Adwokaci 50-letniej Christy Pike, skazanej na karę śmierci za zabójstwo byłej koleżanki, domagają się zamiany jej wyroku po nieudanej próbie egzekucji przez śmiertelny zastrzyk. Pike przeżyła środową egzekucję i w czwartek pozostawała w stanie krytycznym, otrzymując pomoc medyczną ratującą życie. Gubernator Tennessee Bill Lee wstrzymał pozostałe egzekucje zaplanowane w stanie do końca roku.

Prawnicy Randy Spivey i Steve Ferrell twierdzą, że przebieg egzekucji był możliwy do przewidzenia, ponieważ kilka miesięcy wcześniej ostrzegali władze Tennessee o problemach zdrowotnych Pike. Według nich kobieta cierpi na schorzenie krwi, a personel medyczny już wcześniej miał problemy ze znalezieniem odpowiednich żył.

Sposób przeprowadzenia egzekucji naruszył podstawowe standardy humanitarnego traktowania. Zdaniem adwokatów, po tym, czego doświadczyła Pike, gubernator powinien niezwłocznie zamienić jej karę śmierci na inną karę.

Christa Pike pozostaje w stanie krytycznym

W czwartek po południu Christa Pike znajdowała się w stanie krytycznym i otrzymywała pomoc medyczną ratującą życie. Jej adwokaci informowali, że nie dysponują szczegółowymi informacjami dotyczącymi rokowań ani aktualnego stanu zdrowia swojej klientki.

Po wydarzeniach w więzieniu Gubernator Tennessee Bill Lee odwołał wszystkie pozostałe egzekucje zaplanowane w stanie do końca roku. Nakazał również przeprowadzenie kompleksowego przeglądu przez niezależnych ekspertów, aby dokładnie ustalić, co wydarzyło się podczas próby wykonania wyroku na Pike.

Miała być pierwszą kobietą straconą w Tennessee od 200 lat

Christa Pike miała zostać pierwszą kobietą straconą w Tennessee od 200 lat. Wcześniej w środę Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych orzekł, że egzekucja może zostać przeprowadzona. Pike została skazana na śmierć za zabójstwo swojej byłej koleżanki Colleen Slemmer w 1995 roku. Obie były wtedy uczennicami Job Corps Center w Knoxville. Pike miała wówczas 18 lat, a Slemmer 19.

Według dokumentów sądowych Christa Pike torturowała i zabiła Colleen Slemmer, a powodem konfliktu miały być wypowiedzi 19-latki dotyczące związku Pike.

Przez godzinę próbowano założyć dostęp dożylny

Według Randy’ego Spiveya zespół odpowiedzialny za egzekucję przez około godzinę próbował założyć Pike dostęp dożylny. Adwokat naliczył co najmniej siedem użytych igieł. Jedna z nich miała być wygięta, gdy została wyciągnięta z ramienia kobiety po nieudanej próbie.

Prawnik podkreśla, że Christa Pike współpracowała z personelem i sama próbowała wskazywać miejsca, w których można znaleźć odpowiednią żyłę. Sugerowała między innymi próby wyżej, w okolicy ramienia, a gdy personelowi wydawało się, że udało się uzyskać dostęp, dziękowała osobom wykonującym procedurę.

Według Spiveya przez cały ten czas Christa Pike zachowywała spokój i współpracowała z zespołem. Prawnicy przypominają, że w poprzednich postępowaniach sądowych nie próbowała zatrzymać ani opóźnić wykonania wyroku.

Najbardziej obawiała się długiej i bolesnej śmierci

Adwokaci wyjaśniają, że Pike domagała się przede wszystkim przeprowadzenia egzekucji w sposób humanitarny, możliwie szybki i powodujący jak najmniej cierpienia. Steve Ferrell podkreśla, że największym lękiem jego klientki nie była sama śmierć, lecz możliwość długiego, bolesnego i traumatycznego umierania.

Według prawników właśnie taki scenariusz próbowali wcześniej przewidzieć, ostrzegając stan o jej problemach zdrowotnych oraz wcześniejszych trudnościach z uzyskaniem dostępu do żył.

Doradca duchowy dwukrotnie wyprowadzony z pomieszczenia

Spivey twierdzi również, że podczas nieudanej egzekucji doradca duchowy Pike został dwukrotnie wyprowadzony z pomieszczenia, mimo że kobieta nadal żyła. Zasłonięto także okno oddzielające miejsce wykonywania egzekucji od pomieszczenia dla obserwatorów.

Christa Pike

Adwokat wyjaśnia, że procedura przewiduje pięciominutowy okres oczekiwania, podczas którego sprawdzane są parametry życiowe skazanego. Według niego nie wiadomo jednak dokładnie, co działo się w pomieszczeniu między 8:25 PM a około 8:50 PM, kiedy prawników poinformowano, że wezwana została karetka.

