Kościół
Bez wiary i nadziei wojna zniszczy nie tylko budynki, ale także człowieka
Rakiety przynoszą śmierć. Codziennie w Ukrainie giną ludzie. Świat już się do tego przyzwyczaił. Jest zmęczony tą wojną. Bez wiary w to, że dobro zwycięży zło, wojna zniszczy nie tylko budynki i marzenia, ale także człowieka – mówi s. Irena Maszczycka, psycholog kryzysowy. Mieszkając w ukraińskiej Winnicy na co dzień pracuje z rannymi żołnierzami, prowadzi przedszkole, od początku wojny zaangażowana jest w pomoc żołnierzom i ludności cywilnej.
W rozmowie z Family News Service s. Irena Maszczycka opowiada m.in. jak obecnie wygląda sytuacja w Ukrainie, czego najbardziej boją się jej podopieczni, dlaczego zdecydowała się pozostać w kraju ogarniętym wojną oraz o tym, jak agresja rosyjska zmieniła Ukraińców.
Jak obecnie wygląda sytuacja w Ukrainie?
S. Irena Maszczycka: Obecnie sytuacja wygląda trochę lepiej. Trwa kontrofensywa, w związku z tym pojawiała się nadzieja, że ta wojna zmierza w kierunku wyzwolenia okupowanych terytoriów oraz zwycięstwa, o które Pana Boga nieustannie prosimy.
Siostry rodzinnym miastem jest Winnica. Ile ofiar pochłonęła wojna w tym mieście?
Oficjalne dane mówią, że śmierć poniosło ponad 400 żołnierzy województwa winnickiego.
Natomiast osób zaginionych jest o wiele więcej. Mogli zginąć na okupowanych terytoriach, ale mogą być też w niewoli. Walery Załużny, naczelny dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy, mówił ostatnio o tysiącach zabitych żołnierzy. Jeśli zaś chodzi o ofiary wśród ludności cywilnej to w całej Ukrainie są to dziesiątki tysięcy ludzi, nawet trudno określić ich konkretną liczbę.
Zastanawiała się Siostra nad tym, czy wyjechać, by ratować swoje życie?
Nie. Chyba zwariowałabym, gdybym była w Polsce i słuchała o tym wszystkim w mediach. Na miejscu angażuję się w pomoc żołnierzom i ludności cywilnej, załatwiam różne sprawy, podtrzymuję ludzi na duchu. Jestem zaangażowana w pomoc od początku wybuchu wojny. Chociaż dla nas wojna trwa już tak naprawdę 8 lat.

Była siostra uczestniczką Majdanu, potem zaangażowała się w działalność Kryzysowej Służby Psychologicznej.
W 2014 roku byłam aktywnym uczestnikiem Majdanu, w samym epicentrum. Także wtedy, gdy 20 lutego zastrzelonych było tam najwięcej osób. Nie spodziewałam się jednak, że zło tak bardzo się rozleje. W ostatnim czasie jako psycholog kryzysowy pracowałam z żołnierzami rannymi w Winnicy. Wywoziłam dzieci z przyfrontowych miast. Nie straciłam ani chwili.
„Rakiety mogą się pojawić w każdym momencie”
Winnica była ostrzelana już 6 razy.
Rakiety przynoszą śmierć, podobnie jak ostrzały wojsk rosyjskich. Ostatni ostrzał w centrum Winnicy zabrał życie trojgu dzieci. Te rakiety mogą się pojawić w każdym momencie. Ich wyloty poprzedzają alarmy. Teraz ten dźwięk jest przez mieszkańców traktowany jako znak zbliżającego się niebezpieczeństwa, i tego, że należy podjąć działanie.
Nie bała się siostra o życie?
W połowie lipca, kiedy nastąpił ostrzał rakietowy w centrum Winnicy, poczułam ogromny strach. W wyniku ataku na ośrodek zdrowia, biurowiec, dom kultury i budynki mieszkalne zginęło 28 osób, z czego troje dzieci, ponad sto osób rannych.
Przez kolejnych kilka nocy nie spałam w swoim pokoju, tylko na korytarzu, tam, gdzie nie ma okien. Czułam się bezpieczniej. Potem ten strach minął.
