Polonia Amerykańska

Uroczysta Msza św. w intencji Ojczyzny uczciła 43 rocznicę powstania NSZZ „Solidarność”

Opublikowano

2 lata temu

dnia

28 sierpnia 2023

Autor:

bwyderka

W 43 rocznicę powstania NSZZ „Solidarność” oraz podpisania porozumień sierpniowych, w niedzielę 27 sierpnia, została odprawiona Msza św. w kościele Trójcy Św. W czasie nabożeństwa, zorganizowanego przez Bogdana Strumińskiego i Koło „Solidarność” w Chicago, modlono się za ofiary reżimu komunistycznego oraz w intencji naszej Ojczyzny. Po mszy głos zabrał Konsul Generalny RP w Chicago dr Paweł Zyzak, przypominając rolę „Solidarności” w obaleniu komunizmu w Polsce i Europie.

Wystąpienie Konsula Generalnego Pawła Zyzaka, które miał miejsce w trakcie tej uroczystości:

“Spotykamy się w naszym wąskim, właściwie polonijnym gronie, by wspominać wydarzenie, które było symbolicznym momentem początku końca tzw. systemu jałtańskiego i komunizmu w Europie Środkowo-Wschodniej. Przed nami, Państwem Polskim, także przed Polonią, wiele pracy, by świadomość doniosłości tego wydarzenia wyszła poza nasze etniczne grono. Jak to uczynić?

Strajki 1980 r. rozpoczęły się już w lipcu w związku z podwyżką cen mięsa. „Nieuzasadnione przerwy w pracy” pojawiły się w Lublinie, Mielcu, Poznaniu, Tarnobrzegu. Strajki na Wybrzeżu wybuchy w połowie sierpnia 1980 r. Ten najważniejszy, 14 sierpnia w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Strajk ten wybuchł w obronie Anny Walentynowicz, suwnicowej, którą zwolniono z pracy za działalność opozycyjną.

Reżim komunistyczny przyjął taktykę gaszenia tych strajków godząc się na chwilowe ustępstwa, najczęściej podwyżki płac. Było tak i w wypadku strajku w Stoczni Gdańskiej.

Już 16 sierpnia strajk omal się nie zakończył. Dyrektor stoczni Klemens Gniech zgodził się na podwyżkę płac dla każdego zatrudnionego, spełnienie początkowych postulatów – przywrócenie do pracy Walentynowicz i Lecha Wałęsy, budowę pomnika ofiar grudnia 1970 r., gwarancje nietykalności dla strajkujących.

Wałęsa ogłosił koniec strajku i strajkujący zaczęli się rozchodzić.

Drogę strajkującym zagrodziła Anna Walentynowicz. Walentynowicz domagała się uwolnienia wszystkich więźniów politycznych PRL, bo taki był postulat WZZ. Strajk ocalał, a jego koronnym momentem było podpisanie „porozumień sierpniowych”, a dzięki ich zapisom Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”.

Słusznie nazywamy Annę Walentynowicz „matką Solidarności”. Jest również matką „porozumień sierpniowych”, których dziś 43. rocznicę obchodzimy. Jest w związku z tym iskrą, która doprowadziła do ostatecznego spopielenia całego obozu komunistycznego.

Na Zachodzie, także w Stanach Zjednoczonych, Anna Walentynowicz może być niekłamanym, prawdziwym i atrakcyjnym symbolem polskiego buntu antykomunistycznego, „Solidarności” i przemian systemowych. Do końca życia pozostała niezłomną, niezaprzedaną i wierną ideałom, jakie reprezentowała w Sierpniu.

Postać niezłomnej bohaterki jest względnie znana na świecie. Tygodnik „Time” uznał ją za jedną ze 100 kobiet, które zdefiniowały ostatnie stulecie.

Właśnie Anna Walentynowicz może i powinna być naszym „towarem eksportowym”. Na jej przykładzie należy tłumaczyć wagę i znaczenie porozumień, między stroną społeczną i reżimem, do których doszło w sierpniu 1980 r. (

Jej sylwetka pokazuje, że Sierpień nie był li tylko walką o „mięso”, ale o ideały, przede wszystkim prawo do samostanowienia.

Historia założycielka USA pokazuje, że jak cenne i ważne są one dla nas. Jesteśmy wszak dumni z dziedzictwa pozostawionego przez pierwszych osadników z Polski, rodzin ściągniętych do XVII-wiecznej brytyjskiej kolonii w Jamestown. Etyka pracy, szeroko cenione umiejętności i determinacja Polaków w walce o własne prawa oraz odpowiedzialność za nową ojczyznę przeszły do pamięci kolejnych pokoleń Amerykanów.

Gdy w 1619 roku tym ludziom odmówiono prawa głosu w wyborach, polscy rzemieślnicy zorganizowali pierwszy strajk w historii Stanów Zjednoczonych.

