Połącz się z nami

Kościół

Pielgrzymujesz czy tylko idziesz?

Opublikowano

dnia

Rzecz o psychicznych korzyściach wakacyjnego pielgrzymowania bądź wyjątki z wakacyjnych zapisków psychologa-globtrotera. Innymi słowy Ojciec Stanisław Morgalla SJ rozkłada pielgrzymowanie na czynniki pierwsze. Zaczyna od nóg…

W sierpniu – miesiącu pielgrzymek i letnich wypraw krajoznawczych – warto przyjrzeć się temu wakacyjnemu zjawisku, a przy okazji stworzyć mały poradnik psychologiczny, zachęcający do podejmowania tej starodawnej formy ludzkiej działalności.

Zamierzam więc pisać o wszechstronnych i ze wszech miar terapeutycznych skutkach pielgrzymowania. Skorzystam przy tym z osobistego doświadczenia, które w niedalekiej przeszłości nabyłem na słynnym szlaku do Santiago de Compostela w Hiszpanii.

Po pierwsze: nogi

Doświadczeniem pierwszym na szlaku pielgrzymkowym jest odkrycie banalnego skądinąd faktu posiadania nóg.

Bo nogi – jeśli się ich używa zgodnie z przeznaczeniem, czyli do chodzenia – bolą. Poza tym dzieją się z nimi dziwne rzeczy: puchną, rwą, pokrywają się bąblami, najzwyczajniej w świecie odmawiają posłuszeństwa. I to niezależnie od głębokiego przekonania człowieka o ich sprawności i niezawodności.

Widziałem zdrowych, muskularnych mężczyzn zaopatrzonych w najnowsze gadżety przemysłu turystycznego, którzy przegrywali z małymi i niepozornymi kobietkami w podeszłym wieku, maszerującymi w zdezelowanych sandałkach i w plastykowych pelerynkach na plecach.

O wyniku nie decydowały bowiem warunki zewnętrzne, lecz psychika: te panie miały więcej pokory i roztropności w obliczaniu dziennych dystansów czy wielkości bagażu, panowie zaś traktowali czas i przestrzeń jak ekstremalne wyzwania. Ot, taka “genderowa” powtórka historii Ikara i Dedala.

Po drugie: ból

Pielgrzymowanie przez dłuższy czas wiąże się ze znoszeniem bólu, tak fizycznego, jak psychicznego.

Nawet najzdrowszy człek odczuje bolesne skutki długiego marszu, zwłaszcza gdy przez prawie miesiąc niesie kilkunastokilowy bagaż w bardzo zróżnicowanym terenie, przy zmiennej aurze i w kapryśnym towarzystwie. Prócz nóg bolą ramiona, plecy i głowa, mięśnie, stawy i spalona skóra, a nierzadko również organy wewnętrzne z żołądkiem na czele.

Jeśli dołożyć do tego perypetie związane ze zdobyciem noclegu, okolicznościowe rozdrażnienie lub rosnące w miarę upływu czasu znużenie, to tworzy się nam mini poligon codzienności z jego odwieczną walką o byt i z pytaniami o sens.

Sęk w tym, że współcześni ludzie mają spory problem z tolerancją tego oczywistego i zdrowego zjawiska, jakim jest ból.

Od czego mamy farmację nowej generacji?! – mówią. I mają rację, bo dziś już na wszystko można znaleźć odpowiednie lekarstwo. No, prawie na wszystko, z wyjątkiem braku zdrowego rozsądku. Dlatego w schroniskach dla pielgrzymów zawsze unosi się intensywny zapach przeciwbólowych i przeciwzapalnych maści, a kosze na śmieci pełne są pustych opakowań po najróżniejszych “prochach” i nowoczesnych przylepcach na odciski (o polskim “szyciu” bąbli nikt tam nie słyszał).

Przy wsparciu medycyny można jednak iść dalej i szybciej, ale tylko do czasu. Ciuciubabka z bólem tworzy swoiste zamknięte koło, którego pouczającą lekcję otrzymał jeden z poznanych na trasie Szkotów: z powodu nadużywania środków przeciwbólowych przeszedł poważne zatrucie żołądkowe. Lekarstwo spowodowało chorobę.

