Zaledwie kilka dni po odnalezieniu ciała cenionej nauczycielki Chicago Public Schools w wodach jeziora Michigan, jej rodzina postanowiła nadać osobistej tragedii głębszy sens. Bliscy Lindy Brown ogłosili powstanie inicjatywy, która ma pomóc innym rodzinom przechodzącym przez podobnie dramatyczne doświadczenia.

Zakończenie wielodniowych poszukiwań

Szeroko zakrojone działania poszukiwawcze trwały przez kilka dni i zakończyły się 12 stycznia, gdy około południa ciało Lindy Brown zostało wydobyte z jeziora Michigan w rejonie 31st Street Harbor. O znalezieniu zwłok dziewięć dni po zaginięciu kobiety, informowaliśmy tutaj.

Jej ciało odnaleziono w pobliżu miejsca, w którym została zarejestrowana przez kamery monitoringu 3 stycznia. Nagrania pokazywały, jak około godziny trzeciej nad ranem zaparkowała samochód, a następnie przeszła pieszo przez kładkę dla pieszych przy 35th Street. Śmierć uznano za samobójstwo.

Ból, który przerodził się w działanie

Siostrzenica zmarłej, Jen Rivera, w rozmowie z mediami opowiedziała o żałobie, procesie leczenia ran i projekcie, który stworzyła, by uczcić pamięć swojej ciotki. Jak przyznała, śmierć Lindy Brown była dla rodziny zaskoczeniem, choć bliscy mieli świadomość, że zmagała się z trudnościami. „Myślę, że po prostu nie wiedzieliśmy, jak bardzo” – dodała.

Linda Brown Initiative

Doświadczenia z ostatnich dni, związane z zaginięciem i poszukiwaniami, były dla rodziny przytłaczające. To właśnie one stały się impulsem do stworzenia Linda Brown Initiative – programu, który ma odciążyć inne rodziny w podobnych sytuacjach.

Inicjatywa ma oferować uporządkowane, oparte na świadomości traumy wsparcie, pomagając rodzinom dotrzeć do kluczowych zasobów i instytucji. Jej celem jest między innymi ułatwienie kontaktów z organami ścigania, mediami oraz pomoc w zrozumieniu, co i w jaki sposób komunikować publicznie.

Linda Brown z mężem

Plany na przyszłość i pamięć o Lindzie

Twórczyni inicjatywy ma nadzieję, że z czasem uda się rozszerzyć jej zasięg na całe Stany Zjednoczone. Jak zaznacza, najważniejsze jest godne upamiętnienie Lindy Brown, która była niezwykle ważną osobą dla swojej rodziny.

„Chcemy ją uhonorować, bo była ogromnie istotną częścią naszego życia” – powiedziała Rivera. „Była częścią naszej rodziny, której będzie nam bardzo brakowało”.

Pomoc w kryzysie

Jeśli Ty lub ktoś z Twojego otoczenia przeżywa kryzys, pomoc jest dostępna. W Stanach Zjednoczonych można zadzwonić lub wysłać wiadomość pod numer 988, aby skontaktować się z Suicide & Crisis Lifeline. Dostępny jest także numer 800-273-8255 oraz zasoby informacyjne poświęcone zapobieganiu samobójstwom.

Źródło: nbc
Foto: CPD

Po latach sporów, niepewności i ambitnych, lecz niezrealizowanych planów, północna część dawnego terenu Lincoln Yards otrzymała nową przyszłość. Chicago Plan Commission zatwierdziła w zeszłym tygodniu projekt Foundry Park – wielofunkcyjnej dzielnicy z tysiącami mieszkań, ogólnodostępnymi parkami nadrzecznymi i centralnym placem, który ma połączyć Lincoln Park z Bucktown.

Nowa skala zamiast megaprojektu

Foundry Park obejmie 31 akrów terenów po dawnych zakładach stalowych A. Finkl & Sons Steel, które przez dekady były symbolem przemysłowego charakteru tej części miasta. W nowej koncepcji przewidziano ponad 3 tysiące mieszkań w różnych formach – od apartamentów i kamienic szeregowych po kondominia i lokale z segmentu dostępnego cenowo.

Uzupełnieniem zabudowy ma być handel sąsiedzki oraz charakterystyczna wieża o wysokości 520 stóp.