Prawnicy krytykują problemy z komunikacją

Obrońcy Christy Pike krytykują również sposób przekazywania informacji podczas nieudanej egzekucji. Spivey twierdzi, że potrzebował około siedmiu minut i musiał przejść przez sześć zamkniętych drzwi, zanim uzyskał dostęp do telefonu i mógł powiadomić pozostałych członków zespołu prawnego o sytuacji.

Według niego nastąpiło to około 40 minut po podaniu Pike pierwszej dawki substancji chemicznych. Ferrell przypomina, że Sąd Najwyższy Tennessee już wcześniej zwracał uwagę na problemy z dostępem do telefonu podczas wcześniejszej nieudanej egzekucji, jednak jego zdaniem nie wprowadzono skutecznego rozwiązania.

Colleen Slemmer

Kiedy prawnicy wreszcie uzyskali dostęp do telefonu, skontaktowali się najpierw z biurem gubernatora, ale według Ferrella nie otrzymali odpowiedzi. Następnie próbowali wykorzystać specjalny numer alarmowy Sądu Najwyższego Tennessee, który miał być przeznaczony właśnie do takich sytuacji, jednak połączenie zostało przekierowane do poczty głosowej.

Ostatecznie kontakt z sądem udało się uzyskać dopiero po elektronicznym złożeniu pilnego wniosku. Prawnicy otrzymali następnie pocztą elektroniczną numer telefonu komórkowego umożliwiający dalszą komunikację.

Nie wiadomo, co stanie się z wyrokiem Pike

Żaden z adwokatów nie był w stanie jednoznacznie powiedzieć, jakie będą kolejne kroki w sprawie. Obaj mają nadzieję, że Christa Pike odzyska zdrowie i będzie mogła uczestniczyć w przyszłych postępowaniach sądowych dotyczących jej sytuacji.

Prawnicy zwracają uwagę, że stan Tennessee nie ma obowiązku występowania o wyznaczenie nowego terminu egzekucji. Jedną z dostępnych prawnie metod wykonania kary pozostaje również krzesło elektryczne.

Christa Pike

Obrona domaga się zamiany kary śmierci

Randy Spivey przekonuje, że doświadczenia jego klientki są bezprecedensowe. Zwraca uwagę, że Christa Pike spędziła ponad 20 lat w odosobnieniu, a następnie przeszła pełną próbę wykonania kary śmierci poprzez śmiertelny zastrzyk.

Obrońcy uważają, że po wydarzeniach ze środowej nocy nie powinno dochodzić do kolejnej próby egzekucji. Domagają się od Gubernatora Billa Lee zamiany wyroku Pike, argumentując, że cierpienie, którego już doświadczyła podczas nieudanej procedury, nie powinno się powtórzyć.

Źródło: cbs
Foto: YouTube, TDOC

Sąd Najwyższy USA zgodził się rozpatrzyć sprawę dotyczącą polityki administracji Prezydenta Donalda Trumpa, która przewiduje zatrzymywanie części imigrantów bez możliwości ubiegania się o zwolnienie za kaucją. Sędziowie mają rozstrzygnąć, czy osoby mieszkające już w Stanach Zjednoczonych mają prawo do przesłuchania, podczas którego sąd oceni, czy powinny pozostać w areszcie na czas postępowania deportacyjnego.

Sprawa dotyczy jednego z istotnych elementów zaostrzonej polityki imigracyjnej administracji Donalda Trumpa. Rząd federalny stoi na stanowisku, że obowiązujące przepisy pozwalają na przetrzymywanie określonych imigrantów przez cały okres prowadzenia ich spraw deportacyjnych, bez konieczności przeprowadzania przesłuchania w sprawie kaucji.

Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym będzie sytuacja imigrantów, którzy zostali zatrzymani już na terytorium Stanów Zjednoczonych, w tym osób mieszkających w kraju od dłuższego czasu. Sędziowie rozstrzygną, czy przysługuje im prawo do przesłuchania pozwalającego ustalić, czy mogą zostać zwolnieni z aresztu podczas kwestionowania możliwej deportacji.

Sądy federalne są podzielone

Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego w związku z rozbieżnymi orzeczeniami federalnych sądów apelacyjnych. Sędziowie w 9 z 11 federalnych okręgów apelacyjnych uznali, że zatrzymywanie imigrantów bez przesłuchania w sprawie kaucji narusza prawo federalne.

Odmienne stanowisko zajęły jednak sądy apelacyjne 5. i 8. Okręgu. Uznały one, że imigranci, którym zarzuca się nielegalne przekroczenie granicy i pozostawanie w Stanach Zjednoczonych, powinni pozostawać w areszcie do czasu zakończenia ich postępowań deportacyjnych.

Administracja wskazuje na chaos prawny

Prawnicy administracji Donalda Trumpa argumentują, że różnice pomiędzy poszczególnymi sądami apelacyjnymi utrudniają jednolite stosowanie prawa imigracyjnego w całym kraju. Według nich do sądów federalnych wpłynęły tysiące wniosków od imigrantów kwestionujących interpretację przyjętą przez rząd.