Natomiast, jak tylko usłyszę dźwięk alarmu, to pojawia się trwoga.
Zaczynam się modlić i prosić zastępy anielskie o pomoc, aby żołnierze przechwycili te rakiety i by one nikomu nie przyniosły śmierci.

Nie ma siostra wrażenia, że na Zachodzie ta wojna w Ukrainie nieco spowszedniała?
Codziennie w Ukrainie giną ludzie. Mam takie wrażenie, że świat już się do tego przyzwyczaił.
W mediach codziennie podawane są statystyki. Świat już jest zmęczony tą wojną. Dużo zła też dzieje się w świecie. Ludzie zmagają się z podwyżkami cen za żywność, energię, gaz, mają problemy z opłatami rachunków.
Często spotykam się też ze stwierdzeniem, że temu wszystkiemu winna jest Ukraina. To nie jest tak! Rosja rozpoczęła wojnę, a nie Ukraina.
Niestety światem rządzi pieniądz i to, co się dzieje, uświadamia nam, że jest on niestety ważniejszy niż ludzkie życie. Jest aż 18 krajów, które choć deklaratywnie wspierają Ukrainę, to pomagają Rosji obchodzić sankcje.
Być może gdyby była większa świadomość zatrzymania Rosji wśród innych państw, to inaczej by to wszystko wyglądało.
Terrorystów należy nazywać po imieniu.
Gdy rozmawiam z ludźmi, którzy nam pomagają, to widzę, że są zainteresowani. Ostatnio zbierałam pieniądze na zakup samochodu dostawczego i udało mi się zebrać całą sumę w kilka tygodni. To potwierdza, że ludzie są wrażliwi na drugiego człowieka.
Walka o człowieczeństwo w czasie wojny
Wiara też odgrywa rolę w przetrwaniu?
Wiara daje nam motywację do działania, nadaje sens życiu. Jesteśmy w trakcie dużego projektu, który realizujemy razem z Niemcami. Chodzi o rozbudowę przedszkola, które prowadzimy.
Wynajęliśmy pomieszczenie, w którym przeprowadziliśmy remont. Przenieśliśmy do tego budynku naszą placówkę. Natomiast budynek przedszkola przejdzie modernizację i zostanie powiększony o dwa piętra.
Niektórzy na te moje zamierzenia reagują śmiechem. „Wojna w kraju, a ty zaczynasz budowę” – mówią.

I co siostra na to?
Potrzeb jest dużo, ale ja ufam Bogu i wierzę, że to ma jakiś sens.
Gdyby człowiek nie miał wiary, to wojna zniszczy nie tylko budynek, plany i marzenia, ale również człowieka.
Dlatego tak ważna jest nadzieja, że z największego zła Bóg jest w stanie wyprowadzić dobro. Nie wiem co będzie dalej, ale jeśli zginę, to także ufam, że to była dla mnie najlepsza droga.
Dzieci też mają taką nadzieję?
U dzieci, które są w przedszkolu z Winnicy, rzadko widzę strach. Lękami reagują te dzieci, które były przesiedlone z terenów okupowanych przez Rosjan. Bardzo często się jąkają, powtarzają ciągle te same wyrazy i zdania. Widać u nich niepewność.
Ile dzieci jest pod waszą opieką?
Na liście jest 90 dzieci. Około 30 procent z nich to dzieci przesiedleńców. W naszym przedszkolu są też dzieci, których ojcowie zginęli na froncie.
Niedawno odbył się pogrzeb taty jednej z dziewczynek. Mężczyzna służył w armii ukraińskiej i został zastrzelony. Są też dzieci, których ojcowie lada dzień zostaną włączeni w szeregi wojska.
Zostać czy wyjechać?
Tu, na miejscu, o wiele jest łatwiej przeżyć to wszystko mentalnie i duchowo, mieć nadzieję i spodziewać się zwycięstwa Ukrainy. W mediach pewne informacje są wyolbrzymiane, albo nie pojawiają się wcale.

Byłam zaskoczona reakcją ludzi, którzy po kilku miesiącach powracali tu, do nas i mieli wątpliwości, czy kraj się odrodzi i czy damy radę zwyciężyć to zło.
