NEWS Florida
Orka Lolita z Miami padła na skutek zapalenia płuc i nerek. Nie zdążyła wrócić do oceanu
Według wyników badań opublikowanych w zeszłym tygodniu przez Miami Seaquarium, orka żyjąca tutaj w niewoli przez ponad pół wieku, Lolita, odeszła ze starości i na skutek licznych chorób przewlekłych. Zwierzę od 52 lat trzymane w oceanarium niestety nie doczekało się planowanego wypuszczenia na wolność.
Lolita – znana również jako Tokitae lub Toki – padła 18 sierpnia w wieku 57 lat. Jej zwłoki przewieziono na Uniwersytet Georgia, gdzie przeprowadzono sekcję.
Badanie potwierdziło wczesne doniesienia pracowników oceanarium, które jako przyczynę śmierci podały niewydolność nerek. Lekarz weterynarii, który przeprowadził sekcję zwłok, stwierdził, że Lolita cierpiała na ostre i przewlekłe oskrzelowo-śródmiąższowe zapalenie płuc oraz zwyrodnienie nerek, a także przewlekłą chorobę serca objawiającą się zwyrodnieniem zastawek serca.
Działacze na rzecz praw zwierząt od lat walczyli o uwolnienie Lolity ze zbiornika w Seaquarium.
Tokitae trafiła do niewoli w sierpniu 1970 roku, w wieku około czterech lat. Została schwytana na wodach Penn Cove przy Whidbey Island, spokojnej wyspie u wybrzeży stanu Waszyngton. Mężczyźni z długimi kijami i bronią osaczyli wtedy grupę waleni, oddzielając matki od cieląt.
Co najmniej tuzin tych wspaniałych zwierząt zginęło podczas prób schwytania, a ponad 50 zostało zatrzymanych do pokazów w niewoli. Dopiero później orki zostały objęte ustawą o zagrożonych gatunkach.
W marcu właściciele Miami Seaquarium ogłosili „formalne i wiążące porozumienie” z grupą aktywistów Friends of Toki, które miało na celu powrót orki do zespołu zatok Puget Sound na zachodnim wybrzeżu USA. W komunikacie prasowym wskazano, że wspólny wysiłek zmierza w dobrym kierunku i relokacja będzie możliwa w ciągu najbliższych 18 do 24 miesięcy.
Uwolniona orka miała żyć w naturalnej zagrodzie morskiej a operacja jej przeniesienia miała się odbyć przy wsparciu finansowym właściciela Indianapolis Colts, Jima Irsaya.
Lolita została wycofana z występów wiosną ubiegłego roku – od tego czasu nie była pokazywana publicznie. W ostatnich miesiącach zainstalowano nowe ulepszenia, aby lepiej filtrować jej basen i regulować temperaturę wody.
Federalne i stanowe organy regulacyjne musiałyby zatwierdzić każdy plan przeniesienia Lolity, a to mogło zająć miesiące lub lata. Ważąca 5000 funtów orka żyła od lat w zbiorniku o wymiarach 80 na 35 stóp i głębokości 20 stóp.
Orka uważana za matkę Toki, Ocean Sun, która ma obecnie 95 lat, nadal pływa swobodnie z innymi członkami swojego klanu na wodach między stanem Waszyngton a Kanadą.
Źródło: fox35, wprost
Foto: YouTube, wikimedia
News USA
Ognista kula rozświetliła niebo nad USA. NASA zarejestrowała meteor pędzący z prędkością 47 tys. mph
Spektakularny meteor rozświetlił w czwartek, 5 listopada, nocne niebo nad Karoliną Północną i Tennessee. Ognista kula poruszała się z prędkością około 47 tysięcy mil na godzinę, a całe zjawisko trwało zaledwie 10 sekund. NASA zarejestrowała jego przelot za pomocą specjalistycznych kamer obserwujących niebo.
Jasny błysk widoczny nad dwoma stanami
Meteor pojawił się na wysokości około 50 mil nad miejscowością Robbinsville w Karolinie Północnej. Następnie przemieszczał się na zachód, w kierunku południowego Tennessee, pozostawiając na niebie jasny ślad. Liczni świadkowie obserwowali niezwykłe zjawisko, a zdjęcia ognistej kuli szybko pojawiły się w mediach społecznościowych.