I tak jak strajkujący w Gdańsku, robotnicy z Jamestown dopięli swego. W zamian za przekazanie swoich umiejętności młodym czeladnikom, zarządzająca kolonią Jamestown rada nadzorcza Virginia Company – takie Buro Polityczne ówczesnych władz kolonialnych – dała im prawo decydowania o swojej przyszłości.”

Źródło: Polish Consulate Chicago
Foto: Przystanek Historia IPN Chicago, Archiwum Solidarności

Nastepne

Szlachetna Paczka – jak pomagać innym i jednocześnie rozwijać samego siebie? Świadectwo Marty

Nie przegap

Głosujemy na Deli 4 U Market! Polski sklep wyróżniony przez USA Today Readers’ Choice Awards

Polonia Amerykańska

14 lutego pożegnamy Bognę Kosinę. Jej prochy powrócą do ukochanego Krakowa

Opublikowano

22 godziny temu

dnia

29 stycznia 2026

Autor:

bwyderka

Msza Requiem za śp. Bognę Kosinę zostanie odprawiona 14 lutego o godzinie 10.00AM w Kościele Św. Trójcy w Chicago. Zgodnie z wolą Bogusi jej prochy spoczną w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Wybitna Krakowianka, niestrudzona popularyzatorka polskiej kultury i sztuki, nagrodzona odznaką Zasłużonego Działacza Polskiego Związku Żeglarskiego, zmarła 19 stycznia.

Postać, która współtworzyła kulturalne życie Polonii w Chicago

Bogna Kosina przez lata była jedną z najbardziej aktywnych i rozpoznawalnych postaci polonijnego środowiska w Chicago. Udzielała się w wielu organizacjach, w tym w Towarzystwie Przyjaciół Krakowa w Chicago, pozostawiając po sobie trwały ślad w życiu kulturalnym i towarzyskim Polonii.

Ci, którzy znali Bognę, podziwiali Jej fascynację żeglarstwem oraz organizowanie licznych wypraw morskich. Była również blisko związana z kapitanem Andrzejem Piotrowskim, znanym w polonijnym Chicago znawcą marynistyki.

Bogna należała do osób, które organizowały najciekawsze spotkania artystyczne i bale w polonijnych lokalach Chicago. Była inicjatorką wydarzeń, które na stałe wpisały się w kalendarz życia kulturalnego środowiska, w tym Wielkich Balów Krakowa.

Kraków obecny w Chicago

Z Jej inicjatywy na błoniach Irving i Cumberland odbywały się letnie krakowskie pikniki, konkursy jamników oraz spotkania plenerowe z artystami z Krakowa. Do Chicago przybywali twórcy związani z Piwnicą pod Baranami oraz innymi krakowskimi scenami, w tym z bliskim Jej sercu Teatrem im. Juliusza Słowackiego.

Osobowość, której nie da się zastąpić

Bez zaangażowania i pomocy Bogny Kosiny wiele wydarzeń kulturalnych i inicjatyw artystycznych w Wietrznym Mieście nigdy by nie powstało. Była osobą o bogatym wnętrzu, charyzmie i niesłabnącej energii do działania.

Bogna-Kosina

Pamięć, która pozostaje

Bogna Kosina pozostanie wzorem autentyczności i pasji, niezależnie od miejsca spotkań i ludzi, z którymi je dzieliła. Pozostanie też w pamięci i sercach wszystkich, którzy Ją znali.

Zamiast kupowania kwiatów, bliscy Bogusi proszą osoby, które przyjdą na Mszę Św. 14 lutego, o wsparcie Domu Samotnej Matki w Chicago – www.domsamotnejmatki.org.

Źródło: informacja własna, polish news

Czytaj dalej

Polonia Amerykańska

Dominika Żak przygotowuje się do finału Miss Intercontinental 2026 w Egipcie. Niedługo poznamy zwyciężczynię

Opublikowano

1 dzień temu

dnia

28 stycznia 2026

Autor:

bwyderka

Dominika Żak z Chicago – Miss Polonia Piękna z Przesłaniem 2025 oraz Najpiękniejsza Polka w Ameryce – jest oficjalną reprezentantką Polski na Miss Intercontinental 2026. W styczniu poleciała do Egiptu, by walczyć o tytuł jednej z najpiękniejszych kobiet świata. Wielki finał już 29 stycznia.

8 marca 2025 roku na scenie Copernicus Center Dominika Żak wygrała tytuł Najpiękniejszej Polki w Stanach Zjednoczonych 2025. 23-latka jest absolwentką Uniwersytetu Elmhurst, gdzie studiowała pielęgniarstwo. Od 2024 roku pracuje jako pielęgniarka na oddziale przed- i pooperacyjnym, a jej prawdziwą pasją jest zdrowie kobiet. Studiowała także za granicą, w Irlandii.

W czerwcu chicagowianka zdobyła tytuł Miss Piękna z Przesłaniem podczas finału konkursu Miss Polonia 2025, który odbył się w Warszawie.