Po trzecie: ludzie

Najciekawsi są ludzie! A na szlaku można spotkać prawie wszystkie rasy, religie, kultury, języki czy stany społeczne. No, prawie wszystkie, bo muzułmanów nie spotkałem, ale trudno się dziwić: św. Jakub był ich pogromcą!

Drogę i noclegi dzieli się więc z wierzącymi i niewierzącymi, z katolikami i protestantami, buddystami i żydami, z profesorami uniwersytetów i bezrobotnymi…

Jest to cudowne miejsce na ćwiczenie umiejętności nawiązywania i – co ważniejsze – podtrzymywania relacji międzyludzkich.

Łączą przeróżne rzeczy: wspólna Msza święta, poszukiwanie Boga, wędrówki po górach, ale i ciekawość średniowiecznej architektury, hiszpańskiego wina i nowych ludzi. Dzielą zaś sprawy bardzo prozaiczne: hałas, głośne chrapanie w nocy, rzadziej uprzedzenia narodowościowe czy religijne.

W ostatecznym rozrachunku owoc pielgrzymowania stanowi odkryta na nowo wspólnota międzyludzka, to, że wszyscy braćmi jesteśmy.

Po czwarte: duch

Szlak św. Jakuba – mimo średniowiecznych, chrześcijańskich korzeni – nie stracił na popularności, choć dziś nosi wymowną nazwę Szlaku Europejskiej Kultury, a przemierzający go ludzie kierują się motywacją daleką od religii.

Ale od wymiaru duchowego nie sposób uciec. Uświadomił mi to napis wykonany sprayem na odwrocie jednego z mijanych znaków drogowych: Pielgrzymujesz… czy tylko idziesz do Santiago?

Nie sposób przejść obok tego pytania obojętnie, bo zawarta w nim intuicja dotyczy nie tylko pielgrzymowania, ale i życia jako takiego.

Parafrazując można by zapytać: żyjesz czy tylko oddychasz, pracujesz, śpisz…?

I o tych głębszych sensach życia często po drodze rozmawiałem z różnymi ludźmi: z amerykańskim bankierem przechodzącym męską menopauzę, z obrażonym na katolicyzm Sycylijczykiem, z niewierzącym studentem fizyki z Glasgow (całą drogę zaczytywał się ogromnym tomiskiem Bertranda Russella, znanego ateisty), z niemieckim lekarzem, z portugalską wolontariuszką pewnej organizacji pozarządowej i z byłą zakonnicą z Sardynii.

Sam nawet byłem przedmiotem wzmożonej indoktrynacji: Tędy wędrowali już Celtowie, bo tu można zaczerpnąć duchowej energii – żarliwie przekonywał mnie pewien Argentyńczyk-buddysta na jednym z postojów, poddając w wątpliwość chrześcijański charakter Szlaku.

Jednak, gdy chwilę później dowodził, że wszystko jest iluzją, rzuciłem mu w duchu biblijne: Posłucham cię innym razem i poszedłem dalej, twardo stąpając po ziemi.

Po piąte: rzeczy najważniejsze

Choć Szlak biegnie przez niezwykłe rejony Hiszpanii, cieszące się długą i bogatą historią, barwną i ciekawą architekturą, sztuką i folklorem, jego urok nie polega na tym całym bogactwie.

Prawdziwe piękno i bogactwo Szlaku leży w tym, czego uczy on każdego pielgrzyma.

A uczy i przypomina o rzeczach najprostszych na świecie: o darze, jakim jest świat i przyroda, ludzkie ciało i duch, drugi człowiek i przyjaźń.

Uczy pokory wobec tych prostych rzeczy oraz radości życia, do której potrzeba nie pieniędzy i powodzenia, ale drugiego człowieka.

Szlak uczy szacunku wobec życia: swojego i innych. Przypomina o wspólnocie, którą – świadomie czy nie – wszyscy tworzymy.

