Illinois Lottery apeluje do graczy o dokładne sprawdzenie kuponów Lucky Day Lotto. Zwycięski los o wartości 250 tysięcy dolarów został kupiony niemal rok temu na stacji benzynowej BP w Chicago, ale do tej pory nikt nie zgłosił się po nagrodę. Na jej odebranie pozostał już niecały miesiąc.

Zwycięski kupon dotyczy losowania Lucky Day Lotto z 7 listopada 2025 roku. Został sprzedany na stacji benzynowej BP przy 10300 S. Torrence Ave. w Chicago.

Illinois Lottery zachęca wszystkie osoby, które kupowały w tym miejscu lub posiadają kupon na listopadowe losowanie, aby ponownie sprawdziły swoje losy. Gdzieś może wciąż znajdować się kupon wart 250 tysięcy dolarów.

Na odebranie wygranej jest rok

Zgodnie z zasadami Illinois Lottery zwycięzcy mają rok od daty losowania na zgłoszenie się po nagrodę. Oznacza to, że w przypadku kuponu z 7 listopada 2025 roku termin szybko zbliża się do końca.

Jeśli właściciel zwycięskiego losu nie zgłosi się przed upływem wyznaczonego terminu, prawo do nagrody wygaśnie. Kupon z Chicago jest jednym z kilku nieodebranych zwycięskich losów Illinois Lottery, których terminy ważności wkrótce upłyną.

Warto sprawdzić stare kupony

Illinois Lottery apeluje, aby gracze przeszukali miejsca, w których mogą przechowywać starsze kupony. Los wart ćwierć miliona dolarów może znajdować się między dokumentami, w portfelu, samochodzie, szufladzie lub innym miejscu, do którego trafił po zakupie.

Osoba, która odkryje, że posiada zwycięski kupon, powinna natychmiast podpisać go na odwrocie. Następnie należy przechowywać los w bezpiecznym miejscu do czasu zgłoszenia się po wygraną.

Nieodebrane nagrody w Illinois

Szczegółowe informacje dotyczące nieodebranych nagród oraz procedury zgłaszania zwycięskich kuponów są dostępne za pośrednictwem Illinois Lottery.

Źródło: Illinois Lottery
Foto: Illinois Lottery

W czerwcu na katolickim cmentarzu Queen of Heaven w Hillside powstało miejsce pamięci poświęcone osobom, które odebrały sobie życie, oraz ich rodzinom. Archidiecezja Chicago podkreśla, że memoriał „At Peace” jest pierwszą tego rodzaju inicjatywą archidiecezjalną w Stanach Zjednoczonych i symbolem głębokiej zmiany w duszpasterskim podejściu Kościoła do samobójstwa.

Historia tej inicjatywy jest związana z ks. Charlesem Rubeyem, który wiele lat temu doszedł do przekonania, że katoliccy duchowni powinni znacznie lepiej wspierać rodziny osób zmarłych w wyniku samobójstwa. Punktem zwrotnym stało się dla niego spotkanie z dwiema kobietami, które opowiedziały o bolesnych doświadczeniach w swoich parafiach.

Kobiety zwróciły się do księży z prośbą o modlitwę za bliskich, którzy odebrali sobie życie. Usłyszały jednak, że ich zmarli trafili do piekła. Ks. Rubey zdecydowanie odrzucił takie potępiające podejście i starał się zapewnić rodziny, że ich bliscy są z Bogiem.

Program LOSS działa od 1979 roku

Doświadczenie to całkowicie zmieniło działalność duszpasterską ks. Rubeya. Zaczął błogosławić mosty, tory kolejowe i piwnice, czyli miejsca, w których ludzie odbierali sobie życie, starając się nieść pocieszenie pozostawionym rodzinom.

W 1979 roku założył program LOSS – Loving Outreach to Survivors of Suicide, oferujący poradnictwo i wsparcie osobom, które straciły bliskich w wyniku samobójstwa. Program jest prowadzony przez Katolickie Organizacje Charytatywne Archidiecezji Chicago.

Dziś ks. Charles Rubey ma 86 lat, a posługa związana z LOSS nadal pozostaje ważną częścią jego życia. W tym roku Archidiecezja Chicago uhonorowała jego wieloletnią pracę, dedykując mu memoriał poświęcony osobom zmarłym w wyniku samobójstwa oraz tym, którzy przeżywają po nich żałobę.