Wśród ludzi, z którymi tu rozmawiam, panuje duch nadziei, tego że dobro zwycięży zło.
Oni mają świadomość tego, że zwycięstwo kosztuje.
Jak wojna zmieniła Ukraińców?
Czuć ducha jedności.
Było u nas takie popularne powiedzenie: „Moja chata skraju” („Mój dom z boku”). Wraz z początkiem wojny to się zmieniło. Mówiło się „moja chata wszędzie”.
To było niesamowite jak ludzie zgłaszali się, na początku wojny, do wojska i obrony terytorialnej. Każdy chciał pomóc, a nie bezczynnie siedzieć w domu. Wszyscy poczuli pragnienie bycia we wspólnocie, działania, aby w konkretny sposób przybliżyć naszą ojczyznę do zwycięstwa.
Family News Service
Foto: Archiwum s. Ireny Maszczyckiej
Kościół
18-letnia Maria Middleton może zostać świętą. Nastolatka żyła wiarą i nadzieją
Maria Middleton z Pensylwanii zmarła w wieku zaledwie 18 lat po walce z nieoperacyjnym guzem mózgu. Sześć lat po jej śmierci Kościół katolicki rozpoczął wstępne działania związane z możliwością wszczęcia procesu beatyfikacyjnego. Historię nastolatki, która mimo cierpienia nie straciła wiary i nadziei, przedstawia Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.
Setki wiernych w Amerykańskiej Częstochowie
5 października setki osób zgromadziło się w Narodowym Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown w Pensylwanii, aby uczcić szóstą rocznicę śmierci Marii Middleton. Uroczystej Mszy świętej przewodniczył arcybiskup Filadelfii Nelson Pérez.
Sanktuarium było miejscem szczególnie ważnym dla Marii i jej rodziny. Matka dziewczynki, Susan Middleton, przyprowadzała ją tam co tydzień na adorację Najświętszego Sakramentu, odkąd córka ukończyła trzy lata. To właśnie tam Maria nauczyła się odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego i różaniec oraz pogłębiała nabożeństwo do Matki Bożej, której została poświęcona podczas chrztu.
Arcybiskup Pérez wspominał, że poznał historię Marii podczas pandemii COVID-19. Nastolatka napisała do niego po zawieszeniu publicznych Mszy świętych, prosząc o możliwość przyjęcia Eucharystii, która była dla niej źródłem siły w chorobie. Hierarcha odpowiedział tego samego dnia, proponując, że osobiście przyniesie jej Komunię świętą.
Od dzieciństwa uczyła się miłości do Boga
Maria urodziła się 10 września 2002 roku. Jej rodzice, Brian i Susan Middleton, pobrali się po uzyskaniu stwierdzenia nieważności wcześniejszych małżeństw i stworzyli rodzinę patchworkową. Susan miała wówczas 44 lata, dlatego narodziny córki oboje traktowali jako niespodziewany dar od Boga.
Matka wspomina, że już jako mała dziewczynka Maria wykazywała niezwykłą dojrzałość. Kiedy miała pięć lat, przygotowała na Dzień Matki kartkę, w której nazwała Susan drugą najlepszą mamą na świecie. Było to nawiązanie do przekonania przekazywanego jej od dzieciństwa, że oprócz ziemskiej matki ma również doskonałą Matkę w niebie.
Wzorowa uczennica i zaangażowana wolontariuszka
Maria osiągała bardzo dobre wyniki w nauce, została wybrana przewodniczącą swojej klasy i należała do National Honor Society, organizacji wyróżniającej uczniów za osiągnięcia akademickie i działalność społeczną. Angażowała się również w życie parafii oraz liczne inicjatywy charytatywne.

Maria Middleton
Jako uczennica pierwszej klasy Villa Joseph Marie High School zorganizowała zbiórkę płaszczy dla potrzebujących, wspierającą Mother of Mercy House w filadelfijskiej dzielnicy Kensington. Współorganizowała także szkolny maraton taneczny zbierający fundusze dla dzieci walczących z nowotworami. Wydarzenie nosi obecnie nazwę Hope-A-Thon, upamiętniając Marię.