Autor: Stanisław Morgalla SJ

 

Źródło: deon
Foto: You Tube, istockBooblgum/ Inside Creative House/ monkeybusinessimages/ BrianAJackson

Kościół

Chicago uhonoruje pomnikiem św. Franciszkę Ksawerę Cabrini – patronkę imigrantów

Opublikowano

dnia

Autor:

13 listopada Kościół katolicki wspomina św. Franciszkę Ksawerę Cabrini, włoską misjonarkę, która poświęciła życie pomocy imigrantom, szczególnie ubogim rodzinom przybywającym do Stanów Zjednoczonych. Jej działalność pozostawiła trwały ślad w Chicago, gdzie zmarła w 1917 roku. Miasto planuje upamiętnić ją pomnikiem w Arrigo Park, w dzielnicy Little Italy, w miejscu dotychczasowego monumentu Krzysztofa Kolumba. O patronce imigrantów mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.

Od włoskiej misjonarki do pierwszej amerykańskiej świętej

Franciszka Ksawera Cabrini urodziła się we Włoszech, ale znaczną część życia poświęciła pracy w Stanach Zjednoczonych. W 1909 roku otrzymała amerykańskie obywatelstwo, a w 1946 roku papież Pius XII ogłosił ją świętą. Tym samym została pierwszą kanonizowaną osobą posiadającą obywatelstwo USA.

Początkowo Cabrini marzyła o działalności misyjnej w Chinach. Inspirowała ją postać św. Franciszka Ksawerego, którego imię przyjęła. Jej plany zmienił jednak papież Leon XIII, kierując ją do Stanów Zjednoczonych, gdzie tysiące włoskich imigrantów żyło w ubóstwie i potrzebowało pomocy.

Przybyła do Ameryki niemal bez środków do życia

W 1889 roku Franciszka Cabrini dotarła do Nowego Jorku wraz z sześcioma siostrami zakonnymi. Dysponowały bardzo ograniczonymi funduszami, a na miejscu zetknęły się z trudnymi warunkami mieszkaniowymi, biedą i brakiem odpowiedniego wsparcia dla włoskich rodzin.

Misjonarka szybko zaangażowała się w organizowanie pomocy najbardziej potrzebującym. Szczególną uwagę poświęcała dzieciom, osobom chorym i rodzinom imigrantów, którzy na przełomie XIX i XX wieku często doświadczali w Stanach Zjednoczonych dyskryminacji i społecznego wykluczenia.

Założyła niemal 70 szkół, szpitali i sierocińców

Do końca życia zakonnica doprowadziła do powstania blisko 70 placówek, w tym szkół, szpitali i sierocińców w Stanach Zjednoczonych, Europie oraz Ameryce Łacińskiej. Założone przez nią zgromadzenie kontynuuje działalność na całym świecie.

Franciszka Cabrini przez wiele lat podróżowała, organizując kolejne placówki i wspierając społeczności imigrantów. Szczególnie silnie związała się z Chicago, gdzie prowadziła działalność na rzecz potrzebujących i rozwijała instytucje opiekuńcze.

St. Frances Xavier Cabrini

Św. Franciszka Ksawera Cabrini

22 grudnia 1917 roku zmarła w Chicago po latach intensywnej pracy i podróży. Jako przyczynę śmierci lekarz wskazał przewlekłe zapalenie wsierdzia, związane z chorobą serca. Jej ciało jest przechowywane i otaczane czcią w Narodowym Sanktuarium św. Franciszki Ksawery Cabrini.

Patronka imigrantów i nowy pomnik w Little Italy

W 1950 roku papież Pius XII oficjalnie ogłosił św. Franciszkę Ksawerę Cabrini patronką imigrantów, doceniając jej wieloletnią działalność na rzecz osób opuszczających ojczyznę w poszukiwaniu lepszego życia.

Jej dziedzictwo pozostaje żywe dzięki licznym szkołom, szpitalom i instytucjom noszącym jej imię. W Chicago planowane jest również ustawienie pomnika świętej w Arrigo Park w dzielnicy Little Italy. Monument ma zastąpić znajdujący się tam wcześniej pomnik Krzysztofa Kolumba.

 

Źródło: ewtnnews
Foto: wikimedia
Czytaj dalej

News USA

Kalifornia dokonała największego w historii złagodzenia wyroków – setki osób uniknie egzekucji

Opublikowano

dnia

Autor:

Gubernator Kalifornii Gavin Newsom zamienił wyroki śmierci wszystkich 548 skazanych oczekujących na egzekucję na dożywotnie pozbawienie wolności bez możliwości warunkowego zwolnienia. O amnestii ogłoszonej 5 listopada mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński. Decyzja spotkała się z uznaniem katolickiej organizacji Catholic Mobilizing Network, która określiła ją jako historyczny krok w obronie życia i godności człowieka.