„At Peace” na cmentarzu Queen of Heaven

Memoriał „At Peace” znajduje się na katolickim cmentarzu Queen of Heaven w Hillside. Archidiecezja Chicago informuje, że jest to pierwsze tego rodzaju miejsce stworzone przez archidiecezję w Stanach Zjednoczonych. Ks. Rubey postrzega powstanie memoriału jako widoczny znak zmiany, jaka dokonała się w Kościele. Jego zdaniem rodziny osób, które odebrały sobie życie, nie są już potępiane, lecz obejmowane wsparciem i duszpasterską troską.

Ks. Charles Rubey

Katolickie nauczanie nadal uznaje samobójstwo za poważny grzech. Jednocześnie Kościół uwzględnia wpływ zaburzeń psychicznych, cierpienia i innych okoliczności ograniczających odpowiedzialność człowieka oraz nie wyklucza możliwości zbawienia osób, które odebrały sobie życie.

Papież Leon XIV mówi o zdrowiu psychicznym

Pochodzący z Chicago Leon XIV poświęcił część swoich comiesięcznych intencji modlitewnych osobom cierpiącym z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym oraz myśli samobójczych. Papież wezwał Kościół do tworzenia bezpiecznej przestrzeni dla każdego człowieka. Podkreślał potrzebę budowania wspólnoty, która towarzyszy ludziom, nie wyklucza ich, potrafi słuchać bez osądzania i nie boi się być blisko osób przeżywających kryzys.

Memoriał powstawał podczas pandemii

Ks. Charles Rubey oraz biskup Lawrence Sullivan, wikariusz generalny Archidiecezji Chicago, opracowywali koncepcję pomnika „At Peace” podczas pandemii COVID-19. Był to okres, w którym problemy związane ze zdrowiem psychicznym znalazły się w centrum społecznej uwagi.

Założeniem było stworzenie miejsca przynoszącego ukojenie ludziom wszystkich wyznań. Bp Sullivan zwracał uwagę, że dawniej osoby zmagające się z problemami psychicznymi często zachęcano po prostu do przezwyciężenia trudności siłą woli. Dzisiaj znacznie lepiej rozumie się, że są to poważne problemy zdrowotne, których nie można sprowadzać do kwestii charakteru czy moralności.

Memoriał zdobią między innymi rzeźba anioła oraz wykonane z brązu gołębie. Znajduje się on na cmentarzu, na którym mieści się również największe na świecie katolickie mauzoleum.

Memoriał nie został ukryty

Lokalizacja miejsca pamięci została starannie przemyślana. Archidiecezja nie chciała, aby memoriał znajdował się gdzieś na uboczu, ponieważ samobójstwo i żałoba rodzin nie powinny być traktowane jako powód do wstydu.

W uroczystości poświęcenia memoriału, która miała miejsce w czerwcu, uczestniczyła między innymi rabin Marianne Novak. Dołączyła ona do programu LOSS po tym, jak w 2017 roku jej 18-letnia córka Batsheva Chaya odebrała sobie życie.

Memoriał „At Peace” na katolickim cmentarzu Queen of Heaven w Hillside

Kościół przez dziesięciolecia odmawiał katolickiego pochówku

Do czasu zmiany prawa kościelnego w 1983 roku przepisy obowiązujące od 1917 roku pozbawiały osoby zmarłe w wyniku samobójstwa możliwości katolickiego pochówku na poświęconej ziemi. Kościół nigdy nie akceptował samobójstwa, a dawne zdecydowane stanowisko wynikało między innymi z przekonania, że może ono zniechęcać ludzi do odbierania sobie życia.

Zmiana podejścia zaczęła się wraz z reformami Soboru Watykańskiego II w latach 60. XX wieku. Kolejnym ważnym etapem było zatwierdzenie w 1992 roku Katechizmu Kościoła Katolickiego.

Katechizm wskazuje, że samobójstwo jest sprzeczne z miłością Boga, ale jednocześnie uwzględnia możliwość ograniczenia odpowiedzialności człowieka przez poważne zaburzenia psychiczne, cierpienie, lęk przed trudnościami lub torturami. Kościół naucza również, że nie należy tracić nadziei na wieczne zbawienie osób, które odebrały sobie życie.