Administracja wskazuje, że powstał system, w którym sytuacja zatrzymanej osoby zależy od miejsca prowadzenia sprawy. W niektórych częściach kraju imigranci, którzy nie zostali formalnie przyjęci do USA, podlegają obowiązkowemu zatrzymaniu, podczas gdy w innych mogą ubiegać się o przesłuchanie w sprawie kaucji, a następnie zostać zwolnieni na czas dalszego postępowania.

ACLU: sprawa może dotyczyć milionów osób

Powodowie są reprezentowani przez American Civil Liberties Union, ACLU. Organizacja wskazuje, że setki sędziów federalnych sądów okręgowych, podobnie jak większość sądów apelacyjnych, odrzuciły nową interpretację przepisów przyjętą przez administrację Trumpa.

Prawnicy powodów twierdzą, że administracja próbuje pozbawić możliwości przesłuchania w sprawie kaucji imigrantów zatrzymywanych w dowolnym miejscu Stanów Zjednoczonych, niezależnie od tego, jak długo mieszkają w kraju. Ich zdaniem ograniczenia nie są więc stosowane jedynie wobec osób zatrzymywanych bezpośrednio na granicy.

Według prawników ACLU nowa interpretacja rządu może mieć wpływ na miliony osób nieposiadających obywatelstwa amerykańskiego.

Rząd powołuje się na ustawę z 1996 roku

Administracja Donalda Trumpa utrzymuje, że polityka obowiązkowego zatrzymywania jest zgodna z federalnym prawem imigracyjnym z 1996 roku. Interpretacja ta różni się jednak od praktyki stosowanej przez wcześniejsze administracje.

W poprzednich latach większość imigrantów bez historii kryminalnej, którzy zostali zatrzymani z dala od granicy, mogła wystąpić o przesłuchanie w sprawie kaucji. Sąd mógł wówczas zdecydować, czy dana osoba musi pozostać w areszcie, czy może oczekiwać na dalszy przebieg sprawy deportacyjnej poza ośrodkiem detencyjnym.

Sąd Najwyższy rozstrzygnie spór o jednolite zasady

Decyzja Sądu Najwyższego o przyjęciu sprawy oznacza, że sędziowie będą mogli rozstrzygnąć rozbieżności, które obecnie występują pomiędzy federalnymi okręgami apelacyjnymi. Orzeczenie może określić zasady dotyczące prawa do przesłuchania w sprawie kaucji dla dużej grupy imigrantów zatrzymywanych wewnątrz kraju podczas postępowań deportacyjnych.

Stawką jest również ustalenie zakresu uprawnień administracji federalnej do obowiązkowego zatrzymywania osób, które mogą mieszkać w Stanach Zjednoczonych od wielu lat, ale znajdują się w postępowaniu dotyczącym ich prawa do dalszego pobytu w kraju.

Źródło: scrippsnews
Foto: ICE, Tennessee Witney

30. września 2026 r., podczas obchodów Hispanic Heritage Month w Białym Domu, prezydent Donald Trump publicznie mówił o sprzecznych oczekiwaniach dotyczących egzekwowania prawa imigracyjnego. Powiedział, że jedni uważają działania administracji za zbyt surowe, podczas gdy inni oczekują jeszcze bardziej zdecydowanego egzekwowania prawa. Imigrację określił jako najtrudniejszą kwestię, z którą przyszło mu się mierzyć jako prezydent.

Wypowiedź pojawia się w momencie, gdy sposób prowadzenia działań imigracyjnych wywołuje dyskusję nie tylko pomiędzy Demokratami i Republikanami, ale również wewnątrz samego republikańskiego elektoratu. Część zwolenników administracji oczekuje konsekwentnych deportacji osób przebywających w kraju nielegalnie.

Jednocześnie pojawiają się głosy osób, które popierają egzekwowanie prawa imigracyjnego, ale kwestionują niektóre metody jego wykonywania.

W ostatnich dniach dodatkowe zamieszanie wywołały informacje o wewnętrznych instrukcjach dotyczących działań ICE. Według doniesień funkcjonariuszom przekazano ustne wytyczne ograniczające część zatrzymań i koncentrujące działania przede wszystkim na osobach z wyrokami lub oczekującymi zarzutami.

Wytyczne wywołały dezorientację wewnątrz agencji, a administracja następnie podkreślała, że zasadnicza polityka egzekwowania prawa imigracyjnego nie uległa zmianie.

Wypowiedź prezydenta nie jest więc zapowiedzią zakończenia ani zasadniczego złagodzenia działań imigracyjnych. Pokazuje natomiast, że administracja mierzy się obecnie z dwoma przeciwnymi oczekiwaniami — żądaniem dalszego zdecydowanego egzekwowania prawa oraz krytyką sposobu, w jaki część tych działań jest przeprowadzana.

Autorka: Mecenas Magdalena Grobelski
Petycje imigracyjne i konsultacje dostępne online
[email protected]

Źródło: informacje prasowe, 30 września 2026 r.
Foto: The White House