Egzotyczny Egipt

14 stycznia, nad brzegiem Morza Czerwonego zgromadziło się 60 niezwykłych kobiet z całego świata – oficjalnie rozpoczęła się 53. edycja konkursu Miss Intercontinental. Przez ostatnie dni uczestniczki nie tylko przygotowywały się do finału, ale też poznawały historię Egiptu, jego krajobrazy i tradycje.

Według organizatorów globalna narracja o konkursach piękności wyraźnie się zmienia, a Miss Intercontinental jest częścią tej ewolucji. Piękno, które ma głos, staje się siłą, a współczesna odsłona konkursu stawia na podmiotowość, odporność psychiczną i solidarność.

To podmiotowość, która pozwala kobietom definiować siebie na międzynarodowej scenie, odporność potrzebna do przejścia intensywnej, niemal trzytygodniowej drogi pełnej wyzwań i rozmów, oraz siostrzeństwo rodzące się między kobietami z 60 krajów, które odkrywają wspólne ambicje i wartości. Idea „Power of Beauty” nie jest tu nagrodą samą w sobie, lecz uznaniem dla kobiet łączących siłę, inteligencję i człowieczeństwo.

Nad przebiegiem tej drogi czuwa panująca królowa, María Cepero z Portoryko, której obecność przypomina, czym ta podróż może się stać i jaką wagę może mieć dla przyszłej laureatki.

Korona to nie wszystko

Kto zostanie kolejną Miss Intercontinental i jaką spuściznę pozostawi po sobie? My trzymamy kciuki za Polkę – Dominikę Żak!

Źródło: Miss Intercontinental
Foto: Miss Intercontinental, Dominika Żak

Czytaj dalej

Polonia Amerykańska

Obchody Dnia Pułaskiego 2026 w Muzeum Polskim w Ameryce

Opublikowano

1 dzień temu

dnia

28 stycznia 2026

Autor:

bwyderka

Muzeum Polskie w Ameryce (MPA) oraz Zjednoczenie Polskie Rzymsko-Katolickie (ZPRKA) zapraszają na wirtualne obchody Dnia Pułaskiego w poniedziałek, 2 marca 2026 roku. W uroczystości wezmą udział przedstawiciele urzędów państwowych, stanowych, powiatowych, miejskich oraz liderzy organizacji i instytucji polonijnych.

W tym wyjątkowym dniu stan Illinois oddaje hołd bohaterowi wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych Kazimierzowi Pułaskiemu oraz składa wyrazy uznania dla całej społeczności polskiej.

W programie znajdą się zaproszeni goście oraz okolicznościowe występy na żywo. Pokazane zostaną także krótkie filmy. W trakcie ceremonii zostanie złożony wieniec pod obrazem Stanisława Batowskiego „Pułaski pod Savannah”.

Uroczystości rozpoczynają się punktualnie o godzinie 10:00. WYDARZENIE NIE JEST DOSTĘPNE DLA PUBLICZNOŚCI, ale będzie transmitowane na żywo na stronie MPA: www.PolishMuseumOfAmerica.org

Generał Kazimierz Pułaski (ur. 6 marca 1745 r. w Warszawie – zm. 9/10 października 1779 r. nieopodal miejscowości Savannah w stanie Georgia) nazywany jest „ojcem amerykańskiej kawalerii”. Pułaski, jako doświadczony dowódca, zaoferował swoje usługi Armii Kontynentalnej Stanów Zjednoczonych.

W liście do Kongresu pisał: Przybyłem tu, aby zaryzykować wszystko dla wolności Ameryki. Zanim jeszcze został oficjalnie powołany do armii amerykańskiej, w 1777 r. wziął udział jako ochotnik w bitwie nad Brandywine, gdzie wyróżnił się wiodąc śmiały atak na Brytyjczyków, ratując w ten sposób wycofujące się wojska amerykańskie.

Dzięki generałowi George’owi Washingtonowi, Pułaski został mianowany generałem brygady i pierwszym komandorem kawalerii amerykańskiej. Pułaski powołał legion kawalerii, w którego skład wchodzili żołnierze francuscy, niemieccy i polscy i który wsławił się ocaleniem miasta Charleston w Karolinie Południowej przed okupacją brytyjską w 1779 r.

W październiku 1779 r., w wieku 34 lat, generał Pułaski zapłacił najwyższą cenę w imię wolności: zmarł w wyniku ran odniesionych w bitwie pod Savannah, gdzie dowodził kawalerią. Jego prochy zostały ekshumowane i złożone podczas uroczystej cermonii na Monterey Square w Savannah, GA w październiku 2005 r.

W 2009 r. generałowi Pułaskiemu zostało przyznane pośmiertnie honorowe obywatelstwo Stanów Zjednoczonych.

W 1977 r., władze stanu Illinois ustanowiły Dzień Pułaskiego oficjalnym świętem stanowym. Przyjaciele i sympatycy Muzeum Polskiego w Ameryce mogą wspólnie z przedstawicielami rządu uczcić zaangażowanie Polonii w walkę o wolność i sprawiedliwość dla wszystkich obywateli Stanów Zjednoczonych.