Ks. Charles Rubey i biskup Lawrence Sullivan

Większa wiedza o chorobach psychicznych zmieniła podejście

Rosnąca w ostatnich dziesięcioleciach wiedza na temat chorób psychicznych wpłynęła zarówno na społeczne postrzeganie samobójstwa, jak i na sposób, w jaki do problemu podchodzi Kościół katolicki.

Jak bolesne mogą być konsekwencje niewłaściwego podejścia duszpasterskiego, pokazuje historia rodziny z Michigan. W 2018 roku podczas pogrzebu 18-letniego Maisona Hullibargera prowadzący uroczystość ksiądz zakwestionował możliwość jego zbawienia po śmierci samobójczej.

Maison był sportowcem i wyróżniającym się uczniem. Jego ojciec, Jeff Hullibarger, próbował powstrzymać ks. Dona LaCuestę przed kontynuowaniem krytycznego kazania, jednak duchowny mówił dalej o samobójstwie jako grzechu przeciwko Bogu i jego konsekwencjach.

Archidiecezja Detroit później przeprosiła rodzinę, przyznając, że i tak niezwykle trudna sytuacja stała się jeszcze bardziej bolesna.

Matka Maisona, Linda Hullibarger, pozwała ks. LaCuestę oraz Archidiecezję Detroit, zarzucając między innymi celowe spowodowanie cierpienia emocjonalnego. Sądy opowiedziały się jednak po stronie duchownego, powołując się na ochronę wynikającą z Pierwszej Poprawki do Konstytucji USA.

Ojciec, który stracił córkę, działa na rzecz zmian

Ed Shoener, którego córka Katie odebrała sobie życie w 2016 roku, został współzałożycielem Association of Catholic Mental Health Ministers. Organizacja pomaga parafiom przełamywać stygmatyzację związaną z chorobami psychicznymi i uczy, jak towarzyszyć osobom przeżywającym takie trudności.

Międzynarodowa organizacja zabiega również o większe zaangażowanie Kościoła katolickiego w poprawę opieki nad zdrowiem psychicznym. W styczniu Shoener spotkał się z papieżem Leonem XIV, aby podziękować mu za zainteresowanie tą problematyką.

Przekazał papieżowi swoją nadzieję, że Kościół przygotuje kiedyś obszerne stanowisko poświęcone zdrowiu psychicznemu, na przykład w formie listu apostolskiego lub encykliki.

Spotkanie w Watykanie z okazji Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego

W tym miesiącu Ed Shoener ponownie przybył do Watykanu na wydarzenie związane z comiesięczną intencją modlitewną Leona XIV oraz przypadającym w minioną sobotę Światowym Dniem Zdrowia Psychicznego.

Przywódcy religijni i specjaliści ochrony zdrowia analizowali, w jaki sposób parafie reagują na problemy psychiczne oraz jak najlepiej odpowiedzieć na apel papieża o tworzenie duszpasterstw zdrowia psychicznego, które pomagają zwalczać stygmatyzację i dyskryminację.

Chicago może stać się przykładem dla innych

Ed Shoener oraz Ranana Dine, dyrektor programu Catholic-Jewish Studies w Catholic Theological Union w Chicago, mają nadzieję, że memoriał stworzony w rejonie Chicago stanie się wzorem dla podobnych miejsc w innych częściach kraju i świata.

Dine podkreśla znaczenie tworzenia fizycznych przestrzeni, w których ludzie mogą usiąść, zatrzymać się i przeżywać żałobę. Takie miejsca mają przypominać osobom po stracie, że nie są same i nie powinny wstydzić się swojego cierpienia.

Pomoc w kryzysie

Osoby znajdujące się w kryzysie emocjonalnym lub mające myśli samobójcze w Stanach Zjednoczonych mogą skontaktować się z numerem 988. Pomoc i informacje dotyczące zdrowia psychicznego oferuje również National Alliance on Mental Illness pod numerem 1-800-950-NAMI (6264), od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 AM–6:00 PM ET.

Źródło: cbs
Foto: Archidiecezja Chicago. YouTube, istock/simonapilolla/

W piątek Shedd Aquarium w Chicago poinformowało o śmierci kolejnego białuchy arktycznej uratowanej z zamkniętego parku Marineland w Kanadzie. 27-letnia samica Caspian od momentu przybycia do Chicago należała do zwierząt budzących największe obawy weterynarzy. To już czwarty z 10 wielorybów sprowadzonych latem z Marineland, który padł po przeniesieniu do Shedd Aquarium.

