News USA
Jak rozwiązywać konflikty małżeńskie. Kłótnia sama w sobie, może okazać się nawet pomocna
Aby osiągnąć sukces w małżeństwie, partnerzy powinni przyjąć, że nieporozumienia są rzeczą normalną, nie powinni bać się konfliktu i widzieć go jako okazję do nawiązania porozumienia i stworzenia głębszej intymności. Don Dinkmeyer i Jon Carlson – autorzy książki o szczęśliwej miłości – polecają dwa kroki ułatwiające rozwiązywanie konfliktów małżeńskich:
Krok 1. Okazujcie sobie wzajemny szacunek. Źródłem każdego konfliktu jest raczej postawa jednego lub obydwu partnerów niż jakaś konkretna kwestia. W małżeństwie cechującym się wzajemnym szacunkiem, każdy z partnerów chce zrozumieć i uszanować punkt widzenia drugiego.
Krok 2. Zastanówcie się, gdzie tkwi problem. Większość par ma trudności ze zidentyfikowaniem istoty problemu. Kto co robi w domu, jak wydawać pieniądze, mieć lub nie mieć stosunku seksualnego nie są zazwyczaj prawdziwymi przyczynami. Oczywiście te nieporozumienia powinny być rozwiązane. Jednakże prawdziwym powodem jest cel lub skutek, do którego dąży partner. Kiedy tylko zdefiniuje się istotę problemu, łatwiej jest rozwiązywać powierzchowne nieporozumienia. Bez wzajemnego szacunku i świadomości tego, co faktycznie jest powodem nieporozumień, konflikty powracają jak błędne koło.
Jakie są sposoby na rozwikłanie węzła nieporozumień podczas zmagania się z odmiennymi stanowiskami?
- Kapitulacja oznacza, że jeden z partnerów w sposób nieprzymuszony ustępuje, by zbliżyć się do drugiego. Aby jednak metoda ta działała, obie strony powinny kapitulować jednakową ilość razy. Jeśli jeden kapituluje dziewięćdziesiąt pięć razy, podczas gdy drugi tylko pięć, kapitulacja przestaje być skuteczna i uczciwa.
- Kompromis oznacza, że każdy z partnerów ustępuje częściowo, by zbliżyć się do wspólnej decyzji. W przypadku ustalenia, kiedy dziecko powinno wracać do domu: jedno z rodziców może uważać, że właściwą porą jest powrót o północy, a inne o 1, więc dzielą różnicę na pół i zgadzają się co do 24:30.
- Koegzystencja oznacza, że obie strony akceptują, że mają różne zdania. Oczywiście, w niektórych sprawach wzajemne stosunki nie układają się dobrze, wtedy pewne decyzje muszą być podjęte niezależnie od tego, czy oboje partnerzy się godzą czy nie.
W wielu decyzjach, jakie para podejmuje, jedno z tych trzech podejść może znaleźć zastosowanie.
Jeśli dwoje ludzi szanuje się nawzajem i uczciwie stara się znaleźć prawdę w danej kwestii, kapitulacja nie uwłacza godności żadnej ze stron. Osiągnięcie kompromisu może wręcz okazać się dobrą sposobnością do lepszego poznania się. Koegzystencja – przyjmowanie odmiennych stanowisk w pewnych sprawach – jest zdrowa. Jedyną rzeczą, która prowadzi do większych kłopotów niż rozwiązywanie konfliktów, jest nie rozwiązywanie ich.
“Walka pomiędzy jednostkami, które dzierżą władzę, może się skończyć jedynie wtedy, gdy wszystkie strony wezmą pełną odpowiedzialność za powstanie konfliktu.” Kathlyn i Gay Hendricks
Rozwiązujcie konflikty, zanim się zaognią!
- Zidentyfikujcie i nazwijcie te rzeczy, które prowadzą do napięć i konfliktów.
- Co robicie jako para, aby rozwiązywać wasze konflikty? Jak sprawdzają się wasze strategie? Jakich zmian potrzebujecie, aby radzić sobie z konfliktowymi sytuacjami?