Jej nauczycielka katolickiej nauki społecznej i teologii moralnej Stephanie Weaver podkreśla, że dziewczynka nie ograniczała się do mówienia o wierze, lecz konsekwentnie przekładała ją na konkretne działania.
Diagnoza, która zmieniła wszystko
W styczniu 2019 roku, kiedy Maria miała 16 lat, lekarze zdiagnozowali u niej nieoperacyjny guz pnia mózgu. Rodzina usłyszała, że zostało jej od dziewięciu do dwunastu miesięcy życia.

Maria Middleton w Ugandzie
Pomimo postępującego nowotworu i coraz większego cierpienia Maria nie utraciła wewnętrznego pokoju. Modliła się o cudowne uzdrowienie, ale jednocześnie starała się przyjmować wolę Bożą. Jej ojciec Brian podkreśla, że głęboka wiara córki nie pojawiła się dopiero po diagnozie, lecz rozwijała się przez całe jej życie.
Nawet podczas choroby pomagała innym
Dziewięć miesięcy po diagnozie Maria udała się z rodzicami do Ugandy, gdzie uczniowie Pope John Paul II Academy modlili się o jej zdrowie. Jedna z dziewczynek, Patience, napisała do niej list z prośbą o modlitwę za brata cierpiącego na anemię sierpowatą.
Kiedy Maria otrzymała możliwość spełnienia życzenia dzięki organizacji Make-A-Wish, postanowiła wykorzystać ją do pomocy rodzinie Patience oraz szkole w Ugandzie. Nawet w obliczu własnej ciężkiej choroby troszczyła się o potrzeby innych.

Maria Middleton w Ugandzie
Podczas pandemii COVID-19 przyjaciele organizowali internetowe modlitwy różańcowe w intencji jej uzdrowienia. W jednym ze spotkań na platformie Zoom uczestniczyło ponad 2000 osób. Zorganizowano również przejazd ponad 500 samochodów przed domem rodziny Middleton, aby okazać jej wsparcie.
Nie straciła nadziei do ostatnich chwil
W końcowym okresie choroby Maria stopniowo traciła możliwość chodzenia, poruszania rękami, słyszenia, przełykania i mówienia. Jej matka Susan podkreśla, że córka była świadoma pogarszającego się stanu zdrowia, ale mimo ogromnego cierpienia nie poddała się rozpaczy.
Maria Middleton zmarła 8 października 2020 roku, w wieku 18 lat. Od tego czasu jej rodzice otrzymują każdego tygodnia dziesiątki wiadomości od osób, które dzięki historii nastolatki powróciły do Kościoła, na nowo odkryły sakramenty lub pogłębiły swoją wiarę.

Maria Middleton w czasie choroby
W 2025 roku wydawnictwo Ascension opublikowało książkę „Think Hope: Maria Middleton’s Life of Unyielding Trust in God”, przedstawiającą życie nastolatki i jej niezachwiane zaufanie do Boga.
Czy Maria Middleton zostanie ogłoszona świętą?
W czerwcu 2026 roku arcybiskup Nelson Pérez otrzymał petycję dotyczącą rozpoczęcia procesu kanonizacyjnego Marii Middleton. Dokument zapoczątkował wstępny etap konsultacji i rozeznawania w Kościele. Nie oznacza to jeszcze formalnego rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego.
Podczas rocznicowej Mszy świętej arcybiskup Pérez zaznaczył, że niezależnie od przyszłej decyzji Kościoła Maria już dziś inspiruje innych. Jej życie pokazuje młodym ludziom, że głęboka wiara, świętość i nadzieja są możliwe również we współczesnym świecie.
Rodzice Marii nadal dzielą się jej historią, przekonani, że przesłanie ich córki może pomóc kolejnym osobom odnaleźć sens cierpienia, siłę wiary i nadzieję nawet w najtrudniejszych chwilach.