Caspian trafiła do Chicago w sierpniu. Od początku jej stan wymagał szczególnej uwagi zespołu weterynaryjnego, ponieważ samica nie przyjmowała wystarczającej ilości pokarmu, aby zaspokoić swoje potrzeby żywieniowe i zapewnić odpowiednie nawodnienie.

Pracownicy Shedd Aquarium przez cały czas dostosowywali sposób opieki nad Caspian, licząc na poprawę jej zdrowia. W środę jej stan gwałtownie się jednak pogorszył, a weterynarze i opiekunowie przez niemal cztery godziny próbowali utrzymać zwierzę przy życiu.

Przez cztery godziny walczyli o jej życie

Caspian otrzymywała wsparcie oddechowe, płyny oraz leki. Zespół reagował na zmieniający się stan samicy, jednak mimo intensywnej pomocy nie udało się jej uratować.

Zaplanowano sekcję zwłok, która ma pomóc ustalić dokładną przyczynę śmierci. Przedstawiciele akwarium zwracają uwagę, że nawet obserwacja zachowania zwierzęcia i wyniki badań krwi nie zawsze pozwalają określić pełny zakres rozwijającej się choroby.

Wieloryby mogą przez dłuższy czas maskować oznaki problemów zdrowotnych i zachowywać się w pozornie normalny sposób mimo pogarszającego się stanu. Badanie Caspian pozwoli specjalistom bezpośrednio ocenić jej narządy i tkanki oraz poszukać zmian mikroskopowych, których nie można było wykryć podczas leczenia.

Cztery z 10 uratowanych białuch już nie żyją

Do Shedd Aquarium w lipcu i sierpniu sprowadzono łącznie 10 białuch z Marineland. Po śmierci Caspian liczba zwierząt z tej grupy, które padły w Chicago, wzrosła do czterech. Wcześniej padły Rain, Peekachu i Osiris.

We wrześniu Shedd Aquarium straciło również piątą białuchę – Beethovena. Ten wieloletni mieszkaniec chicagowskiego akwarium nie należał jednak do zwierząt uratowanych z Marineland.

Los białuch przeniesionych z zamkniętego kanadyjskiego parku jest uważnie obserwowany przez organizacje zajmujące się ochroną zwierząt. Jeszcze przed transportem pojawiały się pytania o ich stan zdrowia i to, jak zniosą przeniesienie do placówek znajdujących się w różnych częściach świata.

Beethoven

Przed transportem ostrzegano o problemach zdrowotnych

W piśmie z 25 czerwca skierowanym do amerykańskich akwariów przyjmujących zwierzęta z Marineland Narodowa Administracja Oceaniczna i Atmosferyczna informowała, że stan zdrowia wielorybów jest osłabiony. Jednocześnie wskazano, że bez relokacji Marineland zakończy opiekę medyczną i dokona eutanazji zwierząt.

Osiris znalazła się w pierwszej grupie czterech białuch przetransportowanych do Shedd Aquarium 21 lipca. Kolejne cztery zwierzęta przybyły do Chicago 13 sierpnia.

Niecałe dwa tygodnie później, 26 sierpnia, Shedd Aquarium poinformowało o śmierci Peekachu, która należała do drugiej grupy. Następnie do Chicago sprowadzono kolejne białuchy, a dzień później ogłoszono śmierć Rain oraz wieloletniego mieszkańca akwarium, Beethovena.

Osiris cierpiała na odwodnienie

Obawy o stan Osiris pojawiły się 14 sierpnia, kiedy Shedd Aquarium poinformowało, że białucha otrzymuje specjalistyczne leczenie z powodu odwodnienia i zaburzeń równowagi elektrolitowej. Tydzień po ujawnieniu problemów zdrowotnych zwierzę padło.

Tymczasem 16 sierpnia władze w Hiszpanii poinformowały o śmierci innej uratowanej z Marineland białuchy o imieniu Jelly Bean. W przypadku Osiris rozpoczęto już badanie pośmiertne. Wstępne oględziny wykazały przewlekłą chorobę wątroby, jednak dalsze analizy mają dostarczyć więcej informacji o jej stanie zdrowia.

Sześć pozostałych białuch jest pod obserwacją

Shedd Aquarium uważnie monitoruje obecnie sześć pozostałych białuch sprowadzonych z Marineland. Według placówki wszystkie przyjmują pełne porcje pożywienia, w tym Secord, która początkowo nie jadła regularnie.