- Przyznawaj się do swych uczuć. Unikaj oskarżania. Aby zastosować takie podejście wypowiadaj, “ja komunikaty” (np., “złoszczę się naprawdę!”) zamiast “ty komunikatów” (np., “ty mnie naprawdę złościsz!”). Pomyśl o ostatnim sporze, jaki miał miejsce między wami. Spróbuj ułożyć , ja komunikaty”, które będą wy razem prawdy o tobie, lecz nie oskarżaj, nie obwiniaj swego partnera. Powiedz te ,ja komunikaty” na głos i zapamiętaj, co wtenczas czujesz.
- Następnym razem, gdy dojdzie do sprzeczki, postaraj się użyć ,ja komunikatów”. Mogą okazać się pomocne.
- Wypróbujcie zastosowanie “kapitulacji, kompromisu i koegzystencji” w radzeniu sobie z różnorodnymi sytuacjami, w których brak zgody. Pomoże wam, jeśli ty i twój partner określicie, które podejście wybieracie.
- Sięgnij pamięcią do niektórych kłótni i różnicy zdań, jakie miały miejsce między wami. Kto zwykle “wygrywa” te kłótnie? Jak reagujesz, gdy twój partner wygrywa sprzeczkę? Jak reagujesz, kiedy to ty wygrywasz? Co mówią o waszym związku te reakcje?

“Kłótnia sama w sobie, może okazać się nawet pomocna, jeśli ukazuje głębsze uczucia męża i żony. Jeśli tylko para wie, dlaczego się kłóci, może i powinna dokonać koniecznych zmian we współżyciu, aby nie musiała powtarzać tej kłótni”.
David Mace
Więcej w książce: Gdy w małżeństwie nie jest łatwo – Lenny Law, Maureen Rogers Law
źródło. Deon.pl
foto: flickr
News USA
Narodowy Bank Polski planuje zwiększyć rezerwy złota do 700 ton i wskoczyć do „złotej dziesiątki”
Polska jest na drodze do znalezienia się w ścisłej światowej elicie państw posiadających największe rezerwy złota. Narodowy Bank Polski zapowiedział zwiększenie swoich zasobów do poziomu 700 ton, co – przy obecnych danych – uczyniłoby Polskę dziesiątym największym posiadaczem złota na świecie.
Awans do globalnej „złotej dziesiątki”
Obecnie Narodowy Bank Polski posiada 550 ton złota, co plasuje kraj na dwunastym miejscu wśród banków centralnych na świecie. Zwiększenie rezerw do 700 ton pozwoliłoby wyprzedzić m.in. Holandię oraz Turcję i wejść do pierwszej dziesiątki globalnego rankingu.
Prezes NBP Adam Glapiński podkreślił, że realizacja tego planu oznaczałaby dołączenie Polski do grona najbardziej uprzywilejowanych państw pod względem posiadanych rezerw kruszcu, co ma istotne znaczenie zarówno symboliczne, jak i strategiczne.
Dynamiczny wzrost rezerw w ostatnich dekadach
Tempo gromadzenia złota przez Polskę w ostatnich latach jest wyjątkowo szybkie. Jeszcze w 1996 roku NBP dysponował zaledwie 14 tonami złota. W 2016 roku, gdy Adam Glapiński obejmował stanowisko prezesa banku centralnego, rezerwy wzrosły do 102 ton.
Od tego momentu ich poziom zwiększył się ponad pięciokrotnie, co czyni Polskę jednym z najszybciej akumulujących złoto banków centralnych na świecie.
Polska liderem zakupów złota
Dane Światowej Rady Złota wskazują, że w pierwszych jedenastu miesiącach ubiegłego roku Narodowy Bank Polski prowadził najbardziej intensywne zakupy złota spośród wszystkich banków centralnych. W tym okresie polskie rezerwy wzrosły o 95 ton.