W porównaniu z zatwierdzonym w 2019 roku planem Sterling Bay, który zakładał nawet 14 milionów stóp kwadratowych zabudowy, Foundry Park jest projektem wyraźnie mniejszym i – jak podkreślają zwolennicy – lepiej dopasowanym do otoczenia. Poprzedni inwestor stracił kontrolę nad terenem po pandemii, nie będąc w stanie pozyskać wystarczającego finansowania.

Gotowość do budowy i pierwsza faza inwestycji

Nowy właściciel północnej części terenu, JDL Development, przekonuje, że tym razem projekt ma solidne podstawy finansowe. Prezes firmy Jim Letchinger zapewnił komisję, że środki na rozpoczęcie budowy są zabezpieczone, a pierwsza faza inwestycji może ruszyć już jesienią.

Początkowy etap, szacowany na około 800 milionów dolarów, obejmie ponad 700 mieszkań na trójkątnym obszarze ograniczonym przez Kingsbury Street, Cortland Avenue i Southport Avenue. W planach jest także kameralny hotel, centralny plac oraz ponad 700 miejsc parkingowych ulokowanych w całości pod ziemią, co – jak zaznacza deweloper – było jednym z kluczowych założeń projektu.

Otwartość na sąsiedztwo i zieleń nadrzeczna

Sercem Foundry Park ma być publiczny plac z pawilonem, dużą polaną i ogrodami. Projekt zakłada odbudowę układu ulic oraz ciągi piesze, które połączą nową zabudowę z okolicznymi dzielnicami i docelowo z systemem parków nadrzecznych. Wzdłuż rzeki mają powstać tereny rekreacyjne, naturalne siedliska dla dzikiej przyrody, ścieżki spacerowe oraz niewielka plaża.

Wątpliwości wokół pracy i infrastruktury

Choć projekt Foundry Park spotkał się z bardziej przychylnym odbiorem niż  poprzedni plan nie zabrakło też głosów krytycznych. Przedstawiciele związku zawodowego Unite Here Local 1 zwracali uwagę na brak jasnych gwarancji dotyczących jakości miejsc pracy, zwłaszcza w planowanym hotelu.

Dyskusję wzbudziła także kwestia infrastruktury transportowej. Radny Brian Hopkins przypomniał, że w pierwotnym planie Lincoln Yards obiecywano przebudowę mostów, zmianę przebiegu Elston Avenue oraz modernizację pobliskiej stacji Metry. Jego zdaniem, nawet mniejszy projekt nie zwalnia miasta z konieczności rozwiązania tych zaniedbań.

Decyzja planistyczna to dopiero początek

Komisarz miejskiego Departamentu Planowania i Rozwoju Ciere Boatright podkreśliła, że Plan Commission mogła zatwierdzić jedynie koncepcję zagospodarowania terenu, a nie mechanizmy finansowania infrastruktury. Pełna realizacja Foundry Park potrwa lata i będzie wymagała dalszych ustaleń z Radą Miasta, CTA oraz innymi instytucjami.

Źródło: chicagotribune
Foto: JDL Development

Ósma edycja Chicago International Puppet Theater Festival, odbywająca się od 21 stycznia do 1 lutego, ponownie potwierdza, że teatr lalek dawno przestał być wyłącznie domeną dzieci. Tegoroczny program rozciąga się od reinterpretacji klasyki literatury światowej po futurystyczne wizje, od historii Harlemu po prowokacyjne, nocne kabarety dla dorosłych.

Klasyka, eksperyment i wyobraźnia bez granic

Program festiwalu obejmuje nowe odczytania dzieł Bhavabhutiego, Szekspira, Ibsena oraz Ursuli K. Le Guin, a także spektakle sięgające do historii Afroamerykanów czy fantastyczne opowieści o świecie przyszłości, w którym pojawia się… reinkarnowane dodo.

Obok propozycji familijnych znalazły się przedstawienia poruszające tematy cielesności, seksualności i relacji człowieka z technologią.

Równie imponujący jest wachlarz technik lalkarskich. Widzowie mogą zobaczyć spektakle wykorzystujące bunraku, teatr cieni, marionetki, crankies oraz formy oparte na przedmiotach codziennego użytku. Artyści przyjechali do Chicago m.in. z Danii, Francji, Indii, Norwegii, Korei Południowej, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii, a także z wielu miast Stanów Zjednoczonych.