Opiekunowie obserwują również postępy w codziennej opiece nad zwierzętami. Wszystkie sześć białuch nauczyło się prezentować płetwy ogonowe podczas sesji z opiekunami, a niektóre, w tym Gimli, uczestniczyły już w pobieraniu krwi.

Zespół wykorzystuje informacje przekazane przez poprzednich opiekunów wielorybów, dostosowując znane zwierzętom sygnały i rutynowe czynności do nowego środowiska. Jednocześnie białuchy uczą się nowych zachowań związanych z opieką weterynaryjną.

Przewlekłe choroby u Rain i Peekachu

Dwa tygodnie temu Shedd Aquarium przedstawiło pierwsze wyniki sekcji zwłok Rain, Peekachu i Beethovena. Badania mikroskopowe próbek tkanek i narządów Rain oraz Peekachu wykazały przewlekłe choroby zapalne układu pokarmowego.

Zmiany były znaczące w przypadku Peekachu i poważne u Rain. Dr Lori Marino, neurobiolożka i ekspertka zajmująca się zachowaniem zwierząt, wskazuje, że tego rodzaju problemy często wiążą się z wrzodami lub bakteriami jelitowymi.

Marino od ponad 30 lat bada delfiny i wieloryby. Jest założycielką i prezeską Whale Sanctuary Project oraz przeciwniczką przetrzymywania ssaków morskich w niewoli. Jej organizacja zajmuje się tworzeniem nadmorskich sanktuariów dla wielorybów i delfinów wcześniej utrzymywanych w zamknięciu.

Jej zdaniem wyniki badań wskazują, że zwierzęta były w złym stanie przed przeniesieniem, a stres związany z transportem mógł dodatkowo obciążyć ich organizmy. Naukowcy z Shedd Aquarium uważają, że choroby Rain i Peekachu mogły rozwijać się przez wiele miesięcy, a nawet lat, i rozpoczęły się jeszcze przed ich przyjazdem do Chicago.

Kamienie, patyki i ptasie pióra w żołądku Peekachu

Badanie Peekachu przyniosło również niepokojące odkrycie. W jej żołądku znaleziono ptasie pióra, patyki oraz duże porowate kamienie. Przedstawiciele Shedd Aquarium twierdzą, że białucha nie mogła połknąć tych przedmiotów w chicagowskiej placówce i prawdopodobnie znajdowały się w jej organizmie już w momencie ratowania z Marineland.

W żołądku Rain patolodzy znaleźli natomiast niewielkie fragmenty materiału, który może być farbą. Nie stwierdzono u niej jednak dużych ciał obcych podobnych do tych odkrytych u Peekachu.

Shedd Aquarium nie uważa obecnie, aby znalezione przedmioty bezpośrednio spowodowały śmierć Peekachu. Mogły mieć jednak znaczenie w kontekście jej choroby układu pokarmowego i problemów z regularnym odżywianiem.

Dr Lori Marino zwraca uwagę, że połykanie kamieni, innych niejadalnych przedmiotów czy fragmentów farby nie jest normalnym zachowaniem delfinów i wielorybów. Według niej takie zachowania są jednak obserwowane u ssaków morskich przebywających w niewoli.

Śmierć Beethovena miała inne podłoże

Wyniki sekcji Beethovena różniły się od ustaleń dotyczących Rain i Peekachu. Badania wykazały zmiany zdrowotne związane ze starzeniem się zwierzęcia, między innymi w jego układzie sercowo-naczyniowym.

Specjaliści i weterynarze nadal próbują ustalić, co dokładnie przyczyniło się do jego śmierci. Na obecnym etapie Shedd Aquarium nie uważa, aby śmierć Beethovena była związana z przybyciem białuch uratowanych z Marineland.

Akwarium podkreśla również, że dotychczas nie znaleziono dowodów wskazujących na wspólną chorobę zakaźną łączącą badane przypadki. Uratowane wieloryby zostały przed transportem do Chicago przebadane pod kątem znanych chorób zakaźnych.

Wstępne wyniki sekcji również nie wykazały dodatkowych dowodów na taki związek. Prowadzone są jednak dalsze testy obejmujące szeroki zakres chorób grzybiczych, wirusowych i bakteryjnych. Teraz do tych badań dołączy analiza przyczyn śmierci 27-letniej Caspian.

Źródło: cbs
Foto: Shedd Aquarium