W maju ubiegłego roku NBP poinformował również, że po raz pierwszy w historii jego zasoby złota przewyższyły rezerwy Europejskiego Banku Centralnego, co zostało odebrane jako wyraźny sygnał rosnącej pozycji finansowej Polski.

Złoto jako filar bezpieczeństwa państwa
Prezes NBP wielokrotnie podkreślał, że złoto jest strategicznym aktywem z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa. W jego ocenie sprzedaż rezerw złota jest „absolutnie wykluczona”, niezależnie od krótkoterminowych wahań cen na rynkach światowych.
Choć Glapiński zaznaczył, że dynamiczny wzrost cen złota może nie trwać wiecznie i możliwa jest korekta, bank centralny zamierza kontynuować zakupy kruszcu, traktując je jako długoterminowe prowadzenie polityki stabilizacyjnej.
Wartość złota w rezerwach NBP
Według danych Narodowego Banku Polskiego obecne 550 ton złota ma wartość blisko 276 miliardów złotych (ponad 76,5 mld dolarów).
Oznacza to, że kruszec stanowi około 28 procent całkowitej wartości rezerw NBP na koniec 2025 roku. Tak wysoki udział złota w strukturze rezerw świadczy o konsekwentnym wzmacnianiu odporności finansowej państwa w warunkach globalnej niestabilności gospodarczej i geopolitycznej.

Silna gospodarka w tle
Plany zwiększenia rezerw złota wpisują się w szerszy obraz dynamicznego rozwoju polskiej gospodarki. W ubiegłym roku produkt krajowy brutto Polski przekroczył poziom jednego biliona dolarów, co pozwoliło wyprzedzić Szwajcarię i uplasować się na 20. miejscu wśród największych gospodarek świata.
Strategia na niepewne czasy
Zdaniem władz banku centralnego dalsza akumulacja złota ma zapewnić Polsce większą stabilność finansową w „wyjątkowo zmiennych czasach”. Rosnące rezerwy kruszcu postrzegane są jako zabezpieczenie na wypadek kryzysów, zawirowań rynkowych i napięć międzynarodowych.
Jeśli zapowiadane plany zostaną zrealizowane, Polska nie tylko umocni swoją pozycję w światowej gospodarce, ale także wyraźnie zaznaczy obecność w gronie państw dysponujących największymi rezerwami złota na świecie.
Źródło: NFP
Foto: Narodowy Bank Polski
News USA
Intensywny sport po pięćdziesiątce może powodować ryzyko dla serca
Lata intensywnego treningu wytrzymałościowego mogą nieść ze sobą nieoczekiwane zagrożenia dla zdrowia serca u mężczyzn po pięćdziesiątym roku życia. Najnowsze badania naukowców z Uniwersytetu w Leeds wskazują, że u części doświadczonych sportowców mogą pojawiać się potencjalnie groźne zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza u tych, u których występują blizny w mięśniu sercowym.
Badanie doświadczonych biegaczy i kolarzy
Analiza, opublikowana na początku miesiąca w „European Journal of Preventive Cardiology”, objęła 106 zdrowych mężczyzn uprawiających bieganie i kolarstwo. Uczestnicy byli monitorowani za pomocą urządzeń noszonych na ciele oraz wszczepialnych monitorów pracy serca, co pozwoliło naukowcom dokładnie śledzić reakcje organizmu podczas wysiłku i bezpośrednio po nim.
Badani byli aktywnymi sportowcami wytrzymałościowymi, często z wieloletnią historią treningów i startów w zawodach.
Niepokojące zaburzenia rytmu
Wyniki badania pokazały, że około jeden na czterech uczestników doświadczył epizodów częstoskurczu komorowego, czyli bardzo szybkiego rytmu serca, który w przypadku utrzymywania się może stanowić zagrożenie życia.
Szczególnie istotne okazało się to, że u trzech na czterech sportowców z takimi epizodami stwierdzono obecność blizn w mięśniu sercowym. To właśnie ten czynnik okazał się kluczowy dla wystąpienia ryzyka.