Według NASA obiekt zakończył swój przelot na wysokości około 25 mil nad miastem East Ridge, w pobliżu Chattanooga w Tennessee. Od pierwszego pojawienia się meteoru do jego całkowitego zniknięcia upłynęło zaledwie 10 sekund.
Kamery NASA uchwyciły niezwykłe zjawisko
Przelot został zarejestrowany przez specjalistyczny system kamer NASA, wykorzystywany do monitorowania meteorów w atmosferze ziemskiej. Naukowcy przeanalizowali nagrania z urządzeń znajdujących się między innymi w Tellus Science Museum w Cartersville w Georgii, Huntsville w Alabamie oraz Tullahoma w Tennessee.
Dodatkowe dane pochodziły z kamery zainstalowanej w pobliżu granicy Tennessee i Karoliny Północnej. Dzięki obserwacjom z kilku lokalizacji specjaliści mogli odtworzyć trasę obiektu, określić jego prędkość oraz oszacować rozmiary.
Niewielki fragment asteroidy wywołał spektakularny efekt
Analiza NASA wykazała, że meteor był niewielkim fragmentem asteroidy o średnicy około 2 cali i wadze 6 uncji. Mimo niewielkich rozmiarów obiekt wytworzył intensywny błysk widoczny na dużym obszarze.
Meteory, potocznie nazywane spadającymi gwiazdami, powstają, gdy fragmenty materii kosmicznej wpadają do ziemskiej atmosfery i rozgrzewają się podczas lotu. Szczególnie jasne zjawiska astronomowie określają mianem bolidów lub ognistych kul.

NASA wyjaśnia, że niektóre obiekty wywołujące podobne zjawiska mogą mieć średnicę 3 stóp, a nawet większą. Meteor zaobserwowany nad Karoliną Północną i Tennessee był znacznie mniejszy, jednak jego jasność wystarczyła, aby przyciągnąć uwagę wielu mieszkańców regionu.
Meteor nie był częścią roju Taurydów
Choć na początku listopada aktywny jest rój meteorów Taurydów, NASA ustaliła, że czwartkowa ognista kula nie była z nim związana. Był to niezależny fragment asteroidy, który wszedł w atmosferę Ziemi.
Zarejestrowane nagrania pozwoliły naukowcom szczegółowo przeanalizować krótkotrwałe zjawisko. Przelot stanowi kolejny przykład tego, jak nawet niewielkie obiekty kosmiczne mogą stworzyć widowiskowy spektakl na nocnym niebie.
Źródło: cbs
Foto: NASA, istock/serebryannikov/
Ciekawostki
86-latek i jego pies uratowani na Pacyfiku. Przez ponad dwa miesiące nie było z nim kontaktu
86-letni żeglarz i jego pies zostali uratowani z uszkodzonej żaglówki dryfującej setki mil od wybrzeży Kalifornii. Mężczyzna wyruszył w rejs z Oregonu na Samoa Amerykańskie, jednak 20 sierpnia kontakt z nim się urwał. Po ponad dwóch miesiącach niepewności odnaleziono go dzięki sygnałowi alarmowemu wysłanemu z jednostki.
Samotny rejs przez Pacyfik
86-letni mężczyzna wypłynął żaglówką Willow Wind z Astorii w stanie Oregon, kierując się do Pago Pago na Samoa Amerykańskim. Towarzyszył mu pies. Ostatni kontakt z żeglarzem odnotowano 20 sierpnia, po czym przez wiele tygodni nie było wiadomo, co się z nim dzieje.
Dopiero 24 października amerykańska Straż Przybrzeżna została powiadomiona, że żeglarz nie dotarł do celu w przewidywanym terminie. Rozpoczęto poszukiwania mężczyzny i jego jednostki, obejmujące rozległy obszar Oceanu Spokojnego.
Sygnał alarmowy pomógł odnaleźć żaglówkę
Przełom nastąpił trzy dni później, 27 października, kiedy Straż Przybrzeżna odebrała sygnał z nadajnika alarmowego znajdującego się na pokładzie Willow Wind. Do akcji skierowano samoloty ratownicze oraz patrolowiec, a o pomoc poproszono również statki przepływające w pobliżu.