548 skazanych uniknie egzekucji

Demokratyczny Gubernator Gavin Newsom poinformował w publicznym liście, że skorzystał ze swoich konstytucyjnych uprawnień do zastosowania prawa łaski wobec wszystkich osób skazanych na śmierć w Kalifornii. Ich kary zostały zamienione na dożywotnie więzienie bez możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe. O decyzji informowaliśmy 5 listopada.

Newsom, który deklaruje się jako katolik, uzasadnił decyzję przekonaniem, że wykonywanie egzekucji przez państwo jest sprzeczne z wartościami Kalifornii, podważa fundamenty systemu prawnego i narusza godność człowieka. Podkreślił, że dożywotnie pozbawienie wolności bez możliwości zwolnienia jest najsurowszą karą, jaką może zgodnie z prawem zastosować.

Gubernator zaznaczył jednocześnie, że skazani pozostaną w więzieniach do końca życia, ale ich śmierć nie będzie wynikiem działania państwa.

Od moratorium w 2019 roku do masowego złagodzenia kar

Decyzja stanowi kolejny etap polityki Newsoma wobec kary śmierci. Już w 2019 roku gubernator podpisał rozporządzenie wprowadzające moratorium na egzekucje, które miało obowiązywać przez cały okres sprawowania przez niego urzędu. Nowe rozstrzygnięcie idzie znacznie dalej, ponieważ obejmuje wszystkie 548 osób znajdujące się w kalifornijskich celach śmierci.

Katolicka organizacja chwali decyzję gubernatora

Decyzję Newsoma pozytywnie oceniła Catholic Mobilizing Network, organizacja działająca na rzecz zniesienia kary śmierci w Stanach Zjednoczonych.

Catholic Mobilizing Network podkreśliła, że decyzja pokazuje możliwość budowania wymiaru sprawiedliwości na miłosierdziu i resocjalizacji, zamiast na odwecie i odbieraniu życia. Jej zdaniem skazani otrzymali szansę na przemianę, choć nadal będą ponosić konsekwencje popełnionych przestępstw.

Godność skazanych i cierpienie rodzin ofiar

Organizacja od lat zabiega o zamianę wyroków śmierci oraz całkowite zniesienie tej kary w USA. Odwołuje się przy tym do nauczania Kościoła katolickiego, którego Katechizm uznaje karę śmierci za niedopuszczalną ze względu na nienaruszalność i godność osoby ludzkiej.

Decyzja Gavina Newsoma stanowi jeden z najważniejszych kroków w amerykańskiej debacie nad karą śmierci. Jej pełne skutki prawne będą zależały również od rozstrzygnięć Sądu Najwyższego Kalifornii.

 

Źródło: ewtnnews
Foto: istock
Czytaj dalej

News USA

Aborcja i wybory do Kongresu. Biskupi katoliccy komentują wyniki referendów i zwycięstwo Demokratów

Opublikowano

dnia

Autor:

Zwolennicy prawa do aborcji zwyciężyli w trzech z czterech stanowych referendów przeprowadzonych 3 listopada w Stanach Zjednoczonych. Jednocześnie Demokraci przejęli kontrolę nad Senatem i Izbą Reprezentantów. Wyniki wywołały reakcje amerykańskich biskupów katolickich oraz organizacji pro-life, które zapowiadają kontynuowanie działań na rzecz ochrony życia nienarodzonych dzieci. Ich komentarze przedstawia Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.

Trzy zwycięstwa zwolenników aborcji, jedno przeciwników

W Wirginii i Nevadzie wyborcy poparli poprawki do konstytucji stanowych ustanawiające prawne gwarancje dostępu do aborcji. W obu stanach za zmianami opowiedziało się ponad 62 procent głosujących.

W Missouri 55,5 procent wyborców odrzuciło propozycję uchylenia konstytucyjnej ochrony prawa do aborcji. Odmienny wynik przyniosło referendum w Idaho, gdzie 56 procent głosujących sprzeciwiło się zmianie przepisów, która wprowadziłaby ustawowe prawo do aborcji.