Nie sam wysiłek jest problemem
Autorzy badania podkreślają, że intensywna aktywność fizyczna nie była bezpośrednią przyczyną zaburzeń rytmu serca. Jak zaznaczył główny autor badania, ryzyko pojawiało się wyłącznie u osób, które już wcześniej należały do grupy podwyższonego ryzyka ze względu na zmiany w sercu.
Ćwiczenia mogły natomiast działać jak czynnik wyzwalający niebezpieczne arytmie u sportowców z ukrytym problemem kardiologicznym.
Mężczyźni po czterdziestce w grupie największego ryzyka
Naukowcy przypominają, że około 90 procent nagłych zgonów sercowych związanych z wysiłkiem fizycznym dotyczy mężczyzn powyżej 40. roku życia. Co istotne, takie zdarzenia często występują bez wcześniejszych, wyraźnych objawów ostrzegawczych.
To sprawia, że temat profilaktyki i regularnych badań staje się szczególnie ważny wśród starszych sportowców wytrzymałościowych.

Aktywność fizyczna wciąż przynosi ogromne korzyści
Eksperci podkreślają jednak, że wyniki badania nie podważają sensu regularnych ćwiczeń. Zgodnie z zaleceniami kardiologów, nawet umiarkowana aktywność fizyczna, trwająca około 30 minut przez większość dni w tygodniu, znacząco obniża ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i udaru.
Ćwiczenia wzmacniają serce, poprawiają krążenie i wspierają ogólną kondycję układu krążenia, co pozostaje bezdyskusyjną korzyścią dla większości populacji.
Co istotne, sportowcy, u których wykryto nieprawidłowe rytmy serca, nie trenowali częściej ani intensywniej niż pozostali uczestnicy badania. To dodatkowo potwierdza tezę, że sam wysiłek nie jest źródłem problemu.
Znaczenie profilaktyki i monitorowania
Badacze zalecają, aby starsi mężczyźni uprawiający sporty wytrzymałościowe, zwłaszcza z długą historią startów, regularnie poddawali się badaniom kardiologicznym. Szczególną uwagę należy zwracać na objawy takie jak niewyjaśnione zawroty głowy, kołatanie serca czy duszność.

Pomocne mogą być również nowoczesne urządzenia monitorujące pracę serca, które pozwalają wcześniej wykryć potencjalnie groźne zaburzenia rytmu.
Równowaga między pasją a zdrowiem
Wnioski płynące z badania są jednoznaczne: aktywność fizyczna pozostaje bezpieczna i niezwykle korzystna, jednak u części starszych sportowców wymaga większej czujności. Regularne kontrole zdrowia mogą pozwolić cieszyć się sportem bez niepotrzebnego ryzyka.
Jak podkreślają autorzy, kluczem jest świadome podejście do treningu i zdrowia, które pozwala zachować równowagę między sportową pasją a długoterminowym bezpieczeństwem.
Źródło: foxnews
Foto: istock/Creative Credit/Ivan-balvan/
News USA
Arcybiskup wojskowy USA mówi krytycznie o planach Trumpa wobec Grenlandii
Arcybiskup Timothy Broglio, ordynariusz archidiecezji ds. służb wojskowych Stanów Zjednoczonych, ostro skomentował możliwość użycia siły militarnej w celu aneksji Grenlandii. W jego ocenie takie działania nie tylko nie spełniają kryteriów moralnych, ale także podważają międzynarodową reputację USA – mówi Jezuita, Ojciec Paweł Kosiński.
Wyraźny sprzeciw wobec użycia siły
W rozmowie z BBC z 18 stycznia arcybiskup Timothy Broglio stwierdził, że nie widzi żadnych okoliczności, w których militarne przejęcie Grenlandii mogłoby zostać uznane za moralnie usprawiedliwione. Podkreślił, że Grenlandia jest terytorium Danii, a Dania pozostaje sojusznikiem Stanów Zjednoczonych i członkiem NATO.