W poszukiwaniach uczestniczyły załogi samolotów C-27 Spartan ze stacji Straży Przybrzeżnej w Sacramento oraz HC-130 Hercules. Do działań włączono także patrolowiec USCGC Robert Ward (WPC 1130).mJeszcze tego samego wieczoru załoga samolotu ratowniczego zauważyła poszukiwaną żaglówkę około 460 mil od San Diego. Jednostka dryfowała na oceanie z uszkodzonymi żaglami.
Wysokie fale utrudniły akcję ratunkową
Wczesnym rankiem następnego dnia do Willow Wind dotarł statek handlowy Grand Orion. Początkowo jednak wzburzone morze uniemożliwiało bezpieczne przeprowadzenie ewakuacji. Załoga musiała poczekać na warunki pozwalające na podjęcie żeglarza i jego psa.
Jeszcze tego samego dnia marynarzom udało się bezpiecznie przenieść oboje na pokład Grand Orion. Uszkodzona żaglówka Willow Wind pozostała na oceanie, gdzie nadal dryfowała. Następnego ranka do statku dotarł śmigłowiec Straży Przybrzeżnej, który zabrał uratowanego mężczyznę i jego psa. Operację przeprowadzono około 170 mil na zachód od Ventura w Kalifornii.

The Grand Orion cargo ship
Żeglarz trafił do szpitala w San Diego
86-latek i jego pies zostali przetransportowani śmigłowcem do San Diego. Mężczyznę przewieziono następnie do Scripps Mercy Hospital, gdzie miał przejść szczegółowe badania lekarskie. Straż Przybrzeżna nie przekazała dodatkowych informacji o jego stanie zdrowia.
Komandor Jason Nguyen z amerykańskiej Straży Przybrzeżnej podziękował marynarzom statku handlowego oraz załogom ratowniczym za skoordynowane działania, które pozwoliły szczęśliwie zakończyć poszukiwania.
Podkreślił również, że przypadek 86-letniego żeglarza pokazuje, jak ważne jest posiadanie na pokładzie urządzeń umożliwiających wysłanie sygnału alarmowego. Zwrócił także uwagę na konieczność pozostawienia osobom na lądzie szczegółowego planu rejsu, aby w razie zaginięcia służby mogły szybciej rozpocząć poszukiwania.
Źródło: fox32
Foto: US Coast Guard
News USA
Na piechotę okrążył świat. Karl Bushby wrócił do domu po 28 latach niezwykłej podróży
Po 28 latach, pokonaniu ponad 31 tysięcy mil i przemierzeniu 30 krajów brytyjski podróżnik Karl Bushby zakończył jedną z najbardziej niezwykłych wypraw w historii. W poniedziałek, 2 listopada, 57-latek dotarł do rodzinnego domu w Hull w północnej Anglii, gdzie czekała na niego wzruszona matka, Angela.
Wyruszył jako 29-latek, wrócił po 28 latach
Karl Bushby, były brytyjski spadochroniarz wojskowy, rozpoczął swoją wyprawę 1 listopada 1998 roku w Punta Arenas w Chile. Postanowił okrążyć świat, przemieszczając się wyłącznie o własnych siłach, bez korzystania z pojazdów, samolotów czy statków do pokonywania kolejnych etapów trasy.
W ciągu niemal trzech dekad przemierzył cztery kontynenty i 30 państw, pokonując około 31 tysięcy mil. Jego droga prowadziła przez tropikalne dżungle, pustynie, skute lodem tereny Arktyki oraz rozległe obszary Rosji.
W poniedziałek podróżnik dotarł do rodzinnego Hull, gdzie mieszkańcy przygotowali mu uroczyste powitanie przed ratuszem. Następnie, w otoczeniu tłumu sympatyków, dziennikarzy i ekipy dokumentalnej, pchając swój dwukołowy wózek, przeszedł ostatni odcinek do domu matki. Przed budynkiem zawieszono transparent witający syna w domu.
Pomysł narodził się dzięki ojcu
Inspiracją do wyprawy była kartka urodzinowa, którą Bushby otrzymał w połowie lat 90-tych od swojego ojca Keitha, również weterana wojskowego. Wspomniał on o dyskusji żołnierzy sił specjalnych dotyczącej możliwości przejścia pieszo z Londynu do Nowego Jorku przez rejon Cieśniny Beringa.