Źródło: ewtnnews
Foto: Susan Middleton, Think Hope Foundation
Kościół
Msza Św. w intencji Ojczyzny i wszystkich, którzy walczyli o jej wolność i niepodległość. Kościół Św. Trójcy, 8 listopada. Fot. StelmachLens
Kościół
Jutro świętujemy Niepodległość Polski Mszą za Ojczyznę w Kościele Św. Ferdynanda
Jak już informowaliśmy, organizacja Polonia for Poland zaprasza chicagowską Polonię na Mszę świętą w intencji Ojczyzny. Nabożeństwo zostanie odprawione we wtorek, 10 listopada, o godzinie 7:00 PM w kościele św. Ferdynanda w Chicago. Po mszy zaplanowano spotkanie z polskim żołnierzem Karolem Cierpicą oraz projekcję filmu dokumentalnego „A Teddy Bear for Michael”.
Historia niezwykłego bohaterstwa w Afganistanie
Gościem spotkania będzie sierżant Karol Cierpica, którego życie uratował w 2013 roku amerykański żołnierz sierżant Michael Ollis. Podczas ataku w Afganistanie Ollis osłonił polskiego żołnierza własnym ciałem, ponosząc śmierć. Jego poświęcenie stało się symbolem braterstwa broni oraz szczególnej więzi łączącej polskich i amerykańskich żołnierzy.
Po Mszy świętej uczestnicy obejrzą film „A Teddy Bear for Michael” w reżyserii Grzegorza Zasępy. Dokument przedstawia dramatyczne wydarzenia z Afganistanu, a także historię przyjaźni i wzajemnego wsparcia rodzin Michaela Ollisa i Karola Cierpicy.
Najwyższe odznaczenia dla Michaela Ollisa
2 marca 2026 roku podczas uroczystości w Białym Domu Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump uhonorował pośmiertnie Michaela Ollisa Medalem Honoru (Medal of Honor), najwyższym amerykańskim odznaczeniem wojskowym przyznawanym za wyjątkowe bohaterstwo.
Rodzinie poległego żołnierza przekazano również wysokie polskie odznaczenie państwowe, nadane przez Prezydenta RP Karola Nawrockiego. W ten sposób upamiętniono odwagę Amerykanina, który oddał życie, ratując polskiego towarzysza broni.
Zaproszenie dla chicagowskiej Polonii
Do udziału w nabożeństwie i spotkaniu zaprasza Mirosława Dulczewska Miller, założycielka i honorowa prezes organizacji Polonia for Poland, związana również z Klubem Gazety Polskiej w Chicago.
Msza święta za Ojczyznę odbędzie się 10 listopada o 7:00 PM w kościele św. Ferdynanda w Chicago. Po nabożeństwie przewidziano spotkanie z Karolem Cierpicą i wspólny pokaz filmu dokumentalnego. Wydarzenie będzie okazją do uczczenia pamięci Michaela Ollisa oraz przypomnienia historii polsko-amerykańskiej przyjaźni i wojskowej solidarności.
Źródło: informacja własna
-
News USA4 tygodnie temuOsiem stanów pozywa OpenAI. Zarzuty dotyczą bezpieczeństwa dzieci korzystających z ChatGPT
-
News USA4 tygodnie temuDepartament Sprawiedliwości grozi Kalifornii pozwem o głosowanie osób bez obywatelstwa USA
-
News Chicago3 tygodnie temuPolski neurochirurg dr Maciej Leśniak przyjęty do prestiżowej National Academy of Medicine
-
GOŚCIE BUDZIK MORNING SHOW1 tydzień temuŚmierć to nie koniec. O. Jarosław Mikuczewski o nadziei i sztuce dobrego umierania
-
Polonia Amerykańska4 tygodnie temuDzień Góralski w Muzeum Polskim w Ameryce. Poznaj podhalańskie tradycje weselne
-
News Chicago4 tygodnie temuRekordową kwotę ponad 260 mln USD dostaną osoby poszkodowane przez byłego policjanta
-
News USA1 tydzień temuDemokraci faworytami wyborów do Kongresu USA. Czy sondaże znów się mylą?
-
Polonia Amerykańska1 dzień temuBeata Siemionkowicz z Round Lake IL odzyska wolność po ponad roku w areszcie ICE. Może być jednak deportowana