Zdaniem hierarchy trudno uznać za rozsądne, by USA miały atakować lub okupować państwo, z którym łączą je sojusze i zobowiązania traktatowe.
Sojusznicy, a nie przeciwnicy
Arcybiskup zaznaczył, że zupełnie inaczej wyglądałaby sytuacja, gdyby sami mieszkańcy Grenlandii wyrażali wolę przyłączenia się do Stanów Zjednoczonych. Jednak użycie siły wobec terytorium, na którym USA już posiadają instalacje wojskowe na mocy obowiązujących umów, uznał za nieakceptowalne.
W jego ocenie inwazja na przyjazny kraj nie znajduje żadnego uzasadnienia ani politycznego, ani moralnego.
Uderzenie w międzynarodowy wizerunek USA
Arcybiskup Timothy Broglio zwrócił uwagę, że użycie wojska w takim scenariuszu „splamiłoby” wizerunek Stanów Zjednoczonych na arenie międzynarodowej. Przypomniał, że tradycyjnie USA reagowały na sytuacje ucisku i agresji, a nie inicjowały działania o charakterze inwazyjnym wobec sojuszników.
Jego zdaniem odejście od tej zasady osłabia moralny autorytet kraju i podważa jego dotychczasową rolę w świecie.
Sumienie żołnierzy a rozkazy
Hierarcha odniósł się również do sytuacji samych żołnierzy. Przyznał, że wojskowi, którzy otrzymaliby rozkaz wykonania działań budzących poważne wątpliwości moralne, mają prawo – zgodnie z sumieniem – odmówić jego wykonania.
Kościół na Grenlandii
Grenlandia, mimo ogromnego obszaru, jest terytorium bardzo słabo zaludnionym i z niewielką obecnością Kościoła katolickiego. Większość katolików skupia się w jednej parafii Chrystusa Króla w Nuuk, która administracyjnie podlega diecezji kopenhaskiej, oddalonej o około dwa tysiące mil.
Katolicy mieszkający w regionie wyrażali sprzeciw wobec ewentualnego podporządkowania Grenlandii Stanom Zjednoczonym.
Międzynarodowa krytyka planów USA
Zapowiedzi dotyczące możliwej aneksji Grenlandii spotkały się z ostrą reakcją ze strony przywódców europejskich i szeroką krytyką międzynarodową. Sprawa wywołała napięcia dyplomatyczne i pytania o kierunek amerykańskiej polityki zagranicznej.
Obowiązek zabierania głosu
Zapytany, czy jego stanowisko może realnie wpłynąć na bieg wydarzeń, arcybiskup Timothy Broglio przyznał, że nie ma pewności, czy „ci, którzy sprawują władzę”, wezmą pod uwagę takie głosy ostrzegawcze.
Źródło: cna
Foto: YouTube
-
Polonia Amerykańska3 tygodnie temuCoraz więcej Polaków opuszcza USA na skutek zaostrzonej polityki imigracyjnej
-
News USA3 tygodnie temuUSA uderzają w Wenezuelę. Dyktator Maduro i jego żona pojmani
-
News USA7 dni temuPełnotłuste mleko wraca do szkolnych stołówek po podpisie Prezydenta Trumpa
-
News USA2 tygodnie temuProtest przeciwko ICE w Minneapolis zakończył się zastrzeleniem kobiety przez agenta
-
News Chicago4 tygodnie temuKevin Niemiec wśród absolwentów St. Viator High School oskarżonych o gwałt na koleżance z klasy
-
News USA6 dni temuTrump grozi użyciem Insurrection Act po kolejnych protestach w Minneapolis
-
News USA4 tygodnie temuAmFest 2025: JD Vance przedstawia wizję „chrześcijańskiej polityki” w USA
-
News Chicago2 tygodnie temuMieszkańcy Chicago zorganizowali protest po zatrzymaniu prezydenta Wenezueli