Początkowo podróżnik zakładał, że trasę można pokonać w około pięć lat, choć szybko uznał ten termin za nierealny. Spodziewał się wyprawy trwającej co najmniej 12 lat, jednak nie przewidział, że ostatecznie zajmie ona niemal trzy dekady.
Niebezpieczne dżungle, arktyczny lód i rosyjskie więzienie
Jednym z pierwszych poważnych wyzwań była przeprawa przez przesmyk Darién między Ameryką Południową i Środkową. W 2001 roku Karl Bushby musiał unikać zagrożeń związanych z działaniami zbrojnymi, a po przekroczeniu strefy granicznej w Panamie został zatrzymany na 18 dni.
Jeszcze trudniejsza okazała się przeprawa przez Cieśninę Beringa w 2006 roku. Wraz z amerykańskim podróżnikiem Dimitrym Kiefferem pokonał około 56 mil przez niestabilny lód i lodowate wody. Podczas wyprawy obaj zetknęli się z niedźwiedziem polarnym, kilkakrotnie wpadali do lodowatej wody i niemal stracili zapasy.

Po dotarciu do Rosji zostali zatrzymani za nielegalne przekroczenie granicy i groziła im deportacja. Problemy wizowe oraz surowe warunki pogodowe sprawiły, że pokonanie Rosji zajęło Bushby’emu niemal dziesięć lat. Gdy w 2012 roku odmówiono mu wizy, w ramach protestu przeszedł pieszo z Los Angeles do ambasady Rosji w Waszyngtonie, co ostatecznie pomogło mu uzyskać wymagane dokumenty.
Przepłynął Morze Kaspijskie i kanał La Manche
Podróżnik konsekwentnie przestrzegał zasady, że kolejne odcinki trasy musi pokonywać o własnych siłach. Dlatego zamiast korzystać ze statków, zdecydował się między innymi na przepłynięcie Morza Kaspijskiego oraz kanału La Manche.
Wyprawę wielokrotnie przerywały trudności administracyjne, niebezpieczna pogoda i konieczność organizowania kolejnych etapów podróży. Bushby podkreślał, że dotarcie do celu nie byłoby możliwe bez pomocy ogromnej liczby ludzi, od przypadkowo spotkanych osób po przedstawicieli różnych państw.
Wzruszające spotkanie z rodziną
Najważniejszym momentem zakończenia wyprawy było spotkanie z matką, Angelą Bushby, której podróżnik nie widział od dziesięciu lat. Przed rodzinnym domem oboje objęli się wśród wiwatów zgromadzonych mieszkańców.
Bushby zaplanował również spotkanie z synem Adamem, którego podczas wieloletniej podróży widywał zaledwie kilka razy, oraz pierwsze spotkanie ze swoją 12-letnią wnuczką.
Dla 57-letniego Brytyjczyka zakończył się tym samym niezwykły rozdział życia, obejmujący tysiące mil marszu, lata rozłąki z bliskimi i liczne sytuacje zagrożenia życia. Po 28 latach podróży jego najważniejszym celem okazało się miejsce, z którego wszystko się zaczęło – rodzinny dom w Hull.
Źródło: baynews9
Foto: YouTube, Karl Bushby fb
-
News USA4 tygodnie temuOsiem stanów pozywa OpenAI. Zarzuty dotyczą bezpieczeństwa dzieci korzystających z ChatGPT
-
News USA4 tygodnie temuDepartament Sprawiedliwości grozi Kalifornii pozwem o głosowanie osób bez obywatelstwa USA
-
News Chicago3 tygodnie temuPolski neurochirurg dr Maciej Leśniak przyjęty do prestiżowej National Academy of Medicine
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW2 tygodnie temuŚmierć to nie koniec. O. Jarosław Mikuczewski o nadziei i sztuce dobrego umierania
-
Polonia Amerykańska4 tygodnie temuDzień Góralski w Muzeum Polskim w Ameryce. Poznaj podhalańskie tradycje weselne
-
News Chicago4 tygodnie temuRekordową kwotę ponad 260 mln USD dostaną osoby poszkodowane przez byłego policjanta
-
News USA1 tydzień temuDemokraci faworytami wyborów do Kongresu USA. Czy sondaże znów się mylą?
-
Polonia Amerykańska2 dni temuBeata Siemionkowicz z Round Lake IL odzyska wolność po ponad roku w areszcie ICE. Może być jednak deportowana