Katoliccy biskupi aktywnie uczestniczyli w kampaniach poprzedzających wszystkie cztery głosowania, zachęcając wiernych do opowiedzenia się za ochroną życia od poczęcia.

Biskupi Wirginii ostrzegają przed konsekwencjami zmian

Po referendum w Wirginii biskup diecezji Richmond Barry C. Knestout oraz biskup diecezji Arlington Michael F. Burbidge wydali wspólne oświadczenie, w którym wyrazili głębokie rozczarowanie wynikiem. Ocenili, że poprawka może wprowadzić bardzo szeroką ochronę konstytucyjną aborcji, a nowe przepisy mogą również ograniczyć wpływ rodziców na decyzje dotyczące niepełnoletnich córek oraz zagrozić bezpieczeństwu kobiet.

Olivia Gans Turner, przewodnicząca Virginia Society for Human Life, wyraziła obawę, że zmiany osłabią nadzór nad placówkami wykonującymi aborcje i pozbawią kobiety oraz dzieci nienarodzone dotychczasowych zabezpieczeń prawnych.

Kościół w Nevadzie i Missouri zapowiada dalsze działania

Konferencja Katolicka Nevady, reprezentująca diecezję Reno i archidiecezję Las Vegas, podkreśliła, że wynik referendum nie zmienia godności ani wartości ludzkiego życia. Przedstawiciele Kościoła zapowiedzieli dalsze wspieranie kobiet, rodzin oraz ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci.

Carol Tobias, przewodnicząca National Right to Life, uznała wynik głosowania w Missouri za poważne niepowodzenie ruchu pro-life. Zaznaczyła jednak, że nie oznacza ono zakończenia walki o zmianę przepisów i ochronę dzieci nienarodzonych.

Idaho odrzuciło rozszerzenie prawa do aborcji

Inaczej głosowali mieszkańcy Idaho, którzy większością 56 procent odrzucili propozycję ustanowienia ustawowego prawa do aborcji. Wynik został przyjęty z zadowoleniem przez organizacje pro-life.

Emily Naugle, przewodnicząca Right to Life of Idaho, oceniła, że wyborcy poparli utrzymanie obowiązujących przepisów, które według jej organizacji chronią zarówno kobiety, jak i dzieci nienarodzone. Podziękowała również działaczom za zaangażowanie w kampanię.

Diecezja Boise nie opublikowała bezpośrednio po referendum oficjalnego stanowiska. Wcześniej jej biskup Peter Christensen zachęcał kapłanów, aby podczas Mszy świętych poprzedzających głosowanie przypominali katolickie nauczanie o świętości życia.

Demokraci przejmują kontrolę nad Kongresem

Wybory z 3 listopada przyniosły również znaczącą zmianę układu sił politycznych w Waszyngtonie – Partia Demokratyczna przejęła kontrolę zarówno nad Senatem jak i nad Izbą Reprezentantów. Wyniki te wzbudziły obawy organizacji pro-life ze względu na stanowisko wielu demokratycznych polityków popierających dostęp do aborcji.

Gospodarka ważniejsza od aborcji dla republikańskich wyborców

Październikowe badanie Pew Research Center wskazało jednak, że aborcja nie była najważniejszą kwestią dla większości wyborców Partii Republikańskiej. Za bardzo istotny czynnik wpływający na decyzję wyborczą uznało ją 43 procent respondentów.

Znacznie większe znaczenie miała gospodarka, wskazana przez 82 procent Republikanów. Wyżej niż aborcję oceniano również takie zagadnienia jak imigracja, polityka zagraniczna oraz przestępczość z użyciem przemocy.

Wyniki listopadowych wyborów pokazują, że spór o aborcję mimo wszystko pozostaje ważnym elementem amerykańskiej debaty publicznej. Przedstawiciele Kościoła katolickiego i organizacji pro-life zapowiadają kontynuowanie swojej działalności mimo niekorzystnych dla nich rozstrzygnięć w większości stanowych referendów.

 

Źródło: ewtnnews
Foto: YouTube, istock/Rawf8/
Czytaj dalej

Popularne

Kalendarz

lipiec 2022
P W Ś C P S N
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Popularne w tym miesiącu