Festiwal, który stał się częścią tożsamości miasta

Od momentu powstania w 2015 roku festiwal systematycznie rósł, by stać się największym wydarzeniem lalkarskim w Ameryce Północnej. W 2025 roku przyciągnął rekordowe 22 tysiące widzów. Jego twórca i dyrektor artystyczny Blair Thomas podkreśla, że przejście na formułę coroczną w 2022 roku pozwoliło zbudować trwałą relację z publicznością.

Jak zauważa Thomas, widzowie dziś nie tylko pamiętają festiwal, ale aktywnie współtworzą jego atmosferę, przynosząc energię i ciekawość na każde kolejne wydarzenie. To poczucie zakorzenienia w kulturalnym krajobrazie Chicago stało się jednym z największych atutów imprezy.

Mocne otwarcie i europejskie wizje

Festiwal otwiera norwesko-nowojorska grupa Wakka Wakka spektaklem „Dead As a Dodo”, zamykającym ich „Animalia Trilogy”. Z kolei francusko-norweski zespół Plexus Polaire proponuje mroczną, niemal horror, wersję „Domu lalki” Ibsena, wykorzystując lalki naturalnej wielkości, martwe ptaki i nawiedzony chór.

Druga produkcja tej grupy, „Trust Me for a While”, balansuje między grozą a czarnym humorem, badając relację brzuchomówcy z jego lalką.

Wśród europejskich propozycji znalazła się również kameralna „La Méridienne” Théâtre de la Massue, łącząca wielodaniową kolację z intymnym spektaklem granym indywidualnie dla każdego widza, a także „The House” duńskiego Sofie Krog Theatre oraz bezkompromisowe „The Sex Lives of Puppets” brytyjskiego Blind Summit Theatre.

Azja, Chicago i nowe perspektywy

Tegoroczna edycja obejmuje także dwie produkcje z Azji. Indyjskie „About Ram” łączy animację, taniec cyfrowy, maski i lalki, by opowiedzieć fragmenty starożytnej „Ramajany”. Z Korei Południowej przyjeżdża Geumhyung Jeong z performatywnym projektem „Oil Pressure Vibrator”, badającym relacje między technologią a ludzkim ciałem.

Silną reprezentację ma również Chicago. Zespół Manual Cinema proponuje „The 4th Witch”, nową interpretację „Makbeta” widzianą oczami dziewczynki dorastającej w cieniu przemocy, a KT Shivak w „Rhynoceron” opowiada historię polowań na nosorożce przy pomocy naturalnej wielkości lalki tego zwierzęcia.

Historia Harlemu i głos przodków

Jednym z najbardziej osobistych spektakli festiwalu jest „The Harlem Doll Palace” autorstwa Alvy Rogers. Przedstawienie opiera się na prawdziwej historii nauczycielki Lenon Holder Hoyt, znanej jako Aunt Len, która w swoim domu w Harlemie stworzyła muzeum lalek. Rogers, która znała Hoyt osobiście, traktuje spektakl jako hołd dla przodków i zapomnianych historii, przywracając je zbiorowej pamięci.

Teatr dla dzieci i dla całych rodzin

Nie zabraknie również propozycji dla najmłodszych. Główną atrakcją familijną jest musical „The Enormous Crocodile” oparty na książce Roalda Dahla. Kolorowe lalki i opowieść o odwadze oraz wspólnym działaniu mają uczyć dzieci, że spryt i przyjaźń mogą pokonać nawet największe zagrożenie.

Ideę teatru jako przestrzeni budowania wspólnoty wzmacnia także bezpłatna trasa sąsiedzka festiwalu, prezentująca spektakle w lokalnych centrach społecznych i domach kultury.

Ponad spektaklami

Chicago International Puppet Theater Festival to nie tylko przedstawienia. Program uzupełniają panele dyskusyjne, spotkania autorskie, warsztaty, wystawy oraz tymczasowa kawiarnia i sklep w Fine Arts Building. To propozycja zarówno dla doświadczonych miłośników teatru lalek, jak i dla tych, którzy dopiero odkrywają jego możliwości.

Ósma edycja festiwalu po raz kolejny pokazuje, że lalki mogą opowiadać historie równie złożone, poruszające i aktualne jak teatr dramatyczny. A Chicago na kilkanaście dni staje się miejscem, gdzie wyobraźnia naprawdę nie zna granic.

Więcej informacji, bilety oraz harmonogram spektakli i wydarzeń towarzyszących można znaleźć na stronie internetowej festiwalu.

Źródło: chicagotribune
Foto: Chicago International Puppet Theater Festival