny EMT i ratownicy medyczni, pracownicy ochrony, a także osoby odpowiedzialne za czystość, usługi parkowe, rozrywkę oraz obsługę gości przy wejściach.

Jubileuszowy sezon pełen emocji

“Każdy sezon w Six Flags Great America przynosi coś ekscytującego, ale obchody 50-lecia sprawiają, że rok 2026 jest naprawdę wyjątkowy. Praca w Six Flags to coś więcej niż letnie zajęcie – to szansa na współtworzenie niezapomnianych wspomnień dla naszych gości” podkreśla Hardeep Lall, menedżer parku Six Flags Great America.

Jak aplikować

Zainteresowani kandydaci są zachęcani do składania aplikacji online poprzez stronę jobs.sixflags.com. Firma zapowiada również stacjonarne wydarzenie rekrutacyjne, które odbędzie się 21 lutego w godzinach od 11.00AM do 3.00PM bezpośrednio na terenie parku w Gurnee.

Organizatorzy proszą, aby kandydaci złożyli aplikację internetową przed udziałem w spotkaniu.

Stawki i dodatkowe korzyści

Wynagrodzenia rozpoczynają się od 15 dolarów za godzinę, a w przypadku niektórych stanowisk sięgają nawet 19 dolarów. Pracownicy mogą liczyć także na bezpłatny wstęp do parku, zniżki na terenie obiektu oraz dostęp do specjalnych wydarzeń organizowanych wyłącznie dla członków zespołu.

Six Flags Great America

Otwarcie sezonu

Six Flags Great America planuje otwarcie jubileuszowego sezonu 25 kwietnia. Park będzie działał nieprzerwanie aż do jesieni, kiedy tradycyjnie zakończy sezon popularnym Fright Fest, jednym z najbardziej rozpoznawalnych wydarzeń w kalendarzu rozrywkowym regionu.